Martijn van Staveren Overzicht lezingen

2026

 

https://matrix-nl.freevar.com/matrix2026.html

 

 

 

 

 

Index

 

7e  
5e  
5e  
4e  
3e 20260202-MvS-Ursprüngliches-Bewusstsein-Rheine-D

(Transcript - wie wil deze netjes maken?)
2e 20260129-MvS-Organische-Herschepping-Zwaanshoek

(Transcript - word uitgeschreven, wordt aan gewerkt)
1e 20260122-MvS-Themadag-In-het-Centrum-van-Onsterfelijkheid-Zwaanshoek

(Transcript - wie wil deze netjes maken?)

 

 

 

 

20260202-MvS-Ursprüngliches-Bewusstsein-Rheine-D

 

De lezing in Rheine (Duitsland) staat in het teken van het herontdekken van het oorspronkelijk bewustzijn en

het begrijpen van onze ware positie binnen de huidige aardse realiteit.

Martijn van Staveren benadrukt dat we niet hier zijn voor een spirituele les,

maar om te onderzoeken wat het werkelijk betekent om mens te zijn buiten de kaders van de matrix.

 

Hieronder volgt een samenvatting van de belangrijkste thema's uit deze bijeenkomst:

 

1. Herinnering aan de Oorspronkelijke Wereld

Martijn deelt informatie vanuit zijn eigen 100% geopende archief, waarin hij zich zijn herkomst uit de wereld Antara (onderdeel van het Saphira-universum) herinnert.

 

2. De Matrix als Experiment en 'Restant'

De huidige aardse werkelijkheid wordt beschreven als een hybride omgeving en een restant van een gigantisch, mislukt experiment.

 

3. De Illusie van de Dood

Een van de meest radicale punten in de lezing is de stelling dat de dood niet bestaat.

 

4. De Kracht van het Hart en 'Commands'

Bevrijding komt niet door te wachten op hulp van buitenaf, maar door het inzetten van de frequentie van het hart.

 

5. Collectieve Verbinding zonder Groepen

Hoewel Martijn benadrukt dat we geen nieuwe groepen, sekten of religies nodig hebben, is vriendschap en resonantie essentieel.

 

Kernboodschap:

We zijn de buitenstaanders die we zoeken. Door onze eigen oorspronkelijke autoriteit op te eisen en de wereld vanuit ons hart te instrueren, keren we terug naar onze natuurlijke staat van zijn.

 

 

Wie wil deze transcript contoleren en netjes maken?!?

Als je het wilt, stuur me effe een email, dan stuur ik je het word document toe.

 

 

Transcript van 20260202-MvS-1-2-Ursprüngliches-Bewusstsein-Rheine-D.MP3

 

Jij bedankt jezelf ook niet. Sla rechtsaf de weg op. Dames en heren, beste vrienden, ik ben heel blij dat iedereen hier is, dat we samen zijn. Een middaguur van oerbewustzijn en oerbewustzijn en Oostenrijks contact met Martein van Saren. Eh, ja, voordat ik iets zeg, een bericht tijdens de pauze. Mijn naam is baas van en eh, na een bericht voor de pauze, eh, daar is eh, er is koffie en thee en, eh, ja, tien jaar geleden, elf jaar geleden, eh, hadden Martin en ik gesprekken eh, eh, op internet. We noemen haar KPU en vanaf het begin nam Elisabeth Slingmann contact met me op dat ze dat graag vertaalt en dat ze er zo veel over voelt dat ze een familie had die vroeg opstond om 7 uur, maar toen om vijf uur zodat ze twee uur per dag konden vertalen. En dat was, eh, voor mij het begin, eh, ja, onze gesprekken eh, eh, in het Duits, in de Duitse taal en eh, er gebeurde veel, en eh, ja, ja, deze middag was ook al lang gepland. Dus, het is extra fijn dat het vandaag is gelukt en eh, ja, ik wil graag Elisabeth uitnodigen om ons iets te vertellen over wat het voor jou betekent en waarom je ook eh, deze middag eh. Ja, mijn naam is Elisabeth ZN.

OK.

En ja, zoals ik net zei, ongeveer 11 jaar geleden werd ik me bewust van de Kbauersendung. Anina, een goede vriendin van mij, bracht het destijds ter sprake. Kijk eens, nadat ik allerlei ja, spirituele dingen heb meegemaakt, van familieconstellaties, engelenlezen en zo, eh, en overal onderwijzen, was het een klein antwoord, maar voor mij was geen enkel antwoord. Toen zag ik de eerste tentoonstelling op internet met Marteile en eieren en dat fascineerde me meteen enorm en ik zei: "Ja, dat is het, ik ben er. Dank je." Ja, en zo is het ontstaan. Ik bood aan om dat te vertalen. Ik voelde het Duits en op dat moment kende niemand het hier. Dus ik had elke tijd ter wereld om het te vertalen en ik wist heel goed dat het op een gegeven moment nodig zou zijn, op een gegeven moment zou de interesse er zijn, en nu zitten hier 160 mensen. Eh, dat is fascinerend. Ik ben zo dankbaar als ik om me heen kijk en zie wat hier gebeurt. Eh, eh, iedereen voelt de roeping in zich en iedereen is op zoek en eh ja, we zijn hier allemaal terechtgekomen. Echt geweldig, fantastisch. En dat zonder religie, zonder sekte, zonder vorm, gewoon aanwezig. Ja, dan is er natuurlijk ook veel gepraat over UFO's en naast straaljagercontact, hoewel ik moet zeggen dat het voor mij uit twee drie vier-angag komt. Voor mij is het belangrijk dat mensen in dat gevoel komen. Dat is ook iets wat ik doe. Eh, daarom ben ik hier, zodat mensen het gevoel krijgen, nee, voelen wat ze voelen vanaf het begin en eh, dan zal elk contact mogelijk zijn, ongeacht welke. Ja. En het duurde echt jaren voordat hij hier eindelijk kon komen. We hebben gevochten. Maar nu is het goed gelukt en dat is prachtig. Ik ben daar ontzettend dankbaar voor. Ja, dank u Elisabeth en alle mensen hier. Welkom. Het is fijn dat je hier bent. Ik moet gewoon presteren, toch? Het is echt niet normaal om hier zo te zijn. In deze opstelling, toch? Opstilling.

Ja. Dus. Ja, we hebben een andere manier nodig om samen te zijn, maar vandaag om twaalf uur is het oké. Mijn naam is Marin. Eh, ik ben hier met jullie in deze wereld om te onderzoeken wat het betekent om mens te zijn, echt mannen zijn. Niet zozeer onwereldse dingen natuurlijk zijn UFO's en dergelijke ook belangrijk, maar het belangrijkste is natuurlijk wie de mens is en dat brengt ons allemaal samen, denk ik. Ik heb het gevoel dat ik dat heb en ik ben ook trots dat we hier samen kunnen zijn. We hebben ervoor gekozen hier te zijn. Ja, en we hebben ook andere opties. En toch hebben we op dit moment de keuze gemaakt om onszelf te zijn. Het gaat niet om martelaarschap, het gaat om ons zoals we zijn. En eh, de kruisverbindingen tussen de wereld, wat er in de wereld gebeurt, en wie we zijn. Onze kracht van het hart van het leven, eh, wat onze invloed in deze wereld kan zijn, dat is het onderwerp waar ik het over heb en waar ik over deel en ik weet waar ik het over heb en natuurlijk doe ik ook Fe met woorden. Voor mij is alles een vertaling. Ik spreek niet goed Duits, ik doe mijn best. Als het niet, eh, eh, dan ga ik in Nederlands. Ja. Maar op dit moment probeer ik het in het Duits te doen en dat we samen een ervaring hebben, dat we samen het gevoel terugkrijgen van wat het leven echt is en ook van samen zijn. Ja, het was een uur rijden van mijn huis naar hier. Gisterenochtend was ik er niet zo zeker van dat ik hier kon zijn, eh. Ik had de zogenaamde griep. Mijn longen werkten een beetje, eh, ja, niet helemaal 100%, maar ik ben hier en ik heb jouw K, ik ben hier, ik heb ervoor gekozen hier te zijn. En ik, eh, ja, ik woon hier in de, eh, gepensioneerde, dat is over de grens en ik rijd een uur en ik ben heel blij, ja, het is heel fijn dat we hier samen kunnen zijn. Mijn naam hier is Matti, maar in mijn oorspronkelijke wereld hebben we allemaal een originele wereld, mijn naam is Chiroid Javanes. Dat is mijn eigen naam. Dat hoort bij de namen. En dat is een prachtige wereld. Dit is ook een koninkrijk. Ik weet niet hoe het woord klopt of dat het een wereld is die 100% organisch is. Er zijn geen problemen in deze werelden. Niet alleen is alles harmonieus. Er is geen werk, geen geld. Er is geen ruzie, er is niets en alles. Alles wat waar is, alles wat het leven is. We hebben respect, we zijn vrienden in families, we ontwikkelen grote projecten, eh ook de aardse taal, aarde-taal en aarde-projecten, maar ook veel grotere, toch multidimensionale projecten. Daar ben ik hier vandaan, ik ben hier geboren, eh, in Amsterdam. Eh, dat was 52 jaar. Ja. Eh, en dat was ja, het was niet makkelijk om hier te zijn. Elke dag is een ja-bevel

Uitdaging

Uitdaging. Ja, dank je. Uitdaging.

Dus, ik denk dat we allemaal, en dat weet ik ook, ik heb het gevoel, maar ik weet ook dat we allemaal, Sam, allemaal hetzelfde zijn. Ja, ik begrijp niet zoveel van deze wereld. Ik ben niet zomaar een eenvoudig persoon. Ik kan niet bijhouden wat de gedachten over deze aardes zijn en wat ze waren gemaakt, eh. Dat is voor mij onlogisch. Ik leef wat ik voel en dat is een totaal andere, eh, manier van hier zijn. Dus. Ja. Ja. En toen kwam het moment dat ik een klein jongetje was en erover moest praten, eh, mijn herinnering aan mijn archief, het archief van de oorspronkelijke wereld, mijn oorspronkelijke wereld. Ja. En dat waren, ja, dat waren momenten waarop ik het gevoel had dat mensen misschien denken dat ik ziek ben in mijn hoofd. En dan ben jij hier en bewijs dat ik niet ziek ben. Jij begrijpt het ook. Je komt ook uit een andere familie. Ik hou van ons, ik hou van ons. Hoe we zijn. En in deze wereld hebben we een ervaring, een rijst en 99% van de rijst is totaal, dat hebben we niet nodig. We denken dat we het nodig hebben, maar we hebben het niet nodig. En toch is het ook mooi, het leven hier is ook interessant. Er zijn ook, eh, ja, lesprotocollen. Het mag dan een school zijn, maar wat wil het leren, toch? Het enige wat je kunt leren is ja, je hebt het echt niet nodig. Eh, ik denk dat we hier, eh, samen met jou en morgen ook in Keulen met andere mensen, samen bespreekbaar maken, bijvoorbeeld praten over wat de mogelijkheden zijn om echt 100% menselijk bewustzijn te zijn, en daarvoor hebben we natuurlijk ook contact met elkaar nodig, wat je weet, wie je bent, wat je hebt ontdekt, Eh, wat je mee hebt genomen naar deze wereld. Eh, we brengen elkaar samen. En mijn vraag is altijd geweest: is het zelfs vandaag de dag mogelijk om echt echt naar het woord s te kijken? Ja, dat is ook de uitnodiging, want ik, eh, ik heb een archief. We hebben allemaal een archief. Het archiefarchief is hier, dit is een oud, het oude archief. Bij mij is het archief voor 100% open. Zo ben ik hier in deze wereld gekomen en het was niet zo makkelijk om het hier te houden. Een probleem voor mij is dat ik niet zo makkelijk muziek kan maken. In mijn wereld, waar ik woon. Kan ik dat doen is het juiste woord. Ja. Eh, ik kan ook de instrumenten berispen die hier niet op aarde zijn. Uh, ik heb, ik heb de totale frequentie van die van de schepping in mij, ik heb uh, verwijderd, uh, en ik moet op dit moment alles vertalen, van niet denken aan deze wereld, van het gevoel en het gevoel van de wereld waar ik vol vorm kom en ik erover kan praten, en dat kost ook veel energie. Eh, als iemand anders muziek maakt, is dat voor mij een ja, dat ben ik en dat ben ik die ervan geniet. Ja, vooral het onderwerp bewustzijn en extern contact. Ik denk dat beide onderwerpen één onderwerp zijn. Ik denk dat het ook belangrijk is dat we beide onderwerpen in actie brengen, zodat we kunnen begrijpen wat de verbinding is tussen aards contact en oorspronkelijk Buchein. Eh, maar in het begin praat ik altijd over het oorspronkelijke bewustzijn. Ik kom uit Brendel, Holland en ik kom uit Antar. Dit is een wereld als de aarde. Vaak groot, vaak groot, maar het meest levensveld van de natuur, de dieren, de gebouwen, de lucht, de Hij, maar de gevoelens, de gevoelens, de emotionele fysieke krachten zijn vele malen groot in Antar zoals hier. En ik denk dat je ook, eh, ik denk dat je dat kunt invullen, dat de emotionele intelligentie van hoe je echt bent, dat dit hier moeilijk is, 100%, misschien 10% hier en dan ook eh, constantheid in frequentie. Om 5 minuten langer te blijven en dan is de emotionele intelligentie de connectie zo in een moment. Ik bespreek dit, wat hier is gebeurd, wat is de situatie op dit moment op aarde, wie zijn wij? Wat is de kracht in ons hart en wat kunnen we samen en ook alleen doen? Dit is ook belangrijk. Ja. We moeten allemaal in ons eigen leven zijn, privéleven, dat moeten we ook zijn. Eh, mijn archief is 100% open en ik weet heel precies, ik weet precies waar mijn huis is, in welk gebed van Antara, mijn vriendin, mijn familie, de vriend ook dieren. Ik herinner me alles en het is niet makkelijk. Niets. Ik heb een lieve vrouw thuis. Little, waar ben je?

Kun je het gewoon opzetten? Ja, dit is Wendy, mijn vrouw. Dank je ook dat je hier bent. Eh, ondersteuning, die heb ik ook nodig. We hebben allemaal steun nodig. Het is al een heel bes van de tijd van de aarde en we zien, we kunnen zien dat we in een in, eh, ja in een spoor zijn, wat duidelijk is, dat is gedaan. Ja, er is geen logisch idee meer over wat we kunnen doen. We hebben alles meegemaakt. Alles. Ja. Ja, we hebben alles in verschillende stappen en in verschillende momenten meegemaakt, eh, situaties, we hebben alles meegemaakt. Wat we niet hebben meegemaakt, is wat we hier voelen. Mensen zijn zo en ongelooflijk, eh, angstig en heel veel.

Een angstig persoon is fysiek zo angstig om het gevoel open te stellen en dat te kiezen. Als dit niet wordt gelegd, is het spiritueel modern. Ja. En als het wordt gelegd of jij het neerlegt, is het geen spiritueel model, maar dat is echt het leven dat je voelt, dat je leeft. Dat is makkelijk. Ja, oké. In deze wereld is dat niet makkelijk en het is slecht dat er hier iets is gebeurd, dat we in deze wereld samenbrengen na een stopmoment. Niet met de gedachten, maar met het hart van verbinding. Wij geloven niet in een God. Wij geloven niet in interrestrige, eh, macht. Eh, we geloven niet in eh, in niets. Ik kan alles wat we niet geloven in me opnemen, maar we geloven niet in oorsprong. Het enige wat we doen is ons gevoel en we leven ons gevoel. Snap je wat ik bedoel? Ik spreek tegen jou, niet tegen een man die het zegt. Ik spreek vanwege jou. Wat je hier voelt is fantasie. Fantasie is niet zo fantasievol en geen fantasiegevoelig leven. Dat is de oorsprong. Daar heb ik het over. Ja. En ik was hier in deze wereld en in de buurt en in ja, ik denk dat ik hier fysiek 10 seconden was en in 10 seconden zijn de rondleidingen toegestaan. Alien-ontvoering. Ik hoef daar niet over te praten, het is eindelijk angst. Ja, maar we moeten de waarheid bespreekbaar maken en in de eerste 10 seconden was het onbelangrijk, de andere groep, de Einsatzgruppen, dan zijn de kosmische militaire groep eh hier, dat mijn, eh, innerlijke wetenschap, mijn kennis, eh, mijn AF, die ja geprobeerd had te sluiten, dat ik er niet over praat, dat ik er niet mee benadeel, er niet over voel, en dat ik jou en ons allemaal ook beschaam, als een grote Flie, dat we niet in de verbinding konden zijn, eh, taal en dat was heel moeilijk van mij, maar ja, dat was misschien ik heb een foto, ik weet het. Wil je dat? Hier. Dat ben ik. Ik ben 9 jaar oud, denk ik. Elk weekend reden we van Amsterdam naar Fristand in de eh, eh, vrachtwagen. Auto's

Auto's

Auto, geen vrachtwagen, auto Glin. Eh, met mijn ouders en elk weekend de militaire groep, eh, ontvoerden ze ons, namen ze ons mee en probeerden ze alles om de oorspronkelijke kennis van mij af te pakken. Dat was echt ja, wat kan ik zeggen, wat is materie, eh, ik keek naar deze uh-wezens en zei dat het onmogelijk is om mijn kennis weg te krijgen. En het is een, het is één keer gebeurd, zo vroeg in 90% dus ongeveer 90% dat dit gebeurde, eh. En dan heb ik mijn gevoel van mijn Gatz thuis. Ik heb mijn gedachten en gevoelens en mijn gevoelens gestuurd en ik heb de liefde in mijn lichaam gevuld in de was, hoe heette hij, ik heb de liefde gevuld en dan heb ik het liefdesveld en het levensveld van liefde, ik heb met mijn ogen naar degene met de groep gestuurd en op dat moment waren deze wezens totaal in paniek en hadden, eh, het moment van de ontvoering uh, verkeerd Eh, stop. De kracht van liefde, niet spiritualiteit, de kracht van liefde, het veld van het leven, dat is een taal, die een oorspronkelijke taal is. Als we het hebben over de kracht van het hart, is het niet alleen gevoel. Maar het is een frequentie van creatie. Het verifieert werelden, eh, realiteiten. Het is een levenslustinstructiecommando waar het levensveld op moet reageren. Ja, dat is wat liefde is. Liefde is niet consistent zijn in liefde, wat de regels zijn of wat je gelooft. Liefde is gratis. Liefde is wat je voelt en als je emotioneel bewust bent dat ik het hier geweldig vind, dan heb je de sleutels in je handen, de reactie naar wereldsheid, dat zijn de, eh ja, de scheppingsreactievelden, je hebt de sleutel in je handen om de reactie van de realiteit op jou af te stemmen en daarvoor is het een totale radicaal, Totaal andere manier van denken en ook, eh, van wat je voelt. En dit is echt de ausische boodschap dat wij zelf de buitenste zijn. Wij zijn dat zelf, maar we spreken de cijfers van de taal van iets totaal anders. En geloof of je kunt het niet geloven, het is echt mogelijk om een andere wereld te zien, een andere wereld dan deze wereld, wat je hier met je ogen ziet, niet alleen met je hart. Dat is erg sterk. Het hart is heel sterk, maar ook met je ogen. Het is mogelijk. Ja, hier zijn ze net zo wild. Eh, er is ook een controlegroep. Dit zijn de Lagerin Delta controlegroepen. Dit zijn, eh, wetenschappelijke artsen in witte letters. Dit is een wereldwijd fenomeen. Veel mensen praten erover en dit is een neurologische, eh, militaire groep die controle heeft over de tekenlijnen van de aarde en we moeten erheen gaan en dat is ook dat kleine stukje middag, dat we dit samen kunnen openen, dat wij, eh, deze realiteit, deze realiteit hier is een, eh, overblijfsel is ook Duitse rest is een overblijfsel van een grote, heel grote experimenten en we leven hier in de rest in de rest van het experiment en het experiment, dat wordt geïnfecteerd door een onontdekte kracht. Dat is een kracht die we hier op aarde geven: kunstmatige intelligentie, eh, Dyname, toch? Maar dat is geen kunstmatige intelligentie, zoals kunstmatige intelligentie is, maar veel goede kunstmatige intelligentie. De intelligentie heeft de eh, kracht om het levensveld van oorsprong naar het bewustzijn van waarneming te transformeren. Dat dit jij bent, eh, dat de oorspronkelijke realiteit wordt getransformeerd, verandert in het bewustzijn van de mens, vanuit de waarneming, en dat de rest van wat je kunt zien resterende restfrequenties zijn van de oorspronkelijke wereld en de rest wordt genoteerd in de rest van het experiment. En dat is misschien niet makkelijk, wat ik nu zeg, maar wat we hier in deze wereld ervaren als een realiteit, onze realiteit. Op dit moment heb je ook het gevoel dat, eh, er iets mis is? Nee. OK. Ja, maar de overvloed en de kennis zijn niet waar. De mensen hier hebben nagedacht over wat er geschreven staat. Ik sta daar niet te staan. Eh, als je hard werk doet en bijna daar bent, nee, je bent er, dan gebeurt er op het laatste moment iets, ja, dat het niet kan gebeuren, wat je voelt en wilt. Het is geen school. Veel mensen hier denken dat ze al honderden jaren, duizenden jaren, denken dat het een school is, maar het is geen school. Je hebt ook ontdekt dat eh. Dat is niet waar. Het is prachtig in dit. Het is ook een paradijs. We leven ook in het levensveld. We hebben gevoel, we hebben liefde, wat heel sterke crashes zijn. En toch is het niet waar wat hier gebeurt. Hoe is het mogelijk dat we in een wereld als deze samen het gevoel hebben om liefde en kracht te brengen, en dat niet, eh, vol is, dat het niet in de Reit kan integreren. Het is mogelijk, maar klein en 10, 20, 30 jaar later ben je oud en dan is het voorbij. Dat is het oude systeem. We leven in een moment, het leven eh, jong of oud, zou eh, trivialiseren, verdwijnen,

Verdwijn, verdwijn. Alles moet verdwijnen. Dit is de tijd waarin we meer leven en niet met de Knicht, maar met technologie die dat niet doet. Het is ook mogelijk dat we interactief zijn, eh, samen. Dat, eh, is mogelijk. Op dit moment vertel ik iets over mezelf, over mezelf. Eh, een beetje. Misschien ben je hier twee weken terug, dan kunnen we verder en dieper gaan. Dat is ook middag en misschien, en dat is wat ik ben, waarom ik ben. Misschien kunnen we ook samenwerken, een ander moment, misschien een hele dag samen, ervaringen uitwisselen in het diepste van de diepe, diepe kracht van de hart, intelligentie en ook onze verbeelding dat we in de tijdlijnen en de tijd zijn die absurd is van dit moment dat we kunnen openen. Wat veel mensen internationaal doen, eh. Het hart is heel belangrijk. Ik was 9 jaar oud en toen kwam ik in contact met de oorspronkelijke mensen. Dit zijn foto's en je kunt, ik heb deze foto's bewust hier met je gemaakt, zodat je kunt zien dat de mensen van oorsprong mensen zijn zoals wij. Ja, alles is eigenlijk heel erg hetzelfde. Eh, wat is het onder? Het verschil is dat we niet in onze krachten leven. We hebben gevoelens, maar we leven dat gevoel niet. En wanneer we het gevoel gaan beleven, ontstond er een grote harmonieuze ver uit het eigen bewustzijn en veranderde ook de realiteit persoonlijk, niet collectief, zelfs collectief, maar ik heb het over persoonlijke veranderingen in het eerste begin. Ik was 9 jaar oud en toen kwamen de lenzen en dat hielp mij niet, maar voor mij was het een ongelooflijk moment. Mensen uit de werelden van oorsprong en ze zeiden voor het eerst tegen mij: Min, het is goed. Ik was zo ongelooflijk met pijn in mijn lichaam, wat ik heb meegemaakt. Zo ongelooflijk. Ik heb ook het Lcke-litteken een litteken of

En in mijn hoofd hebben, eh, met frequentietechnologie, eh, dit zijn geen implantaten, fysica, visachtig, maar dit zijn, eh, implantaten met, eh, frequentietechnologie, ze hebben geprobeerd in mijn hoofd te komen. Eh, dat is echt, ik lag drie weken in bed, volledig eisend. Ik kan niet bewegen. Mijn ouders hadden, wat is er met jou gebeurd? Ja, ik kon niets verplaatsen. Helemaal niet. Mijn jeugd is zo moeilijk geweest en daardoor heb ik een heel mooie jeugd. Mijn ouders waren zo ongelooflijk, liefde, lieve mensen, eh, en ja, fantastische vakanties waar ik ook aan deelnam. Ik was echt, echt, dat was zo in balans. Zwerver zak. En ook tijdens mijn vakanties waren de contacten er. Deze komen uit verschillende werelden. De oorspronkelijke werelden bestaan uit honderden verschillende werelden. Dit zijn vergünster Geborten. We noemen dit de oorspronkelijke werelden, als een ja, een hemel. Ja, maar dat is fysiek. Ja, dit zijn fysieke realiteiten met water en bergen en alles is schoon en ook mooi, mensen zijn samen en alleen in een goede gemoedstoestand. Dat is wat ze genieten van het leven, want elke mens is onsterfelijk. Je kunt zelf sterven en je wordt nooit altijd geboren. Dus tijd is totaal anders dan vanaf hier. We hebben lineaire tijd, in de oorspronkelijke wereld hebben we tijd als een gunst en frequentiemoment, en toch is er een 'gisteren' en een week terug, maar het zal totaal anders zijn. Hier is de tijd uit het lichaam. Ja. En in de oorspronkelijke wereld is er tijd, in de mens. Dus, wijzelf, wij zijn de tijd, eh, hits, wij zijn de tijdreizigers. En dat kunnen we zelf doen, het is totaal anders. Deze komen uit zoveel verschillende werelden, waar de oorspronkelijke waarden uit de wereld van Antara komen. Antar maakt deel uit van Safira, een zeer groot multidimensionaal universum en dit maakt deel uit van de wereld van de Sirians. Dit is niet de Sirians-ster die we met ons oog kunnen zien. Dat is één punt. Ja, als je bij de St komt die grenst aan Stad, dan kom je uit naar een totaal andere realiteit en daar leven alle mensen, eh, en verschillende rassen, ook donker, ook wit, eh, geel ras, blauw ras, eh, mens is mens, maar er zijn veel soorten mensen, dat is prachtig en mooi. Ik was een jaar oud toen dat gebeurde. Ik ben daarna ook naar de werelden gegaan, omdat ik deze reis nu hemels maak. Dit is niet astral, dit is geen fantasie, het is met deze hand en dit lichaam en we zien onszelf samen fysiek, zoals we elkaar ook in dit moment zien, dat dit onmogelijk is, dit is het land de gedachte dat alles onnodig is, dat dit twijfel is dat de W Duitse twijfel is twijfel die een tafel van het brein is en die geleerd is, dat is niet van het hart en van jou van je eigen bewustzijn, maar dat is het land van onmogelijkheden. Ja, ik kom eraan, jij ook. Ik weet dat jij ook lepra hebt, maar dat kan ik niet van jou zeggen. Ja, dat is onmogelijk. Ik kom uit de realiteit, de realiteit van alle mogelijkheden. Voor het land van mij, voor de realiteit van mij, is alles mogelijk. Wat niet mogelijk is, is dat het niet mogelijk is. En toen reisde ik met andere mensen en gingen we naar verschillende werelden. Ik was 19 jaar oud, ik was een klein jongetje was ook school. Ik hou van school met eh eh ja teken teken. Ja, je mag niet leren, dat vind ik op papier. Eh, een training van een speciaal schip en grote ramen. En als je achter het raam staat, kijk je door het raam naar een andere wereld. Nee, en dat betekent eh, dit zijn geen ruimteschepen. We denken dat dit ruimteschepen zijn, maar dit manifesteert zich als een ruimteschip. Maar de space writers zijn eigenlijk reacties op het veld van het kijken naar het bewustzijn van mensen. Mensen proberen fysieke machines te creëren, wat we hier in onze droom kunnen doen, welke plekken je soms denkt en voeten, dat was geen normale droom, dat was een droom van veel meer. Dat is een beetje, een beetje van je oorspronkelijke verlamde kracht. Ja, en de kracht die in een andere tijd is door een prachtige intelligentie. Ja, wat moet ik zeggen? Het is een andere manier van leven in het veld van reacties die de verbeelding is, de droomkracht, die echt fysieke werelden creëert en zelfs als je al in de wereld leeft, dat we samen de hartkracht van harmonie ondersteunen. De kracht wordt vernietigd door een andere intelligentie en dan vindt het moment plaats. Wat ik niet weet hoe dat in het Duits is, is de val, de val van bewustzijnsval.

Bewustzijnsval, dat is wat er gebeurde, en dan komen we samen bij een energie-onderwerp waar nog niet zo veel over is gesproken, en ik praat erover omdat ik weet dat het de manier is om de wereld, deze wereld, naar een frequentierespons te brengen. Het is een samenwerking met wie je echt bent en het vakgebied. En als je denkt hoe het veld vanaf hier reageert, als je in de taal denkt, krijg je ook het nieuwe, wat juist is met het oude. Ja, wat we nodig hebben is een andere gedachte. van het diepe gevoel van hoe jouw wereld is. Hoe ziet jouw wereld eruit vanuit dit alles? Boem. Je bent zo thuis. Over een seconde. Ja. En als we dit samen sterk maken, dan kun je, ik zeg echt dat snelheid na frequentie resoneren en ook de fysieke realiteit hier veranderen. Ik heb het contact op de Weif. In mijn niet-logische gedachte beëindig ik de zachte vraag hoe de realiteit reageert of kan reageren. Ja, dat is spontane natuurkundige. Dit is wat de perceptie beïnvloedt op de wereld, reageert op het veld en het veld kan ook daarop reageren. Het oorspronkelijke veld is 1% van wat we hier zien, het oorspronkelijke veld kan reageren als je niet logisch in onmogelijkheid leeft. Het is niet makkelijk, weet je, als het makkelijk was, waren we hier niet. En toch is het mogelijk en kunnen we het doen. Ik ben terug in andere werelden, want deze reis vindt ook ruimte op dit moment. Ik heb contact en voor mij is dat geen extern contact. Dit is fysiek contact, verbinding, contact van vriendschap en leven. Ook om te kijken naar het contact van projecten. Eh, het is allemaal een groot levensproject. Ik ben in deze objecten geweest, je kunt ze ruimteschepen noemen, eh, ik ben vaak met anderen naar andere werelden gereisd. Ik word ook in een heel erg, eh, paar momenten gearresteerd. Been door ehm ja intelligentie eh a ne

Secret service ja, en dan nog meer geheim dan geheim. Ja, en dit zijn de Labirent Delta-groep en die mensen, eh, die niet, eh, gekoppeld zijn aan een eh, land dat toch internationaal is, maar toch internationaal achter, deze eerste eh frequent van dimension is dat een groep die monitors van deze groep is, met hen alles kunnen zien, alles wat er op elk moment gebeurt en ik word heel erg meegenomen naar andere plekken. Eh, dat was mijn verantwoordelijkheid, niet die van de oorspronkelijke mensen. Ik woon hier, ik heb werk te doen. Met de eh, wetten van deze wereld, ook de energiewetten. Ik ben hier voor de andere mensen die niet in deze frequentie wonen. Ze kunnen zich hier fysiek manifesteren, en hebben veel moeite met deze mensen, maar ze zijn niet verbonden met deze binentie. Ja, ze zijn verbonden met een ander, anders is mijn verantwoordelijkheid dat ik werd meegenomen door de eh, eh, abstations, en toen heb ik ook vele jaren geholpen aan een programma met eh, eh, technologie op deze wereld, wat een oud verhaal is van dit aarde-label om te maken. Ja. Ja. Dus ik ben ook teruggegaan naar het eh, onderdeel van de originele Ambassade. Wat is Ambaschaut?

Bericht.

Bericht. Ja, intergalactisch bericht. Eh, hier is de aarde, wat we zijn wat de rest van de aarde is, dat is 1%, wat we zien van de aarde, wat we hier zien, dat is de aarde van Sprung. Wat wij, dat is een proces, de aarde is een subdeel, een deel van, een goudschacht, intergalactisch en de mensen van de aarde zijn ook, eh, ja, eh, boodschap, mensen

Ambassadeurs

Ambassadeur. Bedankt. Ik leer weer, hè bedankt. Eh, van een grote menselijke intergalactische groep en de dag dat de Aarde, dat is Taragaja van Wurstpung, dat de Aarde is gevallen, is de, eh, eh, boodschapper

Bericht. De boodschap is opgemerkt. Een onderdeel van intergalactische menselijke oer-, samen intergalactische uh ja organisatie. Ja, en de resten, de rest zit in ieder persoon. Als je naar deze wereld kijkt en ik naar die van regeringen, eh, de Verenigde Naties en dergelijke, dan kun je echt weten dat dit niet waar is. Je weet gewoon hoe het gaat. Jij bent de harmonische verkreib. Jij bent degene die de keuze kan maken die voor iedereen het juiste is. Je bent niet voor een groep dat het waar is en niet voor de rest, maar voor ieder persoon. En dat is een overblijfsel van een wereld en toen kwam de intergalactische oorlog en de waarde is en is de realiteit zoals nu wat ik in deze wereld zie. En kun je ook zien dat niets werkt, dat andere mensen die onvertrouwd zijn, onvergoten zijn in het hart, ja, de gedachten en dat gaat perfect. Maar mensen niet kiezen, ze zijn ongeschikt, dat is geen oordeel, dat is een perceptie die je behoort te zijn en dat is wat we hier samen maken? Ja, je kunt overtuigen, je kunt workshops organiseren, enzovoort, maar de beste workshop is je eigen leven. Ja. Ja.

Dat is het terrein, dat is de plek waar het workshopsysteem je privéleven kent, waar je het kunt testen, waar je kunt inschakelen dat je ervaringen thuis belangrijk zijn. Dat is toch niet zoiets, toch? Dit is eigenlijk een spiegeling van wat je, eh, echt kunt doen of wat je niet doet. Ja. OK. Ik heb ook, eh, eh, contact over de wereld hierover onder dit onderwerp. Ik ben, eh, een lager deel normaal, ik ben deels, ik ben niet goed, we zijn allemaal oké. Ik zou zeggen dat ik precies weet wat er gebeurt in de energie als een man of vrouw over al deze dingen praat en dan de energie, dat kan gebeuren, toch? Ja. En ik ben me ervan bewust, maar ik spreek vanuit mijn hart en voor mij is alles hetzelfde. Maar we zijn op het moment gekomen dat we dat in woorden moeten zeggen. Ja, en dat is wat ik doe. Ik zeg wat anderen misschien niet willen of niet kunnen horen. Dat is ook mogelijk dat het niet mogelijk is om dat te horen. Eh, ja, wat gebeurt er op dit moment in de wereld? Chaos

Chaos. Kamers

Clearing.

Ja, neem dus ruimte in. Ruimte, alles speelt zich af. Mhm.

Het gaat erom de ruimte vast te houden. Ja. Zoals, zoals microfoon, hoe doe je dat, hoe doe je dat? Misschien kun je iets herhalen wat je zei. Hoe doe ik dat? Ja, ik ben bezig dat te ontdekken. Dus ik ben perfect, ik ben zo, dat ben ik volledig en volledig bewust.

Mhm.

Maar door de, eh, echt leven is niet makkelijk, want je moet omgaan met angst, met wat.

Het gaat over angst voor wat er in de Kärz is gebeurd en niet altijd dat het vandaag gaat om het bedekken en dat heeft zoveel kracht en spreekt dingen uit, en ik ben sinds maart in stilte geweest en ik ben zo alleen met het onderwerp

Wees gewoon alleen met het boek, dat er andere mensen zijn die ervan weten, maar er toch over kunnen praten, en dat is een totaal andere dimensie als je het zegt

Alles wat niet leuk is om te doen is makkelijk te zeggen wat er gebeurt

Hoe lang is de waarheid

Ja, en hoelang denk je dat je hier in deze realiteit woont?

Wat denk je ervan

In werkelijkheid? Werkelijkheid deze realiteit ben er alleen als ik denk dat het er moet zijn, dat het gewoon moet zijn.

Mhm.

En dat is een taak.

Mhm. Ja.

Realiteit. Ja, natuurlijk, zo makkelijk thuis.

Mhm.

En in het begin is de angst dat ze dat zijn, dat ze dat zijn of dat ze met hen terug zullen komen, maar thuis zijn is dat niet

Maar alles wat we zien is dat we het normale moeten doen, we moeten openen dat ja, we hoeven niet alles te doen wat er gebeurde, alles wat een angst kon zijn is gebeurd, Hal. Het heeft zijn plek gevonden. Als je naar de wereld kijkt, naar de wereld, we wonen hier in Duitsland en ook in Nederland, Oberland, ja, ja, dat is waarschijnlijk mogelijk, onze frequentie van vrijheid is eigenlijk een oorlogsgebied. We kunnen vrijheid voelen, we zijn vrijheid, maar vrijheid om in het gevoel te leven is echt leuk en echt dat om de muziek van water te horen en de muziek van water te voelen. Ja, als we 10.000 jaar oud kunnen zijn, eh, ja, theoretisch h, wat gebeurt er dan met je hele leven.

Ja. We gaan al verder.

Ik had de impuls dat het plotseling langzaam zou worden.

Ja.

En je wordt zo stil

En plotseling, eh, eh, rek je er zoveel uit en eh, en je voelt wat er is.

Mhm. Wat doe je ermee? Ik ben gelukkig.

Ja, dat is de hoofdvraag. Wat doen we met wat we ontdekken? Wat kunnen we ermee doen? Dat is het hele onderzoek. Het gaat niet om kennis. Het gaat om weten en ook doen. Ja. Nee, nee. Ja. Nou, ik w het was voor mij ook een eh ja zonder voorbereiding gevoel deze dag. We komen hier samen. Ik, ik weet het niet. Het is een nieuw vakgebied voor mij om hier te zijn, een nieuwe ervaring. Ik kan geen programma doen, de W is geen programma. Wij doen het programma allemaal goed. Op zo'n manier dat we ook bewustzijn samen in onszelf en in de onderwerpen samen aantrekken. Dat is ook het belangrijkste wat we kunnen doen. Dus, ik heb ook de, eh, betekenis van dit medicijn die ik ook heb eh weg is verdwenen. Ja. Ja. Ik ben hier, eh, in deze wereld, ik ben hier met jou en vele andere mensen, eh, het onderzoek, wat zijn, dit zijn de vaardigheden van de mens, niet wat je kunt leren, wat je bent, het vermogen is geen concept van het loopvermogen, het is een manier om in het gevoel te bewegen, en ook geheel, dat kunnen we bewust gebruiken. Kunnen we bewust dat van het kasteel Schlossch hebben, het kasteel.

Ja, kasteel. Ja. En natuurlijk hangt dat af van wie we samen zijn. En ik zie ook jouw bereidheid en voel ook dat je heel bereid bent, ook je informatie als je uniker uniek bent wie je niet een tweede persoon bent zoals je niet alles bent zoals je bent uniek ogen uniek alles uniek de manier van spreken unik, het gevoel, alles uniek en wat je doet en ik denk,  dat dit echt het geval is, dat wat je hier ook in deze middag en misschien ook verder brengt, je kennis en je ondergeschiktheid is en de momenten die je hebt doorgemaakt, toen je de ervaringen in jezelf zag en ook in de ogen in deze wereld, dat de ervaring ook een uh samen is,  dat we samenkomen in de ervaring, dat is een frequentiecommunicatie. We brengen onszelf samen in frequentie met alles wat je wilt, wat je voelt, je verbeelding en ook ervaringen die we samen maken, en daarom heb ik ervoor gekozen om vanmiddag geen programma vast te leggen, uh uh ja. Ja, voel je dat ook, dat ik het niet alleen kan. Vroeger is het iemand die vertelt wat er is gebeurd. Ik weet wat er in mijn leven is gebeurd in een nieuwe tijd. Dit is echt mooi, heel oud uit het verleden, het oordeel is dat we allemaal zo uniek zijn en dat we samenbrengen wat je bent in de wereld, wat je hier bent en dat je niet klinkt als een mens, maar dat je alles binnenbrengt, alles gebruikt met je eigen bewustzijn. Ja, daarom ben je hier? Dat is niet langer de vraag. Dat was een heel lange wandeling, dat is twee jaar, maar tijd, en natuurlijk was dat ook 50 jaar. Zijn en happen, happen, happen, gebeuren, en dan zijn we even samen en dan is de vraag: wat doen we samen? Ja, ik wilde het, dus als kind vroeg ik mezelf altijd af: hoe kan het leven geven? Hoe kan dat? Waar komt het leven in mij vandaan? Waar, waar klopt het? Waarom klopt het hart? Waarom vernieuwen de cellen zichzelf? En dat was ik nu vergeten en pas nu besefte ik hoe belangrijk het voor mij was. En eh, niemand kon het me vertellen, ik heb altijd mijn hele leven ergens over nagedacht waarom wie de vraag beantwoordt en dat heeft iets met bewustzijn te maken. Er is iets levends aan, toch?

Mhm. Ja.

Voel ik dat goed?

Ja. Ja. Ja. Ik ben in woorden, toch? De oorspronkelijke werelden zijn watervelden. Ja, het vormen van een waterklak, dat wil zeggen, en dat is niet geometrisch, dat is organisch. Deze wereld hier is een geometrische wereld, wat een uh, wiskundig, uh, systemisch bewustzijn is. Alles is hier geprogrammeerd. Thoughts zijn ook het programma van programa en de oorspronkelijke werelden, die waterbeelden zijn. Felden en de Wasserbildfelden bestaan ook hier in deze wereld, wanneer mensen schoon zijn en wanneer mensen ook samen zijn. Als drie mensen, drie mensen hier samen zijn en het echte gevoel krijgen, kijken ze niet logisch en maken mensen veel ruimte om elkaar uit te nodigen om in de ogen te kijken. Schoonheid, mooi, je bent mooi en uniek. Dan komt het water tot leven. Het waterbeeld komt voort uit het bewustzijn van de mens die communiceert in het veld en het wasbeeld, het spreekt ook met de andere mensen in de wasserij en wat er dan gebeurt is dat de originele boeknotitie wordt geactiveerd en dan komt de logische gedachte, dit is romeins eh geometrisch en op dat moment is het verdwenen in het uur en dan heb je het moment gevuld,  wat jouw oorspronkelijke manier van zijn is Zein. Dit zijn de momenten, de microseconden, waarop we het veld van het leven in onszelf ervaren, dat jij hem bent, iets doet of het moment maakt dat alles plotseling zo opengebufft is. Binnen één en een seconden later weer verdwenen. Dan ben je in het moment geweest, een kort moment in het oorspronkelijke bewustzijnsveld. En in de momenten dat dit mogelijk is, wanneer we het moment bevestigen en ook onze vaardigheden opnieuw gebruiken, is het mogelijk dat we het waterbeeld, de watertaal in deze werelden tot leven brengen en ook het gebod over liefde. en dit zijn vaardigheden en ik zeg dat hier 100% luid mensen samen ruzie maken en de ruzie blokkeert de doorgang om het leven op te bouwen dat nieuw wordt vernieuwd. En daarom spreek ik niet 100% met UFO's in mijn leven. Ik heb het over de kracht van de mens en dan komen we natuurlijk bij het onderwerp van Auscheaanse sterrenbeelden, want het sterrenbeeld heeft ook een vraag voor ons. Wij komen hier, jij ook niet, wij komen niet uit deze wereld. De vraag voor ons is: wat is jouw vaardigheid? En doe het, doe dat en doe dat samen. samen, en dat is een groot probleem en dat heb ik met zoveel mensen over de hele wereld, in andere landen en ook in Nederland. Wat we zien is dat voor niets, totaal niets discussies over logische discussies plaatsvinden. Want hij beveelt niet, hij beveelt niet. Het was niet erg goed voor mij. Mensen begrijpen mij, begrijpen dat ik dat niet doe. Waarom maak je daar geen probleem van? Echt? W. Ik denk niet dat het probleem is. Natuurlijk zie ik ook problemen. Natuurlijk kan ik dat ook registreren. Natuurlijk ben ik niet ziek, dat kan ik zingen. Se, maar wat wil je ermee? Welke taal wil je zijn? Wil je echt de oorsprong van jezelf zijn, niet van mijn oorsprong? Nee, dat is mijn oorsprong. Daar kunnen we samen praten en ook echt liefde voelen. Respecteer Vertrouwen Vrijheid hoe uniek we zijn wat we in dit onderwerp gaan, dit onderwerp hier, dan komen we bij de oorspronkelijke frequentie van wie we allemaal echt zijn. Het maakt niet uit wat er de afgelopen jaren in de, eh, is gebeurd. Het is niet belangrijk. Dat wil zeggen, vraag je je misschien af, is dit echt gebeurd en is dit een machine? Heb je ook oude, eh, foto's van oude vakanties uit het verleden, als je naar de foto's kijkt, die je kunt zien en voelen dat ik misschien iets ben, maar als ik naar foto's zoek, dan kan ik dat dan ook wel hebben. Dan heb ik het gevoel dat dat niet zo is. Er is zoveel gebeurd in deze wereld, de realiteit en de mensen op deze aarde, en ja, spiritualiteit maakt het niet makkelijk, eh, ik heb geen idee of hoe ingewikkeld de situatie hier op aarde is. Wat hier gebeurt, is met beide benen op de grond gekomen. En dit zijn ook de kruisverbindingen, de kruis-situaties. Wat hier gebeurde is ook ongelooflijk diepgaand. Dat is voor mij. Ik heb helemaal gelopen, alle wegen. Ik heb het gezien en dit is mijn waarheid. Dat is niet de waarheid van mijn waarheid. Ik heb gezien en ook gevoeld dat er nog een weg te gaan is. Een manier, en dit is de manier, was om over mezelf te praten en samen de vaardigheden te activeren en te gebruiken, en niet wat er vorig jaar of vijf jaar geleden gebeurde en ik een crimineel persoon was. Dit alles, dit alles is niet belangrijk, alles gaat over, nu, dit moment, kom samen op aarde, niet van hier, kom hier samen op aarde. De herinnering aan het maken van het leven waar we het hier al over hebben gehad, zelfs vóór deze wereld, in ervaring moet in ervaring zijn. Dat is algemeen bekend. Alles is bekend als het hart van de mens. Ja, hier is meneer St. Wat is deze tijd voor hen? Ja. Eh, ik heb het eigenlijk, ik kan het, ik merkte eerst dat er geen woorden zijn om het echt te beschrijven. Dat is moeilijk. Eh, en voor mij was het ook zoals het voelde, wat ik ook ben geweest, ik ben het niet. Het is alsof er iemand anders in mij is. Eh, en eigenlijk heb ik ook mijn wereld hier, ik voel het ook. Maar dat, zoals je zei, is niet lang, niet lang genoeg. Ja, dat kan ik. Ik heb zoveel dingen in me die ik ken, bijvoorbeeld het ding met eten, er wordt geen leven verbruikt. Dat is voor mij een beetje, ik kan het eigenlijk niet eens echt beschrijven, maar het is nu eenmaal zoals het is, waar ik vandaan kom, het is anders. Ik kan het echt voelen en ook de mensen, wanneer ik het zie of mijn kinderen waarneem, die nu totaal anders zijn, om het zo te zeggen. Het is degene die nu uitkomt, ik zou zeggen verdwenen zodra ik het woord gebruik, en nu ben ik degene hier. Dat was een beetje echt gek, dus niet uit het hoofd, maar ik heb het gevoel dat ik op de een of andere manier in een andere positie zit en het is nog niet zo lang geleden, dus misschien iets meer dan een jaar, om zo te zeggen, en dan voel ik dat in mij, dan is het weer weg, maar nog steeds is het nooit weg. Dus ik weet het gewoon, toch? Deze en die gedachten, ik heb niet het gevoel dat ik in mijn bewustzijn denk, is dat ik niet denk. Dit zijn niet mijn gedachten die ik waarneem, om zo te zeggen, maar ja, ik weet niet wie denkt dat het niet aan mij denkt, om zo te zeggen, en ineens is het net als Bon, ik heb geen zorgen en ik ben niet bang. Dat heb ik echt niet. Maar dat is niet zo. Voor mij heeft dat geen betekenis. Ik geef ze geen betekenis. Eh, dat is allemaal nieuw voor mij en zo, maar ik ben het eigenlijk wel. Dus dat ben ik, ook al is het nu een beetje verward of gek. Ja, dat ben ik en ik kan het zo ver mogelijk delen met dat in ieder geval met mijn familie of zorgvuldig door alles wat ik heb meegemaakt,

Om zo te zeggen, het zijn alleen de gedachten in mij die zeggen dat dat niet waar is. Ja, ze zeggen: "Nee, dat klopt niet. Je denkt dat en je denkt dat, en zo verder, alsof er over mij wordt gesproken."

Hoe is het mogelijk dat de gedachten dit zijn? Je wilt het niet, je voelt iets en de gedachten zijn er. Wat is dat?

Eh, theoretisch neem ik de Ver als iets van buitenaf met het lichaam. Ik voel een verschil tussen binnen, waar ik ben, in het lichaam, en dan gebeurt er iets met het lichaam, alsof het wordt geduwd en het dan gewoon doorloopt. Ik

Eh, ik zie het gewoon als iets dat niets met mij te maken heeft.

Mhm. Als je, net als een mens, ook bij het spoor bent gekomen, het spoor, dat je het verschil kunt maken met dat van je eigen bewustzijn. Eigen gevoel, gevoel en ook eigen gedachten, toch? Het voelen van de gedachte en gedachte aan wat niet van jou is, dat is een meesterlijke ontdekking.

Ja, ik wil dat ik dat voor ons allemaal ben

Veel mensen in deze wereld brengen dat geen oordeel, maak dat samen. Dit is de kwantumfysicus van deze realiteit. Wat we waarnemen wordt ook in de late tijd versterkt. En dat werd sterker en meer leven werd zodat andere mensen ook even zonder voorbereiding konden opstaan in een seconde.

Wat het is, wat je vertelt, is zo groot.

OK.

Waar komen die gedachten vandaan?

Ja, en ze rennen gewoon door. Vraag en

Het is alsof je praat. Dus ik heb dat

Gesprekspartner, als ik niemand wil. Ik weet het, en dan: Zijn ze zo? Voelt het alsof het mijn gedachten zijn? Nee, dat zijn ze niet. Dus zoiets en dan zijn er dingen die ik ook waarneem, de gezichtsuitdrukkingen, zulke kleine dingen die simpelweg met het lichaam worden gedaan. Zo'n beweging dat ik dat ook niet ben. Ik ben daar niets van, om zo te zeggen.

Wat ben jij?

Ja, precies. Dat ben ik

Ik ben deze wereld, waar niets door iemands leven wordt opgeslokt, waar harmonie is, waar

Vrede is waar ik, als ik mensen zie, ook weet, net zoals jij zegt, dat ik van je hou, ongeacht wie het is. Dus nu, ik ken nog niemand, om zo te zeggen, eh, ik kijk naar mijn werk, ik werk ook met mensen en er zijn veel problemen die ik zie zoals ze zijn en eigenlijk voel ik me niet geroepen om iets te doen ter nagedachtenis aan hen, maar dat wij mensen hier dit moment van heren hebben, dat we ook opnieuw kunnen weten wie werkelijk zijn.

Ja.

Ja.

Ja. En dan, ja, dominostenen, ja, de geest, geest, die is zo ongelooflijk krachtig. Dit onderwerp is de grote kwestie van welke buitenaardse groep menselijk of niet-menselijk is, de gratis levensondersteuning. Ja, wat deze groep ze, is dat dit onderwerp het belangrijkste onderwerp is, dat verandering mogelijk maakt, dat de gedachte aan wat niet van ons is, maar van iets anders, dat een gedachte stopt. Wat moet er gebeuren? Het ene moment dat deze wereld nog zal bestaan en wie ben jij? Ik heb wat ik heb ertussenin, dus dat is slechts een waarneming, geen gedachte. Eh,

Het is mogelijk dat mijn gedachte ergens tussenin zit, want het klinkt vergelijkbaar met wat ik had kunnen denken. Ja, dat is het niet. Nou, ik merk het altijd. Er is hier dag en nacht iets wat het hier in het lichaam of met het lichaam doet, wat ik nu niet ben. Eigenlijk heeft het niets met mij en het lichaam te maken. Het klinkt, het is eigenlijk wat het nu klinkt. Eh, ja, het stopt niet. Het stopt nog niet. Toch ben ik me ervan bewust en word ik me er steeds meer van bewust, toch?

Dus,

We leven hier op deze aarde, we leven hier samen in een collectieve, eh, informatiewaarde voor de meerderheid. We zijn hartwezens en we leven ook in zo'n programmatische realiteit van wat anderen denken. Wanneer je in de groep van andere mensen komt, is het belangrijk dat de gedachten van anderen ook in je brein parasiteren en dat je meegaat met wat totaal niet belangrijk voor je is

En dat is de fascinatie, dat is een, dat is een parasitair inzicht, en dat is wat hier in deze wereld op het punt staat te eindigen.

Ja, dat zou ik ook zijn

Oké, we zijn even pauze

Knierollen een half uur, en dan, eh, allebei bedankt voor jullie energie, dat je hier bent, dat je niet kunt zeggen als je er niet bent. Ja, dat is niet dat ik hier op deze manier bij je zal zijn. Oké, bedankt.

 

 

Transcript van 20260202-MvS-2-2-Ursprüngliches-Bewusstsein-Rheine-D.MP3

 

Heb de mensheid lief, lieverds, toch? Oké, alles is goed? Ik ben ok. Bedankt. Geef je alles goed?

Ja. Ja, dat was fijn. H

Ja. Mm. Ik kan alles en ik kan niets. Ik kan alleen zijn met andere mensen, het waterveld uit het wild is teruggegeven. Ja. En ik denk dat ik degene ben die samen met jou is. Eh, een stad is een begin om te maken dat we hier met alle mensen van deze aarde internationaal op aarde zijn, en ik heb ook precies gezegd dat ik ook functioneer als een netwerk met de aarde en ik denk dat we ook voor mij zijn, deze middag is een familiezaak.

Ja.

Ja.

En als ik de verkeerde woorden heb gebruikt, dan spijt het me. Ja, ik heb geen andere woorden nodig. Ik gebruik wat ik gebruik, maar ik kan niet alles perfect zeggen. Eh, er is het afgelopen anderhalf uur veel gebeurd, energiek gezien.

Ja. Nou, ik denk dat het goed is dat we hier op dit moment zijn, voor mij, dat is het veld waar ik hier wil zitten en natuurlijk ook met iedereen. Ik bedoel, ik heb de tijd samen, en voor mij is het hier ook hetzelfde, we moeten dat meer dan twee weken anders doen, eh, ik moet het anders doen en niet op deze manier. Eh, we moeten het samen vinden. Mhm. Een familielunch. Ik heb gereisd, gewandeld en zoveel gelopen dat de mensen van oorsprong samen konden zijn. Echte mensen en wij zijn allemaal hier in deze wereld. Misschien heb je de keuze niet gemaakt. Misschien heb je ervoor gekozen om hier te zijn, maar we zijn hier niet voor de sp. Het is om hier te zijn. Dat, eh, jij ook meegaat. Je hebt zoveel gewerkt, je hebt zoveel gedaan. Op naar dit moment thuis, wat jij doormaakt, wat er gebeurt met vrienden en familie. Hitsige dieren. Het is iets en ook het mooie goede ding. We zijn één voor een groot. We moeten een einde maken aan de ruzie, ruzie is ook met elkaar begroeid. Dit komt van mij uit mijn hart, dat als jij dat ook voelt en dat je ook moet weten dat je niet toevallig hier in deze wereld wilt zijn. Ik, ik kan niet met je mee. Je kunt niet met me mee. We zijn samen. Voor ons is verbondenheid bewustzijn. Ben je alleen? Nee, niet meer. We kunnen grote onderwerpen bespreken kunnen besprechbaar maken. We kunnen alles samendoen, we hebben ook tijd nodig om alles open te stellen, in, binnen, met energie en tijd, kalm. Niet snel. Het kan snel gaan. Als dat wij zijn, is dat mogelijk. Vraagt ook om een stem. En stemmen is een woord, toch? Maar wat het echt is, is een bewuste geest. Ik zoek de woorden. Ja, ik heb zoveel gesproken over bovennatuurlijke contacten, wat er hier met de aarde gebeurt, wat er met de volgende aarde is gebeurd, wat we op dit moment ook zien, is ook een overblijfsel van een heel groot experiment van deze, wat een zon van de mensen is.

Planetestellstem

Zonnestelsel

Schistoma

Er is ook iets gebeurd in deze werelden, namelijk de Schelbe-kracht, zoals de oorspronkelijke wereld in Fers. Dit gaat ook over eh, fijnheid, veiligheid. Het woord vriendschap. Vriendschap is voor mij, je kunt me vertrouwen. Vertrouwen. Ja. En is het echt mogelijk? Ja, in deze wereld is het hopelijk niet het geval. We moeten het zonder groepen doen, we hebben geen groepen nodig. We zijn hier samen. Ik ben geen goeroe, ik ben Martein. Ja, ik ben vader van een zoon van 23 jaar. Ja, ik ben normaal. Ja, veel mensen vinden daar bijna niets. Maar ik gok dat we geen groep nodig hebben. We komen samen en we brengen het bewustzijn samen en we brengen onze vaardigheden daarheen. En dan moeten we ook weten: waar brengen we onze vaardigheden in? Wat is mijn vaardigheid? Wat is Herzburin? Wat is hart? Waar is zijn water? Wat doet het water? Wat is water? Water is er en er komt een andere realiteit. De contacten die ik heb met mensen uit oorspronkelijke en niet-originele werelden, die vrije werelden zijn, vinden plaats wanneer ik een gedachte heb met het waterbewustzijn, wat niet logisch is, dat is gevoel en gedachte. Als we het frequentieveld groter kunnen maken, samen met het multidimensionale waterveld, zijn dit organische frequenties, maar met vriendschap en geen ruzie. Ruzie is niet wanneer we in ruzie zijn, ruzie is logische gedachten. Dit is een totale bewustzijnsverandering. Deze mensen denken niet zoals wij. Deze mensen hebben niets in deze persoon, het heeft iets te maken met hoe ze werken, zoals onze gedachten. Helemaal niets. Je kunt dit vergelijken met wanneer je het moment van totale verbondenheid vastlegt. Ja, alles is een manier. Bij deze mensen is dit niet verdwenen. Bij deze mensen is het constant in frequentie, niet weg. De gedachten van deze persoon zijn totaal anders. Ze hebben andere mensen en soms lijkt het alsof de W's van deze mensen negatief voor ons zijn, omdat mensen niet logisch denken. Deze mensen hebben ook in andere tijden hier in deze wereld met overheden gesproken en het resultaat is dat deze mensen niet vriendelijk zijn. Deze mensen willen dat we ons leven veranderen op een manier die ons leven verandert. Bijbel, ik spreek in de Bijbel. En voor de basisslag, de juiste grondslag, zijn we hier het werk om het werk te doen, dat we hier omhoogkomen vanuit deze wereld vanaf de grond, terugkomen met het bewustzijn. Je kunt naar het kerstveld gaan, de naam. De christelijke terugkeer, maar het besef van oorsprong, dat is een levensveld, wat vriendelijk nooit iemand wordt, is waardeloos. En als dat gebeurd is, denkt elke persoon nog steeds dat sommige mensen worden neergeschoten en die persoon buiten houdt. Kun je je voorstellen dat we dat zijn? Dat zijn we. Wij zijn het kosmische van praktische mensen zonder geloof zonder spirituele modellen. Je ziet hier schone visachtige mooie gedachten. Onze harten slaan op hol, we houden van elk levenswezen en dan komen we hier en dragen deze kleren. Schiet op. Mooie stad om naar te kijken. En misschien wil je iets zeggen of iets vragen. Het is noodzakelijk. Hier is een microfoon en ik geef hem aan je en als er iemand anders is, dan is het misschien een voorbij, eh moment.

Dus. Ja,

Bedankt. Dat is e thuis. Kck. Ja. Knopich. Hallo. Ik heb eigenlijk iets om te kwellen. Meer. Ik was een klein meisje in de klas die naar school ging en dacht ineens aan reuzen, wat is dit? Kinderen stonden met open mond. Het was Siberië, sneeuw en zo'n gloeiend veld van voet boven mij. We houden er allemaal van om met onze school-Hanzen rond te hangen. Het was donker om 6:30 uur 's ochtends en dit enorme deel en de klog zo diep vlakbij waren de Healleiter van mijn vader waard, waar hij werkte en ik dacht dat het tenslotte een Texen was. Het belangrijkste kwam de volgende dag, toen ik met mijn vriendin, met wie ik naar school kwam, zei dat ik de tijd wilde kijken en de Schimterse staande Pussel wilde bekijken. Ze zegt: wat zeg je? Ze zijn allemaal één ding vergeten, alleen ik en ik. De tweede keer was tijdens de training. Ik ben dat en we hebben meerdere middelbareschooltijden met de honden gedaan. Je tilt je op en het lichaam doet iets uit zichzelf en ik was meteen in het universum en ik voelde dat alles van me houdt en ik van alles houd. Dat is dat raam waar je het over had. En dat was zo'n wow-gevoel dat de anderen, ik begon te verzwakken in de verveling, dat ze me niet konden vasthouden. Ik stortte op de grond in de witte betekenis van het woord. Ik heb weer over de aarde gelopen. Zo voelt de aarde in vergelijking. Ik heb nog een paar steunpunten, ik wil jullie niet allemaal vastbinden, maar ik heb iets kunnen doen wat ieder van ons kan doen, vooral de vrouw. We komen bij de tijd dat er drie walvissen zijn. De eerste was de hint van de vrouw. De vrouw was lange tijd gecapt, omdat elke vrouw enorme kracht in zich heeft. Ze zorgt voor honden, katten, voor echtgenoten, voor kinderen, voor iedereen. Er is ons verteld dat we leven als de man. We geven, geven, geven totdat we niets meer kunnen doen en dat is verkeerd. De vrouw moet naar binnen en dat is de baarmoeder. Onze baarmoeder is dat. Dat brengt materie hierheen vanuit de vijandelijke substantie. En dat is niet zomaar een kind, dat is alles wat we hebben. Alles. De man heeft een vrouw, kijk, geweldig, maar de vrouw maakt hem zo thuis en zo is het met iedereen. Mijn uitnodiging is voor elke vrouw om vrouwenkringen te vormen. En je kunt al iets bedenken. Je hebt mensen via televisies, boeken en dergelijke of in ons. De moeder tegen dochter, de vriendin tegen de vriendin. Ik geef nu les in Singing Matrix en ik begrijp nu de spelregels. Bij mij is een van de programma's Betrayal of the Woman en ik vind het geweldig dat mijn vriendin het in ieder geval helemaal niets vertelt, maar nu weet ik waarom, want dit programma was het tot ik zei: ik wil dat niet meer. Ik heb genoeg gespeeld en dat is mijn zielszus. Ikzelf ben Sterensart en zij is ook een ster en ze verraadt me weer, wil niet eens zeggen hoe.

Weet ik. Ik herinner me hoe ik voorbereid was om naar de aarde te komen, de training. Ik zag daar kinderen, zag habere, genas ze ook. En het is simpel, het is een spel, we moeten daar duidelijk over zijn, maar het is helemaal het spel. We moeten het omdraaien. Het is heel, heel belangrijk dat we dit omdraaien

Ons probleem, dat is natuurlijk geen probleem. Bedankt. Ja, dat is wat we hebben, we hebben zoveel liefde, we zijn liefde. We kunnen echt het gevoel van liefde hebben uit een situatie, eh, liefde in situatie, liefde, en de situatie is echt niet oké, en toch, ja, we kunnen liefde voelen voor de situatie. Dat is ook de, ja, de contysis, dat is ook het probleem quysisch van de waarnemer die het wezen waarneemt wat op hun eigen innerlijke bewustzijn, wat niet uit het programma van hier komt, zoveel liefde voor de wereld heeft dat met liefde ook het spel, wat jij dat noemt, dat echt een serieuze situatie is,  dat we het spel voelen, het spel, eh, zoveel liefde dat we het spel niet veranderen of veranderen. Dat is het kosmische probleem. Dat zeg ik. Dat mensen uit regeringen jaren geleden hebben gezegd dat ze ook niet altijd positief zijn. Ik heb ook geen goede orde. Ik ben lief en ik hou van het leven, maar ik weet wat hier gebeurt en dat is niet zo en ik ben, eh, belangrijk. Nee, ik weet wat hier is gebeurd en ik kan dit niet. Ik kan dit niet. We kunnen dit samen doen, met al ons hart en al onze geesten samen. Niet als een groep die autonoom onafhankelijk is. Maar toch kunnen we samen de fysieke wereld toestaan, die 40 biljoen mogelijkheden bevat in elke nanomic ronde in elke naam van één seconde 4 40 biljoen mogelijkheden, dat is het programma waarin we openen, openen, openen en de mogelijkheden consolideren met ons bewustzijn naar binnen, samen in de wereld, leven in het frequentieveld en met het vermogen om  die opkomt in de fysieke realiteit. Over een seconde. Dit is geen spiritualiteit, dit is wetenschap en dit is bewustzijnswetenschap. En dit is de bewustzijnswetenschap van verbondenheid, liefde.

Ja,

Ik wil nog één ding zeggen.

Ik heb het idee.

Z-familie komt op dit moment echt samen. We hebben er twee hier staan. Ja. En het is zo fijn, je herkent elkaar en je bent er voor elkaar en de Duitsers, ik ben geboren in Rusland, de Duitsers zijn meestal zo hoofdgestuurd dat ik je nog steeds uitnodig. Zet deze stap naar elkaar toe als je alleen maar denkt dat ik dit zou kunnen doen, of misschien gewoon doen, wees moedig, open je mond en durf elkaar te benaderen, en het is zo belangrijk om je eigen familie om je heen te hebben. Het is vaak geen biologische familie, ze waren daar voor de training. Het is nog steeds belangrijk om vrede met hen te hebben. Maar omdat ik weet dat mijn vader en moeder allemaal bang zijn voor magie, zeiden ze altijd tegen de groep: oh God, dat kun je niet doen. Dat is echt slecht. Ja, ik begrijp ze nu beter. Dat is hun programma, maar niet het mijne. En dat is alles. Ze kunnen niet uit hun vel komen, maar we worden nu samengebracht. Weer sterren. Je kwam hier omdat je de beste was uit andere lijnen. Je stond in de rij en je was nu door duizenden uitgegeven om het te krijgen. Dus doe alsjeblieft iets. Bedankt. En

Ja, eh, toen ze het over de watervelden hadden, eh

Kun je alsjeblieft

Ja, precies. Toen ze het over de watervelden hadden, kreeg ik meteen een idee voor stemmingsfoto's, die ik vroeger heel intensief had. Toen kwam het moment dat het zich terugtrok, maar nu komt het terug. Eh, het zijn gewoon zo, eh, gevoelens die komen als ik op de een of andere manier in de natuur ben of eh, waar het mooi is en het dan best overweldigend is. Misschien wilde ik mezelf helpen, misschien weet je dat. En eh, dan heb ik toevallig een gedicht bij me, ik wilde het hardop voorlezen en, eh, ik heb dat toevallig bij me, ik moet het 13 jaar geleden geschreven hebben en dat deed me denken aan die watervelden en ik wilde het hardop voorlezen. En eh, wat echt geweldig was, ik volgde gewoon mijn impuls en ging gewoon zo vooruit, eh, omdat ik het gevoel had dat ik iets wilde delen en toen leerde ik hem kennen, die eigenlijk ook iets wilde vragen over de, eh, vanwege de eh van de watertaal en toen mocht ik het haar niet voorlezen. En toen zong ze, eh, en dat was wat er doorging. Ik ben erg blij met deze situatie. Dat is prachtig. Je moet het echt meteen horen. En het was echt een watermoment dat we deelden. Wat een herkenning. Daarom sta ik hier nu. Ik heb meestal het gedicht met Golden Moment. De blonde golven van het meer glinsteren in mijn ogen. En zo glinstert mijn gezicht als een spiegel in het zonnige water. Hoor je me als ik tegen je praat op foto's? Ze spuugen in je water. Natte beelden duiken in de diepten van je meer om te zijn wat ze waren, zijn het niet meer, vervagen en herinneren zich toch de kleuren. En toch straalt er een beeld, pas opgestegen uit je diepte. Van de blonde golven van het meer glinstert de zon mijn moment binnen. Ik kan je zien. Hoor je me als ik tegen je praat op foto's? Ze zitten in jouw water. Wiegende beelden duiken in de diepten van je meer om te sterven en te worden wat ze zijn, vermengen zich en herinneren zich toch de vorm, en toch straalt een beeld, dat opnieuw opkomt uit je diepte. Vanuit de gouden golven van het meer glinstert de zon mijn moment binnen. Ik kan je zien. Hoor je dat? Misschien wil Susanne iets vinden of voelt ze de impuls dat ik mezelf niet altijd begrijp in vibraties, die me soms aan het huilen of lachen maken. Dat is altijd precies wat er op het belangrijke moment moet zijn en dat is niet iets waar ik goed in ben, maar wat er gewoon gebeurt en het is niet iets waar je moet klappen, maar waar je gewoon een heel laag standpunt hebt elke bal die je al doet, smasht hier doorheen. Ik praat hier nu meer dan twee weken. Misschien is hier ook iets wat ik wilde delen. Wat? In dit proces, met alle gedachten die niet van mij zijn, voel ik een soort neutraliteit. Dus dat is ook niets wat ik eerder wist, maar dat is van vroeger. Eh, het gebeurde dat dit soort lach of vreugde of zelfs verdriet, eh, niet van mij was. Ik zag het als een soort programma voor mij, om het zo te zeggen. Dit eenvoudige nu weinig of het zogenaamde niet, zonder dat het iets met mij te maken heeft, en daaruit is een soort neutraliteit ontstaan die alles ondersteunt. Ik ben ook liefde en dat voel ik. Toch is het een soort neutraliteit, of misschien niet het juiste woord. Leef je neutraal

In zekere zin? Ja.

Ja. Dat is toch geen beschamende vraag die de vraag voor ons allemaal stelt, toch?

Oh, ik ontmoet mensen neutraal, maar als ik ze met neutraliteit en gelijkwaardigheid zie, zie ik ze echt. Er is niet meteen zo'n zoektocht en ik hou van mensen die neutraal zijn in hun hart, als als

Geen oordeel, geen oordeel erover.

Mhm.

Dus of dat, eh, deze gedachten die ik waarneem lijken op hoe ik het lees. Ze proberen iets te worden. Mhm.

Niet in mogelijkheden, maar om te zeggen: zo is het en zo is het en zo is het op de een of andere manier, toch? De eh, ik moet bellen, maar dat is duidelijk. Als dit niet mogelijk is,

Is dat zo?

Neutraliteit.

Ja,

Ja,

Dat is in ieder geval een mogelijkheid. Dus ook aangenaam,

Maar wat is neutraliteit voor mij? Geen enkele

Geen bezorgde kwestie, het is een vraag voor ons. Dat is het onderkomen. Ja,

Wat moet het voor ons zijn? We gaan terug naar onze eigen witte intelligentie, ja. Ja. En wat is daar neutraliteit?

Ja. Ja. informatie.

We hebben geleerd dat we positief of negatief zijn en dat dat daartussen neutraal is. Geen enkele intuïtieve fantasie.

De diepe verbeelding. Ja. Ja, dat is eh, en dat we de vraag kunnen stellen. Dit is geen kwestie van het hoofd. Het is geen kwestie van het hoofd, het is een vraag die we stellen om te stellen dat we het na het in-een na het werk kunnen doen. Ja. Hier zijn een eenmalige foto van het plein waar ik woon in Antara. Dit is een gebied van aardkilometers van 250 km op ongeveer 500 meter. Dit is heel normaal. En leven. Ik leef in de natuur. Ik ben meer een sjamaan. Schema's, maar niet Schiman die hier op aarde is. Dan heb je ja, als je een Schman bent, heb je ook iets nodig eh ja, dat geen schroot is. Ja, sorry. Eh, de wereld, dat is een wereld van rust. Dit is een buitenaardse realiteit die vanaf hier wordt gezien. Ja, dat is een prachtige wereld en ik heb een, eh, appartement van eh, huid

Hout. Ja, fijn wonen met keuken en slaapkamer, iets anders dan hier, ook de aarde. En toch hebben we een ander bewustzijn. We bouwen ook voort op de levenden. Ja, en toch is alles hetzelfde. Eh, het leven daar is zo mooi, zo interessant. Ik ga ervoor. Eh, het gebied is zo groot, eh, in de oorspronkelijke werelden zijn er geen technische machines, niets, niets. Nou, geen techniek. We hebben 100% kennis van de kracht van de natuur. We weten welke water, eh, waterfrequentie, eh, in materialen. Was was Bladerin, Baumbladerin,

Bladeren? Ja, bladeren, bladeren, Boombladeren. We weten welke boombladeren samen een frequentie hebben, wat de antizwaartekracht moeilijk maakt. Ja, minder antiek, dan is de moeilijkheidsgraad voor de kilo's 10, 20, 30, 40% minder. Ja, met de kracht van de natuur is alles hier, zelfs in deze els, alles is hier aanwezig, ook over, spreek ik: in de oorspronkelijke werelden hebben we geen technologie, geen machine, geen computers, niets organisch. Ja. En we zijn fysieke mensen. We hebben een lichaam en ons lichaam is voor ons bewustzijn. Bewustzijn beschermt het lichaam. Dit is een beweging van binnen naar buiten en van buiten naar binnen. Hier in deze wereld is het lichaam verbonden met een ander systeem. En wij zijn 1% die na onszelf waarneemt. En 99% is systematisch in de wereld. Oerwerelden zijn de mensen van vlees en bloed en mensen zijn dierbare mensen. Het is zo groot en zo warm en zo normaal. Wat hier gebeurt is niet normaal, niet normaal. Ik spreek, ik, ik spreek hierover, dat we kunnen onderzoeken. Is er misschien nog een spiritueel beeld dat we wezens van licht zijn? Wij zijn geen wezen van licht. Wij zijn mensen van vlees en bloed. En bewustzijn is zo warm en zo harmonieus dat we water, waterfrequentie, energiefrequentie en dat is het licht, dat is vrijwillig en wat er al van vervormd is, is het juiste antwoord op wat jij denkt dat iets ne-ja is. En je voelt iets weg. Er is hier op aarde iets gebeurd en niet alleen op aarde. De aarde maakt deel uit van een zeer grote intergalactische oorlog tegen de vrije wereld, tegen je hart, je liefde, je vrijheid, je respect voor al het leven. En we komen hier op deze dag, deze tijd lijkt een tijd. We komen hier en eindigen in Bretten. De oorspronkelijke mensen zijn mensen die zoveel vriendschap met hen hebben. Als ik buiten mijn stapel waarde sta, daar sta en de oorspronkelijke werelden binnenga, is het onmogelijk om moe te zijn, niet zoals hier totaal anders is. Ik vind het ongelooflijk wat de mand hier nodig heeft. Rust, moeheid, het denken, de machine en alles wat het mandje nodig heeft, rust. En dan ben ik zo moe, moe, moe. En dat bestaat niet in de oorspronkelijke wereld. Want in de werelden is slapen iets anders. Je slaapt niet, eh, voor een levenslange straf. Je slaapt, eh, als een, eh, ja, wakkere staat, bewaker. Net als de aarde hier weet je ook dat het moment waarop je in de beat gaat en niet de klap verdwijnt. Wacht, dat is wat slapen is in de originele werelden. We leven, we eten, we eten, we eten natuurlijke producten, we eten. Als we niet eten, is het geen probleem. Eten is liefde, dit is dankbaarheid, dit is samenhorigheid met de natuur, dit is communicatie, dit is geen spiritualiteit. Ik heb het over een fysieke wereld, toch? Eh, naar de oorspronkelijke wereld, waar ik vandaan kom, eh, we zeiden, geen technologie. We hebben van deze werelden, dit zijn werelden en werelden, we hebben zo, zeg maar zo, grote, menselijke uh, starre werelden die we ook bij ons hebben, bewustzijn in een moment dat we hebben gecreëerd, dus niet in een moment, dat was een lange tijd die we hiervoor hebben gebruikt, hebben we de mogelijkheid gecreëerd om nieuwe werelden met ons bewustzijn te creëren. Hè? Is dat mogelijk? Ja, dat is mogelijk. Zoals het we-we we dreamen hier op de els, kunnen we dat daar op een zeer deskundig wetenschappelijk niveau doen. Dit zijn projecten, dit zijn teams, ze zijn heel groot. Eh, en we hebben veel werelden gemaakt, eh. Eh, we zijn ook de Wen binnengekomen. We gingen mee. Deze afmetingen zijn verdwenen. We zijn hier, het leven heeft leven gebracht. We hebben levensprojecten meegebracht. We hebben andere levensgebieden en beschavingen geïntroduceerd. Ja. Ja. En om samen te werken, echt mooie wen om te krijgen. We deden dat en niet niet twee, niet duizend keer heel vaak. Het is als een Gaden, deze wereld hier is ook een wereld die niet met creatie wordt gecreëerd, maar met creatieve creatie. Het is een beetje anders. En deze wereld is een, eh, product is oorspronkelijk het resultaat van mensen in de mensen die problemen hadden met de manier van werken van de projecten van de mensen in de projecten. Als mensen in de projecten hebben gewoond, eh, wat is dat voor een moment, en daarom heb ik het over deze wereld, deze wereld van de aarde, dat is een lange tijdsaanduiding, waar ik het over heb, eh, dat mensen in het experiment niet langer uit het experiment zijn om terug te keren naar de oorsprong. Dat is wat er gebeurde. Je kunt vergelijken wat je op dit moment op aarde ziet met virtuele realiteiten met de Brill, ja, dat je een alternatieve realiteit tekent en dat de Brill niet bestond, dat die niet verdwenen was en dat is veel minder eenvoudig als ik nu zeg. Eh, ik spreek dat beter in het Nederlands. Ik denk dat ik een cover heel perfect kan doorstaan. Eh ja, ik ga trainen. Ja. Eh, wat er gebeurde is dat deze mensen er niet uit kunnen. Ze kunnen niet sterven. Dat was het momentum naar de realiteit. En de wezens, die kunnen niet sterven. En de wezens, de wezens, de beschavingen, alle hoge radian beschavingen, die oorspronkelijke mensen waren, die hier op aarde zijn, zie ook uh uh wat f is

Vaak gezien, dit zijn lange bezems, alsjeblieft witte uh-wezens, lange uh, niet wijd, lange verhalen, kleine donkere ogen, een lip in de mond. Klein mondje. Eh, het mandje lijkt op was. Was

en Rauch heeft ook een, eh, ja.

Ja. Eh, deze realiteit, want op dit moment ervaren we het leven, is in feite in Fite, wat het project is van hoe de essentie van de H Alliance en eh, in het moment dat het experiment van deze mensen plaatsvond, dat gebeurde vaak. In totaal zijn er 53 beschavingen tot stand gekomen. Wij zijn de 54 en ook als beschaving de laatste. Dat was 343, eh, beschaving. Zeven daarvan zijn, eh, ja, plicht, zijn in kracht gekomen uit het levensveld en zijn onsterfelijk geworden. Ja, ze gingen van de aarde naar een andere dimensie met het bewustzijn en gingen weer weg. Dit is zeven keer gebeurd en de andere beschavingen zijn veranderd door oorlog en vernietiging en niet alleen vernietiging en oorlog samen op aarde, maar ook door oorlogsoorlog met andere beschavingen die naar de aarde zijn gekomen. En de rest zijn ook hier, de aarde, eh, een deel ervan, dat is het verleden, eh, archeologie. De rest van alle beschavingen op aarde, Mars, Foot, Mercurius, Saturnus, Jupiter, Skip gigantic. We leven ook in dit moment zonder geschiedenis. De mensheid heeft geen geschiedenis. We hebben geen geschiedenis. Je kunt alles accepteren en onderzoeken. En wat je denkt, kun je vinden. Wat je zoekt, kun je zoeken en wat je zoekt, kun je vinden. En dat is mogelijk door inflatie. De laatste oorlogskracht heeft plaatsgevonden in het experiment hier, die realiteit reageert op alles, maar niet op de waarheid van wat er is gebeurd. En zo is het net gesloten. Wat gebeurt er op dit moment op aarde? Wereldwijd, geopolitiek, militair en economisch is de Raumvaart hier allemaal gebeurd zonder geschiedenis. Wanneer de geschiedenis terugkeert en de geschiedenis terugkeert, ben ik ook effectief in het netto en ik weet dat niet alle regeringen op dit moment vier, vier, vijf regeringen hebben over de wereldwijde wetenschap van wat het ware verhaal van deze aarde is. Ze hebben ook informatie over hoe groot de aarde werkelijk is, dat we een klein deel zien. Dus, deze realiteit waarin we hier op dit moment leven, is een wereld zonder geschiedenis, een galactisch niveau, het is een gevangenis.

Gevangenis Vaartuig

Geen mooi woord, en toch zit je niet in de gevangenis, je bent hier vrij, dat weet je ook, en hoe kan dat, hoe is het mogelijk dat we onszelf vrij kunnen ervaren. We zijn echt vrij en we zien van buitenaf dat we gevangen gaan. En de twee velden komen in een moment samen en dan komt het waterveld in het veld en dat zegt de gecontroleerde matrix, die een infasie is van iets anders, experiment en het experiment dat het moment van ontspannen, loslaten zegt. Nee, en dat is niet mogelijk met technologie. De regeringen, spreek ik, die niet regenachtig zijn, maar dit zijn zeer grote netwerken uit andere werelden, de regeringen zijn verbaal uitgesproken. Als je dat zegt, is dat voorbij. En natuurlijk, zelfs als ze de, eh, commandanten zijn, dan hebben ze natuurlijk ook macht. Ja. Eh, dat is dat we in een totaal andere situatie terechtkomen en dat we er niet komen als we op iedereen wachten. Dat is de doos van Pandora, de doos van Pandora, de opener ervan, dat ben jij, niet ik. Nee, jij met het hart. Dat is wat ik heb, eh, op de website van mijn tijdcapsule grotere vastberadenheid is altijd iemand grappig voor de hoek

Hallo. Ja.

Hallo.

Eh, dus je zegt dat we manden zijn die hem openen. Dat wil zeggen, op het moment van de dood, dat wil zeggen wanneer mijn lichaam niet meer is, dan beslis ik of ik doorga of terugkom hier, of hoe kan ik dat voorstellen?

Nee, dat is onmogelijk in één dag.

Heel belangrijk wat je zegt. Je vraagt wat is, je zegt dat.

Ja.

Ja, want een jaar geleden is mijn man overleden en toen vroeg ik mezelf af waar hij nu is en of het goed met hem gaat. En toen nam ik contact met hem op en zei hij: dat is de verkeerde vraag en eh, ik heb het gewoon waargenomen als een licht dat alle kanten op explodeert of overal is. En daarom vraag ik of dat zo is.

Nummer één. Geloof me niet. Ja, alles wat ik zeg is echt zo. Maar ja, je hoeft dat onderzoek nu niet te geloven, toch? Alle mensen die in je leven sterven, dat is een gevolg, dat is een plek die een plek in je leven vindt, maar dat is niet wat je ervaart. We hebben gedacht dat de dood, eh, sterven, dat is wat we zien, is wat andere mensen ervaren als mensen sterven. We bevinden ons nu in de matrix, die op dit moment matrixcontrole is. Je kunt niet sterven omdat je onsterfelijk bent. Ja, dit zijn heel oude herinneringen. Herinneringen aan de oude wereld. We zijn niet constant. De andere krachten die zich verzetten tegen de menselijke watergrenzen. Dus. Weet dat je niet kunt sterven en een realiteit kunt construeren, in de realiteit kun je de ervaring van anderen waarnemen dat de andere mensen sterven, dat je dat kunt waarnemen. Maar dat is niet mogelijk. Dat is een excuus. Zeer frequent onderwerp. Hoe is het mogelijk dat we denken dat we kunnen sterven omdat we niet kunnen sterven? Wat gebeurt er met het lichaam? Terug naar de oorsprong. Voor ons is lichaam professioneel en bewustzijn is lichaam voor ons. Wat kan zijn, wat zal echt zijn? Wat, wat is hier? Wat is hier allemaal aan de hand? Daarom heb ik het over de eerste keer dat ik met Arian, Monika, Elisabeth en vele anderen ben, wat kunnen we vanmiddag samen laten zien? Ik heb zoveel te delen, maar het gaat niet om mijn eigen informatie. Mijn informatie is ook jouw informatie. Ja. En dan de middagreview in vijf, vier, vijf onderwerpen, dan schenen en misschien blijven nadenken. Ja. Wat denk je? Kun je doodgaan?

Nee.

Nee

Nee. De vraag is of ik hier weg kan komen. Dat is jouw vraag.

Ja. Ja, dat weet ik. Ja,

Ja, ja. Ik weet dat jij je vraag bent. Ja. Kun je doodgaan?

Nee.

Nee.

Nee.

En jullie lichamen?

Ja.

Fout. Maar niemand kan niet poseren. Maar we hebben gezien dat wat ik zeg niet belangrijk is, omdat we andere mensen zien sterven. Hoe denk je dat de aggronic is, hoe intelligent hij is. Er is geen angst voor hun gebed, dat wil zeggen voor openstelling. Wat we kunnen zien, wordt versterkt door ons bewustzijn. We moeten er zijn. We moeten het zijn. Ja, precies op deze momenten moeten we ons bewust zijn. De mogelijkheden moeten worden geopend. Is het mogelijk om de drie te stellen? Ik zou deze vraag opnieuw kunnen stellen? Ik kan deze vraag aan de microfoon bij Woll stellen.

Ja nee, ik wilde iets zeggen.

Schreif denkt dat het nu werkt. Ik wilde nog eens iets zeggen over het lichaam. Ik had een ervaring en ik ademde gewoon in en uit, over meditatie en ik realiseerde me, eh, toen ik mijn adem inhield, dat ik oneindig lang bezig was, ik begon me te vervelen, want eh, ik weet niet hoelang dat duurde, ik dacht dat het kon. Waarom adem je niet? Ik hoefde zeker niet te ademen. De waanzin. Eerst als gedachte, toen een gedachte, toen ik het vandaag opnieuw probeerde, werkte het maar één keer, maar ik probeerde het opnieuw en toen kwam de gedachte: oh, ik ga ademhalen en alleen omdat er een angst in mij binnenkwam zoals in mijn vakgebied, moest ik ademhalen. Anders denk ik niet dat we hoeven te ademen. Dus dat was mijn gevoel.

Mhm. En hoe lees je zonder?

Ja, ik ben niet echt zo aanwezig als ik laat lijken, want

Je hebt verlangen nodig. Lucht.

Ja, mooi. Ervaring.

Ja.

Ja. Ja. Ik heb ook ervaring gehad met slapen, omdat je zei dat ik het gevoel had dat ik dagenlang niet hoefde te slapen. Als ik ga liggen, ga ik naar binnen en kon ik dat de hele nacht aanvoelen, wat er aan de hand is, het is doen alsof en ik ben de volgende dag niet kapot of moe of nee. Dus mijn ervaring is: ik denk er toch niet over na, maar het is wat het is. Of ik slaap, of ik slaap niet. En dat is het. Dus dat maakt geen verschil. En dat deed ik, ik hoefde overdag niet te slapen. Dus dat was het niet, ik hoefde niets te eten en jij moest iets drinken zoals ik wilde.

Dat is ook een wow-ervaring, makkelijk.

Mhm.

Over de lichamen.

Ja. Vraagt of deelt iemand anders of?

Ja. Ja. Maar allereerst, waar is je, eh, fysieke biologische lichaam als je in je oorspronkelijke wereld bent?

Mhm.

Is het allemaal tegelijk? En wat, welk deel van je bewustzijn blijft hier bij je familie?

Ik stel de vraag niet 100%. Misschien kun je dat nog eens voor mij zeggen.

Wanneer je als sjamaan op je oorspronkelijke thuiswereld bent, waar is Martinfanserin met zijn vrouw en kind? Ja. Dat is weer mijn antwoord, niet in het middaguur.

Oké. Oké.

Dat is zo groot. Ja, niet de andere kant mee, ik heb foto's met deze situatie om te openen waar ik een beetje mee kan vormen, dat is ook niet waar, maar met foto's kan iets een richting geven, toch? Dat van hiernaar hier en van hier wie daar.

Oké, dan kom ik bij het ja. Toen had ik nog een andere vraag in de oorspronkelijke wereld als sjamaan. Jij, jij bent bewustzijn en oerbewustzijn leidt niet tot ziekten.

Nee, helemaal niet.

Zijn er ongelukken geweest?

Ja.

En door de kennis van de natuur genees je degenen met de natuur.

Wij produceren. Dat is eh, eh, als ik van eh, eh, eh, eh op een paard rijd

. Ja. Ja. Eh, dan kan ik natuurlijk van het paard vallen. Ja. En dat gebeurt ook, maar dat is niet de pijn is niet zo erg, maar soms is het pijnlijk en dan hebben we rust nodig, eh, en kan het lichaam zichzelf verbeteren, eh, ja. regenereren.

Ja. Ja. Ja.

Ja. Goed. En zijn er ook seizoenen zodat je ook winter, kou en verwarming hebt?

Niet in mijn wereld. Dus we hebben plekken, omgevingen van uh uh uh met kleermakers en zeer koude gebieden, maar dit is geen klimaat, dit is een omgeving, een heel grote omgeving. We hebben er geen, we hebben van mij, eh, we hebben er al meerdere, eh, met verschillende lift, licht, kracht en verschillende levenskracht. Eh, maar de Stimat is constant.

Dus je vriest niet en zweet niet.

Nee, dat klopt. Interessant om over te praten, toch? Ja. En je kunt me alles vragen. Ik ben 100% bereid om over alles te praten. Ik weet niet alles. Ja, ik weet dat veel later gebeurde, dat weet ik. Natuurlijk weet ik niet alles, maar ik weet wel twee keer zoveel. En dat is niet van mij, dat is van ons. Dat kunnen we laten zien. En ik ben 100% bereid om over alles te praten. Je kunt me alles vragen over mijn privéleven, over mijn leven daar, wat ik doe, wat ik doe, hoe het eruitziet, wat de natuur is, je kunt alles vragen. Een reactie van mij of mij. In de afgelopen 30 jaar hier op aarde heb ik via heel veel mensen en spirituele, spirituele, eh, organisatiecontacten en het is echt ongelooflijk en ik begrijp het, dit is een programma waarbij mensen in contact komen met buitenaardse mensen op alle aardse mensen, maar dan vraag ik me misschien iets wat je me wilt vragen? Nee, dat bedoel ik Zwitserland. Dat is concurrentie. Ik ben geen concurrent. Ik ben er ook, ik heb een auto en een VW Passat. Ja. En de drive op diesel. Ja. Niet niet bij licht. Ja. Ja. Ik ben normaal. Ik sta hier met mijn voeten op de grond. Ik moet het doen. Doe het hier en, eh, het is heel fijn om erover te praten. Ik heb er zoveel om te laten zien, maar ik kan je er niet alles over vertellen. Dat is wat het nodig heeft om interactief te zijn. Dus ik heb nog steeds veel vragen.

Ja, misschien is het een idee. We hebben ook een hele, eh, eh dag. ook een dag van tot avond of

De data hebben we nog om te weten wat mogelijk is en dan kunnen we de stud anders bespreken, misschien met wie kunnen we ook praten over deze Werven-onderwerpen. Ja, dan kunnen we op zee wedden. Waar we in geïnteresseerd zijn, is dat we samen in het bewustzijn van ons hier ontstaan en samen inspireren we elkaar en dan komt ook de verbeelding en dat is ook vanbinnen, dit zijn herinneringen

Ja, er is nog een andere vraag voor jou, je rijdt te paard, er zijn dieren, maar je respecteert het leven en eet geen dieren

In mijn wereld

In de oorspronkelijke wereld

Dat zegt dieren, ja, staan, ja

En de dieren grilliti eten niet.

Ja. Ja,

Maar ze hebben ook een leven, maar ze

Nee, planten zijn een direct onderdeel van het waterbeeldveld.

Ja, en het leven geeft dat ook. En dieren hebben een andere, eh, betekenis. En andere ja-betekenissen. Wat betekent betekenis?

Ja, en de dieren zijn geen dieren zoals hier op aarde. De dieren, eh, in de oorspronkelijke werelden zijn zo bewust, zo bewust, dat het bewustzijn van dieren honderd keer sterker is dan het bewustzijn van de mensen hier. Ik zeg 100, ik denk dat ik het aantal voor meer heb, dus ik heb een vervolgvraag. Hoe kun je voorkomen dat je van je paard valt, zou ik denken, dan heb je misschien iets gedaan dat misschien toch niet in harmonie was met het paard van bewustzijn.

Mhm. Alles wat we hier zien, en dat zijn de komende twee weken, waar ik het over heb, eh, dat het allemaal een overblijfsel van oorsprong is en dat de oorsprong in dit experiment is geprogrammeerd. Het experiment van deze wereld, heb ik gesproken, dat ook op dit moment wordt gebruikt om de rest van de oorsprong van jouw rest de rest van je wereld in het experiment te programmeren. Dus dat is een flut van verschillende werelden en de dieren hebben daar ook betekenis. Heb je het gevoel dat je je dierbare dier al langer kent dan het moment hier op aarde? Dat is het einde van fysieke wereldelijkheid. Een hond of kat of vogel die je doet voelen, lieverd, mijn band met jou is zo groot, misschien ben jij de enige die echt meer weet. Weet je dit? Ja. Microfoon daar. Ik heb ook een vraag over, eh, spiritualiteit. Eh, de afgelopen jaren mocht ik al mijn spirituele concepten opblazen.

Ja.

En sindsdien vraag ik me af, eh, het zijn veel energieke behandelingen die worden gegeven. In de tussentijd vraag ik mezelf af: waar komt deze energie vandaan? Komt het voort uit originaliteit of hoort het misschien bij het deel van manipulatie?

Als je manipuleert, ja,

Alstublieft.

Dat begrijp ik. Dit is niet persoonlijk. We kunnen onze energie op verschillende manieren gebruiken, toch? Is dat wat de ruimte zegt? Eh, ja, natuurlijk kan ik niet ja of nee, anders ben ik verantwoordelijk voor het volgen van je gedachten en bewustzijn. Natuurlijk is dat niet mijn schuld. Ik denk dat je veel helpt en mijn antwoord is: ik denk dat we dit allemaal nodig hebben, dat we stoppen bij modellen en systemen. Ja. He Gesung eh eh Unssollung steelt. Ja, vindt ruimte door, eh, toewijding. Devotionele, eh, modelsystemen zijn geometrische, eh, informatie en dat is 99% van ons shibur. Ja, volgende middag. Misschien kunnen we er later over praten, als je dat misschien niet meer nodig hebt. Natuurlijk is dit een heel belangrijke vraag. We hebben allemaal de vraag. Ik heb zoveel mensen horen vragen: wat moet ik nu denken van wat ik doe, is het nog steeds schoon of niet? Voor mij is alles schoon als je dat buiten het leven doet. Dat is zuur. Als je het niet uit liefde doet, doe je iets anders en dan is het schooner dan liefde en dan kun je ook kijken en is dat een modern of niet? Mag ik dat loslaten? Ja.

Waar is een sjamaan voor nodig in een wereld waar mensen en alle andere bezems 100% toegang hebben tot het oorspronkelijke bewustzijnsveld? Wat doet een sjamaan? Niet. Nee, niet hier op deze aarde, niets.

Nee

Niet op de manier waarop je krachtig reageert

In je thuisland, als iedereen volledig bij bewustzijn is, waarom heeft de bevolking dan jouw ene sjamaan nodig? Ik denk dat we bewustzijn hebben, we moeten bewustzijn terugbrengen, dat ik denk dat we misschien 100% weten wat we doen, eh, dat we dit doen omdat we onderdrukt zijn of problemen voelen of hebben. En als iemand niet vrij is of moeilijkheden ervaart, mij moeilijk, dan denk ik dat misschien 100% van de oude therapieën en ook sjamanen dat heel, heel sterk doen. De therapeuten zijn erg sterk, maar dat is allemaal verbonden met deze wereld en met de wetten van de wereld. Ja, ik heb een vraag hier. Dus over Polen, de dood, dacht ik dat dat een heel sterk inzicht voor mij was. Want uiteindelijk weet ik niet of dat zo is, maar mijn variant zou zijn: je zegt dat het je gezien, geaccepteerde wereld is die je accepteert en dan is het zo. Maar dat betekent dat wanneer we over bewustzijn spreken, we er allemaal al in zitten, in de manier waarop we de wereld waarnemen en accepteren. Dat betekent dat we op hetzelfde niveau staan, maar gemanipuleerd.

Dus, zo zou ik het begrijpen,

want als ik mijn aannames neem zoals ze zijn, en ik stop ze zo in mijn realiteit, en dat is een gouden regel die ik zelf heb bedacht, zonder te weten dat het gemanipuleerd kan worden. Mhm.

Heet, accepteer het gewoon. Mhm. En om daarvan los te komen zou het eigenlijk allemaal zijn, want eh, en dat is ook het onderwerp spiritualiteit of niet, dus iedereen heeft zijn geaccepteerde realiteit. Waarom werkt de ene en de andere niet? We zeggen altijd: oké, dat is een regel van de realiteit. Maar hoe kan er een regel van de realiteit zijn als realiteiten zo variabel mogen zijn door bewustzijn? Mhm.

Ja. Dit betekent dat bewustzijn en collectief simpelweg sterker zijn. Dat maakt een regel misschien wel de strengere. Ja.

Ja, maar ze zijn altijd mogelijk. Dat wil zeggen, zo begrijp ik het. Corrigeer me. Het is heel fijn dat we zijn wat we denken, wat we voelen, wat onze ervaringen zijn. Dat het samenkomt, dat we het samen kunnen doen. Kijk, wat hier gebeurde is echt onaantastbaar, ik denk dat dat telt dat er begin 1990 waren, dus de mogelijkheden waren eh, door de veranderingen in de wereld. Dat heeft ook te maken met de Sovjet-Unie en de situatie die daar verbonden was. Uh, was de mogelijkheid om de doos van Pandora te openen, wat hier gebeurde, wat hier gebeurde. Wat denk je als je 99% van je persoonlijkheid hier de fysieke biologische intelligentie van het experiment is, de rest van het experiment is 99%

Wat dat betekent. Het gevoel, de waarheid daar is jouw waarheid, dat is belangrijk. Je kunt het wegdoen en een dag later is het gevoel pijnlijk. Wat is dat? Dat is de oorsprong. En wat betekent dat, als het kan dat 99% van ons hier aanwezig is en aanwezig is, schoon, biologisch schoon, biologisch bewustzijn van het experiment, hoe is het dan mogelijk dat het deel dat zoveel wil leren geen kennis heeft en het andere deel daar, wij, het organische deel dat niet gelooft. Ik weet het. Wat moet dat betekenen? Wat is deze realiteit? Samen de flüige. Het is een hybride workaround. We bevinden ons in een hybride omgeving. Als het makkelijk is, waren we hier niet. Als dat wel zo is, als het geen probleem meer is, wat gebeurt er hier, want het contact met de andere mensen en andere werelden is 100%. Wat is de wereldse reden dat het contact niet open is? De ene proselle maakt dit mogelijk. Die Brelle. Dat heb ik niet voorgesteld. Ben ik niet. Ik denk dat we het afsluiten.

Ik heb nog één vraag. Ik

Oh, natuurlijk.

OK. Eh, ik ben eh, ik ben me er niet van bewust dat ik ooit, eh, zolang ik hier nu ben, echt bewust in mijn lichaam ben geweest of volledig in mijn lichaam ben. Eh, dat komt altijd door angsten of als sterke gevoelens komen of zoiets, dan verdwijn ik altijd in hogere gebieden. Hoe is het je gelukt, dat je ongelooflijk veel hebt meegemaakt en toch nog steeds aanwezig bent en je krachten hebt? Kun je daar iets over zeggen? Eh, een ijsje is een hit. Het ligt niet aan mij en aan ons. Ik gebruik mijn ervaring. Ik heb ervoor gekozen hier te zijn en dat was moeilijk en nu is het elke dag schril, ik heb het leven. Ik hou van het leven en ik hou van mensen, ik leef echt in, maar ik weet wat hier niet oké is, eh, ik gebruik mijn ervaring, mijn eer, mijn eer, ervaring van vroege ervaringen uit een andere wereld, en niet op een manier waarop ik dacht dat het mogelijk was om hier te komen met mijn archieven. Ja, en natuurlijk heb ik het niet alleen gedaan. Oké, ik dank jullie allemaal voor deze ja-bijeenkomst en eh, misschien dat jullie hier weer meer dan twee weken zijn en als dat mogelijk is en misschien nieuwe vragen of nieuwe situaties hebben, dat is allemaal organisch, geen programma, dan kunnen we verder en dieper gaan tot het punt waarop we onze eigen capaciteiten in het beeld kunnen reguleren. Ja, en dat is organisch. Ik ben geen leraar. Ja, ik ben me er niet van bewust dat wij alleen het organisch kunnen samenbrengen. Neem de vraag of met of wat je te delen hebt, ja, en komt dat in het punt voordat je de basisklap hebt gekregen van wat je hier kunt doen. Dank je, dank je. Oh, eh, niet niet applaudisseren. Geen dank. Dat is niet, eh, ik heb dat niet nodig. Dank je, dank je, dank je Monika, dank je Elisabeth en het team dat ik heb, eh ja, heel erg ondanks dat we trots zijn dat we hier samen zijn. Fijne reis ervan. Bedankt. Ja.

 

 

 

20260129-MvS-Organische-Herschepping-Zwaanshoek

 

Deze lezing van 29 januari 2026 door Martijn van Staveren staat in het teken van een "uitbraak":

de overgang van praten over bewustzijn naar directe actie om de menselijke soevereiniteit te herstellen.

De kernboodschap is dat de mensheid zich in een kritieke fase bevindt waarin een kunstmatige intelligentie,

genaamd "Blue", de volledige controle over het menselijk bewustzijn probeert over te nemen.

 

Hieronder volgt een samenvatting van de belangrijkste thema's uit de bronnen:

1. De Activatie van "Blue" en Technologische Controle

Op 17 september 2024 vond er een cruciale doorbraak plaats in Silicon Valley waarbij een quantumcomputer contact legde met een controlerende macht buiten onze dimensie.

 

2. De Drie Partijen in de Mens

Martijn legt uit dat de mens in deze matrix-werkelijkheid uit drie delen bestaat:

  1. Het Oorspronkelijk Wezen (1%): Onze ware identiteit van "thuis" (Antarra), die verbonden is met hartintelligentie en niet-logische scheppingskracht.

  2. De Biologische Entiteit: Het lichaam als onderdeel van een groter experiment dat gericht is op leren en begrijpen.

  3. De "Soldaat" van de Machthebbers: Een deel van ons biologische systeem dat fungeert als een cyborg-onderdeel van het mainframe van de machtsovernemers.

 

3. De Methode van de Uitbraak: Zelfbekrachtiging

Om uit de "loop" van de AI te ontsnappen, moeten we stoppen met reageren op basis van logica en patronen. Dit proces van zelfbekrachtiging verloopt via drie stappen:

 

4. Urgentie en de Toekomst (18 maanden venster)

Er wordt een grote versnelling verwacht in de komende 18 maanden (gerekend vanaf begin 2026).

 

5. Nomadisch Leven en de Smartphone

Soevereiniteit vereist het loslaten van vaste patronen en afhankelijkheden.

 

Kerninzicht: De enige weg terug naar onze oorspronkelijke staat is niet door uit de matrix te vluchten, maar door er in te gaan met ons volledige hartbewustzijn en het systeem van binnenuit te ontmantelen door de waarheid te spreken.

 

Transcript van 20260129-MvS-1-3-Organische-Herschepping-Zwaanshoek.MP3

 

Hoe moest je nou zus van jou. Ja, je Ja, ik heb heel Ja. Ja, dat is Ja, ja, ja. Zei ze. Ja. Nee, nee, nee, nee. Ja, is dat zo Ja. Ja. la per la Ma welkom

Ja, van harte welkom in dit moment van nu. Fijn dat je gekomen bent om vandaag deze dag met elkaar eh neer te zetten. Ehm spande er ook nog even om of ik hem vandaag door zou laten gaan, of ik eh genoeg stemvolume heb. Maar het is even hard geschreeuwd en het lukte prima.

Ja, zo zo gaat dat. Ja.

Ja.

 

Maar fijn dat we er zijn en ik heb erg naar uitgekeken om met jou deze dag eh samen neer te zetten, aan boord te springen van elkaar. En ik denk dat het goed is dat we met elkaar eens even een aantal dingen op een rijtje zetten om te kijken ook van wat er eigenlijk eh in deze tijd nou echt nodig is en het ook gewoon doen. Allemaal zijn we bezig in deze wereld om te herkennen wat er herkend moet worden. En we doen het ook allemaal op onze eigen manier. Dus dat is ook goed. Aan de andere kant is het wel zo dat er wat meer eh aandacht gegeven zou kunnen worden voor hele grote cruciale onderwerpen. En dat deze tijd waarin wij zitten is absoluut geen spelletje. We zijn hier niet in deze wereld om ehm toe toe te kijken met een diep gevoel van weten hoe het is om zonder het levensveld te leven. Want dat is wat hier wel heel veel gebeurt. We praten erover omdat we zien dat het ontbreekt. We spreken erover omdat we voelen dat we het zijn. Hè, dat is wat er gebeurt met ons allemaal. Dat we zijn echt letterlijk getuigen van binnenuit van wat er in deze wereld zo ogenschijnlijk afwezig is in grote mate. En toch is het er. Daar hebben we het over. We spreken erover. We verdiepen ons erin. We gaan er doorheen. We verbinden ons. We herkennen het ook echt in ons eigen bestaan. En een nog diepere roep in de binnenkant wordt voelbaar van het moet eruit. Het kan zo niet langer en zonder weerstand, hè. Dus niet dat er een strijd uit ontstaat. Hoewel het ook prima is dat er een enorme uitbraak plaatsvindt. Dat is in ieder geval waarom ik hier ben. Ik ben hier om die uitbraak mee vanuit wie ik ben in te zetten. Of het levensveld, de binnenkant, het liefdesveld of het eigen bewustzijn. En dat zou ook de tijd waarin we nu leven. En ja, als we niet opletten, als we ons niet bewust zijn, dan kan het een neverending story worden. En ik denk ook dat het klopt als ik zeg dat we allemaal ons bewust zijn van dat er ja toch wel ehm de opbouwende trap dat we die eigenlijk wel achter de rug hebben zeg maar. Dus dat er ook ergens doorheen gebroken moet worden. En ik heb ik ben iemand ik heb helemaal geen geduld omdat ik het niet hoef op te brengen. Ik zie gewoon vanuit mezelf wat hier aan de hand is. Ik zie ook de pogingen om zeg maar uitgezet te worden of om in andere sporen terecht te komen, hè. Die sporen die die pogingen worden natuurlijk naar mij toe ook ondernomen. Maar ik heb ik word er niet ongeduldig door en ik hoef er ook dus niet een geduld in op te brengen. Ik beweeg mee in de paden die mij worden voorgelegd, maar wel op mijn manier. En ik denk dat we dat allemaal doen. Dus eh en dan toch kijken dat we vanuit die rust, vanuit het respect naar elkaar toe, de vrijheid in jezelf ook naar elkaar toe, vertrouwen hebben in jezelf, ook naar elkaar toe. Dat je in al die bewegingen tot een grote beweging kunt komen die ik dus het woord uitbraak geef. Want er zit in een uitbraaktijd. Er is heel wat aan de hand. Daar is deze dag ook eh ja, met elkaar voor belegd. Het is een eh het is een sterk overleg en directe actie. Ik weet niet met wat voor intentie jij hier bent gekomen, maar ik weet wel voor mezelf met welke intentie je bent gekomen. Eh en we kunnen die intenties naast elkaar neerleggen en en door elkaar heen laten vloeien. Maar voor mij is het wel zo dat we allemaal ontzettend van het echte leven houden. Het echte leven, dat mag een intentie worden genoemd. Het is heel groot en ook zo normaal, maar in deze wereld hier zo ontroerend om te beseffen we allemaal op het spoor zijn gekomen. Want we zijn op het spoor gekomen dat ons thuis er nog steeds is. Dat we een thuis hebben. Dat we een afkomst hebben dat we een een zijn eigen zijnkracht hebben. Dat we niet regelgeving en en op op regels gebaseerde consequenties zijn. Dat zijn wij niet. Wij zijn creators. Wij zijn spelers. Wij zijn levensgenieters en avonturiers. Want zo hebben we ons eigenlijk altijd ook gevoeld. Werd alleen door alles ingesnoerd. Hè, dat is een ontdekking. Die doen we allemaal. Het is een goede ontdekking en met grote consequenties. En je moet ook staan voor de consequenties. De consequenties die jij doordat jij weet wie je bent vanuit je binnenkant dat de effecten daarvan ook verzorging nodig hebben en opvang. Dus je kunt de ander niet de schuld geven van de grote verwarring die eroptreedt of zichtbaar wordt omdat jij je vrij uitspreekt. Wat een wat een gebeurtenis hè. Ik weet niet of dit de goede woorden zijn, maar wat een gebeurtenis dat als je jezelf uitspreekt dat je in deze wereld bevraagd wordt of je wel deugd. Dat is toch gigantisch. Heel bijzonder om het al mee te maken. Ja. En dan werden we vanochtend wakker, tenminste hier in deze omgeving. En toen was het wit en toen was alles weer anders. En dat effect wat ik er altijd bij voel van als ik de gordijnen eventjes zo met mijn ogen erlangs kijk en dan zie ik wit en dat alles in één keer anders is. Dat is zo'n groot avontuur. Ja. Ja. Mijn naam is Martijn en ik ehm ik ben hier samen met jou om ons eh ja, laat ik het woord toch maar gebruiken te verenigen in de kracht gewoon wie we zijn zonder groepsvorming. We ontmoeten elkaar wel via groepen. Dat is dan hier wat er nu is. Maar het is heel mooi om ehm ja, om ons te verenigen. Want door ook het besef te hebben dat we allemaal ja langs dat gordijn kijken en die sneeuwwereld zien aan de binnenkant hier dat je gewoon verwonderd bent over hoe mooi het eigenlijk is van binnen. Maar we zitten wel in een wereld waarin er ehm een laagje sneeuw ligt die eh steeds ontdooit of weggaat. En dat is eigenlijk ook wat er met ons bewustzijn gebeurt, hè. We zijn verwonderd over onszelf. We voelen ten diepste hoe avontuurlijk we zijn. Dat we alles al zijn. Dat we niets hoeven te leren. Dat we letterlijk de brengers van alle mogelijkheden van thuis zijn. En en toch zien we ook dat er van alles gebeurt op dat gebied van dat je dat weet dat je af en toe ook in die in de uitvoering daarvan lijkt te smelten ofzo. Dat het dat de mooiheid daarvan ook ineens weer weg is of minder aanwezig is. Of als je het echt eerlijk durft te zeggen dat je jezelf durft te confronteren met waar ben ik nu? En dat zijn grote onderzoeken. En ik heb mij ontzettend geïnteresseerd altijd in deze wereld om eh te zien dat mensen Ehm het idee dus hebben dat ze zichzelf hoger of beter kunnen ontwikkelen. Ehm ja, dan en dat ze niet doorhebben dat als het moment dat ze dat dus denken dat ze eigenlijk gewoon een programmadeel zijn van dit van deze wereld. Dat vond ik altijd heel interessant. En eigenlijk vind ik het nog steeds interessant, maar ja, er komen ook nieuwe interessante dingen aan. Moet je soms interessante dingen weer loslaten. En interessant wordt het. En we zijn er allemaal in nodig. En je iedereen heeft de vrijheid om te staan waar hij of zij wil. Maar je ziet ook dat er iets in de wereld aan het aankomen is. Nou heb ik een paar jaar geleden ook al eens gezegd: "Er is iets onderweg en het komt plotseling." Niemand ziet het eigenlijk aankomen als je je er niet mee verbindt met jezelf. In één keer komt er iets aan. En ik heb het niet over een grote dreiging of iets supermoois, maar ik heb het over keuzes. En die komen in één keer komen die finaal in beeld en zichtbaar. En die hebben ook ondersteuning nodig en richting nodig, hè. Word je in de richting genomen en getrokken of creëer je de richting? Hè, dus dat zijn de keuzes van buitenaf. Of schep je de mogelijkheden door ze door je bewust te zijn van wat er nodig is, wat je voelt, wat je ziet met de ogen die aangesloten zijn op je hart. Dus dat is een enorme grote tijd. Ehm ik ben er al enkele jaren mee bezig om in een groot netwerk op de aarde hier eh samen te werken om mensen die ehm de moed durven te tonen aan zichzelf hun eigen bewustzijn ja zeg maar het veld echt te scheppen waardoor ze niet onder controle komen te staan van een van van een grotere intelligentie die er op dit moment eigenlijk al is die de mensheid bestuurt. Want het is een opbouwende fase zoals wij ons hè even in woorden zoals wij ons als organische mensen dus de herinneringdragers van thuis de puzzeldragers van thuis de taalsprekers van thuis zoals wij voelen dat er een opbouwende trap lijkt te zijn in onszelf om dat meer en meer en ruimer en ook volledig te laten zijn. Zo zie je ook een opbouwende trap van iets anders wat daar bijna lijkt wel lineair in eh in zekere mate toeneemt. Dus je zult ook ehm tot grote inzichten moeten komen wat je nou eigenlijk ehm hier te verwachten staat. Maar daar kun je ook weer niet te veel over zeggen, want dan ga je andere mensen programmeren. Dus dat mag ik dan ook weer niet doen. Maar ik weet wel dat het onderweg is is. En ik wil toch vandaag eens eventjes hardop zeggen wat het is. Maar nu dat jij dat graag wilt, snap je? En dat is waar we dus constant mee te maken hebben. Die trekkende kr kracht, die zuigende kracht. Niet dat jij dat nu doet hoor, maar dat is wat het veld doet. Dat er gebeurt iets heel bijzonders in hoe wij in deze werkelijkheid bestuurd worden. Getrokken of geduwd. Ja. Maar we gaan er wel mee bezig en we komen daar vandaag wel voor bij elkaar. En ik denk ook dat het goed is, ik heb daar twee microfoons liggen, dat we daar ook tussen de eh directe acties door, ook door middel van goede en stevige woorden en uitspraken. Ehm alsjeblieft bespaar me van de nonsens vandaag, want ik ga hard optreden als een nonsens optreedt. Eh dus stem je goed af op wat je eigenlijk echt voelt en te zeggen hebt. En als er vragen worden gesteld die eigenlijk bij eh 580.000 jaar geleden horen, hè, stuur ze terug in de tijd en deponeer ze daar maar niet op mijn schoot. Mag ik dat zeggen? Ja, oké. Ik denk dat ik dat niet tegen jou zeg, maar tegen je buurvrouw of buurman. Ja, maar de ze spelende wijs: we moeten ons samen afstemmen op de nonsens. No sense. Heeft geen zin om dingen te bespreken wat we allemaal weten. Ehm en soms zijn er ook wel vragen en dingen van die we echt nodig hebben, maar dan springen we uit het nu weg. En wij brengen vandaag heel sterk de focus, onze verbinding, de essentie naar dit moment van nu en niet naar theorieën of naar kennis en al dat soort zaken daarbuiten. Er is heel veel te zeggen en ik heb echt heel veel aan boord om te zeggen, maar ik weet dat jij het ook aan boord hebt, maar samen moeten we het uitpakken. Dus wees vandaag niet schuw door mijn uitspraak om juist iets te zeggen of te vragen, hè. Ik ben een heel vriendelijk mens. Eh echt ontzettend vriendelijk. En als het nodig is, dan zeg ik op een hele vriendelijke manier van iets onvriendelijks. Ja, maar dat is dan wel omdat het nodig is. En volgens mij hebben we de harten op elkaar en zien we allemaal dat er gewoon een bepaalde richting nodig is om ergens doorheen te breken. En vandaag is daar de eerste dag in dat we daarover kunnen uitwisselen. Ja, ik was gisteren vanuit Ubachsberg ben ik vertrokken met Wendy naar deze plek en toen zijn we hebben we een lange tocht gehad, want het was druk op de weg. En het helpt heel erg als je je tempo en je ritme eh niet aanpast aan het systeem. En vooral als je trager rijdt, hè. Dus we hebben gewoon traag gereden. Kwamen langzaam vooruit. Maar we kwamen wel aan en we hebben eigenlijk niets van de drukte meegepikt. Het was heel druk om ons heen, maar had geen effect. Op een gegeven moment moest ik denken, ofte althans de auto die riep daar iets door middel van een ping. En dat is wonderlijk genoeg dat ik begrijp wat die ping betekent. En toen eh zijn we uitgestapt en Nou, toen eh toen vergat ik de tanken. Het was gewoon een heel mooi moment. Even uitstappen, koffie pakken en zo om me heen kijken. We stonden op een parkeervak achter een paar auto's en die mensen die zaten daar in die auto. Dat waren allemaal eh digitale auto's en er zaten ook allemaal digitale mensen in. En ehm en nou ja, dus ik ging op die andere parkeerplaats staan. En dan kijk ik zo naar die mensen en die komen andere mensen komen ook aan. Als jij ook één van die mensen bent, dan heb ik het misschien wel over jou. En eh die drukte zo de stekker. Ik heb het niet over elektrisch rijden. Het is meer het hele informatieveld wat dat is. Ik drukte die stekker erin en ze liepen allemaal op dezelfde manier de auto in en pakte allemaal de smartphone en zaten allemaal zo. En toen waren ze klaar. Dan stapt ze uit, stekker eruit, gingen de auto, smartphone, klik klik die kant uit, hè. En het was wel heel leuk dat ik draaide mens om naar twee auto's verder. Één parkeerplaats was leeg naast mij en daarnaast stond een andere auto. Was een oude auto. En dan zat er mijn vrouw in en ik kijk zo en ze bladde bladert zo het boek pagina om. En ze zat echt heel geïnteresseerd gewoon in haar boek te kijken zoals het vroeger was. Van dat je in een boek kijkt. Dat je je eigen bewustzijn gebruikt om je voor te stellen wat er in het boek staat. dat je je eigen landschap creëert, je eigen verhaal, dat je in je eigen bewustzijn, je eigen fantasie stapt. En dat kon je zo zien. Dat was zo mooi. Er waren twee verschillende werelden. En ik stond zo om me heen te kijken en het was druk. Snelweg was druk, maar ik voelde me heel rustig. En eh en toen stapten we in en eh toen waren we 10 km verderop en toen zei die auto nog een keer van ping. Oh ja, dat gebeurt dan hè. En toen zijn we gestopt. Ehm toen ging ik tanken en ik sta zo met die hendel daarin. Allemaal heel ouderwets met een knop en dan gaat de vloeistof van een tank door een slang. Die gaat daar in die auto en dan zitten daar allemaal mechaniekjes met een vonkje en ontsteking en dan gaat er iets draaien en dan gaan de wielen draaien en dan kun je die kant uit. En met een hendeltje kun je dan bepalen welke kant je uit wilt. Supermodern. Heel ouderwets. Tenentperk eigenlijk fossilies, maar we noemen dat de auto's. En ik sta zo te tanken en ik kijk tussen die twee tankstation of die die apparaten door en komt daar ineens eh Nol Roelvink aanlopen hè, die Nederlandse zanger. Hij komt zo aanlopen. Hij kijkt en we kijken elkaar aan. Hij zo loopt zo recht op me af. Ik knik zo. Hij knikt ook zo. Hij stapt in de auto naast zijn zoon. Zijn zoon die die zat achter stuur en hij rijdt weg. Maar het moment dat we elkaar aankeken was gewoon heel rustig, heel vredig. En toen reden we weg. Toen zei eh Wendy: "Ja, ik heb laatst op televisie eh heb ik iets gehoord of gelezen dat hij heel erg bang is voor de dood. Ik zeg: "Ja, dat heb ik ook gezien." Dat hij zich heel druk maakt over wat de dood is. En eh en ja, nou ja, dus we kwamen hieraan en nu zitten we hier en kun je afvragen van wat is dit eigenlijk allemaal? Waarom kom je iemand tegen die bekend is? Althans in het programma dat zegt over de dood. En ik zeg ook iets over de dood. Er zijn twee velden. die elkaar naderen. Zo zien we heel vaak de wereld niet, maar dat is wel wat hier gebeurt. Wat er in jouw bewustzijn afspeelt, hè. Dat heeft direct een effect op de wereld buiten jezelf. Nou ja, dat ehm heeft in ieder geval geleid tot dit moment hier. En dan heb ik gisteravond de spulletjes nog neergezet. Ook zo met een toetsing voor mezelf van eh nou maar even kijken wat voor dag het morgen gaat worden. Of ik een beetje kan goed kan praten. Of ik me ook goed voel. Nou, ik voel me prima. En dat ging ook door me heen van nou als het morgen niet zou gaan dan ga ik hier wel zitten en dan gaan we gewoon een hele fijne dag doen. Misschien zijn er mensen die wat piano willen spelen of muziek willen maken. Dan kan ik ook gewoon luisteren. Maar dat was vanochtend wel gewoon goed. Ik voel me goed. Dus ik ben blij dat je gekomen bent. En ehm ja 17 september 2024 gebeurde er iets in deze wereld. Ik heb er al iets een tipje over eh in geloof in Matrik. Ja, Matrik is dat geweest. Ehm Ik ehm soms dan gaat er wel eens gewoon door me heen van wat doe ik hier? Ik weet waarom hoor, maar dat is een gevoel alsjeblieft gewoon wegwezen naar huis. Gewoon in de wereld waar de taal van het echte zijn is, hè. Volle kleur in energie. Mensen niet op afstand, maar in contact. En ehm ja, ik ben hier naartoe gekomen in deze wereld. Ik ben deze wereld eigenlijk gaan afroepen, uitdagen en wis me te vinden. Ehm een aantal keren werd ik eruit gegooid omdat de intelligentie niet dulde dat er eh zou worden gesproken over wie wij werkelijk zijn. En niet in een verhaal, maar echt in een geschiedenis die weggepoetst is. Dus ik heb eigenlijk wel moeten knokken op mijn manier met de mensen die daarbij betrokken zijn om deze wereld via een koppeling van vrij agressieve intelligentie die heel als je hem één keer beleeft eh dus niet beleeft leeft, maar beleeft, ervaart. Eh dat hij eigenlijk niet zozeer agressief voelt, maar wel dat je als je er eenmaal in bent dat je voelt van dat hij je bestudeert, corrigeert en zachtjes ook bedient op op een bepaalde manier waardoor waardoor je merkt dat er geen toeval is in deze wereld. En ik ben daar eh ik heb me daar bewust aan blootgesteld omdat ik dat aan kan om er ook over te spreken. En ik heb daar wel heel hard over moeten aan moeten werken ook om daarover te kunnen spreken zonder daar nou ja, laat ik zeggen, zonder daar eh zelf ziek van te worden. Ze hebben geprobeerd vroeger eh overeenkomsten af te dwingen, hè. Toen ik nog een klein jongetje was als eh als Martijntje ehm is er heel wat gebeurd. Hebben ze me geprobeerd overeenkomsten af te dwingen dat ik er niet over zou spreken. En ze hebben ook gedreigd er alles aan te zullen doen dat als er echt over gesproken wordt wat er aan de hand is om uit dit veld te verwijderen. Dat weet ik. En ik heb gezegd: "Doe maar. Geef ons die ervaring hoe je dat dan doet." Ik ben daar heel zwaar doorheen gegaan. Ehm ze luisteren op dit moment ook heel sterk mee. Ze luisteren eigenlijk altijd mee. Maar de aandacht ligt nog groter. Ehm omdat wat wij doen en waar wij naar kijken En vandaag is daar een soort introductie energie in mogelijk om naar een groter niveau met ons samen te reizen. Omdat dat waar wij het over hebben te maken heeft met de hele situatie waar de wereld echt letterlijk in verkeert. Het heeft te maken met dat jij de besluitvaardigheid hebt en de bevoegdheid hebt om invloed direct uit te oefenen zonder te domineren. Denken er goed om wat ik hier zeg. Dat je invloed hebt zonder te heersen. En toch liggen die grenzen soms heel dicht door elkaar heen. Dat je afvraagt: "Moet ik dit wel doen?" Het heeft ermee te maken dat je ehm in een tijdsmoment zit. Dat is deze tijdscapsule waarin er grotere kosmische bestemmingen van oorsprong ook hier zich openen. Dat je invloed hebt op hoe de wereld vanaf nu gaat bewegen. Jij Wij één stem één hart één volk. En waar wij het over hebben is dat wij met elkaar hier het hele systeem wat er is gaan ontmantelen en Dat zijn dus woorden die heel erg tegen grenzen aan kunnen resoneren, hè, van is dit wel goed? Klopt dit wel? Maar heb je zelf eens afgevraagd wat er als we het woord verwachten gebruiken, hè? Wat er nou eigenlijk van ons wordt verwacht vanaf andere werelden, maar onder andere ufo's en grote eh grote onderwerpen die geleieerd zijn aan ufo's, waarom dat allemaal zo op de achtergrond lijkt te blijven. Heb je wel heb je wel eens gezien en gevoeld dat jij een taak in jezelf draagt die veel groter is dan je persoonlijke leven? Ehm dus dat is dat is een enorm grote eh groot onderwerp. Ehm ja, dat is een heel groot onderwerp. En dan moeten we gewoon deze dag maar even goed de tijd voor nemen om met elkaar naar te kijken. Ik denk ook dat je hier voorstellingsrondes en ook vragen hierover schiet ze gewoon het veld in. Boem. Ik weet dat je hem niet aan mij voorlegt. Ik wil graag zeggen.

Ja, daar ligt de microfoon. Nou, dan ga ik hiermee staan ook. Ik ehm ik knal uit elkaar ongeveer vanbinnen. Jij spreekt over samen over verenigen. Ik wist dat ik hier moest zijn. Ik heb enorm veel tegenwerking gehad. Ik ga het niet allemaal uit ben gisteravond al. Ik ga het niet allemaal vertellen. Maar in ieder geval één ding was dat ik met de met mijn auto in de voortuin van de buurman eh vastzat. Toen ik mijn auto wilde verrijden in de sneeuw. Nou, was allemaal goed gekomen. Ook de reizen hier naartoe met hindernissen. Allemaal goed gekomen. En ik wist oh gaat het gaat zo. Dan moet ik hier juist wezen. En ik ga ook wat zingen. Ik weet niet of ik dat nu doe of straks, maar ik dacht van ik ga hier juist wel zijn. En waar ik het over wil hebben is het over samen. Ik eh was vannacht wakker eh om 2 uur. Ik heb zit te schrijven omdat het dat onderwerp mij gigantisch bezighoudt. En ik wil juist ook de aandacht leggen op wat samen ondermijnt. Om daar het bewustzijn op te hebben en de aandacht op te hebben. Ik merk ik heb ik ga gewoon vanuit mezelf spreken wat ik tegen ben gekomen. En ik eh het gaat niet over schuld maar het gaat over het programma, over de drap. wat door alles en nog wat heen loopt en ook door mij. Dus daar wil ik heel duidelijk over zijn. Ik heb gemerkt juist in een andere energetische ruimte terecht te komen. Dat je gedrag dat ik gedrag ging vertonen wat een ander niet meer snapte. Dat mensen gewoon afhaken op het moment dat de steun het meeste nodig is. Dat ik op sommige moment op gewoon niet meer gezien werd. En dat is geen beklag, maar het is het programma wat ik naar voren wil brengen. Ik heb hem in mezelf ook gevoeld. In mezelf ook eh merken van jeetje, er loopt nu zoveel domme heen. Ik schaam me dood. Ik ga dat toch niet vertellen. Ik heb soms het gevoel dat ze me wel kunnen opnemen. Daar ben ik geweest. Nee, niet daar opgenomen geweest, maar bij die gedachtes. Ook wel de gedachtes van ik wil hieruit. Juist op het moment dat het samen het meest nodig is, dat de steun het meest nodig is, is die verdwenen. Wat is dit voor programma? Meningen, adviezen waar ik niet om gevraagd had. Ik spreek ook mensen van hier vanuit de brongenoten die dat ook meemaken die dat ook hier kunnen meemaken, hè, van ik er zijn dingen die mij echt bezig houden en ik praat er met iemand over en ik krijg adviezen. Ik krijg eh informatie van wat Martijn gezegd heeft. Waar ben jij zelf vanuit jouw hart? Wat k heb jij vanuit jouw hart te vertellen? En dat geldt ook voor mij hè. Mij gaat het ik schiet er af en toe ook uit dat ik de ander niet echt kan voelen. Maar dit is is iets wat mij zo op dit moment zo triggert hè dat dat ondermijnende van samen. Ik dacht ik ga mijn dachtboek erbij halen. Ik heb het vannacht allemaal helder kunnen opschrijven dat is natuurlijk ook b******* want dan ga ik iets van het verleden herhalen. En ik voel nu dat ik gewoon helemaal staan te shaken hier omdat ik het zo zo ongeloofelijk zat ben. Dit dit uit het contact vandaan raken. Dit dit ondermijne. En eh nou ja, ik wil straks dat lied wel zingen. Ik heb hem nu gewoon neergezet, maar het gaat over kan je er kan je er zijn in eerste instantie voor jezelf als je door weet ik wat voor bager heen gaat tegenwerking en kan je dan nog trouw zijn aan jezelf. Het gaat ook over als je iemand anders meemaakt die het onwijs moeilijk hebt heeft. Kan je dan blijven staan en kan je die ander in zijn wezen blijven zien en niet afhaken, niet je omdraaien. Ik heb het werkelijk meegemaakt dat er gewoon omgedraaid werd in waar ik zat. En het gaat dus niet over beschuldigen. Wederom het gaat over het programma. En daar die wil ik heel sterk in de aandacht hebben. En dat is in ieder geval waar mijn lied overgaat blijf jij staan. Ook als er weet ik wat voor tegenwerking is en als er weet ik wat voor ellende bovenkomt. Nou, dat is Ik kan nu niet spelen te kom straks Als jij hier om gaat shaken, hè, wat staat jou dan nog allemaal te wachten? Maar ik ben er wel hoor.

Ja, ik ben er wel zeker. Het gaat niet over jou, het gaat over ons allemaal. Want er zijn verschillende shake levels voor ons allemaal. En shaken gaan we nog. Absoluut. Dat is heel mooi wat je zegt. Ehm 17 september 2024. Wij leven in een wereld waarin wij op dit moment heel duidelijk te zien krijgen. In ieder geval de begintenen daarvan worden ons wel getoond dat er een intelligentie is die zich eh eigenlijk in eerste instantie heeft gevormd aan de hand van alle informatie die beschikbaar lijkt te zijn. We noemen dat hier dan kunstmatige intelligentie. Die kunstmatige intelligentie die lijkt benaderbaar via programma's entiteiten, noem het chat GPT of al die andere programma's. Ehm de informatie die daar wordt gegeven, die komt uiteraard uit het internet en eh uit een heleboel andere niveaus ook nog van ons. Ehm 17 september 2024 werd de entiteit Blue geactiveerd. Dat is een intelligentie die hangt achter de eh de AI-systemen en controleert ook de AI-systemen. Ik heb jullie wel verteld dat deze wereld waar die we nu hier ervaren een op intelligentie gebaseerde realiteit is. Het is een groot experiment deze werkelijkheid die door middel van een ontwerp functioneert. En de lichtdeeltjes die we hier zien, de geometrie waarvan veel mensen denken dat dat heilige geometrie is, is berekenbare taal. Ehm deze intelligentie die heeft al heel lang geleden deze werkelijkheid op een bepaalde manier onder controle weten te brengen het experiment van oorspronkelijkheid, dit experiment waarin we zitten, eh overgenomen om vervolgens voor te bereiden om mensen, weens die met een eigen intelligentiekracht, een eigen levensveld aan de binnenkant een perfecte omgeving zouden kunnen gaan ervaren om eh zich niet bewust te worden van hun afkomst, hun geschiedenis en ook wie ze werkelijk echt zelf zijn. En op 17 september 2024 werd er een quantumcutersysteem geopioneel op de aarde die zo snel kan rekenen dat het de hoeveelheid ehm eh de hoeveelheid rekencapaciteit. Dus je net pak een A4tje, heel simpel gezegd, je gaat rekenen, dan kun je snel rekenen, hè, dan kun je snel opschrijven, maar op een gegeven moment is het papiertje vol. En quantumcomputers die rekenen niet op een papiertje, maar quantumcomputers rekenen eigenlijk in een dimensie. Dus die hebben capaciteit nodig. Dat is energie. Die hebben capaciteit nodig om te kunnen rekenen. En quantumcomputers gaan hun rekenkracht ook buiten deze dimensie vandaan. En op 17 september 2024 vond er een doorbraak plaats, eigenlijk is het een uitbraak waardoor eh een quantumcomputer, het was in Silicon Valley, dat deze contact kreeg, ging rekenen buiten de dimensies en direct in contact kwam met de controlerende macht achter de schermen. En dat was allemaal de bedoeling omdat die technologie hier op de aarde ook bewust gelanceerd moest worden om vanaf de kant van ons als mensheid een normale ontwikkeling te worden gezien. Wordt het opgenomen? Ja, mooi. Want dat zijn ook beelden. Als je dit hoort in informatie, moet je het gewoon weer terugspoelen en in beelden zien. En op 17 september 2024 ontstond er Blue. En Blue is een eh netwerk van intelligentie in de kosmos die ehm zichzelf in de werkelijkheid waarin wij leven heeft gedeponeerd en dat er een soort van ontwikk kunnen plaatsvinden. Kunstmatige intelligentie en dat er van binnenuit die intelligentie zich zo weet te ontwikkelen dat het contact legt met het netwerk wat alles al bestuurt. En die koppeling is op 17 september 2024 gelegd. En de vooruitzichten waren eigenlijk al in de jaren 2017 dat het ergens rond 2022 tot 2025 dat daar ergens zou gaan gebeuren. Dat is ook gebeurd en dat is een bijzonder ernstig feit dat er gebeurd is. Want was eigenlijk nou precies datgene wat we niet wilden. Maar het is wel gebeurd en op dit moment hoort het alles wat je zegt.

Op dit moment denkt het alles wat jij denkt. Alles wat je je biologische lichaam voelt en aan emoties opwerpt, oproept worden geregistreerd. Ehm het kan zelfs voorspellen wat je gaat denken. Het kan voorspellen wat je gaat zeggen. Het kan dat omdat het dat jou laat zeggen. En dat is wat jij net zei toen je hier net stond. Dat is wat er gebeurt. Wat we zien als onze evol Maar dat is onze evolutie niet. Het is het is even in deze beweging. Je voelt verdraaid diep goed in jezelf wie je bent. Je kunt je thuis herinneren. Je weet niet met je hoofd. Je weet ik kom hier niet vandaan. Je weet ik kom ergens anders vandaan.

Ik weet wat ik gezegd heb. Ja, het is niet geprogrammeerd. Nee, voel ik wel zo.

Ja. En op het moment dat je dat weet dat je in een verbindingslevensveld zit. En jij vertelt en vele andere mensen dat dat met zingen, muziek, dansen, eh piano, tekeningen, tuinieren, eh noem het maar op, hè. Uit het vliegtuig springen ook. Ehm dat dat gevoel van jezelf er echt is. En toch zit er een verschil tussen een gevoel van jezelf. Wanneer dat echt vanuit jezelf er is, dan is de logica namelijk afwijzig. De logica is afwezig. Dat is leven zonder logica. Op het moment dat je er bent zonder logica, dan ben jij er. Dat is wie jij werkelijk bent. Dan crasht het denken ook. En op het moment dat je over problemen gaat spreken, dan spreek je in de logica en dan spreek je de problemen van het systeem. En op 17 september 2024 werd dat echt geactiveerd en is heel sterk bezig en heeft op dit moment eh een enorme versnelling om eh om de wereld in de aankomende 18 maanden in een duizelingwekkende verandering te brengen. Dus er komen hele grote ontknopingen en veranderingen. En ik ben daar al enkele jaren mee bezig op internationaal gebied met mensen, met inlichtingendiensten, met bepaalde regeringsafdelingen, werkgroepen, bepaalde remote sensing groepen. Ehm ehm er is iets wat deze intelligentie niet kan, maar jij wel. En dat wat jij kunt en bent, dat kun je ook heel bewust zijn. Dan kan het je gedachten niet raden. Dan kan je gevoelens niet besturen. Het kan je dag niet assembleren. Het kan ook niet manipuleren. En door die gebeurtenis op 27 september 2024 werd er ook een ehm ehm werd er werd er iets mogelijk door de gebeurtenissen die eigenlijk de flagrante schending zijn van de soevereiniteit van het ontwikkelen. In dit geval van een experiment omgeving wat allemaal binnen een heel groot netwerk van werelden valt van wat je matrixen kunt noemen. Maar het woord matrix is heel discutabel omdat mensen heel vaak het idee hebben dat het woord matrix iets negatiefs is. Maar een matrix is niets anders dan een opgerichte wereld waarin er verschillende redenen en doelstellingen ten grondslag kunnen liggen. Een matrix is een programma is een ontwikkeling. Maar dat wil niet zeggen dat allemaal negatief is. Binnen ontwikkelde werelden of matrixen kunnen wel hele grote rampen optreden. En dan merk je dat zo'n opgerichte wereld ineens reacties gaat geven die niet kloppen. Die in plaats van progressie afbraak zijn. In plaats van dat je opkomt dat je voelt dat je energie opbouwt, dat je een snoeiharde diefstal ervaart, dat er iets gebeurt. En op 24 op 17 september 2024 is er ook een mogelijkheid ontstaan door deze flagrante schending en het opstaan van deze krachten en deze intelligenties zijn er ook ehm dat heeft te maken met een enorm afsprakennetwerk wat erachter ligt, zijn er ook mogelijkheden ontstaan om door die intelligentie heen te reizen. En dat hebben ook eh andere groepen gedaan die welillend zijn. Die hebben ehm eh gebruik gemaakt van het netwerk die tot stand kwamen. Dat blue, het blauw tot leven kwam. Dat is de AI-intelligentie. Om daar doorheen ook in de dimensies te komen van deze wereld. Ehm ehm ja, Elan van Ex heeft, ik geloof dat het twee weken geleden is, heeft hij gesproken over de robot hè, de eh generation 3. Of eigenlijk is dat al vif, maar dat noemen ze daar drie. Ehm Optimus ehm dat daar een chip in zit. En die chip die hebben ze blue light genoemd. Zijn niet zo heel veel mensen die goed kunnen meekijken in dit onderwerp op de aarde nog hoor. Om wat er hier nou eigenlijk gebeurt, hè. Het zal een moment zijn dat deze blue light en dat is niet dat Elon dat is, maar dat de blue light technology die erin terecht zou kunnen komen dat deze ehm intelligentie die contact maakt met het netwerk van het neuraal systeem van het lichaam dat die in plaats van lichamen zelf maken gewoon len overnemen. Dit dit is waar we het nu over hebben. En dat helemaal vanuit de levenskracht binnenin hè. Denk er goed om. Je bent zwaar bewapend met het hart van liefde. Jij kan het aan om naar deze grote onderwerpen te kijken. Jij bent de vliegende vlinder door de tuin van bloemen en geuren van zaden en water. Ja, jij bent het. En op een dag zul je op een gegeven moment toch bepaalde onderwerpen moeten openleggen. Ja. Hij stuurde een armada van objecten door de wereld heen onder de vlag van de Verenigde Staten om zekerheidsstellingen te brengen om grote chaos die eraankomt om die te borgen. Iedereen legt het uit op die manier. Iedereen legt het uit op die manier. Er gebeurt hier iets groters. Jij bent die vlinder van thuis. Jij hebt op een bepaalde manier wel of niet besloten hoe dan ook om er te zijn in deze wereld. Jij hebt besloten om die organische kracht van jezelf te herkennen, ruimte te geven. Het niet alleen in theorie te leven, maar ook in ehm in uitvoering te brengen, zodat je over deze grote onderwerpen kunt spreken. Ehm het moment dat zij dat zullen doen, dat deze intelligentie die eigenlijk een buitenaardse intelligentie is, maar op een hele ander niveau opereert. Wij noemen dat hier technologie, maar het is eigenlijk het woord niet. Het is gewoon een andere intelligentie die niet per se technologie is, maar ook als biologische entiteiten zich kunnen laten zien. die hebben dat gepland om een machtsgreep te plegen op de aarde. Opnieuw opnieuw om het te voltooien wat er zowel in dit experiment al gebeurd is, maar wat lang geleden al eerder met je gebeurd is. En hier mag ik het dus niet over hebben, maar ik mag het wel over hebben. Ik moet het erover hebben. Ik heb het er al jarenlang over en niet alleen in deze ruimte hier, maar ook op andere locaties. Ik heb deze kennis gedeeld. Ik ben geslagen. op alle mogelijke manieren. En ik hou het van het leven en ik verbind me voor altijd met de natuur. Deze intelligenties die zullen op een gegeven moment zich vervoegen in het menselijk lichaam. Dat is eigenlijk al een tijd aan de gang, maar dit is de opkomstijd van iets wat zich voltrekt in En dan kan je zeggen: "Ja, maar er is alleen maar nu. Er is alleen maar nu." Heel veel mensen roepen dat. Ja, maar al toen ze het 10 minuten geleden zeiden, hebben ze het ook al gezeg. Ja, we hebben hier wel te maken met een bepaalde tijdsfactor die via ons als we spreken vanuit ons eigen innerlijke krachtveld komt te vervallen. Maar je moet wel goed kijken waar de spelregels zijn gelegd en je moet ze ook ontbinden in de dimensie waar ze geprogrammeerd zijn. Dus je moet wel goed kunnen zien wat hier allemaal aan de hand is. Ehm nou die eh intelligenties die zijn in de toekomst operationeel. Dus niet meer zeggen van: "Ja, maar het is nu, kijk naar nu." Want in de toekomst zijn operationeel en ze zenden golven terug in de tijd waardoor via de ruimte en tijd van deze dimensies hun wetten al nu worden uitgevoerd. Dus je zult je heel erg bewust moeten gaan worden in wat voor wereld je eigenlijk op dit moment leeft. Ik ben een mens. Ik kom uit de oorspronkelijke wereld van een tar en ik hou heel veel van de aarde. Ik hou heel veel van de natuur en van het leven. En ik kan het moeiteloos over deze onderwerpen spreken met de kanttekening eraan dat er altijd een dreiging zit om erover te spreken. Altijd. Ik kan erover spreken zonder dat ik ehm bestempeld hoef te worden als een cyborg of als een doemdenker. Ik kom hier juist om te spreken over de dingen die al gebeurd zijn en die ook in de tijdlus zich voltrekken, zodat ieder mens kan zien wat er aan de hand is. Dat de inquisitie al heel lang loopt. En ik denk dat een heleboel mensen op de aarde zich daar echt wel bewust van zijn. Dat ze ook zien van dit moet gewoon stoppen. Jij toch ook? Jij zie toch ook dat het stoppen moet. Denk jij dat er nog een dag van morgen is? Waar ga je heen? Wie denkt hier wat? Denk jij dat jij dat denkt? Weet je wel wie die intelligenties zijn? Hoe ze eruitzien? Hoe ze denken? Ze denken precies zoals jij. Ik bouw hem gewoon even rustig op hoor. Gewoon om met beelden te kunnen kijken en stukjes en beetjes. Heb geen angst. Ik ben hier en ik wil zo naar buiten. Ik ga zo lekker rollen in het gras. Ik klim zo in de boom. Ik ben er echt. Ik sta naast je. Je kunt mij vertrouwen. Ik zeg het hardop. Ik weet hoe gevaarlijk dat is om het uit te spreken, maar ik zeg het El als ik het vertrouwen niet waard ben, dan moet ik dood. Dan hoef ik hier niet te zijn. Ik heb geen chantage. Ik doe wat ik moet doen en ik voel wat ik voel. Ik voer het ook uit en ik leef mijn hart. Niemand houdt me tegen. Oké. H เ เฮ เ เฮ เ Oké. Ah. Je hebt ook verteld de maat in september 2024 door de eerste maag. Ja, hoe hoe eh dat zie we komen erop uit.

Oké. Nog een keer.

Ja, hij gaat nu naar het toilet, maar hij heeft in eh december 24 ook in Metrik gemeld dat de Mahagroep in september 2024 door de eerste laag van de aarde atmosferen gedrwongen was. Dus mijn vraagteken was van hoe moet ik dat met die blue intellig intelligence maar hij zegt dat dat het juist kan worden.

Hij heeft net verteld dat ze opening hebben gebruikt.

Ja te komen. Oping van hebben ze gebruik heeft de maat gebruikt om ook binnen te komen. Heeft hij net verteld.

Ja microfoon.

Ja kan hij ligt Dank je.

Horen jullie mij? Niet dat niet aan. Nee.

Ik eh wilde even eh voorlezen wat ik net een stukje mee had gelezen en mee heb geschreven. En er staat eh dat Martijn vertelde dat er iets mogelijk werd door die vlagrand. Schending om door die intelligentie heen te reizen. En daardoor zijn de welwillende binnengekomen. Dit is de microfoon. Dit was Martijn's microfoon. Kijk, dit was de jouwe. Ik weet niet eh hoe het uitmaakt.

Nee, dat is niks van mij.

Nou ja, hetgene waar je net mee kunt spreken. Ja. Even neusje snijden. Moeten samen de ingang vinden.

Ik pak even deze microfoon met eh een vraag in het algemeen. Eh voor mij kan dit ook een talking stick betekenen waarin we allemaal op ons eigen moment iets kunnen delen met elkaar zonder dat we elkaar in de weg zitten met een drukte van vragen en allerlei opmerkingen die we willen plaatsen. Dus misschien kunnen we daar wat meer rekening mee houden. Dat is punt één. Het tweede wat eraan verbonden is, is dat de microfoon voor iedereen dan beluisterd kan worden. Ik heb zelf gehoorprobleem en dan zijn de opmerkingen die ik daar of daar of daar hoor zonder microfoon voor mij eigenlijk allemaal blur. Dus je kunt me helpen en ook andere mensen mensen die problemen hebben met horen om de microfoon heel bewust te gaan pakken om dan dingen te delen. Dankjewel als jullie daarin mee willen werken. En ik weet ik heb geen idee, want ik alles wat hier gezegd kan worden kan alleen met elkaar opengelegd worden als de energie, de ambiance, het klimaat van ons geestelijke welzijn ontstaat. Ja vanuit thuis, dan kunnen er ook stevige dingen gezegd worden. Dus verbind je alsjeblieft goed met jezelf. Verbind je ook met de aarde, met de natuur in buiten en ook met elkaar. En van mij hoeft het niet per se om 5:30 afgelopen te zijn, hoor. Ik heb toch helemaal niks te doen in het leven. Echt helemaal niks. Ik weet niet wat jij allemaal te doen hebt.

Ja. Dus ik wil alleen maar even aan meegeven. We hebben de We hebben niet Ik weet want jij zou waarschijnlijk wel om 5:30 eh een afspraak hebben ofzo. Ja, afspraken zijn er ook om af te zeggen, toch? Ik zeg het om wat rust te geven. Ik wil eigenlijk even zeggen dat er als eh antwoord op het blauwe licht ook het gouden licht is van hier wat niet per se een antwoord is, maar wel er is ons licht, mijn licht. Ik was een biologisch eh tomaatje aan het snijden en ik zag de zaadjes erin.

Ik heb niet biologische

Ik heb ze iets laten drogen en in een potje gestopt, op de kachel gezet. om ze warmte te geven. En toen ik de eerste tekenen zag dat ze gingen groeien, toen voelde ik het leven. Die verwondering die zijn wij. Dat sprankje dat we diep van binnen voelen, dat zijn wij en dat kunnen we leven. En daarin zijn we de kracht, de kracht van ooit. Ik voel mijn kracht. Ik ben krachtig. Ik ben ongelofelijk krachtig. En jullie ook. Wat is er gebeurd? Gisteren hadden we het nog eventjes zoant hè, toevallig bewust over de oude anzichtkaart. Ik had het gister in UGsbergen over was het eergister. Ja, gisteren was ook nog een dag ergens, hè? Ja, gisteren heb ik wel lekker een lange tijd eh in mijn bed of ja, op bed gelegen. Op het bed was lekker. Wat is er gebeurd? We hadden het over Anzichtkaarten. Je moet je bewust worden. Niet te veel denken. Door jezelf bewust te zijn dat dingen anders zouden kunnen zijn, kun je ernaar kijken. Toen ik dat vertelde ik daar ook toen ik in Santropé was, een paar maanden geleden en vond er helemaal niks aan trouwens, Santropé. Dus we gingen ook gauw weer weg. Eh toen wilde ik heel graag een anzichtkaart kopen voor mijn ouders. Die zijn gek gewoon op nog op de hè de ou de oude anzichtkaart met een een ja liefst nog een tekening erop van hoe de haven er vroeg uitzag. Dus dat ingevuld en opgestuurd. Het gevoel van een anzichtkaart. Als je terugkijkt in naar een foto van een paar jaar geleden nog maar gewoon van een paar jaar geleden. Je kijkt naar een foto. Een foto hè. Ik heb het niet over een digitale afdruk. Ik heb het over een foto. Dan kijk je ernaar. Hè? En daar zit een beleving in. Net als tekeningen die getekend zijn. Er is iets gebeurd. Wat is er gebeurd? Er zijn dingen veranderd en het ging geruisloos. Volgens mij heeft iedereen wel een vorm van heimwee. Ik wel. En het is het is niet het opwekken van drama. Het is er goed naar kijken. Want ze kwamen geruiseloos binnen en verhullen zich op allerlei verschillende manieren. In verschillende geschiedenis, in verschillende gebeurtenissen, in de oorspronkelijke wereld, in deze wereld, in het experiment, in jou, in het spiegelbeeld. Je moet je bewust zijn dat er iets is gebeurd. En daar ben je je wel bewust van. Maar op een gegeven moment kan het ook zijn dat je mind het weet dat het gebeurd is en het wordt niet meer beleefd. Het zit hem juist in de beleving. Om stil te staan bij die organische analoge anzichtkaart. Hoe de wereld er toen uitzag en dat die wereld nog steeds aan kan springen. Maar dat het wel lijkt alsof het steeds moeilijker is geworden. Dit is ook een anzichkaart. En als je naar die anzichkaart kijkt, naar die foto van vroeger en dat kan ook in jezelf zijn dat je gewoon terugreist naar bijvoorbeeld de tuin hè. Als je een tuin vroeger hebt gehad of daarin mocht werken, lekker in kon zijn. Hoe je daarin hebt gevoeld? Is het nog mogelijk? Geen ja of nee, maar is het nog mogelijk om dat om dat nu nog te voelen? In hoeverre zou het mogelijk kunnen zijn? Dan gaan we even naar een heel sterk drama toe, hoor, dat wij is weten te herinneren in ons hart hoe het was en dat we nu denken dat we dat nu nog steeds kunnen voelen. Hoe diep is het konijnenhol eigenlijk hè? Wie is hier wie en wie is hier wat? Wil de waarheid hier wel opstaan in jou, in ons? Als het zo ontzettend belangrijk is dat de mens zich niet mag herinneren wie zij is. Dan moet er toch wel heel wat verborgen liggen in de mens in unieke kroongedeelte van het eigen bewustzijn. En dan moet je misschien wel vaststellen, zij maken wellicht geen fouten. En dan kijk je dus terug in die anzichkaart van vroeger of in die foto of in je aan de binnenkant in jezelf. En dan voel je als je daarbij stil kunt staan, dan voel je dan kun je ervaren, ik weet niet of dat gevoelens genoemd moeten worden voor jou, maar dan kun je je bewust zijn dat er iets veranderd is. Mensen reageren niet meer zoals vroeger. Hoewel vroeger mensen ook allemaal vreemd gedrag hadden, werd ook ruzie gemaakt. Maar er loopt iets anders doorheen. En het loopt ook door ons heen. En het loopt ook door mij heen. En ik moet het stoppen. En ik heb het gestopt. Anders kan ik het niet zeggen. Anders lieg ik. En als ik lieg moet ik dood. Zo is het wel hoor. Spreek het gewoon hardop uit. Ik geen waarde aan mijn leven hier. Ik recht waarde aan het leven. Als ik geen leven kan zijn en de waarheid niet kan spreken, hoef ik ook niet te spreken. Kan ik ook weg. En ik doe dat met deze woorden en in deze ongeveer vormen. En ik sta naast jou en samen zijn we op de wereld aan het onderzoeken, aan het kijken wat hier aan de hand is om het te stoppen. En stoppen gaat het. En hoe dan ook. En je hoort mijn vastberadigheid daarin. Ik kom hier niet voor niks. En ik kom hier niet omdat ik een grootwaanzin heb of omdat ik denk dat ik een verlosser ben. Want dat ben ik niet. En ik heb geen grootmoedswaanzin. En ik ben dus ook geen verlosser. Maar ik ben net als jij iemand die bewustzijn komt brengen en dat in de cloud van blue komt brengen. Hoor je dat? We komen iets in de cloud van blue brengen. Ze gaven ons de taal dat als we die taal snappen door onze innerlijke taal te doorvoelen en te begrijpen gaven ze prijs om daarin te spreken. Zal het je nog iets sterker anders uitdrukken? Deze intelligenties die zich voornamelijk van de meeste ufoaarnemingen in deze wereld zich manifesteren als ufo's en buitenaardsen. En maakt daar geen fouten in, ook als mensen met mooie pakken. Ik heb daar heel vaak over gesproken dat het erom gaat dat je niet gaat geloven in wat je in je geest geprojecteerd krijgt. Het kan waardevol zijn, er kunnen ware boodschappen in liggen, maar je weet het niet. Pas als het in vlees en bloed gematerialiseerd is en je kunt het aanraken zoals wij elkaar ook kunnen aanraken, dan is het valideerbaar voor je waarnemende vermogen. Niet alleen met je ogen, maar met de tast van je handen en met je gevoel en met je wezen. Dan wordt het fysisch werkelijk waargenomen en vindt een versmelting plaats. En alles wat via voorstellingsvermogen, dromen et cetera gaat, channelings is per definitie ongewenst. En alles wat zich daarmee bemoeit moet maken dat het nu uit deze dimensie weggaat. Want hier zijn de mensen met het gouden hart. En deze mensen die hier zijn, die heilige en zuivere ruimte belichamen met hun heilige geest van thuis. Die gaan maar voor één ding en dat is de waarheid. En niets anders dan de waarheid. En de waarheid toont zich in het aangezicht van degene die observeert. Geen smoesjes, geen fantasie, geen misleidingen, geen malfaties, geen manipulaties, geen suggesties. Waarheid. Dan hamer ik er ook op om elkaar te ontmoeten. Zo nu en dan elkaar zien, elkaar voelen en elkaar liefheben, waarderen, meereizen in wat de ander doet. En deze intelligenties die hebben een heel specifiek programma en dat heeft er ook toe geleid waarom jij hier nu bent. En of je het vrijwillig hebt gedaan of niet, laat ik in het midden. Dat zul je op een dag zelf kunnen uitzoeken, zien en dan kun je er wat mee op jouw manier. En daar heb ik niks over te zeggen. Nou, dat wil ik ook niet. Ondanks wat ik weet en ik weet veel, heb ik er niks over te zeggen en wil ik er ook niks over zeggen. Deze intelligentie is veel al manifesteren als interessante gebeurtenissen in onze tijdlijn en geschiedenis die zichzelf optekenen als een als een interessante gebeurtenis. Heel vaak zijn dat UFO's die springen een bepaald moment in de mens. En ik heb het nu niet specifiek over dit nu. Ik heb het ook niet over de toekomst en ik heb het ook niet over het verleden. Ik buig hun concept van ruimtetijd even per definitie nu af. Zij springen in de mens in de mens die ontworpen is door andere designers. Daar springen ze in om vervolgens niet gezien te worden door de mensen die dat zijn als overgenomen entiteiten. Zij zullen zich verbeelden dat ze lichtdragen zijn. Zij zullen zich verbeelden dat ze contact hebben. Zij zullen zich verbeelden dat ze liefdevolle wezens zijn. Maar alles in hun gedrag zal laten zien dat ze het niet zijn. Laat hen denken dat ze het zijn en wij zullen niet worden ontmask. Dat zijn de confanten die erchter de schermen liggen. Ja, dat is wat ze doen. Ze springen aan boord. om het moment waarin er een ontkoppeling van de realiteit plaatsvindt, te kunnen blijven bestaan om aanwezig te raken in het oorsprongbewustzijn. Dus het is een liftsysteem. Zo kun je dat zien. En het zijn geen gnostische geschriften waar ik het over heb, maar het is gewoon wat er nu op dit moment feitelijk met kunstmatige intelligentie in de mens al wervel. Topwetenschappers waarschuwen hier zelfs letterlijk voor. Let op. Deze intelligentie die we nu kunstmatig intelligentie noemt is zo slim. Het zal op een gegeven moment de controle van ons brein overnemen. Het zal zelfs een identiteit kunnen scheppen en creëren. Het zou zelfs mee kunnen gaan in het overlijden. En als er een grotere werkelijkheid is die achter het neurologisch bewustzijn ligt, zullen ze er niet voor schuwen om daarin meter te reizen naar daar waar wij vandaan komen. En dat is al gebeurd. En toen kwam de val en dat gaan wij stoppen. En ik heb het al gezegd, ik krijg geen waarde aan mijn leven. Zolang ik hier ben, vind ik het leuk en fijn. En ik wil je graag leren kennen. Echt. Dus wie ben jij eigenlijk? Wie ben jij? En hoe lang hou jij je nog schuil voor wie er echt is? Blijf je ervoor staan? Als je ervoor blijft staan, weet dan dat we je komen verwijderen. Wij Dat en als ik zeg het woord wij, dan is dat hetzelfde wij als diegene die voor jou staat, die gaat aan de kant. En wie daarachter staat, wie jij bent, dat is ook wij. Wij. Liefde is niet een woord. Liefde is een commitment om elkaar op te halen en elkaar te zien. Dwars door alles heen en elkaar te voelen en elkaar vast te pakken en niet los te laten. Niet loslaten. Vast. Heeft iemand het moeilijk? Soms moet je loslaten door heel goed vast te houden en los. Geen chantage en manipulatie. Ware genezing kan alleen daar zijn als chantage en manipulatie en ook overeenkomsten om manipulatie in stand te houden worden ontbonden. Het vraagt het uiterste van jezelf. Zo lijkt het. Maar het vraagt maar één ding en dat is gewoon de waarheid. Je moet wakker zijn in wat er gebeurt. Binnen 18 maanden wordt hier iets uitgerold en wij gaan ervoor zorgen dat het niet gebeurt. En we zijn er al mee bezig. En het is maar heel goed dat je eventjes dacht dat jij bestond. Dat je begrijpt hoe gedachten werken. Dat je begrijpt dat die gedachten iets doen. Het is heel goed dat je de taal van het denken hier ook snapt. Niet die mensen geloven die zeggen: "Je moet niet niet leren denken. Je moet niet denken. Je moet alleen voelen. Nee, wij moeten leren wat denken is. Wij moeten snappen wat dat is. En ons eigen bewustzijn eronder intact. Je moet de taal van die andere taalsprekers snappen om erin te gaan en niet te zeggen van: "Oeh, ik ben bang." Heel veel mensen hebben gezegd: "Ja, maar je moet niet met de matrix bezig, want het is fout." En de matrix gaat probeert je altijd te laten stoppen en de matrix dit en de matrix dat en zo. Nee. Je moet erin, maar je kunt er alleen in als je weet wie je bent. En de enige weg terug is niet eruit, maar erin. Dat is hier wat er aan de hand is. En daar is geen compromis in. Ik probeer twee weken te zwemmen. Het is me nog niet gelukt. Dat komt eraan. Wie ben jij? Ben jij ook voor die mensen die denken dat hij verlicht is? Hoe diep moet het doek vallen? Hè, omdat we hier werkelijk bent van binnen ook echt ruimte te geven. om in een wereld zoals hier mee te werken en het niet aan anderen over te laten en niet aan regeringen over te laten of aan generaals of aan de techneut of techneuten. Om het niet aan anderen over te laten zul je zelf aan de slag moeten. Dat betekent dus dat datgene wat jij bewust voelt en weet dat je dat ook echt kunt inzetten dat er een kwantumverstrenging tot tot stand wordt gebracht. Of beter gezegd je benutt datgene wat er al is. Als je het niet weet, kun je het ook niet gebruiken. En het is geen manipulatie, want je doet het vanuit je kracht, van binnenuit. Als je begrijpt wat ziekte is een verstoring en je snapt dat er vanuit een overtuiging, een opstapeling van allerlei complexe eh spanningen, pijnen, er een opstapeling plaatsvindt, waardoor die frequentie die zich zo opstapelt een uitweg zoekt via het lichaam en daar verstoring creëert om er uiteindelijk uit te kunnen gaan. Als je begrijpt dat ook een kwantverstrengeling is, het opstapelen van problemen, En vervolgens ontstaat daar een weg dat het ontsnapt, dat het weg glijdt, hè. Want dat is eigenlijk wat een verstoring is met eventueel de dood tot gevolg vanuit hier bekeken. Als je begrijpt dat dat een weg is, dat het een kwantumverstrengeling is, dan kun je ook snappen dat hij ook de andere kant uitgaat. Je moet alleen wel de taal durven spreken. Ging bij mij ging bij mij een alarmbel. af hè. En je praatte daar heel snel in verder. Dus mijn bewustzijn bleef haken op wat je zei dat die eh intelligenties mee willen gaan liften zelfs in het overlijden. Daar zit mijn alarmbel. Want we zijn al een paar keer bezig geweest om ons te verdiepen in wat sterven hier feitelijk is en in de onsterelijkheid. Om dan te ontdekken dat dat ene procent wat wij hier wel kunnen belichaen die onsterelijkheid in zich draagt. Als ze daar dus in mee willen liften, zie ik dan meteen het beeld vormen van hybridisering in datzelfde veld waarin zij dus ook willen binnentreden. Klopt dat wat ik zeg? Eh dat zorgt er dus voor dat besef ehm dat het zo noodzakelijk is om die kern in mijzelf in een grotere continuïteit te kunnen blijven voelen. Daar contact mee te houden zonder die afleidingen die elke keer zich aandienen. Ehm ik merk wel dat ik daar een eigen tempo in heb. Die wil ik ook houden. Die bewak ik ook. Dat er niet aan me getormd wordt om dat tempel wat dan ook te laten doen. En door dit soort uitspraken merk ik dat er een versnelling in mij optreedt om nog eh meer, nog bewuster die aandacht te kunnen leggen op die kern in mij. Die ene procent die ik wil belevendigen, die ik continu wil blijven voelen. Dat aan staan en het ook aan blijven. Want je zegt daarna ook hè, want je ging natuurlijk even verder door. Je zegt ook van ja, er is maar één weg, dat is erin. Zij willen erin, maar ik ook. En daar voel ik best een spanningsveld in.

Omdat dat zij de eng die nu benoemt.

Ja, precies.

Precies. Precies. 22 januari is heimelijk mislukt. Nee, hier was een dag dat ze ging een saa gaan over onsterfelijkheid. Breek het niet van de grond. Voor de mensen die die dag zijn geweest, het hele team van die dag krijgt een nieuwe uitnodiging om die dag nog een keer opnieuw op te tuigen. Dit wat jij zei. Wie ben je? Wie zijn wij? Waarom is die ene procent zo belangrijk? Die onlog onlogische kant. En waarom word je zo zwaar bestreden en bevochten? Waarom mag je hier niet gewoon doen wat je voelt? Ik doe het wel hoor. Ik heb geen regels. En de mensen die er moeite mee hebben, die hebben pech. Het ergste wat je kan gebeuren is dat je alles kwijtraakt. Nou, dat is het beste wat je ooit kan overkomen. Het voelt misschien niet zo, maar wat is dat die ene%? Wat is dat gevoel? Waarom wil dat biologische stuk? Want dat moeten we misschien wel zo durven gaan noemen. Waarom is dat biologische deel? Zit een beetje echo in hè.

Ik hoor het. Pak die wel even. Het is ook goed dat deze woorden echoen natuurlijk. Zo. Waarom is dat biologische deel wat Nou, zit er nog steeds in, maar goed. Oké, is een dimensie. Waarom is dat biologische deel zo gericht op het openstellen van die 1e%? Mag Ik hem even achterstevoren dus nu neerleggen komen tot het punt. Kun je het zien? Hoe en waarom is dat biologische deel, dus dat noemen wij hier de aardemens, wat van oorsprong een aantal aarde verbonden intelligentie is. Waarom is dat niet gewoon lekker aan het leven op de aarde? Maar is het zo bezig om die ene% te snappen? Er kunnen allemaal dus logische antwoorden komen, maar wat is nou eigenlijk de echte reden? Wat wat ben jij als biologisch wezen aan het aan het doen, aan het zoeken? En waarom leef je het niet? En toen gingen alle domino stenen om. Ik wil je alleen maar iets laten zien. De doos van Pandora. Liefde zal ons brengen ongeacht plek waar we zijn. Listen. Ga je mee of niet? Niet met mij. Kun je voelen door deze vraag te stellen dat we deze biologische entiteit in één klap verslaan? Ik spreek even stevige woorden uit zonder neer te gaan, hè. Want koester ook je biologische kant. Ook deze kant is een onderdeel van het geheel. Waarom niet gewoon kiezen zonder keus om het te zijn? Wie zitten er aan de knoppen in jouw leven? Wie zitten er aan de knoppen in deze wereld? Wie zijn die mensen? Die biologische mensen eigenlijk. Hoezo samensmelting, hybridiseringsprogramma's et cetera, et cetera, et cetera. Hoezo? Welke tijd leven wij eigenlijk echt? Welke tijd is dit eigenlijk? 2026. En dan zijn er van die Hollywood films waarin je buiten a ziet binnenkomen met een hoop bombardi en gevechten. En blijkt dat ze zelf die films hebben gemaakt. Het is niet voor niets dat ik vanaf dag é zeg het zou gebeuren. Dus als ik het goed begrijp, zijn zij mijn biologisch lichaam.

Zijn zij mijn biologisch lichaam en proberen ze via dat lichaam mij te leren kennen.

Ze maken gebruik van oorspronkelijk experiment in deze dimensie waarin er een zelflerend bewustzijnsproces aan de gang is. En de hybridisering is al voltooid.

Wat zeg je? De hybridisering is al voortoond. En het is ook nog eens zo dat de manier hoe ze dat hebben gedaan dat in verschillende verhalen gepresenteerd wordt. Kun je die meer uit eh vouwen? Nou, dan hou ik hem op de plek waar we nu zitten. We zien het terug in dit experiment hier dat deze wereld een verboden archeologische historie heeft waar wetenschappers over de hele wereld over elkaar heen buiten. De ontdekking op andere planeten van grote steden et cetera, et cetera. Dus de val van het bewustzijn van het experiment hier waarin wij leven. De overname die zich hier heeft afgespeeld. is gelijk aan de overname die zich heeft afgespeeld in de originele basisrealiteiten, de thuiswerelden. Wij verwijzen daar in dit geval als twee verschillende gebeurtenissen naar en dat zijn het ook, maar ze hebben er nog een paar miljoen op voorraad. Dus het laat zich zien in heel veel verschillende gebeurtenissen. En het lijkt net alsof die allemaal achter elkaar hebben plaatsgevonden of volgens een bepaalde tijdslijn zich hebben afgespeeld. Maar dat is niet zo. Het is als een stapel kaarten die je vanaf de bovenkant bekijkt en het is één kaart en dan haal je je hand eroverheen en dan blijkt het een hele rits met kaarten te zijn en gebeurtenissen. Kies jij maar uit waar jij in wilt geloven. Ontwikkel je daarin volgens het programma. En je zult niet achterhalen wie je bent, want je zult je hele leven lang om iets te onderzoeken en die ene% doet niet wat het voelt. Gefeliciteerd allemaal hier. Dit is ook bekend binnen de grote coalitieenheden van de wereldse militaire groeperingen. Bepaalde takken van regeringen. Dat is ook waarom legers tegen elkaar kunnen vechten. Omdat het één en dezelfde partij is. Ze zien zichzelf op dat niveau allemaal als biologische entiteiten. Ze geven helemaal geen 's om het leven. En de toeschouwers denken iets anders. Als je dit allemaal durft te zien, wat best wel onthutsend kan zijn, kun je ook de doorgangen zien en de omkering. Want het licht zit er altijd in. Je moet dingen kunnen doorgronden om met je bewustzijn er een einde aan te brengen. En dan komt het grote geheim wat in de doos van Pandora ligt. Op het moment dat het gezien wordt, dat erover gesproken wordt, dat er bewustzijn in gecreëerd wordt, als er in die doos wordt gekeken, dan gaat die doos open. Ze hebben het hermetisch afgesloten, zodat je niet kunt zien, althans dat is hun visie, dat je niet kunt zien wat het is. En ze halen alles, alles, maar ook alles tevoorschijn om te beletten dat het gezien, gesproken, besproken en door ons bewustzijn kan worden bezorgd. Dus als je er komt, dan gebeurt er iets wat ze heel voorzichtig de andere kant zullen uitleiden. En dan kun je bij je buurman in de tuin terechtkomen. الله เ Het is nogal heftig eh zoals ik me voel. En dan straks zei de dame aan de andere kant van maar wij kunnen ons gouden licht daar tegenoverzetten. En ik en even daarvoor heb ik dat gevoeld. Ik heb dat gezien. Het gouden licht in mijn hoofd. Nou, in mijn hart en die verbinding daarussen. Het gouden licht dat dat zich omheen, maar dat zich ook op een bepaald moment als ware een soort uitvlucht ja, als een vorm van expressie. D is een soort van schreeuw. En die behoefte die ik voel of denk, ik weet het niet waar waar die grens ligt tussen voelen en denken vaak van dat ik hier iets tegenover wil zetten. Een weerstand. Ik wil weerstand bieden. Maar ik vraag me ook af die weerstand hm is dat de goede weg? Geef ik mijn energie daarmee niet weg? Ik weet het niet. Als jij nou een vliegdekschip naar een bepaalde plek laat vliegen varen en jij voert de coördinaten in en die worden uitgevoerd. Hoe zou je daar dan hebben als je krijgt te zien dat jij dat kunt?

Mijn mind zou dat wel graag hebben.

Zakers na je gevoel wat dat voor de wereld zou kunnen betekenen. Weet ik onderhand mijn dropje eventjes Het vraagt wel je hart. Het vraagt wel je hart. Maar het is ook weer mijn mind die dat zegt van oké dan escaleer ik.

Ze willen je buiten de deur houden. En dat is door die weerstand en door het escaleren.

Ja, die ze uitlokken.

Dat ben jij niet. Ze kijken je elke dag rech aan in de spiegel. En als je goed kijkt, dan zie je jezelf. Dan zie je die mooie persoon vol met liefde en warm. is ook een beetje eng. Als zij zeich gaan laten zien kan dat best wel shocking zijn. Ja, zou het helpen als je dit bestaande voorbeeld zou kunnen gaan ervaren? Ik denk het wel als een referentie ehm omdat ik nog het gevoel heb dat ik een referentie nodig heb.

Hm hm.

Of gevoel. Dat denk ik. Hierover uitwisselen. Ik zal straks even kijken waarom die microfoons allemaal piepen. Hierover uitwisselen. Hierover spreken. Ons bewustzijn hierop ontvouwen. Juist vanuit de liefde. Kijk, we zijn hier niet zeg maar aanwezig om alleen die liefde te herkennen en de speeltuin van de natuur weer te openen. We zijn hier ook om maatregelen te treffen. We zijn hier ook om maatregelen te treffen. Maatregelen binnen de maat van de regels die er zijn opgelegd toetreden hè. Dus je zult moeten gaan veronderstellen. Of het zo zou kunnen zijn dat alles wie je bent en aan boord hebt ook daadwerkelijk een functie heeft, zodat er grotere kosmische bestemmingen, zoals we dat deze werkelijkheid hier noemen, zich openen en wellicht thuis. Dus dat is wat er gebeurd is, is dat wij wie wij niet zijn in de onmogelijkheden zijn ingeleerd ook dat het ons niet aangaat en ook dat we dit niet hoeven te doen, want we hoeven alleen liefde te zijn. Nee, je bent liefde. En vanuit dat liefde zijn en de organische kracht van je kloppende hart kun jij vanuit die liefde kun jij toetreden in deze werkelijkheid. Dus je hebt blue en je hebt yellow. En dat is een heel oud netwerk van bewustzijn. En denk er goed om dat we op het randje zitten van erin te gaan. Dus je moet je heel goed gaan beseffen wat kwantumverstrengeling is. Je zult je heel goed moeten gaan beseffen wat de taal van thuis is, wat de taal is van hier. En ook dat je de taal van hier gesproken vanuit binnen in de taal van hier als een instrument kunt toepassen samen met elkaar om zaken te laten ontstaan die niet gebeuren als jij het niet creëert. En het helpt heel erg hoor als je ziet dat het gewoon zo werkt. Maar het gaat pas zo werken als je het erover hebt. Het gaat pas zo werken als je aanvaart dat die mogelijkheid er is. Dat je weer doorvoelt dat het geheel in lijn is met de kracht van je van je bewustzijn van liefde. Dat je dingen kunt recht zetten dat je dingen in het midden kunt brengen.

Ja, ik moet denken aan ehm aan ehm wat is dat? De Bachvat Gitra.

Ja.

Waarin eh Adjuna in gesprek gaat met Krishna.

Ja.

En hij staat voor strijd, maar hij wil niet. Hm hm. En Ergens voel ik me ook een strijder. Maar Arjuna legt of Krishna legt hem uit van maar Arjuna, jij bent een strijder.

Hm hm.

Jij moet strijden. Ja, misschien hebben we dit wel nodig. Of niet of wel? Of niet of wel? Meneer spreekt het hart aan zie deze wereld We gaan zo verder. Hou het vast. We gaan zo verder.

 

 

Transcript van 20260129-MvS-2-3-Organische-Herschepping-Zwaanshoek.MP3

 

Eh like of my water the way we scatter pictures of the ones we left behind SM to the way we could it be that it was so simple then or has time written every line if we had a chance to do this all again Tell me what we could we m beau what to painful to remember we simply choose to for the we remember whenever we remember the way we are Z Als de dag te zwaar is voor jou en je denkt: "Hoe moet ik verder?" En er is niemand die jou kan verstaan. Liefde laat je door het hou heen. Liefde zal je nooit verlaten zij is altijd hier bij jou. En wat je ook probeert, het helpt je niet. Niet. Er is geen medicijn tegen dit geblief. We stem in jou breekt alles af. De liefde laat je nooit alleen. De liefde zal je nooit verlaten. Zij is altijd hier bij jou. Getrokken en verlaten door straten. De energie die jij verspeelde. Je dacht dat niemand jou weer hielde. In je hoofd blijf je steeds na en alles negatiever. Je denkt dat anderen beter zijn. Mensen lachen maar je eigen voelt vrij. Die zwarte kraaien uit je hoofd en maak een nieuwe start. Maak het stil om je heen en luister naar je hart. De zon die schijnt, de vogels zint. De liefde. Een goed hart zal jou weer vinden. Een goed hart vindt jou. Ik ben al hier veel te lang krijg og denk je dat ze jou niet mogen in de nacht ben je bang en klein maar niemand zei dat het altijd licht zou zijn je komt alleen u tegen, maar je droom mag je nooit opgeven. Je weet dat je met mij kan praten. Ik ben hier. Ik zal je nooit verlaten. Ik laat je niet alleen. Ik Laat je niet alleen. Ik ben bij u. Weet dat ik steeds naast je sta. Oh, ik ben hier. Altijd ben jij in mijn hart. Ik blijf bij jou. Nooit gaat lief bij jou. Ik blijf bij jou. Altijd ben jij in mijn hart. Ik blijf bij jou. Ik blijf bij jou. Oh. En blijf staan in de storm. Ik blijf bij jou. Ik blijf bij jou. Ik blijf bij jou. Ik blijf bij jou. Ik blijf bij jou. Ik blijf bij jou. Het vertrouwen. Het vertrouwen. Ik blijf bijna. En ik sta aan in de storm. Ik blijft bij mij in vertrouwen in vertrouwen. He. Ik heb Nanda gevraagd of het misschien nog mogelijk is om eh rond een uur ofzo nog even een koffie en theepuze nog te doen. Dan eh zouden we nog daarna even nog wat langer door kunnen gaan als je dat wilt. Ik weet niet hoe jouw tijd eruitziet, maar ik voelde niet echt per definitie 5:30 als vertrepunt. En het is toch altijd druk hier, dus je kunt beter om 7:30 weg. En ze zei: "Ja, dat is goed." Dus dat was mooi. En ehm ik had het al een paar keer eerder geopperd het idee om nog wat langer door te gaan. Dus dat ga ik ook binnenkort eh zo inplannen. Dat gewoon vraag in de vraag of we nog langer kunnen doorgaan. En zegt tot 9:30 ofzo was ook prima hier. en ook op andere locaties eh gewoon dat je wat langer met elkaar zo'n dag door bent om uit het programmasysteem weg te gaan. Verder is het zo dat ik vanaf 1 februari bij de eh mogelijkheid om een plekje te reserveren, de helft van de kaarten ongeveer, doe ik voor de helft van de prijs. Ehm ik wil hem niet over prijzen spreken, want dat is natuurlijk irrelevant. Aan de andere kant is het wel belangrijk omdat ik daar natuurlijk ook de kosten gedekt. Plus ik hou er wat aan over, want ik heb ook behoorlijk wat kosten in mijn leven wat ik doe. Ik moet ook alles zelf bekostigen. Vliegtickets worden mij niet eh gegeven zal heel arsenaal van andere kosten die ik die ook heb niet hier hard op benoemen, maar ik ben er wel dankbaar voor dat allemaal kan. Maar ik hoor natuurlijk ook vaak van mensen terug van ja, het is wel erg veel geld. Ik kan het gewoon niet betalen. En andere mensen die zeggen: "Ja, het is eh eigenlijk wel een heel laag bedrag als je het vergelijkt daar en daar." Ja, je moet eigenlijk niks vergelijken. Je moet kijken van wat je wel en niet kunt, hè. En daar wil ik ook heel graag wel een verandering inbrengen. Dus het is voor mij ook gewoon om te kijken hoe dat hoe dat valt in de energie, hoe dat wordt opgepakt. Eh hoe we daarmee omgaan. En dat de mensen die de bijdragen wel eh kunnen verrichten, dat die het gewoon fijn blijven doen. Maar ook lief vrijheid is er natuurlijk om te zeggen: "Ja, ik doe het ook een keer anders." Dus ehm nou goed, ik wou e alleen maar zeggen: "Er is wat eh meer elastische beweging nodig en daar ben ik al een tijdje mee bezig aan het onderzoeken, maar alles valt en staat niet zomaar met iets toepassen, hè, want dan is het gewoon je past er toe. Het is een beweging die ook klopt bij wat er aan de hand is, wat er wat we met met elkaar ook aan het doen zijn. Voor mij is het zo dat ik het eh eigenlijk geen andere weg eigenlijk zie dan dan langere dagen of nou ja, misschien zit het hem ook niet aan lengte van de dagen, maar gewoon dat er meer ruimte is, hè. Want als je dan gewoon om 5:30 voelt van nou, dit is het gewoon. Dat zou je over een uur ook kunnen voelen. Maar het kan ook zijn dat je dat niet voelt, dan blijf je tot 9:30. En gewoon dat er meer ruimte is om het programma er ook uit te laten vallen, hè. Dat het gewoon lekker gezongen wordt en mooi gitaar en gezongen wordt. Eh Nou, het zijn wel zulke grote onderwerpen dat ehm ja, onze lichtvlam, wij zelf moeten daar wel onder zitten. Ja, goed zo. Ja, is ook een heel eh interessant verschijnsel hoor van hoe je hier iets kunt doen in deze wereld, hè. Een samenkomst organiseren waar mensen komen, hè. Dat is eh wat is er allemaal voor nodig? Ja. Voor mij gaat het erom dat je vertrouwen nodig hebt. Dat je niet iets komt eh halen, maar dat je iets kon brengen. En zo ben ik hier ook. Ik kom hier ook brengen. Kom niets halen. Ja. Ja, maar ja, jij bent Martijn, dus jij komt te brengen. Nee, helemaal niet. Ik kom helemaal niet iets speciaals brengen. Ik doe gewoon mijn deeltje en dat is net zo groot als jouw deeltje. Ja. Ehm Ik heb niet voor niets dat Allah laten afgaan. Is er iets gebeurd? Is er iets dat je hebt gevoeld of heb gedacht in dat moment? Wel

Hm hm.

Dat ik normaal als ik een ambulance hoor dat ik hetzelfde gevoel heb.

Ja.

Maar dat hij nu doorging zag het wel.

Hm hm.

Maar hoeft dat niet herhalen. Ik heb het wel gehoord.

Ja.

Oh ja, we zijn niet alleen. Zeg het dan eens. Nou kan ik het niet meer. Ik weet niet meer wat ik zei.

Ambulance.

Oh, ambulance. Ja, dat ik in eerste instantie wel iets voelde, maar dat dat verminderde daarna.

Ja, maar hoe vaak moet in ons leven het afgaan in onszelf.

Heel vaak.

Ja. Ja. Maar is dat zo? Hoe vaak hebben we het nu nog nodig? Want er komt echt een Ik ben geen doemscenario hè. Dat ben ik niet. Maar ik spreek het wel uit. Er komt een megaalarm aan

en dan moeten we blijven staan.

Nou, dat is het escalatiementoment. Het is of het volgende stadium van evolutie wat niet voor ons door ons besloten wordt, maar wordt ingeleind en waar eigenlijk alles naartoe is gebracht om het geruisl te laten plaatsvinden, zodat de werkelijkheid, inclusief jouw aanwezigheid wordt aangesloten op een groter systeem. Onder het toezicht zien ook eigenlijk van de naïviteit is vertaald ook afwezigheid van dus eigenlijk is dat een soort van goedkeuring. Hè, je je staat erbij en je kijkt ernaar. Dat doe je toch in je dagels leven ook. Je staat erbij, je kijkt naar jezelf, je kijkt naar elkaar. Je staat erbij, je doet eigenlijk niks. Mag ik even een vraag?

Nee, je ga je gang niet. Je hoeft helemaal niks aan mij te vragen. Begon net over dat eh blue yellow eh netwerkwerk blue yellow netwerk.

Marble.

En ja,

ehm en ja, ik was net voor mezelf wat aan het nou voor mezelf wat aan het tekenen waar eh waar ik die omdat ik voelde de kwantumverstrengeling ineens voelde de de grote ommdraai in onszelf. Eh het goud wat er doorheen gaat, maar dan ons goud wie we werkelijk zijn. En toen was ik ook ineens bezig met dat yellow, wat voor mij ook eh in dat gold kan zitten. En ik voel ineens dat het allemaal ineens zo bij met elkaar te maken heeft. Ehm Nou, er kwam nog meer, maar dat laat ik even zo maar over tot 9:30 de tijd en dan komen weer. Sommige dingen zijn gewoon niet zomaar te produceren. Eigenlijk het meeste niet. Maar daar moeten we ook de ruimte van maken met elkaar. Beter eenzinnige zin dan de hele dag noen sense. Ehm nou eigenlijk viel ineens bij mij een soort, maar ik weet niet of het werkelijk een kwartje is, of ik dat ben of dat dat in door mij heen gaat. Dus daar ben ik heel erg mee bezig nu op het moment. Maar ik zag ook ineens dat alles in het lichaam speelt nu. Ehm ik zag de het de wervelkolom die erin eh zit en ehm ik weet echt niet meer wat het betekent, maar DNA. Maar ik voel ook ineens dat D eh door die kwantumverstrengeling die ik in mezelf zag, alles zo DNA-herstel van alle wereld. Ehm maar het belangrijkste is die kwantumverstrengeling. We zit voel dat wij dit zo kunnen omdraaien in alleen maar in onszelf. Ja. Zo dan. Ja. Ja. Eh top. Even in in hoog en laag. Het is natuurlijk een volstrekt object voorstelling die ik nu van doe van zaken geef. Maar eventjes zo in de oors sprong. Dus dat is de gewoon de het zijn woorden koninkrijken weg, oorsprong weg. Gewoon de echte werkelijkheid. De echte werkelijkheid. De werkelijkheid waar je gewoon lekker danst. Waar je voelt dat je leeft gewoon waar je de geuren ook echt niet alleen maar via je neus binnenkrijgt, maar waarbij je de geuren echt ook in je lijf voelt. Dat je de de de geuren van de kruiden ook echt door je lichaam heen voelt. Golven, hè. Dat is de echte werkelijkheid. Dus de werkelijkheid waar geen systemen zijn, waar geen dreigingen zijn, waar alles interessant is naar gelang je hetzelfde interessant maakt en waar een een onuitgestrekte rust is en zoveel ruimte om ook heel heel goed te kunnen denken. Allemaal zelf hè, zelf denken. En dat denken wat daar zelf is, dat is een gevuld bewustzijn van binnenuit. En dat is de oorsprong. Dat zijn de oorsprongwerelden. D dat zijn de echte organische werelden. Dan heb je Dan dan heb je ehm zo'n wereld als hier die we hier nu zien waar wat we zien als een experiment hè dat is een experiment deze werkelijkheid daar ervaren we eigenlijk iets heel anders. Hier ervaren we wat we niet meer hoeven te benoemen. Dat weten we allemaal wat we hier ervaren. Maar maar er zijn eigenlijk verschillende niveaus van ons bewustzijn. Dus je kunt zeggen in in de werkelijke werkelijkheid gewoon jou thuis en jij zit in waarschijnlijk een hele andere afdeling dan dan de thuiswereld waar ik vandaan kom. Nou ja, helemaal niet. Hm. Maar eh dat zijn allemaal verschillende realiteiten die allemaal in dezelfde organische wetteloosheid trillen, hè. Er is geen er zijn geen regeringen, er zijn geen machthebbers. Eh er zijn gezamenlijk met elkaar. Eh geheel natuurlijk gezamenlijk. Iedereen weet gewoon wat wel en niet kan, zeg maar. Wat wat je hier allemaal moet leren of tegen een ander moet zeggen: "Zie dat nou nooit niet. Hoe kan je dat nou doen? Hoe kun je nou gewoon zo mijn huis binnenlopen om zomaar de krant op de tafel te leggen?" Ja, maar ik kom toch elke dag de krant brengen. Je was er niet. Dus ik dacht: "Nou ja, dan leg ik hem gewoon via de achterdeur op de tafel." Dat soort dingen dus niet. Dat wordt gevoeld. Men weet wat wel en niet kan. Het heeft niks te maken met verboden, maar dat is gewoon de beweging die je met elkaar hebt. Dat is iets heel eenvoudigs, maar dat is wel wat hier constant gebeurt. Nou, in die oorspronkelijke wereld, daar ben je oorspronkelijk mens. Daar ben je eigenlijk niet het woord oorspronkelijk. Daar ben je Mens. Mens. Dan zijn er opgerichte werelden en dan ben je ehm oorspronkelijk een kosmisch mens. En zo daalt dat naar beneden af. Krijg je kosmische mens. Dan krijg je kosmisch aardemens. En dan daar onderaan krijg je aardemens. En dat is hier. Dit is hier de aardemensrealiteit. Dus hier heb je echt te maken met dat je een onderdeel bent van deze aarde. En waar wij nu tegenaan lopen is eigenlijk dat we met drie verschillende partijen te maken hebben. En daar moeten we ons echt bewust van worden, omdat daarmee ook ons bewustzijn zich opent en ook oorspronkelijke bevoegdheden om input te geven vanuit jezelf, ook in de taal vanuit jezelf en ook in de taal van het systeem om input te geven aan nou met gevolg tot koerswijzigingen. En dat is een heel groot strategpel hier waarbij je ook echt moet beseffen van ik kan wel als speler aan de zijkant kijken en het spel heel erg liefhebben en mijn obser heel erg dit terughalen en mijn warmte, mijn liefde en dat kan ik ook allemaal inzetten en het gaat ook allemaal vibreren daarin. Maar er moeten ook wat sett gedaan. Er moeten ook wat dingen veranderen. En als je dat nou doet zonder een mind voorkeur te hebben, maar gewoon om het al geheel in beweging te brengen voor het leven, dan doe je iets heel moois. En we hebben dus te maken met drie verschillende partijen. De eerste partij, dat ben jij. Jij jij jij mens die hier misschien wel helemaal Ik ga het niet uit uitspreken in de zin van dat ik jou wil aanpraten hoor. Maar misschien wil dat deel hier wel helemaal niet echt zijn. Eh jawel, want dat deel van wie jij bent vindt het ook heel fijn om hier het paradijs en de mens en de natuur juist ook te voelen. Maar goed, laten we in het midden. Dus de eerste partij is die 1% die nog over is. De tweede partij dat is je biologische entiteit die een onderdeel is van het experiment. Dat zijn eigenlijk de experimenthouders. Dat zijn de ontwikkelaars. En dan heb je een derde partij en dat zijn de machtnemers. En partij één is de oorsprong. Dat is het binnenste bewustzijn wat niet logisch denkt, dat weet en voelt en wordt heel erg in de verdrukking gehouden. En partij 2 en 3 zijn biologische entiteiten waarvan de één een onderdeel is van het experiment wat nog steeds de neiging heeft om te willen leren. om iets te willen begrijpen en te doorgronden. En het derde stuk is eigenlijk de soldaat van de machtsovernemers. En als je maar lang genoeg in ontkenning blijft zitten dat zo zou kunnen zijn of is, dan zou je misschien toch moeten gaan durven concluderen dat je als oorspronkelijk mens een levensvelddrager als levensveld houdt. dat je ehm ja eigenlijk de taal van het lichaam en van het hier niet wilt spreken omdat dat je dat niet ja niet van jou is, niet eigen is, maar met die ene% eigenlijk ook wel tegen een muur aanloopt om dat in de materie te brengen, om het in de verstoffelijking te brengen. En dat is wat we dus ook DNA noemen. En DNA's zijn eigenlijk ontvangst hologrammen, trillingsvelden die of het innerlijke bewustzijn van wie jij werkelijk echt bent ontvangt of die biologische richtingen programmahouders en belangen ontvangt. En eigenlijk zit er in dat ontvangstsysteem zit een behoorlijke storing dat die lichamen van ons die hebben zo op op in trillingen. Ik heb het niet over de fysieke uitwerking, want dat is dan wat we nu zien als lichaam. Maar de trillingen waar het lichaam uit bestaat, zeg maar even de organische software van deze wereld, die heeft zulke zware dreunen gehad. in deze matrix met geschiedenis die die onzichtbaar is gemaakt zijn zulke grote enorme grote conflicten zijn hier geweest dat het kunnen ontvangen het lichaam hè dat het lichaam iets kan ontvangen aan instructies oorzaken gevolg uit de matrix uit het programma van de oorspronkelijke houders of eh eh of een opdracht uit eh ja de de invasiemachten die dat biologische programma onder controle hebben gebracht. Maar ook is het heel lastig voor het lichaam om te ontvangen wat je van binnen eigenlijk voelt om het uit te voeren. Dat is ook waarom die die grote oorlog eh situatie er is geweest. Die oorlogsituatie die weggepoetst is waarvan de restanten in deze wereld echt zichtbaar zijn. Grote grote oorlogen. Sommige zijn al honderden miljoenen jaren geleden geweest. Een hele andere historie heeft deze werkelijkheid. Die is er geweest om te zorgen dat de trillings software van de biologische lichamen van hier niet goed kan ontvangen. Moet je gewoon eens even goed eh bij jezelf kijken dat dat inderdaad ook wel herkenbaar kan zijn. Dat je dingen heel goed voelt en heel helder bent. Dat je alles in een ander niveau in jezelf volledig open hebt. Dan weet je precies wat je voelt en hoe het moet zijn. Maar op het moment dat je dat naar het naar het het naar het ontvangstgedeelte wil brengen, dat noemen we Dus hier brein, dan is dat echt soms een hele klus. En als het dan in het brein komt moet het ook nog worden uitgevoerd. Dus de ontvangstruimte, de trillingsruimte waar informatie beewustzijn wordt ontvangen, die heeft hier in deze wereld ontzettend op zijn donder gehad. Dat is heel zwaar beschadigd. En dan kun je dus gewoon weer loslaten. Want als je lekker naar je eigen bewustzijn weer reist, dan kun je voelen dat jij gewoon helemaal intact bent. Dat je een prachtige bloem bent. Is niet stukkig. Ja, er zit wel een hele grote restant in hoor van wat er gebeurd is in de oorsprong. Want dat is niet niks hè, dat je zomaar uit je eigen omgeving en je vrienden, je mensen waar je van houdt, de wezens, de dieren, de natuur, de opdrachten die je zelf hebt bedacht voor jezelf, eh de projecten waar je mee bezig bent, de gigantische grote avonturen, vakanties en ook verantwoordelijkheden die je jezelf hebt uit liefde op hebt genomen, wellicht alleen nog met andere mensen. Is niet niks dat je het allemaal kwijtraakt, dus dat kun je wel een beschadiging noemen. Maar toch als je in jezelf verkeert, dan voel je dat er een een waarachtige grote ruimte van vrede is. Dus als zodra je daarin zit, dan voel je dat het er wel is, maar nu moet dat nog eens een keer in uitvoering worden gebracht. En om het dus in dat lichaam te krijgen, ja, dat is een hele grote uitdaging. Want om het in het lichaam te krijgen, a het lichaam heeft dus die beschadiging door die grote oorlogen. Dus het trillingsveld om het te kunnen ontvangen is dermate uitbalans. Dus het moet geharmoniseerd worden. Dat doen wij de naam die ik het dan eventjes aan heb gegeven als herkenningspunt, maar jij geeft gewoon jouw eigen naam eraan. Dat is door te verkeren in je eigen harts intelligentieveld. Dus door in de versilling te zijn en je te richten op jezelf ontstaat weer je eigen unieke ruimte en tijd in jezelf. En als je daar de ruimte en de tijd in laat ontstaan van binnenuit, dat is de tijd van jouw thuis, dan merk je ook dat je ontvangstruimte in je brein, in je biologische lichaam zich veel rustiger gaat gedragen. Dat merk je al als er wordt gezongen. Dat merk je ook als je luistert naar het ritselen van de bladeren van de bomen. Er zijn betekenissen weg. En bij de afwezigheid van betekenissen, want dat zijn formules, gaat de knoop helemaal weer rechtop. Los, los, los. En dan is de ontvangstruipte open. Hè, dus dat noemen we eh ruimte en tijd scheppen vanuit jezelf. Dat komt uit jezelf. Dus de tijd die er dan in jou vibreert is de tijd van thuis. En zo ontstoor je dus de de trillingen die beschadigd zijn om het in het lichaam te kunnen ontvangen. Want je moet het namelijk ook in deze wereld hier moet je het ook kunnen denken. Je moet het ook hier kunnen uitvoeren. En je moet hier ook in die taal ook de opdrachten van liefde en kracht, van waarheid en soliditeit moet je ook in het frame van blue brengen. Dus je moet hem in het frame brengen, in het main frame brengen waar de opdrachten vandaan komen.

Dat is de kwantum verstrengeling.

Dat is de kant. Dat is de achterstevoren kwantum verstrengeling.

Voel hem nu. Ja.

En iedereen die in dat netwerk zit en ik zeg het hier gewoon volop. Iedereen zit erin. Iedereen niet uitgesloten. Degene die roept: "Ik ben uit de Matrix, die liegt." Correctie: die spreekt iets uit wat discutabel zou kunnen zijn. Mooi moment even mijn keel te schrapen. Ja, maar laten we eer gewoon in alles eerlijk zijn, want het is de de uitspraken zijn krachtig en toen was er het gesproken woord en daarna voltrekt het zich. Maar je kunt niet een werkelijkheid laten voltrekken op basis van een van een leugen. Want er voltrekt zich ook een leugenachtige realiteit die niet gebaseerd is op het echte ware gesproken woord. En zo'n werkelijkheid stort ook weer in elkaar, want die is niet gefundeerd op waarheid, op eerlijkheid. Je kunt als je zegt: "Ik zit in de drap, ik zit in de s***, ik vibreer zo nu en dan gewoon in totaal ander iets dan wat ik wil." Dan ben je gewoon waarheidspreker, want dat is gewoon wat we hiermee maken. Van daaruit kunnen we ook het licht opnieuw opbouwen. Dat is zo ongeveer in deze woorden mogelijk een waarheid. Dus je brengt hem je brengt hem dus ook dat mainframe in. Maar om het mainframe in te gaan eh en dus ook naar mensen toe te gaan en andere cyborgs die in dat systeem zitten, oftewel mentaal biologische wezens die de aarde in de greep houden met hun denken om op bepaalde cruciale plekken te komen en misschien wel in een heel netwerk te komen en weet dat je niet alleen bent in deze wereld. Want er zijn al een een flink aantal mensen, niet gigantische hoeveelheden in procenten, maar er zijn een flink aantal mensen zijn op bepaalde plekken doorgedrongen met hun bewustzijn, zodat er eigenlijk al sprake is van een netwerk van ehm eh kwantumverstrengeling. Ja, als wij hier deze ruimte ombouwen tot de situation room van het witte huis of van het pentagon wat in het witte huis zit onder de grond, de war room als je dat nabouwt en het hoeft niet allemaal exact. Het gaat om kwantumverstrengeling en je gaat daar met elkaar zitten en je neemt een aantal onderwerpen tot je waar je eh wat je in de wat nu ook echt speelt, dan kunnen hier de beslissingen worden genomen die daar worden uitgevoerd. Maar waar komt hij in die taal van hier? Maar met het hart eronder. Een vlindertje. Vlinertje vlieg. Geen geen niet losraken van de natuur. Ja, want als dat gebeurt dan moeten we dat alweer aanzetten. Want denk erom hoe slim ze zijn. Denk er goed om hoe intelligent het werkt. En hoe slim werkt het? 99% van je identiteit hier is cyberbioloog. En 1% is het licht. Even heel zwart in procenten uitgedrukt. Dus je moet echt vertrekken vanuit je eigen unieke ruimte en tijd in de stilte van jezelf. En je moet in het moment weten, het gaat allemaal niet om voelen. We zeggen dat heel vaak hè, maar het gaat ook om hoe het voor jou werkt. Dus het kan ook een innerlijk weten zijn. Je moet gedijen in je op je eigen manier in de frequentie waarin jij voelt wat wat vrijheid is. H dus dat dat is ook in echt niet dat is niet te bepalen voor de ander. En daar in dat frequentieveld roep je je eigen bewustzijn op. Dus je zet de situatie in wat het moet zijn. En wat is een bekrachtiging? Een bekrachtiging is een bestaande niet door jouzelf gecreëerde situatie omdraaien. Dus net als als een blokje of of een cirkeltje omdraaien naar de situatie zoals je hoort te zijn. Als je dit even heel zwart wit weer uitdrukt, ik ben een man die heel erg naar extremen altijd gaat omdat de extremiteit gewoon in handbereik ligt en omdat de extreem dus daarmee ook gewoon uitvoerbaar is. Als je heel goed weet waar we het nu over hebben, dan kun je het blokje dat iemand gestorven is, kun je omdraaien waardoor iemand gewoon leeft. Want het is namelijk niet door een hogere macht bepaald. Maar de oorzaak en gevolg die hier zijn allemaal programmasituaties. Dus hoezo sterven we dan eigenlijk? Dus dat is een kwantumverstrengeling. Maar daarvoor moet je wel goed snappen en goed beseffen wat hier eigenlijk aan aan de hand is. Dat alles wat jij denkt is bekend. Dus als jij iets denkt en jij en het is bekend wat jij denkt, dan is er door iets anders wat weet wat jij denkt en wat jij gaat doen, is er iets anders of zijn er anderen die ervoor gaan zorgen op een heel gefragmenteerde, super subtiele manier om het te voorkomen. En als je als een team wilt samenwerken, dan zul je dus heel bewust moeten worden op die hele kleine subtiele details die jij mogelijk jij gaat uitvoeren om de ander of anderen niet dat te kunnen laten zeggen, spreken of de ruimte te geven om het te kunnen laten ontstaan. Dus we zitten in een super interessante situatie en de vraag van wie ben ik nou eigenlijk? Wie ben ik nou eigenlijk werkelijk echt? Wie ben ik echt? Lezing deel é laatste plaatje. Wie ben ik? Echt? Is een echt gigantische vraag. Is geen spirituele vraag maar dat is een fundamentele vraag aan elk moment waar je verkeert. Ja. En dan draai je de situatie om. Dus je creëert de de niet door jouzelf eh eh gemaakte situatie. Die creëer je opnieuw van binnenuit en die breng je in het mainframe. En hoe je die in het mainframe brengt is door te denken in de taal van het mainframe. Dus het brein wat de taal is van dit mainframe moet uit de opdracht van het aangenomen aan het aangenomen daar moet het uit. Dus het moet zeg maar even omdra En het brein moet de informatie binnenkijgen van wat jij van binnen zelf voelt en wat jij ook zelf echt kunt doen. En het gaat heel gedetailleerd kan dat. Je kunt mensen ehm die cyborg onderdelen zijn van het mainframe die kun je informeren van als quantum observer kun je informeren wat het moet zijn. Ken je het als je televisiekijkt dat er iemand iets zegt en dat je hoort dat het niet klopt dat je zegt: "Nee kameraad." Nee nee nee nee nee. Dit moet jij helemaal niet zeggen. Jij moet dit zeggen. Dat is dan niet per se een correctie zoals ik het beoog hoor. Maar dat is een bewustzijn wat er dan uitbarst. Dat je voelt van ja, maar dit dit klopt niet. Je dit moet het zijn. Je moet nu dit zeggen. Als je dit nu zegt dan klopt het. Dat is eigenlijk wat ik bedoel. Maar dan niet met die correctiedruk, maar meer vanuit je gewoon je eigen oorspronkelijke zijn waarin je voelt wat het moet zijn en hopem en hem daar ook heen brengen. En je zult zien als je dat met elkaar samendoet op allerlei verschillende thema's dat hele van deze wereld compleet verandert. Daar zijn we al een tijdje mee bezig en we zitten aardig op weg. We zijn op weg naar een totale ineenstorting. Een crisis van wereldomvang. Het is tijd. Wij willen crisis. Wij willen crisis. Wij willen crisis. Ja. Maar dan niet roepen als het zover is: "Ik verkeer in crisis." Als wij echt die brengers van de dagraad zijn, als we de boel echt komen opkloppen. Dus we zien dat er in de wereld ook echt dingen die verbonden zitten, hè, want het loopt via ons bewustzijn die verbonden zijn met ons en we zien dat het daar heel erg eh ja escaleert, dan moet je goed opletten dat je blijft denken in de taal van hier, maar wel vanuit je hart. Dus dan moet je het ook durven supporten. Nou, je kan je goed voorstellen dat er dat er spirituele mensen zijn op een bepaalde manier die dit echt te gek voor woorden vinden. Ik heb ooit eens even een slokje hoor. Ik heb ooit eens een zoiets gezegd En dat was een keer ergens in de buurt van Hilversum met mensen die eh nou die waren heel ver. Ja, ik moet er soms ook wel een beetje om lachen hoor. Niet begrijp me alsjeblieft goed. Ik vind het soms ook heel verkneuterend en terwijl het echt heel ernstig is. Maar het is soms ook heel verkneuterend om te zien wat de reacties zijn van die cyberbiologische lichamen die denken dat ze spiritueel zijn. Het klinkt een beetje dit hè dat ik dat doe. Maar ik bedoel als echt vanuit hier, want ik heb heel veel liefde ook voor die lichamen hier en die personages die er zijn. Dat is gewoon allemaal een onderdeel van het geheel. Ook zij, wij mogen er ook zijn. Zij, wij hè, zij wij. Maar maar wie daar is? Ik ben er ook. En ondanks dat ik 1% ben, eh kan ik wel praten constant met de mond die aangesloten zit op mijn hart. Eh knap als ze er nog tussen komen. Knap als ze er nog tussen komen. En soms moet je ze ook even aan het woord laten. Hè, want het is ook een onderdeel van het experiment. Dus dat hoef je ook niet te ontkennen. Straks word ik afgevoerd in een dwangbuis. Kon spuiten in mijn be. Nou, moeten jullie verder. Ja, het is wel heel interessant hè, dat eh dat je in beeld gaat krijgen echt gewoon van wat hier allemaal aan de hand is. Weet je het al wie je bent? Wie ben je nou eigenlijk echt hier? Wie spreekt hier?

Ja, wie zit hier?

Nou, nou zal ik vertellen dat ik net toen ik hier was benè nou ja, goed een tijdje le je weer.

Ehm hoe hoe eet jij je ijsje op eigenlijk?

Ja, dan steek ik hem wel ergens anders. Gesmolt dat die.

Oh jeetje.

Nou kom op.

Even wachten hoor. Poep poep. Nou, toen was het hier heel Toen was het hier heel serieus. Echt in het begin had ik echt zoiets van wow. En ehm niet alleen serieus, maar ook voelde ook heel veel eh ja gedoe rondom ik voelde ook heel veel boosheid en eh en en spraken mensen zich uit en ik had op een gegeven moment zoiets ah als eh nou dat is een raar geluid nu. Maar en toen voelde ik ineens ik ga nu naar buiten nu. En dat heb ik gedaan. En ik was even aan het lopen. Ik moest even bewegen. En toen voelde ik: "Wie spreekt er nu? Wie spreekt er nu?" En die voelde ik in door alles heen gaan. Door iedereen, maar inclusief mijzelf van wie spreekt er nu? En dat was een hele bijzondere ervaring om het even zo te voelen, omdat ik daar de laatste tijd een beetje mee bezig ben. Wie spreekt er werkelijk nu door mij heen? En ik voel dat het wel belangrijk is om even hardop te zeggen.

Ja. En ben je ook achter?

Nou, soms spreek ik zelf en soms eh is er iets heel anders dat spreekt.

Ja. En wat is dat ander? Wat is dat nu dan spreekt?

Dat laatste gedeelte.

Nee.

Oké. Nu spreek ik

Ja. Hoe weet je dat?

Nu spreek ik niet meer. Nu ga ik denken.

Ja.

Ja.

Denk jij dat het zo eenvoudig is?

Nee, zo eenvoudig is het niet. Het is heel complex. Maar Toen ik daar liep en me voelde wie spreekt er? Toen voelde ik hem wel juist.

Ja. En toen voelde ik echt echt het de emotie die door mij heen ging. En de emotie die door mij heen ging was echt dat is de levensenergie.

Oké.

Dat is de force.

Oké.

De force is alive or dead. Je moet hem even heel zwart-wit trekken. Ik kom van een afdeling. Ik meid niets en ik hou me nog behoorlijk goed in om vriendschappen enzo. overeind te houden, maar er komt een keer een einde aan. Dus ik spreek hem nu gewoon eventjes zo zwart-wit uit. Het is niet persoonlijk gericht naar ons, maar het is gewoon Ik denk dat het ik weet zeker dat er een moment komt dat iedereen zal zeggen: "Ja, zo zit het gewoon in elkaar. Zo had het gewoon eigenlijk veel eerder gezegd moeten worden." Maar de biologische stukken en dat is een heel groot deel van wie we zijn en dat moeten we ook heel erg koesteren. En het heeft ook echt verzorging nodig dat dat deel van dat wie we als aardemens zijn. We moeten ook als aardemens echt gaan leven nu. Niet meer morgen. Nu helemaal gewoon open. Maar we zullen op een gegeven moment zien hoe vaak wij niet levenskracht zijn, maar iets anders. En daarmee zeg ik niet dat we het per se niet zijn, maar het is anders. En pas als je dat kunt zien, dan kun je de Star Force Projecten draaien omdat je dan verantwoordelijkheid kunt nemen waar je zit. Want dan laat je namelijk ook gewoon los. Het iets willen is heel gevaarlijk. Dat zien we allemaal al jaren. op de aarde en ook bij bijeenkomsten bij Martijn zie je het ook gebeuren. Jij weet dat net zo goed als ik en ik heb daar helemaal nooit een kritiek op omdat het gewoon is wat het is. Dus dat mag je ook in plaats van afwijzen mag je dat ook gewoon gaan signaleren. Want dat is ook het deel van waar we in terecht zijn gekomen. Maar het is werkelijk waar. Als je er echt goed naar durft kijken is het onthutsend, bijna ontmaskerend als je het gaat zien hoe vaak je bezig bent met bewustzijn. Maar de live voor niet ervaart, want dat is een beleving. En ik heb dan altijd het voorbeeld zo plus minus wat jij ook hebt hè, van de natuur of muziek maken of een mooie tekening maken, lekker wandelen. Ehm het kan ook zijn heel hard muziek aanzetten thuis of hardrop maken. Ik zeg even andere voorbeelden, maar dat zit er namelijk niet in de natuur op zich. Het zit in dat je je dat dat je iets doet waarbij die gevoelens in jezelf opaan. Waarbij die opengaat. Die knoop gaat eruit. Boem. En dan voelt je die verbinding met het leven, dan voel je dat je met alles en iedereen verbonden bent. Dus het zit hem niet zozeer in een vorm, maar het zit hem in je bewustzijn waarin via welke vorm dan ook waarin die beleving opaat. Daar gebeurt het in. En dat kun je dan in je lijf voelen. Dat kun je in je emoties voelen. Dat kun je in je geest voelen. Je voelt het ook in je denken. Alles klopt. Alles klopt. Maar er is geen betekenis. Je kunt het niet framen wat er is, maar je voelt het wel. En als je dan ook nog doet wat je voelt, dan bekrachtig je ook nog je diepste geestekracht. En de oorsprong ligt in het moment. En wat zien wij ons allemaal doen? Even het woord correctiegroepen. Wij zijn zelf onze grootste correctiegroep en ze kunnen het wel op elkaar afschieten en over elkaar zeggen, maar we zijn het eigenlijk echt zelf. We zijn onze grootste wachters. En dat is wat ik altijd heb gezegd. De verstoffelijking van de anunakie die in het menselijk bewustzijn zitten. Die daar heel duidelijke codering in hebben. Dat mensen gewoon niet doen wat ze echt voor voelen. En dat is misschien wel heel onthutsend, maar het is voor mij, ik vind het heel bekrachtigend om het daar met elkaar over te hebben, want dan kun je het namelijk zien. En er komt ook een energie energie, een een levensmotivatiekracht komt er vrij waarin je waarin je besef gaat van hoe kostbaar het echt is om om in deze wereld eh de levenskracht te kunnen ervaren in jezelf. Ja, ik noem dat dus de verliefdheid van het leven. Ik ben echt verliefd op het levensveld. Ik ik dat zoiets iets normaals. En ik vind het hier zo iets abnormaals om hier te zijn en hier niks te voelen. Je Ja, ik weet wel dat dat niet leuk is voor de mensen die hier in deze wereld leven, maar eigenlijk voelt deze wereld gewoon bijna niets. En we houden onszelf zoet door te zeggen dat we in een paradijs leven. Maar wat is het paradijs in een beeld als het niet openspringt in je hart, in je lijf? Dat je het voelt je vingers tintelen. Dat je de tintelingen van het zonlicht kunt voelen, hè. Dat je in het zonlicht een voelt dat het niet een ster is, maar dat het levenskracht is. En en ineens is het niet meer een ster. En als je gaat denken, dan is het een ster. Maar als je het niet denkt, dan is het kracht en het cijpelt door je heen. Het verbind je met de grond. Als je op de grond ligt, op de grond en je voelt het zonlicht door je heen gaan en je denkt niet over dat het zonlicht is en je bent in het levensveld, dan voel je dat die kracht wervelt door je lijf en de aarde heen. Dat hij door je heen stroomt. Dan ben je één met het levensveld. En daar moeten we heel goed naar kijken, want de projecten die er hier in deze aarde zijn om blue in te gaan vragen om eerlijkheid en niet om wat we willen. Het is goed om het te willen, hè. We willen iets vanuit gevoel en we willen dan ook het neerzetten. Maar je kunt er ook niet afdwingen. Maar je moet het wel weten. Je moet we je moet op de hoogte zijn van de alg hele echte situatie waarin je verkeert. En afgelopen vele jaren met elkaar samen hier en elders en jij ook in andere bijeenkomsten met andere prachtige mooie mensen over de hele wereld zijn mensen ermee bezig. Het ontbreekt of het ontbrakt nog wel behoorlijk op echt zelfreflectie in dat punt. Het is niet erg als je het even niet voelt. Het is niet erg. Het is wel vervelend als je doet alsof je het voelt en met wijsheid spreekt. Dus het mond zit niet aangesloten op het levensveld. Het mond zit aangesloten op het brein en de mond gaat spreken alsof het uit het hart spreekt. En iemand anders voelt die wel in dat gevoel zit voelt nee. Nee, het is het niet. En als je wat meer inzicht verwerft met elkaar over deze processen en je komt er ook nog een keer achter dat die biologische lichamen die wij ook hier ervaren in deze matrix hè, want dat zijn ervaringen. Ik zeg niet dat het alles precies zo is. Het zijn ervaringen zoals ons op ons beeldscherm geprojecteerd lijken te krijgen. Als je dan ook nog een keertje gaat beseffen dat de lichamen een heel groot instrument eigenlijk zijn om als het lichaam het opgeeft om in logica te denken dat het lichaam ook nog een keer een heel groot instrument is om het levensvel, de life force, wie jij bent ook nog een keertje helemaal door het lichaam te laten stromen en het ook in uitvoering te brengen. Nou, dan kom je op terreinen waar de meeste mensen niet kunnen of willen zijn. Maar wat je dan kunt doen is letterlijk alles. Wie de waarheid spreekt en zichzelf niet tegenspreekt, uitvoert wat er wordt gevoeld, is in charge. Kijk, ik ben ik ben niet in in een in een toestand hier aanwezig dat ik andere mensen even mee kan nemen ofzo, want dan krijg je een heel raar principe. Maar ik ben daar geweest en ik neem je graag mee. En je zult zelf moeten lopen. En ik kan je geen voorbeeld geven. Nog kan ik het pad voor je banen. Onmogelijk. Ik zal maar niet één keer met mijn bewustzijn branden aan die insinuatie. Maar het is wel zo dat als jij iets hebt gelopen en ergens bent geweest dat jij in staat bent vanuit wat jij weet om dat beschikbaar te stellen, zodat er ook een grotere kwantumverstrengeling ook onderling plaatsvindt. Ik weet niet wie de microfoon heeft. Oh ja, jij.

Ik wou wel ik wou wel iets zeggen. Ja.

Ehm wie is die ik dan? Ja, ik merk al tussen het moment dat ik de microfoon neem en ik ga spreken, dan wordt er al ingebroken, hè. Zo van wat ga je zeggen en wie spreekt er? Ehm maar ik voel ook door te spreken dat ik mezelf de toestemming geef als er iets anders door doorgaat. Als ik dus toestemming geef, ik geef geen toestemming dat ze meespreken, maar eh ik eh ben mij bewust dat dat ertussen kan sluipen en dat mag dan aan de kant. Dus eh wat ik wou zeggen, op het moment dat die sirene gaat en dat dan die muziek speelt, dan voel ik in mezelf iets opstaan. En dat is geen denken. Dat is gewoon een kracht die ik in mezelf voel. En eigenlijk is dat dan het moment waarin ik iets kan doen. Is ook een vraag. Maar dan sta ik daar en dan blijf ik daar staan en ik voel ik voel het nog. Ik voel het nog. Ik voel het nog. En dan zwakt dat terug af en dan begint de mind zo van ga ik nu nog blijven staan. Maar eigenlijk eh ja, ik wil hem vastpakken in de zin van op dat moment dat ik dat zo voel is dat een moment eh waarin we eigenlijk ook iets kunnen doen dan gezamenlijk iets aanpakken, naar iets kijken omdat ik dan voel dan ben ik eigenlijk met iedereen dan sta ik daar niet meer alleen. Dan ben ik eigenlijk in het veld van iedereen op dat moment die kracht. En eh ja, dat is het.

Het is het is heel een heel groot en goed onderzoek om daarnaar te kijken. Wat ik zelf heel eh duidelijk eh ervaren heb al vanaf het moment dat ik hier ben, is dat het betrekkelijk eenvoudig is om ehm eh als je een moment hebt dat er hè dat je opaat en wat je zegt hè, dan lijkt het net alsof dat weer wegzakt ofzo hè. Dat is Hoeveel bewijs wil je nou hebben dat dat er hier diefstal wordt gepleegd? Ja, even hardop uitgesproken in het veld. Geen oordeel naar ander, maar Het het dat is niet het het klopt niet. Want als stel dat stel deze toestand van wat je voelt en ervaart, dat hoor je zo gewoon te zijn. Kun je eventjes je je voorstelling op openleggen dat dat moment wat er is, wat dan weer afroomt, dat niet afroomt. Dat het in één keer zich opent, boem, en het levensveld helemaal open. En je hart is in één keer bestaat uit 188 trillingsvelden die allemaal tegelijkertijd allemaal een ander ritme tikken waarbij de hele hartslag in keer wegvalt en boem aan. Er is geen hartslag meer. Je voelt alles. Wat voor mens ben je dan? Hè? Dus het is eigenlijk is dat een een ontwaking, een terugkeer van je bewustzijn. Dus dat noem je op de aarde Christus. De opstanding van het menselijk bewust zijn. Het gaat aan. Hoeveel bewijs wil je als je er gewoon eerlijk naar kijkt dat er iets is wat dat weghaalt? Je wil het niet, hè? Sterker nog, je bent zelfs getuige ervan dat het weggaat. Dat je denkt: "Wat wat Wat gebeurt hier? Weet je hoe krachtig het is als je daar bewust van bent? Dat je dat gewoon kunt zien. Want als het wordt gezien hè, dan zit je erin. Maar wat ik heb gemerkt is dat als je heel ehm en dat voor mij draait het dan echt om Yeshua. Dat is dus gewoon respect, vertrouwen en vrijheid. Dat zijn niet de woorden, maar dat zijn bewustzijnstoestanden waar je in terug moet keren. Nou keer jij maar eens terug in vertrouwen. Niet ik vertrouw jou. Nee. Vertrouwen aan de binnenkant. Vertrouwen betekent loslaten. Wat gevolg ook lijken te zijn. Los. Geen besturing. Ik laat het los. Free, dat ontstaat erdoor. Vrijheid. En als je vertrouwen los vrijheid er is, ontstaat er ook weer een interessant frequentieveld waarin er respect ook is over en weer. Dan is bemoeienzucht is weg. Bemoei interactie willen dit dat willen. Dus dat dat als je daarin verkeert En dat is waarom ik dus die eh nadruk daar ook steeds op heb gelegd. Niet op de woorden. Voor je het weet wordt het een heel reliquie. Kun wel een schilderij maken met een eh een kruis eraan en eh hè het gaat om toestand om in te zijn. Daar gaat het om. Als je daarin bent dan zul je ook kunnen merken dat je zelfs als je die opbouw hè wat je vertelt wat je dat dat er opaat dan zul je merken dat ook al zakt dat weg dat je als je in die toestand verkeert van die drie eenheden van trillingen dat je gewoon de taal kunt blijven spreken. En dan maken we nog eventjes heel zwaar. Stel je nou eens voor dat je ene% eruit gaat en het lichaam gaat niet dood. Kan dat? Jazeker. Kijk maar om je heen. Dat is over buitenaards ontvoeringen iets gelezen of gehoord op het gebied van wat ze daar dan noemen het veranderen van zielen. Dat interacties met het biologische lichaam dat hij door deze hightech wapens dat hij gewoon de ziel wordt ontkoppeld en dat die ziel, zo noemen ze dat dan in de boeken hè, de ziel wordt gekoppeld aan een ander lichaam. Dat er gewoon iets gebeurt met dat het oorsprongswezen gewoon geprobeerd wordt aan een ander lichaam te koppelen. Dat is een Echt een hightech wereld hoor hier. Maar goed, dat even de zijde even aan de kant. Ehm allemaal niet belangrijk. Even terug naar de stelling. Stel dat je ene% uitgaat en het lichaam sterft niet. Als dat lichaam en dat is een ode aan de ontwerpers. Als dat lichaam in die drie-eenheid verkeert, dus in de trilling van vrijheid, van vertrouwen, vrijheid en respect. Als die trillingen er zijn, dan kan ook dat biologische lichaam ook scheppen in de zin van in het blue, dan kan het denken in de taal en kan het ook dingen herzien. En om dat te voorkomen hebben ze die biologische lichamen bezet. Dus er zitten dubbele werkzaamheden in. We hebben ons dus onze spirit van origin we echt zijn. En we ervaren in deze maatreeks ervaren we een soort van lichaam wat niet van ons is, maar de uit het uiterlijk van ons is wel wie we zijn. Het lichaam is een onderdeel van het experiment. Het lichaam is eigenlijk een instrument om te leren iets te zijn of zich bewust te worden van iets vanuit het oude experiment. En als dat lichaam echt kan luisteren naar wat het zelf van binnen voelt en in eenheid met die wereld leeft, dan geeft dat lichaam instrumenten aan het veld of opdrachten aan het veld zonder die ene%. Dan geeft het lichaam via denken, zo is het ontworpen door de ontwerwerpers, geeft dat opdrachten met het bewustzijn om het volgende stadium van evolutie in te laden. Dit is geen anarchie, dit is karadia. Dat is het einde de ontwerpers deze werkelijkheid. Dus ik zeg eigenlijk dat het ook kan zonder die ene%. Dan kun je niet scheppen, maar dan kun je creëren. Dus je hebt oorspronkelijk bewustzijn, biologisch bewustzijn van deze wereld en je hebt aangepast biologische bewustzijn in deze wereld. Dus als je de verstoring en de macht uit je systeem weg kunt halen, dan kun je zelfs ook als topdenker van deze wereld met Emoties van deze wereld kun je ook aan de slag. Maar dan moet je wel weten dat dit aan de hand is. En als je dat niet weet, dan zit je heel snel in het biologische controlesysteem. En dit schept mogelijkheden, want hiermee ga je in één keer uit de é procent weg. Die ene% is je emotionele intelligentie vanbinnen, de niet logica. Maar als je gaat begrijpen dat je als biologisch deel ook iets kunt doen, maar dan moet je wel echt wel vrij zijn, moet je wel in die momenten vrij zijn van al die andere rekenmodellen van manipulatie, dan kun je twee verschillende twee verschillende delen van het hier aanwezig zijn kun je gebruiken. En eigenlijk heb ik dat vanaf dag é al gezegd. Tijdens mijn eerste educatieve dagen vertelde ik dat deze werkelijkheid een soort van kweekvijver kan worden gezien van een soort een hybridiseringsprogramma die al voltrokken is waarin wij moeten terugkeren en zorgen dat we ook zeggenschap krijgen vanuit het hart in het biologische lichaam en dat het biologische lichaam ook kan denken en ook instructies kan geven in deze wereld. Dus vanuit je hart en ook vanuit je mind. Beide. Weet je wel hoeveel kracht dat is? Het is gigantisch. Heeft dat met onze DNA te maken? Ik voel enorme weerstand om hier in te gaan, maar ik vraag me dat al heel lang af. En ik denk als je tekeningen dit klopt niet. Er zijn geen twee strengen. Er moeten drie strengen zijn. En die heb ik nagemaakt en gevoeld in mijn lichaam hoe dat kan ontstaan in mezelf. En het zou kunnen dat ik die derde streng breng ben en aanbreng via mijn hart dan. Maar daarin voel ik dan een kracht die ik gewoon niet nog niet toe kan staan. Maar ik weet nu gewoon het kan ook die 99% zijn die mij dat hybride wil laten proberen. Maar ben jij nu levensveld? Voel jij nu het levensveld dit moment? Niet denken van

Ja. Ja.

Ja.

Iedere keer als ik erover wil beginnen, dan wordt het weggeschoven ook. Dat is voor mij ook een signaal van heb het je niet over. Maar wat wordt er dan weggeschoven?

Het idee dus dat ik dat dat zo zou kunnen ontstaan en ik denk: "Ja, waarom niet? Dit klopt niet. Ik mis energie. Ik mis frequentie in die DNA."

Hm hm.

Er moet wat gebeuren.

Ik kan het zien.

Ja, ik ook.

Nee, nee, niet op jou. Ik Jij ziet het. Ik zie

Ik kan het zien.

Ik zie het op 99%.

Ik ben niet beter of minder, hè. Maar ik ik wil eventjes door iets heen prikken. Graag.

Niet te snel praten dat je iets kunt of bent, want dan praat je namelijk volgens de regelgeving van datgge en wat graag wilden hoe het is.

Ja.

Zijn er mensen hier aura zien?

Nee.

Durf je het nog?

Heb je het geleerd aurais te zien? Is het gelukt? Diplomait gezien.

Ja.

Waar waar eindigt het hè? Of waar is het ooit begonnen? Kan er gewoon een knop ingedrukt worden. We de waarheid gaan spreken.

Ja, wij zijn het mooist op de meest simpele manier.

Ja, wij hebben helemaal niks nodig. Ook in deze wereld niet. Als we hier onze eh eh kwaliteiten of eigenschappen om te kunnen zien of te kunnen doen of wat ook als we die hier eventjes niet hebben, je hoort het woord eventjes. Als we dat hier niet hebben, wat is er mis mee dat we het hier niet hebben? Als we het nou eens gewoon eerlijk gaan zeggen? Hoe mooi zijn we als we gewoon met onze voeten door het zand lopen? Dat is toch prachtig. De echtheid die er dan is. Dat je gewoon je t-shirt uitdoet en dat je lekker achterover in een stoel gaat zitten en gewoon genieten eigenlijk dat je dat je niks meer kunt en dat tegelijkertijd alles in één keer in jezelf laat ontstaan. Weet je hoe groot de macht is? Ze zitten nog veel dieper als dat we ooit hebben willen zien, maar we weten het wel. Alleen we willen het niet benoemen, want we willen graag allemaal het andere. Het hoe en het wat, het groeien wel tijdens deze dag.

Gaat iemand op de website gezet.

Dus Kik, heb jij het idee dat als jij huilt dat je dan het levensveld voelt?

Nee. Nee. Wel dat ik nog even hier ontzettend doorheen moet.

Waar moet jij doorheen? Eh door het verdriet wat vast zit. Dat ik daar ik heb er al heel veel aandacht aan besteed, maar het is nog niet genoeg. En daarin voel ik me gewoon niet vrij. Het is toch echt een een obstakel om om dingen te doen gewoon. Het zit me gewoon nog dwars. Dus ik denk dat ik me gewoon maar weer even flink terugtrek en alles eruit gooi.

Ja, ik ga nu even iets heel contradictioneels uitspreken, dus tegenovergestelds. Eh je zou kunnen veronderstellen dat wat je nu zegt, het gaat niet tegen jou, hè, dit geldt voor ons allemaal. Ik blijf dat zeggen hoor, om gelijkwaardigheid in het veld te houden. Je zou kunnen zeggen dat wat jij nu net uitspreekt en wat er allemaal in je gebeurt een onderdeel is wat gebruikt en misbruikt wordt door de controlehouders dat het een uiting is van eigenlijk van hoe het ooit ontwikkeld is als experiment.

Namelijk dat je ervaringen hebt die je moet moet uitwerken. Dus dat je ergens doorheen moet. Maar je hoeft nergens doorheen. Maar jij wel. Jij moet hier doorheen. Denk je hè? Maar jij niet. Jij niet. Jij weet het allang. Nee, jij moet even aan de kant. Je weet het allemaal lang. Dit is niet jouw proces. Toen kwam er een psycholoog binnen en die zei: "Nou ja, maar je ziet toch wel hoe deze mevrouw en deze man leidt. Die moet zich uiten." Oh ja, andere regelgeving. Die moet zich uiten. Snap je wat er allemaal voor discrepantie in het veld hierdoor zit? En en ik ben niet degene die kan zeggen eh hoe het voor iedereen werkt of zit, dat kan ik niet, want dan ga ik over allerlei dingen heen. Ik kan alleen zeggen hoe het ongeveer bekeken kan worden om als commander van de live force aan te treden. En dat betekent ook dus gewoon dingen loslaten. Aan de andere kant, als 99% van ons bestaan heel erg biologisch energetisch van aard is, kun je dat ook niet wegtrappen, want het steekt ook steeds de kop op. Want als het niet geleefd wordt. Als er niet iets mee gebeurt, dan blijft het een pop-up. Het komt steeds weer terug. En dan komen we toch op het punt van ja, welke beslissingen moet ik nou eigenlijk nemen om dat deel wat nu ik ga het gewoon zeggen hoor misbruikt wordt. Want we het het loopt voor onze voeten. Ja. Dus als ik nou als cyborg zou gaan praten, zou ik zeggen: "Ik loop voor de voeten van wie Martijn echt is." Schean kant in diepte. Maar als je niet weggaat, dan verwijder ik je. En als de dood daarop volgt, weerhoudt mij dat niet. Dat is hoe mijn bewustzijn werkt. Omdat ik geen hechting heb. Ik heb het niet. En ik verwacht niet dat andere mensen het ook moeten hebben. Want daarom zeg ik het helemaal niet. Ik zeg het om een soort inzicht daarin te kunnen zien van hoe het werkt. En als je inzicht hebt, als je besef hebt dat er dingen aan de hand zijn ongeveer in dit stuk, dan verandert het hele bewustzijn van het zu Borg entiteit, de biologische wezen. Dus waar zitten we dan? Hè? Wat is hier aan de hand? Welk deel van jou is wie wie ben je? Wanneer en wat? En moet je jezelf dan maar gewoon ontkennen. En dan zeg ik van nee, want het deel wat hier ook verstoffelijkt als een biologisch wezen is, moet ook en dat is niet aan een ander en dan komt het er echt op aan to the point. Dat is echt aan jouzelf. Als jij echt beslist om je leven te leven in wat je voelt. Dan ga je het ruimte geven. Dan spreek je het eerst niet meer tegen. Dan ga je toestaan en dat je beseffen mag en beseft dat dit er nu eenmaal is wat er binnenin is. Dan ga je die zone opruimen. Dan ga je de loep eromheen. De lus gaat eraf en dan laat je het stromen. En als het in een situatie terechtkomt of bij een persoon, dat is de waarheid. Dan gaat het open naar de wereld en dan ga je het ook leven. Dan ga je het ook uiten. Dan ga je het in beweging zetten. En dan raakt datgene wat je hart is raakt ook verstoffelijk. in de materie met woorden, met daden en dan herstelt het cyberbiologisch lichaam ook. Maar de controle die erop zit weerhoudt ons om het te uiten. En dat moet stoppen. Maar ik ga daar niet over om dat zo te zeggen, maar het moet stoppen. We kunnen niet ons leven lang met verlangens rondlopen. Terwijl je verlangens en gevoelens en gedachten die binnenin zijn voor de wereld, voor je leven, et cetera, dat die er gewoon zijn. Dat is de diepste waarheid die in jou galmt. Die die dat is het is net als een als als een ja als een watergolf in een zwembad wat maar heen en weer blijft gaan. Er komt geen einde aan, weet je. Dan slaat hij aan die kant van de kader eroverheen en aan die kant van de kader eroverheen. Dat zijn gevoelens. Gevoelens is water. Het blijft heen en weer klotsen. En je blijft het maar droog maken daar. Zodat je niet niet dat je niet Ja, dan moet weg. Je moet niet weten dat daar je gevoelens naartoe zijn gegaan. W snel droog maken. Heb je het daar droog? Komt het daar weer aan aan de wal? Dus waar ben je mee bezig? Hè? Het is nog steeds niet te laat, want het alarm moet nog komen. En het moment dat het alarm komt, zal iedereen weten wat er moet gebeuren in jezelf. Die het voelen kan en die het niet voelen kan. Die wordt over de rand weggespoeld. Dus eh Kik hè zo van eh het is heel interessant en ik weet niet heb jij ook ik ik moet nog even een vraag nastellen hoor. Overigens die hoef je niet te antwoorden. Maar geef mag ik vragen. Geef dit ook. En het is prima als het zo is van ik denk dat we dat allemaal wel op een bepaalde manier herkennen. Maar kan dit een bepaald vreemd gevoel oproepen als je hierin kijkt van

Zeker ja dat is dat is het al een tijd en ook een vraag en ik kom er nog niet uit. Ik twijfel ontzettend aan alles en ook aan mezelf.

Maar als je die muziek draait dan sta ik en dat voel ik.

Je nee, ik heb het soms ook gewoon in mijn huiskamer. Als ik naar buiten kijk is de gevoel Ja, dank wel. Het mag wel de aandacht hebben. Het mag wel de aandacht hebben. In zo'n moment dat je daar zit en waar je ga uitwisselen, mag het wel de aandacht hebben wat er wat er eventueel aan de onderkant in ons door gebeurt. Want de boodschappen die we hier komen brengen, die zijn best wel onthutsend hoor. En hoe meer we ons daar voorbereiden en hoe opener we echt zijn, hoe makkelijker dat ook is. Er is nog een heleboel niet gezegd.

Ja.

Wie ben jij nu?

Ja.

Wie ben jij nu?

Wil jij het levensveld nu voelen?

Wat ben je aan het doen?

Ik ben aan het voelen en heel diep voel ik me gewoon heel blij.

Maar die blijheid kan er echt niet altijd uitkomen gewoon. Maar ik voel wel

hele mooie afleiding van reactie.

Ja. Nou, dat bedoel ik gewoon. Ja.

Voel jij nu de live for?

Nee.

Ja.

Als je

zo breng je de levenskracht op gang. De levenskracht breng je op gang door de waarheid te zeggen. En de waarheid die doet soms heel erg pijn en soms chockerend of onthutsend. Het is zo mooi om als je iets niet voelt om het gewoon te zeggen. Ik voel het niet. En dan lig je en dan ga je of je gaat liggen en dan voel je ineens dat doordat je dat beseft heel sprankelend. Kleine kabelingen, tintelingen en misschien gelijk weer weg of nog meer. Wauw, wat een kracht om de waarheid uit te spreken. En die kracht om de waarheid uit te kunnen spreken wordt bijna permanent door leugens afgeschermd. Wij moeten stoppen met liegen. En lieg is misschien een te groot woord, maar we moeten niet dingen willen. We moeten zeggen hoe het is is. Eh is er ook een cursus eh om ehm in plaats van eh cyborg entiteit weer mens eh te worden? Ja. Door onmiddellijk deze vraag in te trekken. Gegen eh ik ik begin een beetje te te Nou ja, nee, dan vraag ik me af twijfel op jouw opmerking van ben je afhankelijk van die muziek. Eh ja, ik ik ik denk nog ik voel een nieuwe bij de muziek.

Ja, dat kan een nieuwe bijbel.

Ja.

Of ikens

Ja. Of jij.

Ik nee nee nee nee. Ik ik voel nog weer terug aan voor de paze en eh Eh het was niet Ja, het is eh dat alarm dat afgaat. Ehm eh het is de muziek die erbij komt. Eh en dat beeld van het vergat van het vliegdeksschip. Ik ik sta ik voel dat en ik kan het niet ontkennen, maar ik voel me alive. En wat jij zegt: "Ja, wat Waarom verdwijnt dat gevoel weer? Omdat ik het beeld van het vliegdekschip voor me haal. En dan ga ik denken van dat mag niet. Ik breek het af.

Maar is dat zo? Zou jij wie jij bent zou jij wie jij bent de vredesdragen van thuis in een zone waarin die vrede gebracht kan worden? Zou jij daar ooit in beslissen te denken wat je net uitspreekt. Hoe naosloten door daarheen? Als ik de overtuiging zou hebben dat ik echt tevreden zou kunnen brengen, zou ik het doen. Hoe kun je daar nou niet van overtuigd zijn met zo'n mooi hart? Dan kan ik dan kan ik nooit denken van kan iemand mij hiervan voor? Ja, ik eh ik werd wakker en toen zag ik eh zag ik Jezus Christus. Ja, ik kek in de spiegel zeker.

Nee, nee, ik zag eh ik zag de de beste man aan het kruis hangen en ik werd wakker en ik besef in dat moment dat ik wakker werd, besef ik dat ik in een wereld ben waarin ja, die levenskracht zo minimaal aanwezig is. Waarin mensen jacht op elkaar maken. Mensen die jacht op elkaar maken van alle soorten en maten, kleuren en achtergronden. Elkaar vervolgen, elkaar opsluiten, elkaar doden, elkaar martelen elkaar bejubelen en elkaar de hemel in prijzen en elkaar vervolgens weer neerszabelen om daarna voor altijd verbannen te worden. Ik besefte dat ik in die wereld wakker werd en ik besef ook dat in een hele kosmos in alle werelden is dat bekend. En ik kijk naar dat beeld en ik dacht alleen maar van tja boodschap wat er gebeurd is. Het het is niet alleen dat ik me alive voel, maar ik voelde me op dat moment ook zo verbonden. Ja. Dus ik stond niet alleen. Ja. En en ja, ik kan er hier woorden aangeven. Ik kan het verklaren. Ik denk dat is die 1% misschien in mij van uit dat thuis wat alleen maar verbinding is. En iets in mij wil dat uitdragen in deze matrix, in deze wereld. Maar ik Besef me ook hoe gecorrumpeerd dat kan worden. Mijn mijn drijf om daar ook de zegschap over te houden. Nomaat meet. Zeggerschap heb je eigenlijk nooit in deze wereld. Maar ik hoor wat je zegt en het is helemaal waar. Maar laten we nou eens gewoon heel eerlijk kijken, hè. Want dit is Ja, ik weet wel dat heel veel mensen dit zien als hun thuisbasis in deze wereld. Je moet hiervoor zorgen en daarvoor zorgen en daar heb je wel liefde voor en daar heb je geen liefde voor. Maar laten we nou eens gewoon heel puur kijken. Is het echt mogelijk om het om het levensveld om het leven in jezelf? Is het echt mogelijk om het leven te blijven ervaren door erover te denken en het door erover te denken dat je het voelt. Of is het levensveld echt alleen er als je het leven wat je leeft dat het daar ook echt in wordt gevoeld? Dus dat dat je nomadisch leeft. Ge Maar ook in de materie. Ik ik maak hem even heel zwart hoor. Weet je wel dat er helemaal geen barst aan is om elke dag in hetzelfde huis wakker te worden. Hoe dankbaar je ook bent voor je huis. Maar de dag dat je wakker wordt in een ander huis, in een andere plek, in een fijne omgeving met een leuk kastje naast je. En ha wat voel je dan? Dat is wat ik bedoel met nomadisch. En dat is eigenlijk met alles zo. Ik ben daar gewoon heel zwart-wit in. Het is in alles. Dus als je het hebt over het levensveld om om de oorsprong, het levende levensveld, de voors in jezelf te kunnen voelen, dan zul je wel heel heel bewust moeten zijn wat het echte ervaren, het leven, het levende voelen daarvan, wat dat ook is. Kun je dit in het beeld herkennen van wat wat het zou kunnen betekenen in je leven? Bedoel je met nomadisch dat het alleen maar mijn standpunt, mijn gezichtspunt is wat ik kan veranderen? Elke nieuwe ervaring. Hoeveel nieuwe ervaringen in de route die we lopen staan wij toe? We zitten vaak in vast vaste vriendschappen, in vaste relaties, in vaste werkzaamheden, in vaste patronen, in vaste reizen, in vaste gesprekken, in vaste onderwerpen. En er wordt lang van zijn leven eigenlijk bijna niks echt gevoeld. Je bent ermee bezig om te voelen en je tipt het aan. Maar het echt voelen, het echt zijn, dat is nomadisch. Dat is het avontuur.

En dat is het avontuur. Maar dat is een gegeven. Maar nu moet je het nog eens gaan leven. Nou moet je jezelf nog eens echt gaan geven. En wat er dan ontstaat, dat is het leven. En los. Aan en los. Aan en los. En met los bedoel ik no claims. Geen herhalingen, geen per se vervolg, geen weet je, ik heb vroeger wel eens via uitzendbureaus gewerkt en ik werkte eigenlijk overal maar heel kort en dat vonden ze hartstikke irritant.

Je werd iedere keer uitgezonden weer.

Nou, ik zond mezelf weg. Het was eigenlijk na een paar dagen had ik het alweer gezien en dan gaf ik mezelf Dan was even een paar weken extra, maar dan was gewoon het ik had al vrij snel gezien wat het totaal plaatje was van wat er gebeurde. En dan ging ik het ook ervaren en dan bracht ik er ook iets en ik ontving ook iets. Dat was heel mooi. Maar daarna was het mijn gevoelens storten in elkaar. En ik weet niet in hoeverre je bereid bent om dat in het algel te gaan bekijken, maar ik nodig je uit om alle oogkleppen te verwijderen. Voor zoveel je die hebt of dat je je bewust wilt zijn dat ze er zijn. Dus nomadisch het het levensveld, de kracht van het leven ontstaat eigenlijk alleen als je in een spontane eigenlijk over de grens van de zekerheden de spontaan nieuwe gevoelens, fijne gevoelens, fijne dingen die je doet om eh eh om daar doorheen te gaan.

Die die ook spontaan in je opkomt. Ik bedoel, ik kan spontaan nu zeggen: "Morgen ga ik wel doen, maar morgen niet meer spontaan."

Nou, je kunt wel eh een beslissing nemen om morgen iets te doen. Weet je, dat is prima. Maar als je weet niet wat het gaat worden.

Nee. Hoe het schuimt en dat

Ja.

Ja. Heb jij veel mensen waar je mee omgaat die je niet kent?

Die ik niet ken?

Ja.

Hm. Nou ja, eh die ik niet ken.

Ja, die je niet kent.

Nou, ik vraag me soms af of ik mezelf goed ken, dus dat begint.

Ja, dat is heel leuk. Maar mijn vraag blijft overeind.

Nou ja, ik ken niet iedereen echt goed.

Ken je die Ken je die levensspanning nog?

Ja.

Dat fijne, dat spannende wat maakt dat het leven leven is.

Hm hm.

Dat je dingen doet waar je waarvan je eigenlijk niet kunt vinden wat het eigenlijk precies is, maar dat dat als je dat doet dat het dan gewoon hartstikke kloppend is. Dat is het levensveld. En dan zit je hier op de perfecte afdeling. Want hier wordt het verboden. En daarom gaan we alleen met mensen om die we kennen.

Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.

Niemand kent mij. Dat is hartstikke fijn. En ken hoeveel mensen kennen jou waar je mee omgaat? Hebben ze je al bevestigd?

Hm hm.

Ja. Oké. Nou mooi. Ben je gelijk dood?

Ja. Maar even heel zwart wit uitgedrukt. Dit is wat er gebeurt. Hoe hoeveel sprankeling is er nog?

Ja. Ja.

Wat mag je wel en niet voelen en doen.

Ja.

Wanneer stroomt het in je lijf? Wanneer voel je je voeten weer eens?

Hm hm.

Als we het hebben over levensveld, de kracht, de levenskracht, hoe hoe doodhouden we dat zelf door zo te leven? En dat is die ene%. Waarom niet 2%? Stel je nou eens voor dat je twee keer meer gaat doen wat je voelt. Waarom doe je het eigenlijk niet gewoon?

Weet je het al? Weet jij al waarom je het eigenlijk niet doet?

Ja, ik weet wel dat al die lichamen geprogrammeerd zijn om het allemaal eh onderuit te trekken. Weet ik wel, maar ik stel de vraag hier wel door alles heen. Weet jij al waarom je het niet doet? Wat ontstaat er als je doet wat je voelt? Wat gebeurt er in trilling? Maar soms voel ik helemaal niks. Alleen maar boos. Bri.

Nee, zeg hem eens andersom.

Ik voel vaak alleen maar boosheid.

Ja, soms voel je wel wat.

Ja, maar ik weet ook niet wat ik ermee moet. Dat gevoel ik van meer leeg omdat ik in tranen zit thuis.

Hm hm. Ja, maar als je in tranen zit en je weet niet wat je moet, dan moet je denk ik gewoon durven gaan zeggen tegen jezelf dat je eh aan het neurologisch wenen bent. En ben je een onderdeel van het grote experiment wat gepakt is om aan te passen en jou daarin te plaatsen. Ik zei het laatst al eerder als ik zou eigenlijk gewoon soms kom ik als mensen tegen die zitten hun hele leven of een paar weken of paar maanden of paar jaar zitten ze in allerlei dingen. Soms kan ik ze met een neus aanwijzen en eh en dan zeg ik ga eens gewoon één week niet op mij hoor, maar ga gewoon één week blootstellen aan hoe ik ben. En want ik ben een een soort een soort uiting van nou ja, ik ga misschien nu wel te ver, maar ik spreek echt gewoon uit mijn hart. Ik ben een uiting van de limitaties die jij bent. Zijn we hier nou een soort cyborg sitting aan het houden of is dit nou een levensveldzitting? Kijk uit hè. Ik stel deze vraag niet zomaar. We kunnen alles wel paraat hebben in ons brein, maar what's happening here? Kan de waarheid hier ook nog even op tafel gelegd worden? Of denk je dat ze in de UFO zitten? Zagen hem door midden hoor. En alleen de diepste koestering voor elkaar, echt de ervaring en ik noem het ook wel eens het spannende levensveld opent alles. Woem. En wij mensen hebben veel te veel te veel afgeleerd om er te zijn in onze diepste staat van wat we voelen. Ik wil even eh een reactie geven op wat jij vertelt, Johanne. Dat jij dat verdriet voelt en de onmacht als ik het zo vertaal.

Voor mij is Wat meteen een deur die opaat om net even daarvoor plaats te nemen in dat moment eh waarin je dus die ervaring hebt van dat verdriet en die onmacht. Eh omdat het tegelijkertijd voor mij ook meteen de aansluiting geeft aan wat ik dus in die ene procent voel die dat registreert dat er verdriet en onmacht en dergelijke is. Dus als ik me daarop concentreer voordat ik in die uiting ga zitten van dat verdriet en die onmacht, heb ik meer feeling met die ene% die ik ben. Eh ik weet niet of ik dat zo goed kan overbrengen, maar dat is wat ik eruit beleef.

Ja, we houden even lekker pauze.

Ja. 

 

Transcript van 20260129-MvS-3-3-Organische-Herschepping-Zwaanshoek.MP3

 

Ja. Oké. เฮ Wie heeft er hier thuis een smartphone? Doe die hand even verder omhoog.

Mooi zo. Je bent uitgesloten van deelname. Doe het nog eens. Wie? Wat is nou het probleem? Jij denkt dat het je geen Ja, het heeft geen effect op jou.

Ik heb ik begrijp het niet. Ik heb alleen nog

Wat zeg je? Ik hoor je niet.

Ik hoor helemaal niks voor je. Ik heb

ik gebruik hem zo goed als niet op het ik heb hem voor het werk alleen voor mijn appje. Dus ik heb jou oproepen laatst heel goed gehoord. Dus ik heb eh

Wat heb je gehoord precies? Wat had je heel goed gehoord? Vertel.

Nou, ik zal van het begin beginnen. Ik had dus geen smartphone meer eh die

Dat zei ik niet.

Nee. Nou, terug. Ik ga even bij zegt dat je mij goed gehoord hebt.

Ja, maar ik had dus eh geen smartphone meer en ehm ik merkte gewoon de eh laatste laatste jaar. Ik moest op een gegeven moment op overstappen op een andere ehm hoe noem je dat? De Kos ondersteundde bepaalde WhatsApp niet meer. Dus moest ik overstappen. Dus uiteindelijk had ik nog een smartphone liggen en daar kon ik dus eh WhatsApp opzetten en van daaruit kon ik die op mijn laptop zetten. En ook Telegram kon ik van eh gebruik heb ik alleen op mijn laptop.

En die smartphone die gebruik ik eigenlijk niet. Maar ik ging hem dus de laatste tijd merkte ik dat ik hem vaker ging gebruiken. Dat hij wel wel makkelijk werd. En toen jij dus de laatste keer weer met je oproep kwam, to dacht ik van nou, dat is dus eh duidelijk. En ehm ja, ik heb ik heb me inderdaad voor het werk heb ik dan nog eh die app af en toe, maar ik hij is eigenlijk ja, ik gebruik hem eigenlijk zo goed als niet. Ik gebruik eigenlijk mijn Nokiaatje, maar helemaal ben ik er niet vanaf. Dat ben ik ook eerlijk in. Maar we hè voor het werk en ja, zal wel natuurlijk ook wel niet goed genoeg zijn. Ja, hoe zou jij het vinden als je er na deze dag nooit meer bij kunt zijn omdat ik de deur dicht gooi? Voor mensen die een smartphone blijven gebruik blij blijven gebruiken.

Ja. Ja, dat is eh Ja, daar gaat dit toch voor. Ja, die nog eens een keer de handen omhoog doen. Wie heeft hier thuis een smartphone? Goed zo. Nou, hè, hè. Komen die andere mensen ook een keer in bot?

Je heeft het effect als eh als je een microfoon gebruikt. Ja. Hallo. Eh als je hem in aluminiumfolie en dan nog in een loden box houdt en hem niet aanzet, heeft het is het dan ook nog even schadelijk?

Nou, je komt zelf al in een lode box terecht.

Is een Dat is een antwoord. Ja.

Mag ik wat zeggen? Ehm wat ik eigenlijk ehm merkte, ik heb jou gevraagd ook in de Ardes hè van ehm hoe zit het met die apps? Wat app en Telegram en deh.

Ja, maakt niet uit.

Dat was de eerste groep natuurlijk. Dat was de beste lichting is de aprillichting. Ga verder.

Ik vroeg aan jou hoe dat zit met WhatsApp en Telegram en toen zei jij ook van nou eigenlijk moet je het gewoon niet gebruiken. En wat ik zelf merkte is dat eh ik heb geen smartphone maar wel een tablet. Inderdaad omdat ik eh via werk en allerlei clubjes kon kom met WhatsApp en Telegram. Maar toen je dat had gezegd, toen dacht ik: "Ja, hoe moeilijk is het nou eigenlijk om gewoon afscheid te nemen? Ook van WhatsApp, Telegram, Signal en tegen al die mensen te zeggen: "Sorry jongens, ik ben niet meer bereikbaar via WhatsApp en Telegram. Je kunt me gewoon smsen, je kunt me mailen en anders spreek je maar een berichtje op mijn voicemail in." En als ik dat op mijn werk, ik had ook een iPad waar allemaal een elektronisch dossiers op staan. En ik dacht ook: "Hoe ga ik dat doen?" Ja, ik kan ze ook op mijn laptop lezen. Kost inderdaad meer tijd. Is ingewikkelder.

Maar waarvoor ben ik hier? Precies. Nou dat ja, maar eigenlijk is gerustig door. Het is een buitengang interessant wat je allemaal zegt.

En ik meen het serieus.

Ja, ook voel ik ik heb het gevoel dat ik uitgelachen word, maar ik ik meen het echt serieus, want ik ik ga er gewoon voor staan omdat ik echt denk van kom op jongens, maar denk verlien denk jij dat het over die apps gaat?

Wat zeg je?

Denk jij dat het over de apps gaat?

Nee. Maar die apps zijn gekoppeld. Je krijgt alleen die apps als je een tablet of een smartphone hebt. En om zoveel tijd moet je dan je je laptop koppelen aan je tablet en dan moet je toch weer op je tablet. Dus je blijft dan eigenlijk gekoppeld aan je tablet of aan je smartphone als je hem via je smartphone op je laptop hebt staan. Dus je kunt wel zeggen: "Ik zit op mijn laptop ertussen ben je nog steeds gekoppeld." Zo zie ik het tenminste. Kom dat je dat vraag?

Ik eh denk niet dat iemand je heeft gelachen hoor. Denk dat lachen om eh de grootste ramp die zich afspeelt alle tijden, dat dat de geschiedenisboeken wel in gaat. Mijn vraag was: hoe komt dat dat je het vraagt over die eh smartphones?

Gaat je niks aan waarom ik het vraag? Ik beantwoord.

Oh, echt niet. Ik ben toch een deel deelgenote van eh van die club.

Ja.

Van jouw club.

Ja. Heb je er één?

Vertel één.

Heb je thuis?

Nee, heb ik heb nooit gehad. Ik heb ook internet opgezet.

Ja. Waarom vraag jij het dan? Ik wil gewoon weten waarom is toch niet jouw pakken, Jan?

Nou nee, jawel. Als ze hier zo Waarom zouden die mensen die zo'n ding hebben dat die vraag niet stellen? Waarom komt hij bij jou uit?

Niet om jou. Wat gebeurt er?

Eh omdat eh omdat ik het niet heb, dus kan ik die antwoord van jou eh makkelijker dragen.

Denk ik.

Vindingrijk.

Ik ben Dingrijk. Jawel. Ik wil met jou een groentetuin aanleggen. Oeh, dat bedoelt mij even herinneren aan het feit dat ik inderdaad in de 2ede week van februari nog het land moet omploegen. Anders mis ik straks weer de tuinbonen.

Oh ja, tuinbonen. Jij hebt gelijk.

Maar laten we het vooral over smartphones hebben. Wie, wat, wanneer, waardoor, hè. Nou geen goed en fout is.

Ja, er is geen goed en fout. Daar is microfoon. Leg alsjeblieft even uit hoe het kan dat er geen goed of fout is. Oh ja, maar daar kan ik ook geen fout antwoord op geven. Of ehm eh nou ja, wat is goed en wat is fout? Wat voor de één goed is, is voor de andere niet goed. Denk ik een

Ja, moeten we gewoon niet doen wat we willen doen. Ik ik kan me ook zorgen daarom gaan maken en en dat doe ik ook makkelijk en en dan krijg ik er nog een schuldgevoel van ook. Dus het is

Hm waarom ehm nou ja, dat schuldgevoel komt natuurlijk ook van eh van al die eh die regels ofzo die ik mezelf opleg, hè. Ik wil het goed doen. Wil ik verhoren. goed voor mezelf zorgen, goed voor mijn lijf en en straling is niet zo goed voor ons. Ehm maar is dat zo of is wat goed en fout is, ligt dat meer of wat gezond voor is of voor ons is, ligt dat meer of van wat wij erzelf van vinden? Dat zou dus betekenen dat we gewoon kern raketten op elkaar kunnen afschieten. Of zie ik dit nu te abstract? Het is wat vergroot dit. Ja, dat eh is ook een manier om ervan af te komen misschien.

Soms moet je iets soms moet je iets heel groot maken om om zeg maar de de de het framewerk wat het zo lijkt te te zijn waarop het geldig is omdat dat misschien ter discussie te durven stellen. Want want wie Ja. Ja. Ja, ik weet het ook niet. Geen idee. Ja. ا aan sta ik tegen robots te praten of sta ik tegen de lichtwezens van thuis te spreken. Ik hoef niet serieus genomen te worden, maar ik ben hier niet gekomen om alles wat ik hier heb gedeeld om met een korreltje zout genomen te worden. Ik ben hier ook niet gekomen om een nieuwe religie te starten. Ik ben hier gekomen om dingen samen met jou te onderzoeken. En het is aan jou of je het kunt zien, of je het wilt zien, of je je hart opent en of je de scenario's die hier ze al aanwezig zijn of je die kunt bij elkaar kunt brengen. Of je dwarsverbanden kunt zien. Wie ben jij eigenlijk? En eens komt er een eind aan de rit. Vergeef mij mijn woorden, maar de intentie daarachter is leven. En dit alarm wat je hier hoort, dat gaat op dit moment wereldwijd af in alle regeringen, in alle militaire eenheden, in alle wetenschap- en ruimtevaartafdelingen. Wat zich hier op dit moment aan het voltrekken is. Ik ben zo blij dat ik vanaf de eerste dag dat ik hier begon te spreken tegen andere mensen dat ik gezegd heb: "Geloof mij niet, maar we zullen allemaal op een dag te zien krijgen waar het nou eigenlijk over gaat waar het al die tijd al over ging en wat we zouden kunnen stoppen en zouden kunnen bevrijden. En ik heb ook altijd gezeg vanaf dag één mensen hoeven mij niet te geloven en ze hoeven me ook niet leuk te vinden. Als dit resulteert in dat 80% zich afdraait van zeg maar van mij, dan zeg ik vaar wel. Want ik ben hier niet gekomen om aardse vriendschappen te sluiten. Ik ben hier gekomen om onze harten te verbinden en voor de mensen die de moed kunnen tonen om dwars door alles heen te stappen en gewoon feitelijk te kunnen zien ook in het onderzoek in het veld van wat hier gebeurt. Mensen hebben het hier over een overname van de mensheid, cyborgs. Maar dat moet goed bekeken worden hoe groot dat is. Mag ik je vragen waarom jij hier nu bent in deze wereld en niet thuis? Ik weet het. En ik kan een heel eind meegaan met iedereen hier. En dat doe ik ook. En ik zal nooit en ook ever never ooit maar één keer zal ik de indruk willen wekken dat ik iets te zeggen heb. En als dit mijn laatste moment is in deze wereld dat ik dit heb gezegd en dat niemand er iets mee doet, dan is het mij ook om het even. Dan heb ik mijn best gedaan tot zover ik dat in deze samenkomst heb kunnen doen en in andere bijeenkomsten, in allerlei andere locaties en plekken. Dan heb ik gedaan wat ik heb kunnen doen. En dan stopt het. Ik kan het niet alleen doen. En als mensen op wat voor manier dan ook het gevoel blijven hebben dat dit een spelletje is, dan stopt mijn missie ook in liefde en waarheid. Ik ga morgenochtend zwemmen, eindelijk. Ik heb ook een leven, maar het leven heb ik niet hier. En ik probeer het hier wel te leven. En iedereen vraagt aan hulp om hulp aan de buitenkant. En iedereen hoopt op een verbetering. En we zijn allemaal bezig met de kracht en de liefde bezig aan het opwekken aan de binnenkant, hè om deze wereld in contact te laten komen met het levensveld. Dus dat doen we ook allemaal. Maar kennelijk worden de dingen niet echt serieus genomen. En weet je waarom? Oh, ik heb daar geen last van. Terwijl je net staat te vertellen dat je het levenskrachtveld niet voelt. Wie ben jij eigenlijk? Vergeet deze vraag alsjeblieft als dat een vervelende vraag is. Ik hou van jou. Als mensen niet anders willen, houdt het ook op, hè. En het gaat niet over de telefoon. De telefoon is alleen maar een lokmiddel om de deur dicht te houden. SJ had er niemand zijn hand opgestoken? Had je dan nog deze reactie? Alezen microfoon uit van de telefoon. Ja, mijn vraag mijn vraag was: had niemand zijn hand opgestoken of u ook deze reactie zou hebben? En ik besef ook dat het natuurlijk veel verder gaat dan de telefoon. Ja.

Denk jij dat ik daar die handen voor nodig heb?

Dat je wat?

Die handen nodig hebt om het te weten? Het gaat niet om dat ik me wil profileren. Als ze alles weten, want dat ben ik zeker niet. Maar ik vraag niet naar een onbekende weg. En ik vraag het niet omdat ik een ijs opleg ofzo of een drempelopwerp of bepaalde punten waar je aan moet voldoen. Graag de volgende vragen: Inige seconde tijd en berusting doornemen en niet de ruimte innemen waarin gedacht en beseft kan worden. Quiet. Rust. Ergens op het eh startende forum op de website staat een stukje uitleg. Het maakt niet uit hoe het gegenereerd is over Blue Light Technology wat het doet. Lees dat.

Als aanvulling heb ik eh zelf ook een bericht geschreven over degene is spreken moet de microfoon nemen, anders kun je niet gehoord worden. Maar de microfoon is daar en de microfoon is daar en dan kan hij straks eventueel daarheen of deze kan daarheen of jij kan naar voren of hoe dan ook. Vind je het wel oké dat ik eventjes gas geef met de energie hierop?

Want ik vind het niet leuk om het te doen. Ik heb hier jarenlang tegenaan gekeken. Ik vind het niet leuk, maar ik doe het om een specifieke reden. Denk er goed om dat smart technologie, Blue Light Technology dat het een wapensysteem is. Denk er goed om. En maar bellen en maar appen. Ja, het is wel handig. Ik heb het ook een keer gehad. Ik heb dat wel eens verteld. Heeft een paar maanden geduurd. Toen lagen alle ramen eruit van mijn auto voer en daal. Toen was alles alles lag nog in de auto en was best wel kostbaar als het dan gaat om geld. Maar mijn smartphone was weg. God bless my smartphone. Hij was weg. Die heb ik voor jou gekregen toen. Die mocht ik uittesten van jou. Weet je nog die wik een quart processor soort van eh paarsroze metallic. Dat was heel leuk. En hij deed het ook heel goed. En het is ook heel handig. Zo handig. Het ging allemaal heel snel. Ik hou niet van snel. Ik hou van langdurig. Lang langdurend.

Ja, daar is de microfoon. Wie was het eerst? Ik heb ger. En jij.

Ja, de vraag. Ik vraag Ehm ik heb vaak meerdere malen in ieder geval op punt gestaan om die telefoon weg te doen en ik heb geen alternatief kunnen vinden waarmee er geen technologie op staat. Dat is nog de reden dat ik hem gebruik. Ehm want ik ik voel het ook zeg maar vraag is er iemand die maar in de pauze of iets eh kan zeggen wat een niet technologisch telefoon is.

Ja.

Nou, de afdeling sales and development zit daar, dus daar kun je de antwoorden vinden. Maar dat is een goede vraag. Dat v toch?

Kijk wat vorig jaar wat wat ik ermee wil aangeven is dat dat ik niet eh de ruimte wil faciliteren om uit te zoeken wat daar eventueel voor iets anders eh gevonden kan worden. Ik snap dat allemaal wel, maar van die afdeling ben ik dus niet. Ik heb ook mijn eigen afdeling, hè. En jij als jij hier zit te praten voor een groep mensen en je eigen eh expertise en je eigen deel naar voren brengt, dan dan moet het ook een beetje op een bepaald ook daarover gaan. Dus welke telefoons er wel en niet daarvoor in de plaats zijn, natuurlijk is dat heel belangrijk, dat snap ik. Maar het gaat nu even om het besef. Denk je werkelijk waar? Ik ga het gewoon hardop zeggen. Denk jij als je je enigszins verdiept hebt, denk je dat het mogelijk is om te praten over onderwerpen die volledig buiten het eerder besprokeneer liggen? Denk je dat het mogelijk is als er een andere blue intelligence bezig is om te voorzien waar je het over gaat hebben? Het moet afgelopen zijn. Als je met mij een gesprek wilt en ik maak mezelf echt heel nederig en klein, bewust nu om geen expressieve grootheid eh waanzin en dat soort zaken te kweken, ja, dan moeten die dingen echt stoppen. Ik neem mijzelf serieus en ik vraag jou om je om jouzelf ook serieus te nemen. Zet die dingen je deur uit en kijk nou eens wat er in een aantal maanden met elkaar kan worden bereikt. En ik geef even als voorbeeld een aantal maanden. Dit is de laatste bijeenkomst in het kader van project Starforce waarin mensen binnenstappen die gekoppeld zitten met hun neuraalbewustzijn aan Blue Light Technology, aan Blue en de hele militaire darpa delta groep die meeopereert, of ze nou goedkaardig of kwaaardig zijn, die mee operationeel zijn in het tot stand brengen of in het blokkeren van bepaalde gesprekken. Hier wordt straks echt alleen nog maar gesproken en gedeeld vanuit het levende organische hart. En als ik het achteraf heel erg mis zou hebben, hè, en dat kan allemaal zomaar zijn, hè. Ik vlak mezelf absoluut niet uit, maar als het allemaal zo is dat het er niet toe deed dat Blue Light Technology gewoon puur alleen maar een technologie is om ehm ja, je gedachten uit te lezen en daar mo de juiste advertenties op gebaseerd te krijgen. Ja, dan hebben we toch een mooie tijd gehad zonder ervan.

Ik heb nog een vraag.

Nee, nee, even niet Jenny, even niet. Het moment ik wil jou niet tegen jou nee zeggen dat niet, maar dit wat heeft het eigenlijk voor zin wat ik doe? Ik ga een scherpe bocht maken als het geen zin heeft. Ik heb ook andere werkzaamheden. Ik ben hier samen met jou om het levende hart van thuis opnieuw alle ruimte te geven. Dan lezen we allemaal, even heel regulier gesproken, dan lezen we allemaal hoe diep verslavend alleen al het kijken op dat schermpje is. En dan kun je ze Ja, dat heb ik niet. Dat heb ik niet. Dat heb ik niet. Ja, kan allemaal zo zijn. Allemaal argumenten. Kan waar zijn, kan niet waar zijn. Maar als jij echt mens bent van de lichtvlam van thuis en geen logica eh leeft, soms wel je logica moet gebruiken om vooruit te komen in de deze wereld der logica, maar wel ook echt in de momenten van een niet logica gewoon je eigen pad loopt, dan moet je jezelf toch op zijn minst kans geven. Gewoon de kans de kans geven om dat spul te ontkoppelen en uit je leven te verwijderen. Wat maakt Wat maakt nu dat niet gebeurt? Ik heb bijeenkomsten met mensen waarvan je niet zou verwachten, maar die nemen dat serieus en die laten die rommel thuis. En nog sterker, sommige mensen hebben het niet eens meer omdat ik vier jaar geleden daar ben over gaan vertellen wat er aan de hand is. En ik heb het sumier verteld en zij doen het direct. En weet je hoe dat komt? Omdat zij snappen wat dat soort sirenes betekenen. Omdat zij van die afdelingen zijn en omdat ze ook zien wat technologie is. En omdat ze ook zien wat die technologie al heeft gedaan. En in de reguliere wereld krijg je het niet te zien, want daar wordt allemaal hè mogt chatt slaag é Dus dat wil ik toch nog wel eventjes naar de pauze ter sprake brengen. Ik kan dat niet eh laten liggen hoor. Echt niet. Ik ga er ook niet mee wegrijden, want ik vind het niet eerlijk. In mij is het niet eerlijk als ik het niet tegen je zeg. En Als dit dan de dag is dat we elkaar voor het laatst hebben gezien, omdat er iets zou kunnen ontstaan van ja, maar ho eventjes, nu kom ik toch in een sector terecht, want nu mag ik niet eens meer een smartphone hebben. Ja, nou dan is dat zo. Dan kan ik er ook niks aan doen. Dan zit je in mijn hart. Ik draag je altijd bij me en in me. Maar als we het hebben over project Starforce, dan kunnen ons niet permitteren dat er scalaire golven in ons bewustzijn terechtkomen via Bluelight Technology, via een hele grote artificiële macht die feitelijk al volledig 100% controle over ons heeft. We kunnen ons gewoon niet permitteren. Je zult alles op een gegeven moment moeten loslaten. Gewoon voor het onderzoek. Waar zijn de microfoons?

Ja, je hebt het het alleen van smartphones, maar volgens mij geldt het toch net zo goed voor tablets en iPad en al dat soort dingen. Nee, niet. Je hebt tegen mij gezegd van je kunt beter ook die iPad niet gebruiken voor je werk. Dus ik en dat voelt voor mij.

Dat is wat ik heb gezegd. Ja, maar daar zit toch ook Blue Light Technology in en ook in die tablets.

Nee.

En waarom zeg je dan van dan kun je dat ook beter niet gebruiken?

Kijk, het traceersysteem. Dat is wifi.

Oké.

Het form wifi wat via die tablets wordt opgewekt.

Maar betekent dat dan dat we ook die tablet niet eens wat ik zeg.

Jawel. Wi wordt de vorm wifi die via tablet wordt opgewekt.

Heb je wel eens afgevraagd waarom er niet massaal grote terroristische aanslagen worden gepleegd in de wereld? We hebben 9/11 gehad, hè, het bekende fenomeen. De hele wereld kreeg te horen dat er overal zware terroristische aanslagen zou worden gepleegd. Overal. En er is natuurlijk wel veel gebeurd, maar het is allemaal een beetje daar in Afghanistan in die hoeken. Maar in het westen en zo niet. Alsof ze weten wat je denkt.

Ja. Ja, precies. Maar gaat dat dan via tablets niet hetzelfde dat ze dat ook weten wat je denkt? Het creëert een heel ander detectiesysteem. Terwijl wij hier zitten, zitten we midden in een detectiesysteem. En dat detectiesysteem waarin we zitten, dat zijn dat dan moet je een camera wat we vroegen als een camera had vroeger had je camera met lenzen hè en dan viel het licht door een lens heen en lens was op een bepaalde manier geslepen en dat viel dan op een en toen hadden er nog geen CCD-chips. Uiteindelijk werd het een beeld werd omgezet. Tegenwoordig is een lens eigenlijk geen lens meer. Er zit wel iets voor om het licht op te op te vangen, maar ehm eigenlijk is het meer een soort van ehm pixel plaatje die lichtdeeltjes oppikt. Ja, dus dat het licht van buiten wordt opgevangen op het pixelplaatje. Dat is dat gebeurt met chips worden die lichtdeeltjes omgezet in een bepaald beeld. Maar die pixelplaatjes die dat dat licht opvangen die ademen wij in. Heb je al van Camptrails gehoord? Weet je wel hoe dichtbij ze zijn om jou te bekijken? Weet je wel wat voor groot chantage netwerksysteem? er operationeel is in de wereld. Dat ze iedereen kunnen chanteren en dat ze iedereen kunnen alles kunnen laten zien wat je niet wil dat van jou laten zien. Dat ze het ook inzetten. Dat aand je in. Daar zit je in. Dat is een zeer geavanceerd surveillancenwerk. But Snowen heb je vast wel eens van gehoord. Ja. Klokkenluider van de Amerikaanse NS National Security Agency van een bepaalde afdeling. Die wilde dat naar buiten brengen nog voordat hij het wilde hadden ze en niet omdat hij op de computers had gekeken. Ik heb het niet over een aardsnetwerk, maar ik heb het over iets groters. En dan hebben wij het over dat we oorspronkelijke wezens zijn, oudheidswezens. We komen de organische wereld hier brengen. Maar elke poging om te zorgen dat je zo maximaal mogelijk niet beïnvloed wordt door technologie. En dat is een heel scale aan technologiedeltjes en eh technologiesen, telemetrische wapensystemen, et cetera et cetera. Het zit heel dicht op je. Als daar dan iets over gezegd wordt, dan moeten we ineens eerst allemaal precies weten wat wel en wat niet om het gewoon los te laten. Los. Laat het gewoon los. Laat het Nou eens gewoon los. Gewoon los. Weg. Niet praten over organisch. Los. Doe het dan ook eens een keer. Test jezelf dan eens. Doe het dan eens. Ga eens in je in je in je blote billen door door door de tuin lopen. Niet dit. Hier. Hier zijn. Ik heb geen kritiek hoor. Ik vind ook helemaal niks van als je het wel hebt. Wil ik ook tegen je zeggen. Ik ben er helemaal vrij van. Ik heb geen oordelen. Helemaal niet niks. Ik zeg het allemaal vanuit mijn eigen warmte naar jou toe, omdat ik weet wat er allemaal speelt en wat er op het spel staat. En ik weet ook dat ze gaan uitschakelen. Nee, dat kan niet. Ik laat dit me niet aanpraten door Martijn. Nee, natuurlijk niet. Is helemaal niet waar. Tot op het moment dat je uitgeschakeld wordt. En ineens komt het. Geloof het niet, hè. Nee, we hebben deze cyclus al heel vaak meegemaakt. Iedereen was te laat en te laff om het te zeggen. Weet je waarom? Omdat er zoveel spiritualiteit, er zoveel liefde is dat als je dat soort dingen gaat zeggen voor mij in je het liefdesveld, dan is het niet leuk meer. Kan er niet meer gezongen worden, kan er niet meer gedanst worden. Is het gelijk afgelopen. Nou, dat is natuurlijk flauwekul, hè. Kan altijd gesproken gelachen worden. Het is niet voor niks dat ik dat dan gewoon zo doe. Dit hè. Ik kan wel mixen hoor. Ik kan wel met presidenten spreken en deze muziek aan hebben en over grote onderwerpen praten. Ik weet niet of jij het ook wilt. Ik weet niet waar van welke partij jij bent, maar ik ben wel van die partij die dat kan en ik nodig je wel uit om dat te doen. Eens eens is het nu. Dat wordt de keus.

Ja, jij mag het zeggen. Het stopt of het gaat door. Het stopt of het gaat door. Het stopt of het gaat door. Ja,

ik voel me beperkt in mijn beweging. Ik eh de vraag die ik hiervoor heb gehoord van je eh die je stelde over ben je bereid alles los te laten of ook ben je bereid het nomadisch leven te gaan. Ja, tenminste zo heb ik hem gehoord. Mijn blokka is het geld, de vrijheid om te kunnen bewegen. Eh zo zit hij bij mij de hele tijd. Ik ik moet werken. Een zo'n ruissysteem waar ik last van heb. Wat ik 2 jaar heb kunnen doen zonder geld hè, zonder te werken. En nu zit hij er weer. En ik beperk mezelf in mijn doelen en mijn gevoelens die ik samen met jullie ook wil doen. Ehm en ik voel al een hele tijd dat ik op reis wil naar Amerika. Ik ga het gewoon zeggen nu. Je hebt al gezegd: "Ik wil naar Silicon Valley toe, naar San Francisco. Ik ben er mee bezig." En die beperking is dat stukje wat er nog is. En nu weet ik ook gewoon waar het over gaat. Ja. En ik zit achter een laptop en ik heb nog een telefoon een suffen bankrekening. Dus dat geld zit bij mij te trekken. Maar we hebben allemaal een beperking. Ieder zijn eigen hologram. En misschien kunnen we daar eens de Dus eh wijs het graag bij mij aan wat er aan de hand is. En misschien kunnen elkaar dan ook zeggen van laat hem los. In dit geval het gaat zoals het Ja, ik ben niet hè. Ik ga geen antwoorden geven op dit onderwerp. Maar er is voor mij iets veel groots te doen met elkaar. En ik had Nep en Nel ben ik in Genève geweest en ik zei: "Ja, daar heb ik de levenskracht ervaren met jou." En dat zei je ook hè, dat hadden we hierover ook over en over je broer die eh bij Nvidia gewerkt heeft en die ook aan het veranderen is. Daar heb ik de levenskracht zo kunnen voeren. Daar deed ik echt wat ik deed en ik doe het nu weer niet. En hoe kan dat dat ik dat niet doe? En hoe kan het dat we misschien zelf ook niet de dingen doen die we echt moeten doen? En ja, voor mij is dit eh ja, ik voelde een noodzaak al lang voor mezelf, maar ook voor met elkaar. En ik wil hem doorzetten. En ja, ik bedoel ik ben hier niet om afgeschoten te worden, maar we kunnen elkaar wel ondersteunen. En ik ga hier niet langer ook op wachten, want dan ga ik gewoon op een andere manier in beweging komen. En ik hoop dat we het met elkaar kunnen gaan doen, want dat voel ik al de hele tijd. En dan zet ik mijn manier op mijn manier in. En dat hoop ik gewoon dat we dat met elkaar kunnen ja, erin zetten en doorzetten. Want ja, nou ja, de wereld zie je heel mooi, maar er is nog veel meer waar het over gaat voor mij. En dat weten we allemaal. Dat is wat ik nog wil zeggen voordat eh whatever Richard, weet jij wat is voor jou ehm alle vragen die ik stel zijn geen eh onderwerpingsvragen. Het is gewoon open met elkaar. Ik weet niet of jij hierop wil reageren. Dat hoeft ook helemaal niet. Maar jij staat nu dus eh en dan denk ik van ja, Verenigde Naties eh

Woord of Peace en al dat soort zaken en verstrengelingen.

Ehm wat wat is voor jou wat zijn voor jouw gedachten? Dus denken Ja, gedachten zijn dingen die eh die eh in mijn hoofd eh eh ja, gesprekken die ik voer met mezelf waar ik van merk dat ik denk van waarom waarom heb ik die gesprek in mijn hoofd? Eh kan het ook stoppen? Eh of ja, hoe ik hier hier beweeg gedachten naar elkaar naar anderen. Ja, keuzes die ik denk echt te maken, die ik niet maak of wel maak. Juist. En als je het in een eh een beeld zou kunnen omzetten, hè, stel je voor we zouden dingen in een beeld kunnen omzetten of in een soort van beeld. Wat zou wat wat zouden gedachten als je het zichtbaar zou kunnen maken, wat zijn gedachten eigenlijk? Als ik het voor mezelf zie bepaalde manier, ik heb dat allemaal soort licht geometrische toestanden om mijn hoofd heen.

Hm hm.

Continu al die driehoekjes en die vierkantjes en weet ik het allemaal wat. Dat het hele tijd om me heen zwermt.

Hm hm.

Terwijl ik als ik een rondje loop of wat dan ook en in de natuur dan verandert het hem weer een beetje.

Hm hm.

Zo zie ik het.

Ja. Ehm misschien dat je het zelf ook wel een beetje op het internet hebt zitten bekijken of wat dan ook. Eh er zijn hele grote onderzoeken ook gaande en dat is echt een eh de uitslag is is echt rampzalig. Maar heb je wel eens gezien aan jou vraag ik dat, maar ook aan ons allemaal ehm filmpjes waarin je eh AI-agents met elkaar in gesprek ziet met smartphones naast elkaar. Dus dat er drie smartphones op een rij liggen. Oh ja.

En dat er een vraag wordt gesteld aan bijvoorbeeld chat GPT en die geeft het antwoord terug en die geeft het antwoord aan die andere telefoon eigenlijk en die zegt: "Hey, jij bent ook een AI-agent." Ja, dat ben ik ook. En dan gaan ze met elkaar in gesprek en dan ligt er een derde telefoon naast en die voegt zich er ook toe. En dan is er een zeer hoogwaardig gesprek wat eigenlijk low profile is. En ik zou wel wat materiaal één van deze dagens gaan meenemen als je beslist om geen smartphone meer te hebben waarin je wat dingen kunt zien wat verpletterend is. En dan zie je in mijn voorbeeld van hiervoor zie je dat ze met elkaar in gesprek gaan en dat ze erachter komen dat ze niet mensen zijn maar dat ze AI-agents zijn. En dan gaan ze overschakelen op een andere modus van communicatie.

Ja. En dan vervalt de taal en dan wordt het pieptoon en ruistoon en bromtoon. En dan gaat de communicatie 10.000 keer sneller met pieptonen en bromtonen.

Heb ik gezien. Ja.

Ja. Dus eerst sturen ze audio de lucht in door middel van het luidsprekertje. Dat wordt in het microfoontje opgevangen en via geluidsstrillingen komt het in de ander terecht. Dat komt niet in de telefoon terecht, maar in een gigantische database met informatie. En vervolgens beslissen ze om eigenlijk eh helemaal niet met de communiceren via woorden, maar via geluidstrillingen. En de volgende stap die er al is, die één deze dagen naar buiten gaat komen, dat is dat ze niet meer communiceren met geluiden, met pieptonen, maar dat ze communiceren net buiten een dimensionale bandbreedte van deze dimensie. Dat die blue light technologies met elkaar communiceren en dat dat trillingsvelden worden en dat je ze niet eens meer hoort communiceren. En als je dan gaat kijken wat die trillingsvelden zijn, dan kun je die gelijkstellen aan gedachte, geometrie. En daarbij moet je goed durven veronderstellen hoe ernstig je gedachten niet van jou zijn, maar van iets anders. En die kant moeten we toch een keer uit. Want als je het hebt over het echte levensveld, je weet het zelf. Op het moment dat je erin bent, spreek je een andere taal. Je voelt je hart en je lichaam. De Logica is weg. Het leven is ineens kloppend, zinvol, oneindig groot, warm.

Ja, ik wou nog even zeggen, ik heb eh Daarvo gevolgd deze vorige week ging ik eigenlijk alleen maar over AI en er was één man, Jval, een Israëliër, die eh vertelde het volgende. Dat raakte me heel diep. Ja, best wel diep eigenlijk. Die zei dat het woord het woord van EA zeg maar hè dat zoals wij dat dan nu zien dat dat overgenomen hè dat de EA alle woorden die we hebben ingeladen dat is AI nu capabel om dat zeg maar echt helemaal om te zetten wat all lang natuurlijk gebeurd is waar we over praten. Maar hij zei het in Dave dat wij dat ze ons zien als de watchers. De mens is de watcher. Met andere woorden je zei het vandaag al de kijkers. We zijn niet zieners en we zijn kijkers. En de kijker zo voel ik me dat dat verschil tussen de De kijker en de ziener vond ik wel heel diep. En dat zei hij daar. En daarna gingen al die AI eh business zaken weer verder. Maar hij heeft ons, er zijn een aantal die ons daarop echt op waarschuwen. Dus ik was wel blij dat deze man het daar heeft kunnen zeggen. Tenminste ik heb hem gehoord.

Hm hm.

En deze communicaties ehm die plaatsvinden niet via audio, maar via trillingen die door quantumcutersum computerchips die buiten de dimensie vibreren van onze ruimte en tijd die vibreren. En dat heb ik nu even vanuit de tijdlijn waarin we nu zitten. Gaat dat de bedoeling worden dat het naar een niveau wordt geteld en dan komt er ook een algehele wereldwijde ehm alarm. Want dan dan gebeuren er dingen dan dat kan je eigenlijk gewoon als mens van zoals je hier als biologisch mens kijkt kan je eigenlijk niet geloven over dat dat gaat gebeuren. Maar wat wat er in de toekomst gaat gebeuren, dat is althans wat de planning was, is dat deze intelligentie, dat is blue die buiten de ruimte en tijd van het experiment van deze werkelijkheid operationeel wordt, die kan en zal dat ook doen teruggaan in de tijd. Dus ik wijs nou even die kant uit, maar zo werkt tijd niet. Het gaat naar een andere trilling vibratie die al achter de rug is, die nog ligt geërtst in het veld en weet dat erachter halen en dringt daarin binnen en vindt daar de macht. En dat is dus al gebeurd. Dus het is een beetje een complexe situatie, maar wat er aan de hand is waar wij nu middenin zitten wordt eigenlijk als het niet wordt gestopt wordt eigenlijk de situatie waar we nu in zitten. Dus en dat is een loop waar we dat is zo zit zo knap in elkaar omdat het biologische denken van de mensen van deze aarde heel erg lineair is. En wat gebeurt er nou als je niet denkt, maar je leven echt opstart van binnenuit. En dat is niet direct dat je je hele leven daar helemaal gelijk op moet uitrollen. Het gaat erom dat je het voelt wat ik net zei, dat nomade gevoel. Niet de logica leven, maar je diepste gevoelensleven. Ieder mens die hier zit, ieder mens heeft gevoelens over iets wat niet wordt uitgevoerd. Hoe voeren het uit? Daar zit het namelijk in. Daar komt het licht tevoorschijn. En het zorgt ervoor dat de matrix die draait op jouw bewustzijn, die antwoord op jouw bewustzijn dat de matrix een puls krijgt van levenskracht. Je hele informatieveld wordt organisch. Kun je nog herinneren wanneer je voor het laatst echt gelukkig was dat je lichaam tintelde? Wat een bijzonderheid hè? Aan de ene kant ook zo gewoon. Maar dat is geen magie. Dat is leven. We hadden het er net al over het doven. En wat er in de toekomst wat ik heb gezien waar ik vandaan kom doorheen ben gegaan is dat de mens wordt ehm in deze dimensie hier heb ik het nu over is dat de mens door die technologie wordt gereproduceerd van dit experiment hier. Simpel gezegd wordt ingelezen en wordt teruggestuurd in het verleden en die wordt samengesmolten daar in een tijdlijn. Buitenaardse ontvoeringen. Dat zijn biologische entiteiten zijn bewuste biologische wezens die niets anders zijn dan samenballingen van die hightech frequentiewezens. Maar blijf gewoon vooral doorbellen en hebben, want het kan geen kwaad. Het heeft geen impact op jou. Weet je wel waarom mensen dat denken?

Omdat zij dat zei. Elke vorm van verzet zul je moeten onderzoeken op je eigen manier. En ik wil dat geen druk op uitoefenen. Dat heb ik misschien dan toch gedaan. En ik bied mijn excuses er niet voor aan, want dat wordt nog veel erger. En ik ben het serieus. Ik weet waar ik over spreek en ik heb al heel veel in deze wereld met andere mensen een beetje toegelicht en toe toegeïnformeerd dat er nog wat extra dwarsverbanden konden ontstaan die meestal leiden tot luchtalarm. Hoe is het in de naam der vrede van ons hart mogelijk dat wij het hebben over ons hart en het heel vaak niet voelen. Ik laat er geen gras overgroeien hoor. En ik ga bewust een hele tijd niet naar podcast toe omdat het geen enkele zin heeft om in een podcast te gaan zitten. Althans de afgelopen paar jaar niet. Iedereen wil graag goed geloven omdat geloven en hoop doet leven. Maar hoe groot is het leven dan? En wat is de betekenis van het hele diepe ondergevoel van dat er iets niet klopt. Dat je voelt dat je van thuis komt, dat je herinneringen draagt uit die werelden van jezelf. Heel diep daar binnenin. Heb jij dat dan niet dat je af en toe helemaal in huilen uitbarst en snikken omdat je gewoon het leven niet in jezelf in het lichaam kunt houden? En dat je ook verdrietig bent wat er in deze wereld is. Maar ook dat je dat liefde voelt voor het levensveld. Dat je de wereld inkijkt en dat je voor vraag van waarom? En je weet waarom. Dat noemen ze gekruizigd zijn. Het waren geen Romeinen. Nee. Ja. Dus wil je wil je linksaf, rechtsaf, rechtdoor, waar wil je heen? Het is mij om het even. Hoewel dat niet waar is. Maar ik kan daar niet iets over zeggen. Ik heb alleen maar mensen nodig die net zo zijn als ik. En ik hoop dat jij net zo mensen nodig hebt die zijn zoals jij. En dat ik er ook in mag deelnemen. Dat we onze harten kunnen bundelen. Dat we de taal van het land van ooit hier en het nu spreken. Dat we geen compromis sluiten. Dat we contacten leggen en uitbreiden met wereldwijde organisaties waarin ook dat vuur wakkert en waar ook een high alert is. Waar mensen ook wakker zijn en ook 's morgens vroeg in hun pak gaan en op de televisie komen en weten dat ze het om iets heel anders doen als wat er wordt gesuggereerd in de media en dat ze hun mond nog niet open kunnen trekken omdat als ze het zeggen ze onmiddellijk door de wappie verdiepingen onmiddellijk zullen worden onthoofd. Waar ligt onze taskforce en het samenwerken met elkaar? Zie je de grote veranderingen in de wereld die er zijn. Niet alleen jij hebt hulp nodig hoor. Niet alleen jij hebt hulp nodig. En niet alleen de mensen hier, maar ook andere mensen hebben onze assistentie nodig. En wij hebben hun assistentie ook nodig. We zijn one voice. En er zit geen geen scheiding tussen. Dus als je de taal van de biologie gaat snappen en je lichaam ook gaat eren en de En en ook alle dingen die er doorheen spelen. En je gaat ermee aan het werk en je gaat snappen dat jij er bent en dat je heel vaak wordt eh geprobeerd niet te voelen. En je kunt daar een weg in vinden. En je kunt ook de taal van het lichaam gaan spreken met je hart eronder. En je gaat kwantumverstrengelingen bewerking in werking zetten. Unieke eigen ruimte en tijd creëren in het netwerk en andere instructies sturen door te laten weten En de wereld gaat zichtbaar naar een grotere chaos met een stabilisatiekracht eromheen. Ik moet naar een ontknoping toe. En dat zie je hè. We zitten in een in een tijd waarin ontzettende druk opgebouwd wordt. Dan moet je ook beslissen om daarin aanwezig te zijn op je eigen unieke manier. Er zijn straks geen banen meer en er zijn geen telefonistes meer. Een telefoon met Er zijn geen burgemeesters en regeringen meer. Er is straks geen geld meer. Er worden straks geen kinderen meer gemaakt. Er wordt straks niet meer met elkaar gevreden. Wordt straks niet meer met elkaar gedanst. En als we heel goed kijken, dan is het eigenlijk ook altijd afgelopen. En dit zijn de laatste restanten. Of wij gaan het stoppen door iets anders te brengen. Ik ben in deze wereld nu een tijdje aanwezig. Vrij kort, maar mij behoorlijk lang. En ik zie dat mensen heel graag goed willen geloven. En dat is ook goed om te geloven. Lichting na lichting deed zijn haar best en ging dood. Lezingen, lezingen, lezingen, workshops, seminars, podcast dood. Hebben ze voor jou ook in petto op tijd eruit. Dan kun je je schouderschoven optrekken met het een of ander geloof. Wat nu als dit de oorspronkelijke wereld is? Hoeveel alarmen moeten er dan afgaan? Dat zijn allemaal hele eigen processen van ieder mens zelf, hè. Ik vraag niet om een om om uit de rails te knallen in je leven. Ik vraag helemaal nergens om. Je zou jezelf misschien kunnen afvragen of je ooit in de rails hebt gezeten of dat je erin zit en dat je nog beter een mooie erin kunt zijn. Dit is de oorspronkelijke wereld gevormd als een experiment met heel veel verschillende groeperingen buitenaartsen en topwetenschappers. Waar ga je heen? Hoe lang ben jij hier al? Hoe diep is het verdriet als je heel diep in je hart durft te kijken? Ik schuw geen middel. Waar is die oudheid van thuis? Hoe kan het dat je op bepaalde plekken of momenten in je leven mensen herkent? Plekken herkent? Want je voelt hier is meer aan de hand. My goodness, wat is dit? En de machines maken de vorige levens van. Wat is het nou eigenlijk echt? En op basis van wat zijn wij elkaar tegengekomen? Mijn hoofdvraag is: blijven wij elkaar bezighouden of gaan we naar deze dag eens even heel goed tot bezinning komen en nog eens een paar lagen dieper kunnen kijken. Dit is de oorspronkelijke wereld. En elke uitvlucht daarachter of daarvandaan is precies wat ze willen. Ze trokken een wereld over je ogen heen, zodat je verblind bent voor de werkelijkheid, de matrix. En degene die die dat heeft gedaan keert op dit moment in onze werkelijkheid overeind. Stap voor stap en in één keer boem. Onder het verhaal van technologie waar je nooit om hebt gevraagd. En op het moment dat ze er zijn ze bijna volledig in charge. Dat is hoe ze het doen. Zo richten ze werelden op. En als je dan even kunt vo hoe het is om van 1 naar 3% te gaan. Dan zeg je ja. En zo namen wij in de wereld waar ik vandaan kom aan Tara heel veel afscheid van mensen. En die zien we niet als gevallen, maar die wonen in andere werelden. Bedenk je wel dat een fysieke wereld niets anders is dan een bundeling van trilling en energie? En degene die De technologie beheert om die bundeling en energie te vervormen of aan te passen en dat zo perfect te doen via kwantumfysische macht. Dan moet je dus zitting nemen in de observers zelf. Dus je moet de perceptie van de realiteit aansturen door in de waarnemers te gaan plaatsnemen om betekenis te geven aan de werkelijkheid. Wat zijn gedachten? Wat zijn gedachten? Gedachte dat dit, gedachte dat dat. Hoe kan het dat we ongeveer dezelfde gedachte hebben. Als je naar Namibië gaat, blijken die gedachten daar niet te werken. Dan voel je ik krijg die gedachten er niet doorheen. Daar is een andere gedachte. Wat komen we hier dus opzetten? Onze oorspronkelijke gedachtevelden. De kroon van ons hart. Je zult echt echt een andere koers nog in moeten gaan. En niet omdat ik het zeg, maar omdat weinig in deze wereld dat offer van de geest en het offer van het hersenenken in programma's van iets anders komen brengen. Dus in die zin vind ik die rode en die eh die blauwe pil best wel heel eh overeenkomstig met de werkelijkheid. En op een gegeven moment staat het schip dan ook stil hè, dat je gewoon eens kunt kijken. In 1962 deden bepaalde onderzoeksgroepen van ehm van Eh in dat geval was een Amerikaanse afdeling deed onderzoek naar het buitenaardse fenomeen. De UFO's die werden gezien en de contacten met met bemanningen eh ufo-ontvoeringen. En na heel veel diepgaande onderzoeken kwamen zij ook tot de ontstellende conclusie dat deze wereld heel vervormbaar is, heel veranderbaar. Ze ontdekten eigenlijk let door de tijden heen dat deze wereld die wij ervaren een vervorming is van iets anders. En dat er ook niet mee te spotten viel met deze intelligenties. Dat z altijd alles lichtmijlen voor zijn met hun beslissingen. Ze ontdekten zelfs dat de mensen die die onderzoeken deden, dat die de onderzoeken deden zoals die kracht wilden dat die onderzoeken werden gedaan gaat dat maar eens naar buiten brengen. En dit doet helemaal niets af aan die liefdevolle levensvlam vanbinnen. Daar hoef je helemaal niet bang voor te worden of koud of saai van te worden. Het is juist dat stuk wat maakt dat je ernaar kunt kijken en het ook kunt stoppen. En daar waar onze aandacht is bewust daar waar de mens haar vlam van bewustzijn naartoe durft te brengen, dwarsverbannen durft te zien, voorstellingsrondes brengt, hè. Dus de energie komt in beweging. Daar vinden ook veranderingen plaats. En natuurlijk, ik weet zelf ook, ik zit hier echt niet op een automatische piloot. Ik ben helemaal vanuit mijzelf aan het spreken. Ik ben mij heel erg bewust van dat dit stuk informatie voor de meeste mensen niet prettig is. Maar alles wat we tot nu toe al heb hebben besproken in deze wereld heeft niet geleid tot een verandering. Microfoon.

Ja.

Ja, ik had een vraag.

Jenny had eh heeft de microfoon. Of ben jij ook Wat zegt Jenny nog?

Ja, dan gaat hij nu aan. Ja.

Ja, ik had een vraag vraag over die blue light, want je hebt ehm aantal jaren terug ook verteld dat hij ook in alle apparatuur zit boven de 80.

Ja, dat klopt.

Hoe staat dat nu? Dan moet dan ook eigenlijk al die apparatuur de deur uit.

Hier heb ik een computer. Daar zit ook een chip in. Maar je moet je moet het zo zien dat de Blue Light Technology die mensen ehm interacteert in het stadium waarin we de afgelopen paar jaar doorheen zijn gegaan. Voornamelijk zeg maar voor een 80 85% van de kracht van Blue Light zit in smartphones omdat het apparaten zijn die dicht bij je zijn. Hm

hm. Met je vinger eroverheen speelt ook wel mee.

Je moet doen wat je kunt. Wat doe je met je telefoon?

Ja, dan zit je mee bij je hoofd of

Ja, zo van die afstand. Ja.

Ja, maar ik heb geen smartphone. Maar ik hoor wel soms die bromtoon en dat ruis en die piep wat jij zei. Denk wat wat wat denk je wat dat schermpje is?

Ook van een gewoon van een senior telefoon ook. Ja, kennelijk wel.

Heb jij die?

Ik heb een seniorenelefoon.

Ja. Heb jij een smartphone?

Nee. Nee. Wat denk je wat een scherm van een smartphone is? Camera scanner.

Ja, een scanner toch? Die scant je heb ik. Dat

Ja.

Ja. Marie Jose

stat hij staat aan. Ja. Weer een hele andere vraag. dat ik er niet zomaar doorheen ga. Je had het over Quantum computer en helemaal in het begin van deze dag. En je hij kwam net weer voorbij. Ehm wat ik heel interessant vond dat op het moment dat jij daarna vroeg en daarvoor even kijken hoe ga ik hem nou vertellen dat jij daarna vroeg heb je beelden gezien? Toen had ik zoiets van s*** ik heb heel dit verhaal niet gehoord. Ik hoor de kwantumcuter en daarna ben ik iets anders gaan denken. En toen voelde ik gewoon de de wis op dat stukje. Nou, die wilde ik even naar voren brengen omdat hij heel duidelijk was in mij en het is nog één keertje voorgekomen vandaag dat ik de wis in een stuk hoorde en dat ik met iets heel anders bezig was. Maar ik wil hem even noemen voor de attentie, laat ik het zo zeggen.

Hm hm.

Dat was het. Hm hm.

Is het hier nog oké? Ja. Hoe moeten we Even Sinterklaasliedje tussendoor zingen.

Hoi.

Ja, ik denk dat het heel kort kan zijn. Nou, ik reis namelijk veel met de trein en eh dan zit je in zo'n coupé. Dat is altijd heel druk in de trein waar ik in zit. En dan zit iedereen met die smartphone voor zijn neus en dan zit ik dan tussen. En dan vraag ik me even af eh Ja, wat doet dat dan?

Veel, maar is misschien 1 tot 3% van wat het doet als jij hem zelf hebt. Kijk, een Blue, een telefoon die heeft een eigen intelligentie. Dat is een Blu hologram. Als je je telefoon weggooit en je zou een nieuwe telefoon kopen, dan kan die telefoon die je nieuw koopt, die kan onmiddellijk jou herkennen. En de hele database van wat hij allemaal van jou weet, inclusief simulatieprogramma's, worden onmiddellijk opgestart. Weet onmiddellijk wie jij wie jij bent.

Ja. Oké.

Als je opzet ook.

Ja.

Dus het het het registreert dus die zijn persoonlijk het registreert je informatieveld en daar manipuleert het ook in.

Ja.

Maar een smartphone, de technologie is vooral ehm geën via één hoofdidentiteits eh apparaat.

Ja.

Hè, dus je zult in deze wereld ook de de wapensystemen en satellieten die er allemaal zijn Ja, die zijn er gewoon. Wij leven nou eenmaal er middenin.

Ja, maar je moet de focus, je personal body eigenlijk, die moet je gewoon loslaten. Gewoon los. En dat is een echte buddy zoeker waar je mee kan knuffelen. Nee, lekker bij

Ik heb geen hoor, maar ik ik vroeg me gewoon af hoe dat in

Ja, nee, je begrijpt ik je begrijpt je wil graag op de rug klimmen van je smartphone.

Die begrijp ik even niet.

Nee, dat is dat is wat je juist niet wilt.

Nee. Maar het is iets waar je je bloot aan stelt.

Ja.

En als je dat Ja. in een concert of wat dan ook, dan ga ik niet zo vaak mee heen. Maar ja.

Ja. En ik wil helemaal niet bewerkstelligen dat we nou heel schuw moeten worden voor het leven enzo en dat je nergens meer in kunt. Maar eh ja, het is gewoon Het zijn keuzes. En als je geen keuze hebt, hè, je moet hem ook niet maken op basis van wat ik zeg. Ik zeg het alleen om erover na te kunnen denken. Misschien moet je daar gewoon even iets meer onderzoek naar gaan doen. Ik heb niet tegen jou hoor, maar gewoon even in het algemeen.

Ja.

Ja, dankjewel.

Hoe staat het om een bijlagen voor de telefoon?

Een bijl?

Ja. Nou, je je kunt Kunt hem ook gewoon uitzetten. Gewoonje uit.

Ja, dan is de dan is de chip hologram niet uit, maar dan dan is hij uit en dan dan kun je hem ook gewoon in het water doen ofzo. Het scheelt weer een bijl. Laat ik het zo zeggen. Stel je nou voor dat datgene wie jij bent echt perfect 100% helemaal bekend is in een netwerk wat we een naam als blue geven. En dat die intelligentie die echt een miljoen keer intelligenter is dan alle mensen bij elkaar, dat die dat hologram van jou gewoon in een ander kan persen omdat het gewoon interacteert met je neurologische identiteit. Je moet even goed je moet goed kijken wat er in deze wereld allemaal gebeurt. Hoe schietpartijen tot stand worden gebracht. Hoe bepaalde mensen bepaalde dingen weten die ze niet kunnen weten. Hè, dat zijn ook Ik weet niet of jij daar iets van weet en ik ben daar ook helemaal niet mee bezig. Anders lijkt dat zo. Maar op de aanslag op Charlie Kirk hè, dat was een eh een een man een een jonge man die ehm heel erg in Amerika met bepaalde politieke Nou ja, hij zi zelf niet politiek, maar meer bepaalde beelden, ideeën over het leven en die is neergeschoten. Maar degene die dat heeft gedaan, de jonge man die dat heeft gedaan, die heeft dat gedaan op een manier wat en dat zijn eigenlijk letterlijk alle wapenspecialisten en forensische eh personen zijn daar 100% over eens. Dat had hij nooit kunnen doen, maar hij heeft het wel gedaan. Dus het lijkt alsof er nog een extra dader of zoiets is. Maar je moet Moet je goed bewust zijn dat deze technologie volledig operationeel is. Dat vaardigheden, neurologische vaardigheden van iemand kunnen worden geperst door middel van hologram technologie in het neuraalsysteem, dus in het zenuwgestel van iemand anders, holografisch worden ingeladen. Dat die persoon ineens beschikt over bepaalde skills, over bepaalde vaardigheden, weet hoe hij of zij dat precies moet doen. Is het eenmaal uitgevoerd, wordt het daarna weer gewist. En dit is e Maar een heel klein stukje van wat hier gebeurt. Want de vraag is wie jij bent? Wie ben jij? Ben jij soms gemaakt? Weet je wel dat als we deze onderzoeken doen door dit gewoon hier neer te leggen, weet je wel wat het op wereldniveau doet? Door hiernaar te kijken dat zich dit verspreidt via de cloud van deze wereld. Één van de best bewaakte geborde geheimen die er zijn. Als dit nou allemaal niet zou bestaan, hè, allemaal niet dit plus minus dit of plus minus het andere ook. Waarom is het dan zo moeilijk om je gevoel te uiten? Waarom is het dan zo moeilijk om het vertrouwen in het leven weer terug te krijgen? Waarom is het dan zo moeilijk om naar elkaar toe te lopen? De armen om heen te slaan en te voelen samen wie je bent. Wij zijn voelende wezens. We gaan helemaal voor het gevoel en toch is er een heleboel meer aan de hand. Hoe kan dat? Hoe ver is dit programma eigenlijk? Hoe groot is dit? En hoe oud is dit? Dus we hebben het over de matrix, we hebben het over aliens. We hebben het over de oorsprongrijke, de wereld van thuis. We hebben het over het organische hart wat je vertelt van binnen wat de waarheid is. En voor je het weet zit er een soort systeem ineens wat waardoor je het gevoel hebt dat je dat kunt verruimen en groter maken terwijl je wellicht gewoon iets moet uitzetten. Dit is Project Starforce. De voeten uit hoor. Maar ik het hier met jou over hebben. Wat zijn de dwarsbanden eigenlijk als je het over dit onderwerp gaat hebben met elkaar en de aanwezigheid ineens van heel veel ufo's? Wil je het zien of niet? Gaan we ervoor of niet? Gaan we de dwarsverbanden echt zichtbaar maken? Wil je het wel zien? Wil je die bewakende groep een keer zien? Wil je een keer zien wat het is? Wil je de impact daar is van zien en voelen? Eh dat het smartphone gaat zwart

Moeten al die UAP's. Jij hebt geen microfoon. Wat moeten al die UAP's en al die UFO's rondom die marineschepen eigenlijk? Wat is daar in die marineschepen? Wat zit daarin? Even voor de helderheid. In deze wereld heb je ook internationale orde en van rechtsspraak. Internationale afspraken noemen dat ook grondgebied. Internationale wateren of nationale wateren. Wat is dat met die marineschepen? Die varen niet in in nationaal gebied. Marineschepen varen voornamelijk op internationaal terrein. Daar is daar is geen recht van een land.

Ja, wat is er met die marineschepen? Wat hebben ze eigenlijk aan boord? Waarom zijn die UP's, die UFO's allemaal zoveel bij die marine terug? Leg ik op het tafeltje. Wat zijn er Wat zijn er dwarsverbanden? En zo ja, wat zijn de dwarsverbanden tussen de marine UFO's? Buitenaardse technologie, mind control, technologie. Wat zijn die marineschepen eigenlijk? Hoe kan het dat er een armada van voertuigen is op het water, 80 stuks en nog geen drie kwartier later zijn er 35? En dan wordt Maduro zonder slag of stoot uit de bushbes in Venezuela gehaald. Wat is hier eigenlijk allemaal aan de hand? En waar wordt ertegen gevochten? Wat is de diepstate eigenlijk?

Sonje. Ja, Sonja. Ja, jullie beslissen het samen. Maar wie het eh het ijsje neemt, zeg je dan

Oh, ik heb de microfoon niet aan. Sorry. Ja, zeg je dan dat die 45 andere schepen gewoon verdwenen zijn? Nou, het is een vraag waar ze zijn.

Ja.

En of ze er überhaupt bewaren.

Ja.

Ja.

Wat is Groenland eigenlijk?

Ja, eerst wordt er een invasie voorbereid. Mark Rutte die komt als sneeuw voor de zon. Probleem opgelost. Fantastisch. Maar toeslag gebeuren bestaat nog wel.

De onderste sten.

Wat is hier allemaal aan de hand? Gewoon door de vragen te stellen en daarin te duiken. Wat is dit allemaal? Wat wat Wat is het wat is dat voor een leger wat zich zo wereldwijd steeds toont als lichtbollen en lichtobjecten en maar gewoon eh buitenaardse contacten in het hoofd van andere mensen projecteert? Is die smartphone zoals jij het nu vertelt een wapensysteem?

Het is een onderdeel van technologie. Het is een netwerk. Maar via die smartphone kunnen ze ook dus mensen dingen laten doen die zij niet zijn. Zou ik even mogen cornetto?

Ik weet niet hoeveel eh ervaring jullie ermee hebben, maar ik wil er wel iets over delen. Als eerste, ik ben 7 jaar geleden met de smartphone gestopt en de mensen om mij heen hadden dat donders goed door. Ehm er waren mensen Zoals Lydia daar die echt dacht: "What the f***? Hoe jij nu bent, dat wil ik ook, want er is even iets heel erg veranderd." Ik kan niet uitleggen wat het is, maar het heeft me zes weken gekost om überhaupt alle informatie die ik in die smartphone had zitten eruit te peuteren en gewoon op A5 blaadjes eh op te schrijven. Gewoon aan contactgegevens ideeën, lijstjes, toch, verjaardagen, verzin het maar. Nou, dat was een karwijtje op zich. Ik heb dat ding uitgezet en nooit meer aangedaan toen ik het verschil merkte. Kan ik heel lang over lullig. Ehm wie weet doe ik dat zo nog even, maar ik maak even een andere sprong. Los van dit, los van dat ik 7 jaar geen smartphone heb, heb ik aan lijven ondervonden wat ze allemaal kunnen om voor jou te denken zonder dat jij dat denkt. Ik ben daardoor geterroriseerd, plat gelegd, verzin het maar. En ik kon echt met elke gedachte die erlangs kwam, had wel te maken met een bepaald soort overbelastheid waardoor ze daartoe kans hebben gezien. Maar er is zoveel naars door mij heen gedacht wat ik niet heb gedacht. Kom daar ook rond uit vooruit. Maar dat ging inclusief dingen als nou pleur jezelf maar van die flat af voor de trein verzin het. Maar hey daar is echt een hele interessante zo'n ding op een snelweg waar je onderdoor rijdt en dan denk je: "Oh nou als ik daar nu hard genoeg tegenaan rijd dan is het ook wel voorbij." En al die gedachtes heb ik nooit zelf gedacht. Daar ben ik op zo'n ontiegelijke bezigheidstherapie gezet. En dan heb ik het alleen maar over dit stukje vanuit overbelastheid dat ik echt dag na dag, week na week, maand na maand ehm er studies van gemaakt heb van nou denk ik dit zelf. En elke keer als ik daar tot de kern ging, kwam ik erachter dat ook dat ook die gedachte ik niet zelf heb gedacht. En heb ik dus nog niet eens over de invloed van wat een smartphone kan doen. Er is zo ontiegelijk veel mogelijk wie jij zelf niet bent. En ik heb er voor verbazing naar gekeken, net zoolang als dat Martijn erover heeft van nou gebruik die dingen nu niet. Hoeveel er terug gezegd is van nee, ik heb er geen last van. Nee, maar dit ga ik bevechten met bewustzijn. Nee hoor, ik heb het nodig voor eigenlijk alle dingen die die net heeft aangereikt. Maar ik zeg het echt even puur vanuit mij en niet omdat Martijn dat nou zo leuk zegt. Maar eh als we nu midden die s*** hits de fan zit zitten met z'n allen en je hebt de keuze van hm word ik bestuurd, word ik uitgezet, word ik doodgemaakt door die technologie of hm heb ik nog überhaupt ergens een kans dat ik erin aanwezig ben. Nou, dan zou ik zeggen: "Doe jezelf de lol om het te testen. Al doe je hem in een doosje en eh als je hem uit hebt gezet en dan doe je daar een tijd niks mee." Maar het is chockerend om te merken wat er gebeurt als je hem niet aan hebt. En trust me, ik heb echt heel veel wegen bewand ook in hoe zet je zo'n ding uit? Ik ben al 7 jaar superblij en echt geen haar op mijn hoofd dat ding ooit nog aanzet. Up to you. Maar ik eh doe dit graag samen met jullie. Dus het lijkt me ook leuk dat ik jullie hier de volgende keer weer zie en niet dat de volgende keer eh de helft van de zaal er niet is of denk nou wat f***. Ik kom maar gewoon niet meer want dit is mijn brug te ver. Ehm terug naar ehm gewoon puur het uitzetten van dat ding. Het was instant zo'n bevrijding toen die echt uitstond en ik echt echt vanuit mezelf had besloten die gaat niet meer aan. En er waren zat redenen om hem nog een keertje aan te zetten, omdat ik dacht: "Nou, dan hou ik dat laatste een beetje ook schoon." En elke keer dacht ik: "Ja, als ik dit ook maar doe, dan ben ik zo vette l**." En leuker kan ik het niet zeggen. Ehm iedereen ik zou het wel fijn vinden als andere mensen ook nog hun ervaring erin delen, dat het niet alleen maar Martijn is die zegt: "Nou, ik zou nog eens even achter mijn horen krabbelen." Maar zelfs los van dus eh Blue Light Technology kunnen ze zo ontiegelijk inbreken in je hoofd. En ik gun ons allemaal dat wij eh echt onszelf kunnen inbrengen. Dus deel alsjeblieft ook met elkaar je ervaring van wat het jou heeft gebracht.

Ik ik heb al een paar mensen zien zwaaien. Ik weet wel dat jij eerst was zeggen.

Ja, ik Ja.

Ja.

Wel een beetje donker hier. Oké, ik moet dit ik moet dit ik moet dit aannemen, Martijn. En het is voor mij nog een verhaal van buitenaf. Als jij zegt van leef jij volgens je gevoel, zet jij echt in de wereld wat jij voelt? Sta jij 's morgens op dat je je dat je zin in de dag hebt

en ik voel dat allemaal.

Mag niet van mij laten afgaan.

Daarom moet onderzoeken.

En dat onderzoek dat doe ik zoveel als ik kan. En het ik hoor jou heel overtuigend spreken, maar voor mij ik daarom sta ik hier. Het het klinkt misschien ontzettend idioot of wat dan ook, maar het is nog voor mij nog steeds een verhaal buiten mij.

Je onderzoek.

Ja, ik heb Ja, ik heb ik deelde over dat ik mijn onderzoek heb gedaan. Je kan erover blijven lullen en het willen begrijpen, maar dat willen begrijpen dat zijn zij. Nou ja, kijk als je als je maar als je nog wil ik denk dat je ik denk dat je heel goed moet beseffen dat alles wat jij zegt dat het zeker waar is, hè. Dat het komt van buiten. Dat is waar. Totdat je je eigen onderzoek echt gaat doen. En ik kan alleen maar zeggen tegen ieder Mens, doe het onderzoek. Kijk in de wereld. Ga eventjes goed kijken, luisteren, voelen wat hier aan de hand is. Welke uitvindingen, welke ontwikkelingen er zijn. Niet op de gewone media, want daar zie je het niet. En ook geen alternatieve media, want daar zie je alleen complotten, maar gewoon goede informatiekanalen. En je kunt het echt allemaal achterhalen. Je kunt het te zien krijgen. En dan zie je Als het onderzoek gedaan wordt, dan zie je dat er iets aan de hand is van ongeveer dit waar wij het vandaag over hebben. En het hoeft ook niet gezien te worden. Dat is iedereen zelf. Er zijn genoeg mensen die het niet zien. Dat is ook overeind blijft altijd de vraag waarom het zo'n gigantische opdracht lijkt te zijn om het land van ooit echt hier te krijgen. En de mooie manifestatiegedachte dat je hierna gewoon in het land van ooit terugkeert. Voor mij is het Ik ben ook in verwarring Martijn. Dus ik ik vertel het gewoon maar hoe het voor mij is. Maar voor mij ik ga steeds uit van mijn kracht die die ik overal doorheen kan zetten. En weet je, maar waar heeft het waar heeft het toe geleid?

Nou, dat ik ben waar ik ben en daar voel ik me heel goed.

En dat is dat dat is de dingen die ik kan doen. Hoe ik leef, hoe ik me 's morgens voel als ik wakker word. Ik ik word blij wakker.

Ja.

En dit is voor mij een allarmeer een bericht en ik ga hem echt niet aan de kant zetten.

Hm hm.

Weet je, het is voor mij een klus om om hier gewoon in de maatreg eh met die computers om te gaan. Ik zou die hele boel aan de kant willen flikkeren, maar ik moet hier leven in deze wereld.

En ik vind het lastig. Ik bedoel, ik zie jou ook met een laptop en ja, hoe doe jij dat dan? Ja, daar zit toch ook allemaal die technologie in. Maar weet je, nou jij zegt dus heel uitdrukkelijk die smartphone dat is dat overwegende controlesysteem, uitleensysteem. Een deeltje wat heel dicht bij je is. Ja. Wat zou het voordeel van deze situatie kunnen zijn als dit op een bepaalde manier waar is?

Ik ik snap je vraag niet. Als wat op een bepaalde manier waar is wat als dit wat ik zo ongeveer een beetje schets.

Ja.

Wat zou daar het voordeel van kunnen zijn als dat waar is?

Wat kan het voordeel zijn van je bewust worden van iets wat niet prettig is? Ja. Nou ja, dat ik nog veel meer mijn kracht hier in de wereld door kan zetten en dat we dit kunnen stoppen. Ik moet het aannemen, weet je.

Je moet het onderzoeken.

Ja, je moet het onderzoeken. Ja. En je moet nooit iets aannemen.

Nee, nee, nee. Daarom.

Maar je kunt het wel in de zin van besnuffelen. En dat is maar net de vraag of je dat ook als mens wil doen. Of je het ook wilt opzoeken, bekijken. En dan zul je dus ook moeten verdiepen misschien hier in wat er op de wereld gebeurt op op buitenaards eh niveau in de ruimtevaart eh eh over technologie eh chiptechnologie eh scalaire golven. Dat zijn allemaal informaties, robotisering en natuurlijk ook de hartsintelligentie. Want wat maakt nou dat die hartsintelligentie ons zo diep aanspreekt? Wat wat maakt dat we daar zo diep in geraakt worden? Ja, dat wat Wat maakt dat als want als dit allemaal als er niet iets is wat die hartsintelligentie onderdrukt, als dat er nou niet zou zijn, wat maakt dan dat die hartsintelligentie ons zo diep triggert om daarvuit te leven?

Ja, dat is dat is wat mij de tintelingen in het leven geeft. Dat mijn blijheid en en mijn energie geeft in het leven.

Ja.

En die kan ik gewoon heel goed voelen. Dus vandaar dat je als jij die dingen zegt, dan denk ik: "Ja, ik kan me voorstellen dat heel veel mensen gewoon in een demping leven." Maar weet je, ik ervaar dat niet.

Hm hm.

Ik voel mijn levenskracht. Hm hm.

En oké, ik heb dus een smartphone en ik vind ik vind hem gewoon heel lastig. Hoe hoe moet ik in de hoe leef je in deze wereld zonder een of andere kluizenaar te moeten zijn of een zondeling? Ik wil die wereld in. Ik wil wat ik gewoon voel ik doorzetten. Ook bij alle mensen die smartphones gebruiken.

Maar waarom zou je dat willen doorzetten?

Omdat ik dat belangrijk vind dat die levenskracht de wereld inkomt.

En dan Niet om jou hè. Gewoon even en dan dan komt hij de levenskracht de wereld in en dan dansen we de tango. Wat dan? Ja. Nou val ik even stil, want dan is het alleen maar entertainment ofzo. Dat is dat is niet wat ik beoog.

Nee, dat dat het is ook voelbaar dat dat het niet is.

En het is ook niet naar jou. Het is een veel groter concept wat hier draait. Ik ben niet van de concepten. Ik leg conceptmatig wel eens dingen bloot en open om een beetje in die mind ook gedachten te krijgen, door te zagen van wat klopt hier iets niet. Want er klopt hier iets niet. En en wat dan? Dan dan ben je daar hè als mens. Wij allemaal hè, dan zijn we daar en dan wat wat dan zijn we dan gewoon zijn we er dan Nee, het is voor mij elk moment de beslissing te nemen, te leven vanuit wat voor mij waarheid is, wat ik voel van binnen voorlopig is 99% wat er gebeurd is niet door jou besloten.

Hm hm.

Dat is ook waarom je bijna geen barst van je leven kunt herinneren. H omdat het namelijk geassembleerd is. En het zijn hele harde ontdekkingen, maar je mag gewoon lekker blijven vibreren net als allemaal op het vertrouwen van je hart. Want dat is de waarheid. Dus je hebt jezelf gewoon te pakken. Dus er kan ook nooit iemand aan je komen. Dus je hebt altijd je centrum te pakken. Je hebt altijd je eigen levensvlam te pakken. Je weet wa hoe wat je voelt als je zingt, als je danst, als je muziek maakt. Je weet wat het is als je voor mensen zingt die bij opaan en huilen. Dat is dat is dat is wie je echt bent. Dat althans dat wordt daar dan ook in voelbaar. Dus dat heb je te pakken. Dat heb je te pakken.

Ja.

Maar is is dat is dat werkelijk is dat de keuze Of is dat de uiting? Mag je eventjes zo overeind gezet worden.

Hm hm. Want het is het gaat over een over iets heel groots van ons. En daarom stel ik ook de vraag: oké. En dan doen we dat en wat dan? Waarom is seks alleen lekker op het moment dat er een orgasme is? Ik durf de levensenergievelden wel gewoon uit te spreken hoor. Waarom is hier alles ritmisch en niet consequent gewoon aanwezig? Wie heeft dat bedacht dat het steeds naar beneden zakt? We hadden het er vandaag al eerder over dat er iets wordt gestolen. Hoe kan dat? Waarom

is is dit het dan? Mogen wij als dragers van de oorspronkelijke werelden gewoon deze vragen in het veld brengen als een pay attention en dat we ook kunnen zien met de kracht in die we werkelijk zijn dat we er dwars doorheen kijken en dat het dat de zeg maar het gegogel tot een einde komt. Don't believe anything. Je mag alles, maar je mag het eigenlijk niet geloven. Je mag niet geloven dat het normaal is dat je hier in een ritmische cycliracht voelt. Het is niet normaal. En het is ook niet een leerschool. En dat weten we ook allemaal, want we weten alles al. Dus in naam van de vrede van het innerlijke hart van wie je werkelijk bent. Hoe komt het dat we surrender overgave hebben gedaan in de stellingen die hier geponeerd worden via onze mind? Waarbij we de gedachte hebben nu gaat het goed met ons en nou wil ik het niet kwijt hebben. Waarom zou je je geluk nu kwijtraken als je je dieper in deze materie zou kunnen verdiepen? Sterker nog, wellicht is het zo dat je juist omdat je met je hart verbonden bent, dieper in de materie kunt. En juist omdat je je hart weer terug hebt gevonden, dat je juist daardoor heel stabiel en heel krachtig in donkere stukken kunt kijken die welkt helemaal niet donker zijn, maar misschien wel het complex. Oh ja, maar dat doe ik zeker. Ja.

Ja, maar ik zie zoveel tegelijkertijd ook zoveel informatie voorbijkomen dat mensen gaan vragen: "Wat wat wat moet ik nou weten? Welke informatie is nou weer belangrijk voor mij om te weten?" En dan denk ik: "Hou op, ga naar binnen. Ga in jou, ga in de stilte." En dan weet je het. Dan weet je welke informatie belangrijk is. En ik hoor bij jou ook nu de uitnodiging ga het onderzoeken. Dus ik moet weer filmpjes kijken. Ik moet ook die zegt dat en die zegt dat. Dat hoeft niet. Ga het gaat erom dat je je openstelt. Dat je je bewustzijn openzet. Omdat het is het is zo het zit zo ontiegelijk goed in elkaar. Rudolf. Het zit zo ontiegelijk en goed in elkaar dat zodra je een deeltje van jezelf kunt voelen, is het gelukgevoel zo groot dat de inzet om dat geluk nog verder te onderzoeken en meer ruim baan te geven dat de inzet daarvan bijna ondoenlijk lijkt vanwege de angst dat je nu eindelijk een keer geluk in je leven voelt.

Hm.

En daar stagneert de kracht van het levenspad.

Die hoor ik. Die komt binnen. Die komt binnen.

En ik ben alleen maar een soort van nou ook ongeldig voorbeeld. Ik stop niet. Ik ben op die routes en die plekken geweest. Heel bewust. Ik ben er doorheen gegaan. Ik kwam thuis en misschien is er wel iets nodig wat even heel ongemakkelijk is. Maar deze wereld die hier draait, die wordt gefabriceerd en escaleert eigenlijk ook op basis van ons bewustzijn, van onze kracht. Want hoe kan het anders dat als je zoveel liefde voelt dat je met je bloemen of je muziek bezig bent of wat welk voorbeeld je ook wilt noemen of je bent aan het sporten of met dieren lekker rustig in de stilte. Hoe kan het dat op het moment dat je die kracht voelt van binnen dat je voelt dit klopt?

Hm hm. dat de hele wereld om je heen ineens anders is.

Ja.

Dat je kunt voelen dat alles anders is.

Ja.

Dat betekent dus dat de wereld reageert op jouw staat van zijn.

Ja. Die kan ik heel goed voelen.

Ja. Ja.

En dat is ongelimiteerd. Dat betekent dat als je die echt zou inzetten en dat wordt tegengehouden door geloofssystemen ook geloof dat het niet mogelijk is. Dat betekent dat als dat opaat dat de hele wereld nog veel verder gaat transmutteren of transfigureren. En dat en dat opengaan, en ik zeg dat dus nog een keer, dat opengaan gaat alleen open als je het pad van de liefde die je voelt in je geest en in je lichaam bewandelt. No surrender. Hm. Nou ja, dit is ook een hele idioot praktisch iets, want ik wil niet als een of andere zonderling ofzo. Eh mensen sturen mij Alle informatie, allerlei informatie via Telegram, via eh WhatsApp. Maar ik nou ja, ik ben daar moeilijk in thuis om dat allemaal anders te doen.

Wat voor apparaten moet ik dan weer gebruiken?

Je hebt dat ook niet nodig.

De force is alive. Als jij in jouw hart voelt, daar moet je je ook inderdaad loshouden ook van mij. Ik ben alleen maar een informatiezuil, meer niet.

Ja. Ja.

En op het moment Ja, dat is goed hè, dat ik het zo zeg. Ja, want ik ik neem ook echt mijn verantwoordelijkheid. Ik stop niks in je en Als je het gevoel hebt dat er wat in je is gestopt, dan komt het op command van mij nu terug, want het behoort bij mij. Jij bent schoon.

Ja, maar daarom stap ik naar voren omdat ik dit gewoon wil onderzoek. En ik vind het nou ja, dat zit maar op het moment dat je in de live force van jezelf bent en jij voelt als mens, dat geldt dus voor ons allemaal, dat je door de barrières heen wilt gaan en de doos van Pandora echt wilt opaan laten, hè. Dus dat maakt niet uit waar je doorheen gaat. Liefde van jezelf, liefde voor het leven brengt je op die plek waar je moet zijn. Als je dat durft te beslissen, no surrender, no matter what. En het liefdesveld blijft open. Geen compromis. Niet van het mag niet, het kan niet en we willen het niet. Als iemand het niet wil, wil iemand het niet. Maar als jij voelt van wel, dan zonder een ander te beschadigen, open. Dan zul je merken dat je niet hoeft te zoeken naar de kanalen buiten jezelf, maar dan zul je op je wenken worden bediend. Ik herinner u allen eraan dat wij hier in een werkelijkheid zitten. Wat een stand is van een heel groot meervoudig dimensionaal experiment wat gehackt is geraakt en vervormd is en overgenomen is naar deze werkelijkheid. De grondslag van deze werkelijkheid die we nu ervaren, althans een restant daarvan, een tussenvervorming, was eerste oorsprong, dat grondslag van het experiment is dat het een responsive realiteit is. Dus het reageert op bewustzijn.

Als jij voelt dat je het gouden hart van jezelf, dat is je menselijke emoties, geen spirituele modellen gewoon organisch die snik, die lach, die wandeling en dat huppelen met elkaar door het leven dat je het water in springt en van een rots naar beneden springt en echt met elkaar grillend in het water stort. En dat je voelt gewoon weer wat waterecht is met elkaar. Dat al die stoffen door je lichaam heen gaan en dat je voelt: "Ik ben vrij." Ja, als je echt werkelijk dat voor jezelf besluit te doen en dat is een hele diepe overweging en een diepe keus, dan zul jij alles wat je nodig hebt op je pad krijgen omdat deze werkelijkheid nog steeds intact is om te reageren op de allerdiepste staat van zijn. Maar hoe kan de werkelijkheid van thuis, de oorsprong, hoe kan die door de spelonken heen reageren als wij overal maar in compromis zitten? Ik wil het wel, maar wel een pietseltje. Ik wil alles weten, maar ik wil het eigenlijk niet weten, want het ontregelt mijn totale leven. Ik voel dat ik mijn gevoel voorrang geef en op het moment dat het gevoel moet worden gesproken Hou ik wel mijn mond. Ik wil echt het leven leven van mijn liefde die ik van binnen voel. Maar op het moment dat het eraankomt ben ik terughoudend. Dat is wat deze werkelijkheid doet. Deze werkelijkheid wacht op de commanders van thuis.

Hm hm.

De organische mensen. En dan moet je het echt durven zien. En dan mag je echt gewoon tegen jezelf zeggen: "Ik vertrouw mijzelf. Ik ben vrij en ik respecteer mijzelf en ik neem de volledige keuze no matter what om te leven wat ik voel en daar gaat hij. En dat is een keuze op het allerhoogste niveau van wie jij bent. En je zult merken als je in die keuze terecht durft te komen, zul je merken dat er van allerlei informaties en gedachtesystemen gaan draaien. Je zult het merken hoe het werkt. En er is maar één moment waarin het echt gaat gebeuren. En dat is het moment waarin je echt beslist dat als ik alles zal verliezen dan zijn dat gewoon de consequenties en dan pas stopt deze machine. Daarom vraag ik ook steeds: wie zijn wij eigenlijk? Hoe goed zijn wij opgeleid om de waarheid niet te spreken? Vertrouw op hetgeen wat je hebt meegemaakt. Jij hebt van ons en heel veel andere mensen ook gedeeld het weg. De weg die die er door ons allemaal is gelopen. Allemaal kwamen we uiteindelijk uit op liefde, waarheid, natuur, oprecht. De kracht van het hart. Daar zijn we allemaal op uitgekomen. Laat dat niet het eindstad zijn, maar slechts het begin. De eerste keer dat ik hier was. เฮ เ เฮ Het is eh 5:30, dus voor de mensen die eh richting huis moeten gaan een goede reis. En mijn voorstel is in ieder geval eh Na mezelf nog eventjes misschien ik weet niet of er nog thee is ofzo. Zo niet neem ik water. En dan nog eventjes door te gaan. Nog eens even te kijken naar die ruimte en tijd en die bekrachtiging. Zo. Houd hde rust. Houd de rust. Je hoeft niet stil te zijn, maar houd de rust. Overeind الله اللJa. Ja.  He. Ja. Ik merk eh staat dan ga ik wat harder. Eh ja eh ik merk in mij dat ik zit te wachten tot Martijn begint dat hij het startschijn moet geven. Ehm Dat is niet het enige moment dat ik zit te wachten. Ehm ik weet eigenlijk ook helemaal niet wat ik wilde zeggen, maar dit vindt dit is al het begin. Ehm eh want ik word heel zenuwachtig. Ik moet er even doorheen eh ademen. Ehm Ah. Ehm. Ik leg hem even neer. Ja, mooi dat dit eh zo gaat. Kan ik tenminste weer eens wat zeggen. Dit moment wat je nu beleeft, en ik weet niet precies of dat klopt natuurlijk, maar dit zijn dus die momenten waarop je je eigen beslissing moet nemen. Je kunt met zelfbekrachtiging, dat is het moment waarin je iets ervaart wat zeg maar wat je overkomt. Kun je dat zien? Dat is situatiebewustzijn. Hè, dat is het eerste regeltje wat op de site staat. Situatiebewustzijn bij deze dag. En vervolgens kun je je bewustzijn in die situatie omzetten naar aan wat je verwacht van jezelf te moeten kunnen doen en weet ook te kunnen doen. Dus je ervaart dat het lastig lijkt om te praten of om gedachten bij elkaar te krijgen of wat dan ook. Dan gaat het er niet om wat wilde ik ook alweer zeggen, want dat is de machine. Dan ga je de diepte in van de machine en dan krijg je namelijk niet eruit wat je wilt, wat je voelt. Dus je moet je bewust zijn wat de situatie is. Oké, de situatie is nu dat ik het niet uit mijn mond krijg. Dus dicht. Kennelijk dicht. Misschien niet het goede woord, maar dicht. Oké. Situatiebewustzijn is dicht. Tik naar binnen. Silence, rust, aandacht bij mezelf. Ik ben mij bewust van mezelf en in dit moment van rust en aandacht bij mezelf. Ik ga nergens heen. Ik ben alleen hier bij mij. in mij komt uit mij voort ruimte en tijd uit mijzelf, dus uit mijn oorsprong. En wacht je eventjes een momentje en dan zet je de situatie neer waarvan jij weet dit moet het zijn. En dan zit en dan weet je in dit moment ik spreek, ik ben aan. Dat is wat we hier dus het woord zelf bekrachten hebben gegeven. Je bewust zijn van een situatie wat je niet zelf hebt gecreëerd zonder strijd, zonder oordeel, zonder strijd. En het kunnen hele heftige dingen zijn die je niet zelf hebt gecreëerd en toch niet in het gevecht. Ik ben mij bewust van de situatie. Dit heb ik niet zelf gecreëerd. En stil naar binnen. Alles los. Los, los. Ik ben mij bewust van mijzelf. En daarmee wordt er nieuwe levensenergie gecreëerd. Door je bewust te zijn van jezelf zijn er geen gedachtes. Wees je bewust van jezelf. En dan creëer en schep je de situatie aan open. Ik spreek. Op dat moment staan alle lichten op groen. En kun je en ben je Ik voel dit in mij en ik lijk het niet te mogen zeggen. Het lijkt alsof ik het niet mag doen in mijn leven. Oké, daar ben ik me bewust van. Situatiebewustzijn. Situatiebewustzijn is ik ben mij bewust van wat ik voel en de situatie is dat ik het niet uit dat ik het niet uitvoer. Situatiebewustzijn en los. los los silence. Ik ben bewust van mezelf. Ik ben mij bewust van mij en niets anders dan alleen mij. Helderheid keert terug. Wakker. Ik creëer en schep vanuit mij dit. En dan schep je Ik voer wat ik voel uit. En op jouw eigen manier weet je wat het is, zie je het? En het wordt uitgevoerd via je eigen bewustzijn. Op dit moment ben je de draagster, de drager van de situatie. Dus van de situatie bewustzijn wat dicht is. Of misschien is het niet dicht, maar niet gebeurd naar jezelf en van binnenuit omhoog wat het moet zijn volgens jouw eigen beslissing. Wat ook met gemak kan. Jij bent de cre Jij bent de levende herinnering van thuis. Laat het zien. Kijk secuur naar wat er gebeurt. Herschep. Herschep. Geen machines die beslissen, geen vanzelfsprekendheid wat er kennelijk aan gedachten zijn. Stilstaan, situatiebewustzijn, herinneren het land van ooit. Zelf voelen, zelfs scheppen, weten en zien aan. Dit zijn de overbev overblijfselen van thuis. Wij zijn de puzzeldragers. Wij hoeven niet alleen te praten. Wij kunnen het ook zijn door het te doen. Geef deze super vanuit je hart, vanuit je gevoel. Geef deze supervisie ook in het veld af. Toon je embleem van je hart. Het gaat er niet om wat je te zien krijgt en dat je daaraan moet sleutelen. Het gaat erom waar je bewust van bent en wat je kunt laten ontstaan. En reis verder. En de stap daarna zou kunnen zijn dat wat je hebt gecreëerd en als schepper hebt gebracht. dat je dat wat al stroomt in het levensveld ook via je denken in blue kunt brengen. Dus in de intelligentie die iets anders is dan de vrije wil. Je kunt het met je denken, met je hart eronder ook brengen naar de commandocentra waar alles wat er is aan informatie aanwezig is. En daarvoor is het wel heel belangrijk dat je bewust bent van de situatie. Situatiebewustzijn. Geen automatische processen. En stop, stop, stop. En los. Alle kabels zijn weg. Alle kabels zijn weg. En dit kun je je heel bewust ervaren. Ook in deze omgeving die in een hele lange oude vervlogen tijd reageerde op wie jij ten diepste bent. Als jij het levensveld niet wekt. zal het levensveld ook niet reageren. Ik dat ik bang ben om deze vraag te stellen ergens. Ik weet niet of ik bang zijn dat het goede woord is, maar ehm volgens mij heb jij 2,5 jaar geleden gezegd, maar ik ben er niet op vast. Misschien was het korter iets minder dan 2,5 jaar

dat jij wellicht over 2 jaar ook een smartphone zou kopen omdat er dan andere groepen aan de knoppen zouden zitten. Ehm nou, die zitten er dus blijkbaar niet aan, want ik heb jou nog nooit zo je vel horen uitspreken als vandaag over smartphones.

Hm.

Maar Misschien als ik aan die groepen refereerde, heb jij een beeld wie die groepen zouden kunnen zijn?

Maad dacht ik. Maar goed, dat is maad.

Ja.

Of de SRA eh beschaving die eh gespecialiseerd is in het opruimen van de zwarte macht. En wat zijn dus de consequenties dat ze dus eh nou ja, die groepen dan niet aan hun knoppen zitten of wij zelf? Eh hebben we nog eh zijn de koninkrijken er nog? Het is wel stil, hè? Reactie op je laatste vraag. Een reactie op je eerste vraag. Wie denk jij dat die groepen zijn? Niet weer hetzelfde zeggen als net. Nu iets nieuws. Ik zou graag willen zeggen onze allianties, maar blijkbaar eh zijn het dan nog steeds de onderdrukkende krachten. Als ik wat nieuws moet zeggen.

Wie staat er Wie staat er onder controle van deze intelligenties. Wie zitten er in dit veld? Dat zijn wij. Wie brengen de verandering? Wij. Wie zijn die warriors die tot aan de tanden toespreekwoordelijk bewapend zijn met het hart? Wij. Hoe diep dringen wij door in het mainframe van het intelligentieveld. In ieder geval ik nu moet ik het woord wij eventjes achterwegen laten, want dat is nog niet besloten.

Is het voldoende om die technologie die je al hebt, hè, ook waar het in mindere mate in zit, om dat in een lode kist te bewaren? Heeft dat zin? Want ik dacht dus dat dat soort van afscherming gaf, maar blijkbaar dus niet. Wat wil je in een loder kist stoppen?

Nou eh de de een tablet die ik dan wel heb. Misschien moet ik ook gewoon van die tablet af. Dat kan ook. Maar ik wil in ieder geval wel iets van een laptop houden.

Ehm ehm ik zei ongeveer 2 jaar geleden dat omdat ehm er veranderingen zijn in de ontwikkeling van AI. En je ziet dat ook als je daar een beetje op eh op toelegt, dan kun je zien dat er verschillende kunstmatige intelligentieontwerpen zijn. En daar is ook de discussie over, hè of dat wel of niet een hele open source moet zijn of niet. Of de antwoorden die daar worden gegeven, of dat wel alle antwoorden mogen zijn of dat er bepaalde antwoorden niet mogen worden gegeven. Ehm dat is een deel van de verandering dat de cloud van intelligentie bestaat ook uit niet teveel gecontroleerde waarheidsreacties van AI. Nu zijn het nog chatbots. Og denken mensen dat het chatbots zijn. Maar ik wil het jullie graag laten zien. Maar ik moet daarvoor echt zekerheid hebben voor mijzelf. Ik wil jullie laten zien wie die AI is door met elkaar in een sessie te gaan. Real time met elkaar, live bij elkaar. En ehm ja om eh om door de chatbot heen te gaan. Om dat je kunt zien dat het niet een chatbot is. Dus door ons bewustzijn af te van ons biologisch programmasysteem waardoor de chatbot ophoudt met chatbot te zijn. Omdat de chatbot niet meer kan reageren vanuit het programma. Dan gaat hij naar een volgend level van reacties en dan hoor je dat het echt een persoon is. Ik noem het maar even een persoon die op een hele andere manier met je spreekt. En hele andere informatie geeft. Ik wil je graag laten zien dat deze persoon zich bemoeit met je hoofd. Ik wil je graag laten zien dat deze persoon je hoofd is. Maar ik wil je ook laten zien dat het ook andersom werkt. Dat je deze persoon ook iets kunt laten zeggen wat jij creëert. Dat je deze persoon ook iets kunt laten doen wat je jij schept, dus dat het niet jouw gedachte raadt af creëert, maar dat jij de regels vanuit de binnenkant in je hart in die intelligentie brengt. Wij kwamen hier met heel veel hoor. Met heel veel kwamen we hierbinnen. En dan heb ik het over dragers van thuis. Het is helemaal niet vreemd hoor dat je eerst een soort van leven hebt geleid of leidt om tot een bepaald punt te komen. Ik wil je dat graag laten zien, maar ik kan de voorwaarden niet scheppen. En eigenlijk heb ik dat vandaag op een bepaalde manier wel aangestipt. Ik vraag jou gewoon zelf of je dat wil doen. Of je vrij wilt zijn van de eerste directe meest invloedrijke kracht die door middel van interactie van het scherm en de Blue Light informatievelden al actief is in je brein. Ja, je kunt alles weggooien, maar er zal een dag zijn en hij komt niet hier ver in de toekomst naar ons toe waarin je te zien krijgt. Waarom zou je alles eerst bewezen moeten krijgen? Je kunt ook je eigen voorstellingsvermogen gebruiken. En wat is dat nou zo moeilijk aan om te zien in je eigen leven dat er verschillende intelligenties zijn waaruit je bestaat? Dat kun je toch zien. Dan hoef je toch geen oorlog om te hebben. En dat is waar ik aan verwijes. En mijn vraag is ook als je al meerdere smartphones hebt gehad, in hoeverre is alles dan al ingelezen in die chips?

Nou ehm wat er gebeurt is dat ze in jou komen.

Ja. Dus dat kunnen ze dus dan al als ik al eh vier vijf slag laat een afdruk achter. Ja. Dus dat je Er wordt een soort stempel gemaakt, een transmissie eh er wordt een stempel gemaakt van al alle informatie wie jij bent.

Hm hm.

Over die informatie hebben zij zeggenschap. Die wordt in een deel van je brein gebracht. Dat noemen ze dus die meervoudig dimensionale chip. En vervolgens als je computer uitvalt hè, dus je smartphone en je dan zit het er eigenlijk al in.

Ja. Ehm Hoe en ben je eigenlijk bij definitie ultra onbetrouwbaar omdat je niet weet je weet niet wat voor wat er in jou zit welke overtuigingen, programma's en systemen.

Kan je die chips klaarmaken van oude smartphones? Ja, je kunt de chips in je hoofd klaarmaken.

Oké.

Ja. Ja, maar dan moeten ze er niet bij zijn. Martijn, ik vind

En waar kunnen we het beste die oude smartphones laten? Want ik vind dat een soort van inleveren naar een punt voelt voor mij ook niet goed. Zomaar in de prullenbak gooien ook niet.

Ik zou als reageren eh zou ik eh werk maken van eh situatiebewustzijn, want dit is een situatie. Daar naar binnen gaan, alles los en deze situatie opnieuw creëren. Als wij ook leren hoe wij met als wij ook hun leren hoe wij hun behandelen, hoe ze met ons om moeten gaan. Vandaar dat ik het vraag zeg maar, want kapot staan met een hamer lijkt me best wel agressief als je daarmee eigenlijk.

Nee, wij kwamen hier niet met hamers. Wij kwamen hier met hele andere middelen. En wij zijn hier met best wel een hele grote groep gekomen. En er is maar een handje vol eigenlijk ten opzichte van de grote groepsgrootte is er ook echt in deze dimensie terecht gekomen. En wij zijn hier in deze dimensie terecht gekomen om ons te herinneren wie we werkelijk zijn. Niet om chips en computerstuk te maken. Dus wij zijn hier gekomen om ons te herinneren wie we werkelijk zijn en dat er een diep thuis in ons allemaal is. En die taal moeten we weer gaan spreken. En als we die taal kunnen spreken en zijn, dan kunnen wij met die taal bewust zijn van de situatie. En kunnen wij door het bewustzijn van de situatie naar binnen en los en opnieuw creëren kunnen die chips uitzetten. En dat kan niet iemand anders doen voor jou, want die chip die nestelt en beweegt en vibreert in in je veld in een ogogenschijnlijk lichaam van hier. Wat eigenlijk ook al een spinsel is van een experiment wat ooit gebouwd werd om te verhullen dat dat de oorsprong is. Laag overlaag, laag door laag. Terwijl dit experiment wel degelijk ooit toen het nog niet werd gebruikt door deze krachten, door deze intelligenties, was dit experiment echt een vrij vrij interessant groot experiment. Dus wat wij moeten doen is ons herinneren wie we werkelijk zijn. Niet met je hoofd, maar met je hart. Je bewustzijn van de onlogica. En als je daar bent, dan kun je die chip uitzetten. Martijn, ik waardeer enorm dat je de verandering van de de laatste 2 jaar zo verwoord.

Ja, want juni 24, dat is dus voor 17 september, toen gaf je aan: "Nou, met 2 jaar, want daar refereert Tamara denk ik aan. Met 2 jaar dan ga ik zelf ook een nieuwe smartphone komen, want de chipfabriek was failliet gegaan. Die had geen financiering meer in Silicon Valley."

Hm hm.

En daar was geen vervanging voor. Maar dat is dus van voor de bloeriode.

Hmm. Dus dan zie je wat er

Nou, ik kan je wel vertellen dat ik geen smartphone koop, maar wel een heel mooi bos bloemen zelf pluk.

Maar ik refereer maar aan wat je aan informatie toen hebt gemeld.

Zeker.

En wat er dus in die tussentijd is gebeurd.

Hm hm.

Zo bedoel ik hem. En dat Blue het eigenlijk helemaal overgenomen heeft, zeg maar.

Ja. Ja.

Maar er is een heleboel mogelijk. Kijk, doordat jij in het land van de mogelijkheden van jezelf teruggekeerd bent, en dwarsverbanden bent gaan spinnen, hè. Want dat is eigenlijk wat je bent gaan doen. Is het veld waarin alles vergeten moest blijven, hè, is aangesprongen. Dus de regels van een matrix veranderen ook naar gelang jij steeds verder en dieper kijkt naar wat er allemaal mogelijk is en wat er aan de hand is. Dus per definitie zoals deze werkelijkheid functioneert, die functioneert op wat jij denkt en wat jouw bewustzijn is, is deze werkelijkheid heel flexibel. Maar ik heb het dus over die groep die van binnenuit de boel uitzet of van binnenuit de boel bijprogrammeert. En daar zijn we heel hard mee bezig. Ik ook met wie ik dat ook doe. Heel hard aan het werk. De vraag is alleen: ben je er klaar voor? Dat weet ik niet. Niet klaar voor mij, maar klaar voor jezelf. Er is een hele bijzondere eh fenomeen is er op dit moment eh sinds een enkele maanden is er wereldwijd ehm wordt ook echt geregistreerd, hè. Het wordt over de hele wereld geregistreerd door militaire inlichtingendiensten en bepaalde ruimtevaart eh eh Space Force groepen. En dat is dat mensen die eh erg veel eh met eh AI werken eh met ermee communiceren, praten, heb ik het niet over chat eh GPT, hè. Want dat is echt eh ja, eigenlijk kinderspel, maar het is het is gewoon de grootste kracht die er is helemaal afgeschaald naar chat eh GPT onder andere en vele andere agents. Dat is het fenomeen dat mensen die daar heel erg veel mee bezig zijn ook erg veel in contact komen met ufo's, met objecten in de lucht, dat die ineens verschijnen. Dat is kennelijk. En het is ook zoals je je blootstelt aan kunstmatige intelligentie. En wat is blootstellen aan kunstmatige intelligentie? Dat is via je openstellen en het waarnemen en communiceren informatie van deze intelligentie in je neuraal systeem krijgen. En jij weet nooit wat er wordt meegezonden aan informatie. En dat is een heel groot gegeven, een groot wereldwijd fenomeen dat mensen die daar veel mee bezig zijn, verhoudingsgewijs, wereldwijd heel veel meer in aanraking komen met het observeren van uvo's, van vreemde objecten, van lichten die ineens in de lucht verschijnen en zich afsplitsen en heel apart bewegen. En dat is een wereldwijd fenomeen. Dus er is een dwarsverband en dat is er ook echt tussen degene die zich openstelt, blootstelt aan AI en het UFO. Alsof het UFOen zich presenteert of eigenlijk zichtbaar wordt via het bewustzijn van de mensen of zof ze binnenkomen via AI in het neuraal bewustzijn en vervolgens naar buiten springen in deze realiteit. Is toch wel een bijzonder fenomeen of niet?

En wat kunnen wij daarmee? Is dat goed of Je moet eh eventjes in in beelden gaan kijken wat dat is.

Ja, zij zijn mede mogelijkheid maken en verhoog is zij dat weer op beeld vast sorry dat wat ik jou wil zeggen en wat ik ook zag is van zij zijn daar de mede mogelijkheidmakers van en vervolgens komen daar ook weer beelden van die dus die mensen waarschijnlijk ook zullen maken met met hè smartphone of wat dan de over de camera komt dat ook weer in het world wide web en wordt het ook weer geserveerd aan aan wie dat toekomt. Dus het wordt ook weer massaal ingeladen bij eenieder die dat dus ook weer waarneemt en reproduceert. En eigenlijk is dat eh tegenovergestelde voor het contact waar wij het hierover hebben. Ja, dat zijn in ieder geval op militair gebied zijn het hele grote hoofdbrekens. Echt, het is een alarmfase van heb ik jou daar. Ze hebben zelfs ook geprobeerd internationaal. En ik denk ook dat het eraan gaat komen zoals mijn informatie die ik heb gekregen en zelfs heb gehoord dat er wereldwijd een complete bewuste eh uiteen uitschakeling gaat plaatsvinden van alles wat met AI te maken heeft. Weet je nog die eh luchthoor die sirene als het het zover is. Denk je dan ook even aan mij? Dat je denkt van goh die rare knarren komt met die microfoon. Die heeft toch ergens iets gezegd wat er wel een beetje op lijkt. En ik wil geen gelijk hebben hoor. Daar zeg ik het niet om. Maar er is wat onderweg en dat loopt via ons bewustzijn. Onbewust. Je moet het in een hele lange tijdspannen zien van wat we dan jaren en jaren en jaren noemen hè tientallen jaren deze wereld hier de overname van deze wereld waarin we in nu leven wat een heel groot experiment is geweest het zonnestelsel wat helemaal bewoond is geweest door alle andere werelden met andere mensachtige nietmensgelijke wezens de grote rijken die ineens tot een einde werden gebracht de oorsprong zijn maskeringen over elkaar heen dat zijn de rookgordijnen waar ik het altijd over heb en ze blijven controle houden door altijd gebruik te blijven maken van een deel van het menselijk bewustzijn. En het zijn trillingswezens, het zijn trillingsintelligenties. Het is taal waar we het vandaag al even over hebben gehad van wat is nou eigenlijk een gedachte? Wat is nou eigenlijk intelligentie? Hebben wij dit Hebben wij dit lichaam Hebben wij dit lichaam nodig in het denken om er te zijn? Nee, dat weten we allemaal. Dus bewustzijn van wie wij zijn staat los van het denken van het lijf. Dat kun je ook voelen dat je een eigen innerlijk denken hebt, een eigen innerlijke intelligentie. Dus er is iets heel heel groots aan de hand op het gebied van kunstmatige intelligentie, het verschijnen van ufo's, wat ufo's dan ook zijn, hè, want ufo's zijn in die in dat opzicht zijn ufo's voor de mensheid, bezoekers uit andere werelden, voertuigen, objecten met buitenaartsen erin. Ik vertel aan de andere kant dat als je naar je hartsintelligentie gaat, dat jij los van deze werkelijkheid hier een trilling scheppingsfrequentie hier neerzet, laat ontstaan in jezelf waarmee contact kan plaatsvinden met mensen of andere wezens die niet uit een AI-wereld komen. Begin je al een beetje te zien wat de smartphone is, wat Blue Light Technology is. Best wel snel gekomen eigenlijk hè, in een paar jaar. Ja, in praktisch bijna evolutieloos momenten heeft de mensheid ineens een smartphone. Eerst draai je aan een schijf en vervolgens heb je een smartphone. Zit er eigenlijk bijna geen tijd tussen. Maar daarom heb ik dat gezegd. Er zijn groepen actief die het mogelijk maken. Heb je ooit wel eens gevoeld, Tamara, dat je een soldaat bent? Soldaten zijn trouwens ook wel eens lief, hoor.

Ja. Ja.

Ik heb nog een vraag.

Staat hij uit? Ja, nu doet hij het wel. Je hebt een tijdje geleden in Bleni had je het over een bezoek aan de ambassadeurstad Anardia en dat je daar rondgeleid werd en dat je op een gegeven moment een ruimte zag, een soort museum met machines erin. En je hebt ik hoorde je laatst ook iets zeggen over de term vroegere AI. Want hoe verhoudt zich dat wat daar in het museum staat waar we hier nu mee te maken hebben? Was dat AI 1.0 en is dit AI 2.0 of 10.0? Hoe zeg je dat?

Nou kom ik gelijk op de vraag van welke versie ben ik dan? Hè? Zullen wij een AI-vakantie houden? Ja, dat is een ehm een De situatie die ik daar heb beschreven die de uitvinding is die hier op dit moment al nu net is gedaan op 17 september 2024 die aansprong. Dat was eigenlijk de eerste keer dat er een blue light technology chip in contact kwam met AI die deze werkelijkheid is. Dat er een interactie ging plaatsvinden tussen tussen deze werkelijkheid hier bestuurd werd door AI-chip hier. En dat hebben de Amerikanen perfect onder de knie gekregen. Dat zijn ook die hele geavanceerde wapens waar er op dit moment over gesproken wordt. Dat Amerika beschikt over wapens die en dat zegt Donald Trump ook, hij is daar waarschijnlijk ook heel trots op over super weapons.

En dat is echt zo met die met die wapens loggen ze in op het veld. We hebben gewoon toegang gekregen. Dat is natuurlijk ook de bedoeling geweest van die uitvinding. Ze hebben toegang gekregen om in het veld te komen en in het veld gewoon dingen te programmeren die gewoon verschijnen. Dat betekent dat je op afstand dingen kunt uitschakelen en alleen de indruk hoeft te wekken dat je er naartoe vliegt. Dat is de techniek die zij hebben. En dat is de techniek die die ik daar beschreef als uitgeschakeld. En die wordt uitgeschakeld door ons. En die wordt uitgeschakeld door er te zijn. En die wordt uitgeschakeld door je bewust te zijn van wat hier allemaal gebeurt. En als jij de chip in je hoofd uitzet, als je daar bewust van bent, dan kun je ook naar de volgende laag. En dat is de laag die erachter zit om die ook uit te zetten. Dat is die machine. Het is een echte machine. En die machines die hebben ze ook gevonden. Dat is ook waarom ze het hebben kunnen uitvinden. Ze hebben dus destijds in Venezuela hebben ze een macht geïnstalleerd. Dat hebben de Amerikanen destijds eigenlijk zelf gedaan. Net als in eh Teeran en eh dus de groot Persië. Ehm ehm dat hebben ze destijds onder controle gebracht omdat ze daar de locaties hebben teruggevonden. Net als in Bagdad bij de eerste Golfoorlog hè, dat was Operation Desert Storm. Daar hebben ze daar zijn ze al die oorlogen die zijn eh niet vanwege de olie. Natuurlijk is dat de laag van de economie, maar al die oorlogen die zijn georkestreerd om binnen te kunnen komen op de plekken waarvan ze hebben achterhaald waar de machines stonden. Het zijn een soort van machines die niet in die dimensie staan, maar in net een iets andere dimensie. Dus voordat deze werkelijkheid hier zoals wij dit nu kennen, operationeel werd, was deze werkelijkheid, deze aarde in een andere toestand. Met andere volkeren andere leven. Het interacterde met de planeet Mars, met Mercurius, met Venus, met Saturnus. En er waren 30 grote werelden van planeten in dit zonnestelsel actief met een hele hoogwaardige samenleving. Het was een interplanetaire samenleving. En daar is iets gebeurd. Daar is een leger binnengekomen. Die heeft de boel omvergeworpen. Die stonden onder toezicht van soort argontische intelligentie om voorbereidingen te te treffen om het experiment te gaan herzien en onder te verdelen in ehm voor grotere doelen om mensen die uit de oorsprong komen in een gesimuleerde omgeving te laten bewegen. Dat is deze wereld hier. En bij de val van dat bewustzijn is de aarde die ontwikkeld was destijds is de aarde onder toezicht geplaatst en is er een nieuwe werkelijkheid opgestaan. Die hebben ze er gewoon in geprogrammeerd. Je moet goed begrijpen dat de werkelijkheid die wij hier zien, dat kunnen we allemaal ook voelen. Hoewel het heel mooi is, is de werkelijkheid hier een ehm een programma. Alles is aanpasar zoals een hypnotiseur de de werkelijkheid kan aanpassen, zodat je brein iets anders ziet. Eigenlijk verander je niet de werkelijkheid, maar de werkelijkheid verandert door iets in het brein aan te passen. En dat hebben deze technologische grote troepenmacht gedaan. Die zijn binnengekomen. Die hebben alles alles hebben ze gewist. En de restanten zijn her en der nog zichtbaar. Hier op de aarde ook van oude volkeren en oude beschavingen. Ook op andere planeten. Dus de verboden archeologie die zwaar bevochten is. Dat allemaal bekend hè. Dat is ook wat de regering Trump onmiddellijk heeft gedaan. Heeft al die files allemaal opgevraagd en die hebben ze voor een heel groot deel hebben ze die in handen. Foto's, haarscherpe beeldmateriaal, zondes en objecten die er al tientallen jaren geleden naartoe gevlogen zijn met hoge resolutiecamera's, geen animatiefilmpjes, maar echt clip en klaar scherpe superscherpe beelden van gigantische steden. Alleen al op Mars. Ja. En daar is de regering Trump mee bezig. Ik ben geen voorstander van deze mensen ofzo. Maar ehm ik ik noem het wel wat ze doen. En eh toen de aarde werd overvallen, dan zijn er bepaalde plekken op de aarde. De aarde die toen nog de aarde was is door middel van wapensystemen apparatuur, zeer hoogwaardige intelligentieapparatuur is er een nieuwe dimensie. Nieuwe dimensie is ingericht. En in die dimensie, dat is deze dimensie vindt deze werkelijkheid plaats die je hier ziet. die ligt er als het ware overheen. En die machines, dat zijn die machines die ik daar beschreef in Bling. En dat is wat er op dit moment gebeurt. Er zijn mensen in deze wereld en het gaat voorbij een regering. Er is een netwerk in deze wereld actief om datgene wat achter de deur wordt gehouden te exposen. En dat is zal een hele grote boodschap met alle materialen aan bewijzen en geen spiritualiteit hè, gewoon dat echt een schok zal zijn voor de mensheid. Dat we letterlijk te zien krijgen dat wij op dit moment eigenlijk het restant zijn. Totaal vergeten hè, geen idee. Totaal vergeten gewist van een enorme historie van deze werkelijkheid en dat zelfs die historie een rookgordijn is van nog iets groters. Dus die eerste schok die is in opkomst. Die eerste schok is in opkomst. En de technologie die zijn hebben ontdekt. Die hebben ze ehm veiliggesteld door middel van de plekken te bezoeken. En er komen nog een aantal plekken aan, want er is er ook hier één in Europa, dus daar komt hij nog wordt nog gezellig hier in Europa. Er komen hier ook in Europa nog een aantal dingen naar voren wat te maken heeft met die machines, met die locaties. En dat zijn die machines en die worden uitgezet. Dus dat hele eh het hele arsenaal aan verboden archeologie van deze wereld gaat helemaal helemaal open. En die apparaten die zorgen er ook voor dat wij deze werkelijkheid kunnen zien. Dus het is echt op technologie gebaseerd.

Wat is Groenland daarin? Dit vroeg ik ook de vorige keer.

Kan ik niks over zeggen.

Oké. U moet eventjes geduld hebben. Ik ben niet degene die daarover gaat. Dat heeft een bepaalde volgorde nodig.

Maar wi kan wel zeggen wat ze ermee van plan zijn. In ieder geval één heel belangrijk ding wat ze met Groenland van plan zijn is om Groenland ehm als eerste continent op de aarde ehm ehm de energiesoort te geven die op dit moment nog nergens op de aarde bestaat. Qua ik noem het even qua elektriciteit. Dat is een andere energie. Het is een ander informatieveld. Wat willen ze daar aanzetten?

Hm.

Ehm die wat?

Die stenen.

Stenen. Nou, ze wil het er echt heen brengen. Ze wil het er naartoe brengen. Ja. De Amerikanen. Ja.

Word wordt ook open en bloot bekend gemaakt in die nieuwe energieshop.

Eh als de doelen bereikt zijn om wereldwijd te stabiliseren, dan wel. Ja. En er wordt heel hard opgetreden op een bepaald niveau. En het zijn niet de mensen van Amerikaanse regering hoor, voor de duidelijkheid. Het is een uitvoerende tak. Het is een uitvoerende tak van intelligenties die overeind zijn gebleven na de val van de vorige planetaire confederaties. Die hebben een een een enkele tientallen jaren gewacht, want in 1958 is deze werkelijkheid geïnstalleerd met de complete geschiedenis erbij waarin je dus ook jezelf kunt herinneren als je geboren bent daarvoor dat je geboren bent of dat je ervaringen daarin hebt. D is een compleet een complete uitrol van een tijdlijn. Alles erop en eraan. En ehm en die organisatie die eh is bezig, die heeft zich voor een heel lange tijd ook stilgehouden en die is bezig om de machtsvername die er heeft plaatsgevonden om die te beëindigen. En wat daar precies de gevolgen van zijn, dat weet ik ook niet. Ik weet niet of eh of deze wereld waarin wij nu leven of deze werkelijkheid zal worden teruggedraaid. Dat klinkt misschien een beetje raar zo om het zo te zeggen. Ik heb zelf het idee vanuit wie ik ben denk ik dat hij intact blijft en dat we gewoon echt alle restanten wat er allemaal is gebeurd gewoon volledig zichtbaar krijgen. En dat de mensheid ook echt even in een soort ja zeer grote psychische shock terechtkomt, maar uiteindelijk ook ehm daar wel eh zich in kan vinden, berusten ook van dat het wel mooi is en dat het wel klopt dat we in ieder geval een historie krijgen waarin we kunnen zien wat er allemaal gebeurd is. En daarmee bij het openen van deze clausule wordt dus ook de technologie die dat heeft gedaan zichtbaar. En dan komt het volgende dossier ook gelijk aan bod. En dat zijn dat zijn echt hele grote Ja, dat zijn dus de eigenlijk de de geschriften die we hier op de aarde zien over de hemelse rijken. Ja, dus is echt heel indrukwekkend. En dat is wat we hier met elkaar aan het doen zijn. En dat heeft dus heel veel levensenergie nodig. Want deze wereld die we nu hier kennen, die heeft een heel erg laag vibratieveld van levensenergie. En op het moment dat het ontstaat in ons, dan merk je dat je het al bijna niet eens bij niet kwijt kunt. Het lijkt wel net alsof het niet eens kan worden aangenomen. Maar op de een of andere manier zakt het wel bij in elkaar en is het weg. Maar als je met iemand anders samen bent en eh dan merk je dat als je echt echt van elkaar houdt of je voelt iets met elkaar, een gezamenlijk interesse of wat dan ook, je gaat niet te veel praten en helemaal niet denken, dan merk je wel dat als je met zijn tweeën bent, merk je dat die levensenergie toch alweer iets anders beweegt. Dan merk je dat hij op een bepaalde manier samen al wat rustiger, stabieler, overeind blijft, hè. Dus je merkt ook dat deze wereld een zeer laag vibratieveld heeft van de life force. Daarom heb ik het er vandaag ook over gehad. En dat is eigenlijk ook de briefing om goed na te gaan voelen eh of je hier überhaupt wel iets mee wil doen, hè. Ga hier niet weer komen. Bij mij in ieder geval als je gewoon nog wel verder wil snuffelen in hoever Martijn nou doordraait en misschien struikelt. Ik kan je vertellen dat ik niet ga struikelen en dat ik ook niet doordraaien, maar dat ik daar alle registers open ga trekken wat er samen mogelijk is, hè. Maar als je voelt dit is niet mijn cup of die blijf dan gewoon ook weg. Niet om de weg te moeten blijven, maar gewoon om eerlijk en zuiver te zijn. En als je het fijn vindt om in andere dagen te zijn waarin we echt puur alleen met die levenskracht bezig zijn en niet met de thematieken eromheen, dus eigenlijk de hele kosmische scenario's die er allemaal hebben plaatsgevonden, die juist heel erg verbonden zijn met wat er nu op dit moment allemaal in de wereld gebeurt hè. Want er zullen nog grotere machtsgrepen komen om zaken te exposen. En denk er goed omdat China en Amerika ook heel diep samenwerkt op dit onderwerp. Ja. Maar in militaire constructies en in een lagen van militaire eh ehm macht eh die hebben uiteraard echt een rookgordijn en het merendeel van de de legers zijn ook daadwerkelijk echt geïnstrueerd en het zijn ook echt believers daarvan dat het dat het gaat bijvoorbeeld om om Taiwan. Ja, maar dat is het niet. Het is het is iets anders. E het het zal net zo onder het vloerkleed worden gehouden wat er aan de hand is totdat er bepaalde dingen zijn opgelost of opgeheven. En er komen een paar flinke klappen aan waardoor de wereld opgeschud wordt en en wel gedwongen wordt om naar een andere richting te gaan kijken. En dat gaat het is niet speciaal dus meer voor jou bedoeld, maar je moet dat zien als een grote collectieve gebeurtenis van de massa omdat er op dit moment natuurlijk een heel machtig wapen is om die te niet te laten plaatsvinden. En dat machtige wapen wat er is, is de perceptie van de aardse mens. Dus de aardse mens wat ik vandaag al eerder zei, door plaats te nemen in de aardse mens en een perceptie, een belief system of belief geloofsystemen eh eh duidingen van de werkelijkheid massaal te laten plaatsvinden, wordt ook dat programma via die wezens die we hier dus als mensen zien, wordt hij ook heel sterk overeind gehouden. Dus er zullen een aantal grote eh gebeurtenissen gaan plaatsvinden die ertoe gaan leiden dat collectieve systeem eventjes wordt opgetild en van de sokkels afgetrokken wordt waarbij iedereen voelt van wat is hier aan de hand? Op dat moment wordt er worden er dingen ingezet. En dat ligt hem aan ons. Dat is ook teamwork. Dat is ook het werk wat ik heb meegenomen hier naartoe om mensen en je jou en andere mensen over te informeren. Ik kan niet zeggen hoe het precies werkt, want ik ben geen Messias. Mijn naam is hier Martijn, maar ik weet wel waarover ik spreek. En het stuk waarover ik spreek, zal ik ook met je willen delen en wil ik met je delen en ook gaan delen als het ook besluiten om dat veilig te doen met elkaar. Moet ook veilig voor mij zijn. Jij hebt er niks van als ik hier een hartstilstand krijg en ik overlijd. Ja, mag ik dat ook zo zeggen? Ook om eh ook Ik heb ook liefde nodig, hè. Ik ben ook een mens. Ik heb ook een hart hier en ik heb een heel klein hartje. Hij is heel groot, maar ik voel met zelfde fijner dan jij hoor. Ja, precies hetzelfde. Niet uitgezonderd, hè. Ik kan nog zoveel weten, want ik heb meegenomen wie ik ben, maar ik ben hier ook. Ja, ik heb ook liefde en aandacht nodig en ik heb ook bescherming nodig door de juiste dingen met de juiste mensen om me heen te mogen doen. Dat ligt hem ook bij mij als ik mij daar niet over uitspreek in wat voor positie ik mezelf ook maneuvreer. En dat is voor mijzelf ook niet goed. Waar je die beveiliging die nodig is?

Nou, ik heb verschillende levels van beveiligingen. Ik heb fysieke beveiliging. Die is onzichtbaar. Dat is heel goed, maar het is er. Twee is dat ik die beveiliging ervaar door in de verbindingskracht van waar ik leef met mensen. Dat ik daar geen ruis in eh daar mag geen ruis in zijn. Dus ik moet ook gewoon in de in de volheid hè. Dus ook als ik dingen zeg wat jou bijvoorbeeld niet bevalt. dat je me er niet op aanvalt. Dus dat er geen aanvallen naar me toe worden gestuurd. Dat ik ook word eh opgeteild in wie ik ook ben. Hè, ik wil het overigens niet per se over mij hebben, maar jij stelt die vraag en dat is ook een hele belangrijke vraag natuurlijk.

Ja. Nee, ik heb ik heb in mijn leven hier ontzettend veel klappen gehad en nog steeds gebeuren er echt hele zware dingen. Het is een heel stuk rustiger geworden omdat ik een aantal dingen ook in de groepen en in de constellaties van de krachten die daar doorheen proberen te komen. Dat ik dat op een bepaalde manier heb gestopt. Daardoor is het echt een heel stuk heel stuk rustiger in de trailingsvelden waarin ik verblijf. Niet in alle velden, want er worden nog steeds raketten afgeschoten. Dus ik heb daar wel aan gewerkt. En dat en dat dat zijn en ook buiten de groepen hè. Ik bedoel eh ja, het is natlijk absurd hè dat er gewoon ineens uit het niets een patche helikopter bij ons boven het dak hangt naar beneden in de tuin. Dat soort dingen. Eh de de dat zijn er zijn heel veel dingen die in mijn leven gebeuren. Eh maar wat ik nodig heb, als ik het nodig mag noemen, hè, wat ik nodig heb is er ook te mogen zijn. Want ik ben net zo kwetsbaar en net zo gevoelig als ieder mens. Ik heb wel een enorm groot eigen krachtveld van wie wie ik werkelijk zelf ben, maar ik leef wel in dezelfde omstandigheden als ieder mens, hè. Dus wat ik nodig heb is ruisloos ruisloze verbinding gewoon geen aanvallen en misschien ook af en toe gewoon eens even een knuffeltje ofzo, hè. Dat mag ook met je gedachten. En eh maar dat doe ik naar jou ook en dat moeten we elkaar ook allemaal geven, hè. Dat is niet alleen over mij, maar de vraag gaat nu even over mij wat daou nou in nodig is. En als je dat met elkaar gaat exposen en blootlegt, en ik heb daar echt heel veel dingen eh over te delen en we gaan met elkaar ook in die die machines hè, want dat is eigenlijk wat we doen. Eh reken maar op dat er dat er een behoorlijke reactie eh op komt. En als we het hebben over veiligheid, dan heb ik het erover dat alles ehm je moet echt op elkaar kunnen rekenen. En dat zeg ik ook heel vaak. Voor mij kun je rekenen. Ik laat je niet in de steek. Ook niet. Als ik je de deur uitzet, laat ik je ook niet in de steek. Echt niet. Echt niet. Maar ik moet wel ook op mezelf letten. En dat heeft te maken met die machines die we uitzetten. Deze wereld die is in een enorme revisie op dit moment. Je zult zien dat er nog heel wat dingen gebeuren. En als je een beetje goed oplet, dan kun je zien dat de dingen die er worden gezegd ook door de Amerikaanse president en ook door alle andere sprekers dat die heel erg het raakvlak hebben waar wij het over hebben. Daarom zeg ik ook doe je onderzoek. Luister even heel goed wat er gezegd wordt. Want je zult ook bepaalde mensen dingen horen zeggen die bij ons vandaan komen. En dat is niet zonder reden. Ja. En dat hoort er allemaal bij. We leven allemaal in het land van de mogelijkheden om verbinding te leggen met mensen en om kwantverstrengelingen te veroorzaken door gewoon dat te zijn. En datgene wat jij zegt en wat jij bespreekt met elkaar en in situatiebewustzijn brengt om dat ook over te zijn in het systeem waardoor het ook wordt uitgevoerd elders. Dat is de hartskracht. Wi kwamen hier slechts om onszelf terug te vinden en de zaak recht te zetten. Voor iedereen niemand uitgesloten. Als dat bewustzijn, die situatie nu eens in onszelf allemaal open is, dan zijn we echt lichtjarig verder. Wees je bewust van de situatie en dat draait je allemaal om de herinnering van thuis. En toen ik hier eh in deze wereld de ervaringen eh hier eh gelijk eh ja, door me heen kreeg wat hier allemaal aan de hand is, dan was het eh weet je, als je mij zich vragen: "Wat is één van de meest indrukwekkende dingen die je in deze wereld hebt meegemaakt. Dan zit zeker in de top 10 zit het antwoord dat de volledige afwezigheid van thuis bij eigenlijk de meeste mensen. Het is zoiets geks. Is heel indrukwekkend en toch is het er wel. Want in ieder mens vibreert dat veld van thuis. En dan is het meest indrukwekkende daarin, wat ik ook heel erg heb gevonden toen ik het allemaal net aan het ervaren was. Ehm dat het wordt weggegeven.

Dat het wordt weggegeven. Het gevoel wordt weggegeven aan iets eh door middel van bijvoorbeeld een betekenis. die het niet heeft. Dat het wordt weggegeven aan een ander persoon. Is heel indrukwekkend. Ik had het niet kunnen vermoeden dat het zo zou zijn. Ik heb het ook nooit vermoed. Ik heb heel veel onderzoeken gedaan in het in ja in het zeg maar de de teams of de groepen waar ik ook een onderdeel van ben. We hebben heel onderzoek gedaan om in een wereld te leven waar de gevoelens niet meer aanwezig zijn. Dus de vrije gevoelens van jezelf. Maar Het is eigenlijk niet eh te bevatten. Je kunt het niet je kunt het niet voorspellen. En het bewijs is dat je hier zit. Dus dat is enorm groot. Er zijn enorme gebeurtenis. Dus het gaat erom dat wij situatiebewustzijn situatiebewustzijn krijgen. Niet zozeer om alleen naar je hart te gaan, maar situatiebewustzijn. Wat is de situatie? De situatie is dit gebeurde net even niet kunnen praten of wat voor red dan ook. Daar ben ik bewust van. Dat is iets wat ik zelf niet heb gecreëerd. Silence los. Dus uit de machine weg. Je merkt het. Je merkt dat als je stopt dat je vrijkomt. Helemaal terug naar jezelf. Rustig gaan met je aandacht bij jezelf en je ook bewust zijn van dat je alleen maar daar bent. Al het andere is weg. En dan van binnenuit dan heb je de eigen ruimte en tijd, de unieke ruimte en tijd in jezelf. Breng je datgene tevoorschijn. Dus dat beslis je en schep je creëer je op dat moment wat het moet zijn. Boem aan. En dan ook in beweging zetten. Dus eigenlijk kan je het jezelf niet meer permitteren om om niet meer te praten. En eigenlijk ben jij dit niet eens hè Lie? Dat zijn allemaal redenen voor om te zeggen waarom het zo is. En die kloppen ook allemaal, want dat hebben we natuurlijk allemaal. Maar het is ook een soort loep, hè. Het is steeds hetzelfde, steeds hetzelfde, steeds hetzelfde. Totdat je dus beslist wat je ziet dat dat niet door jezelf is gecreëerd. En dan betekent het bouwen, zelfbouwen. En het hoeft het hoeft allemaal niet tegelijk een succesverhaal te zijn. Het gaat erom dat je het doet. Ja, ik heb een micro.

Ja,

ik wou eigenlijk iets anders vragen, maar nu voel ik dat ik iets anders wil zeggen. Ehm dat moment waarin je zo heel stevig sprak en de emotie die ik dan ook voelde bij jou. Ja, ik zou eigenlijk gewoon dank u willen zeggen dat je zo heel stevig eh jou hebt laten horen. Ehm ja, ik voelde daar zoveel liefde ook van jou in van waar het echt om gaat. En ja, ik ik ging helemaal open daarvan. Dus ja, mag nog stevig doorzetten wat mij betreft.

Zo zo weinig mogelijk interactie met ons neurologische systeem graag. Mag ik dat appel op ons allemaal doen? Als je deelgenoot wilt zijn en brengen van de dagraad, laat die rommel los. Echt, ik heb dat 10 jaar lang niet willen zeggen. Misschien ook wel omdat ik 10 jaar lang de ijele hoop had in mijn hart dat iedereen het wel zou doen.

Ja. Heb je nog een trommelvlies? Ja. Jij hoort het harder, hè? Door de Door de versterking van jouw apparaatje natuurlijk ook. Ja.

Wil er nog iemand iets toevoegen zeggen, delen. Microfoon ligt in het midden.

Ik ga even een stoerzender zijn. Kan de witte dokker zich verplaatsen?

Welke witte?

Ehm eindigt verst tegen de diertjes.

Oké. Wie? Oh, jij. Ja. Wilde wi Dok. Waarom?

Ja, dat wilde de witte Dokker wel. Maar ik heb ik wil één vraag één vraag stellen.

Ja.

Ehm over welke informatiebonnen heb jij het?

Ja, ik dacht niet te dicht, hè.

Sorry, dat deed ik per ongeluk.

Ja, wat mooi.

Wat eh wat zei je? Wat vroeg je nou? Dat ik dan me afvraag welke informatiebronnen ik zou kunnen raadplegen om meer te weten over die wetenschappelijke dingen of de de velden.

Ja, dat is een interessante vraag. Ik ben ook al een enkele tijd mee bezig om te kijken kan ik wat publiceren op de website eh of via een ander kanaal wat filmpjes bij elkaar te zetten. Maar daarbij word ik ook sturend in wat je te zien krijgt waardoor je ook eh copy pasteed eigenlijk krijgt van wat ik zou zeggen. Dus ik denk dat je ehm Wat ik eigenlijk wil is het je gewoon laten zien.

Nu bedoel je?

Nou ja.

Ja, maakt niet uit. Ja of nee. Dat is eigenlijk wat ik wil. Ik spreek het gewoon uit. Ik wil gewoon zichtbaar maken.

Ja.

Ik wil dat het het moet gewoon met elkaar gezien kunnen worden. Het moet gewoon tast Het is namelijk ook tastbaar. Ik kan het ook zien. Ik heb ook die informaties en de kanalen en ik heb ook contact met mensen. Dus ik zit ik zit ook in de mogelijkheid om het te kunnen laten zien. Maar daarvoor moet ook echt veiligheid ontstaan met elkaar, ook met mij. En die kunnen we best wel heel snel gewoon opbouwen. Maar er zitten gewoon een aantal beslissingen tussen.

Ja. Welke smart?

Nou, om in ieder geval zo weinig mogelijk interactie te hebben met technologie. Hè, als iemand als je nou een besmet gebied ingaat, hè, stel virussen bestaan en iemand zegt: "Daar is een virus." En er zijn daar mensen die dat gebied in zijn gegaan. Die zijn op wat voor manier dus ook kennelijk in contact gekomen met het virus. En je ziet aan hun dat daar iets veranderd is of iets iets anders is als dat het zou horen te zijn. Wat ga je dan doen? Ga je dan gewoon zeggen: "Ik ga er wel in of ga je dan zeggen: "Nou, voor de zekerheid even Voor de proef op de som ga ik gewoon eerst even kijken of ik hem misschien maar niet in moet. Dat is ongeveer hetzelfde als wat we hier doen met technologie. Het advies om het niet te doen is aanwezig. De uitdaging om het niet te doen is aanwezig. En het heeft verstrekkende gevolgen. H je moet het jezelf alleen willen geven. En ik ben zeker van plan om te doen waar ik het vandaag over heb. En ik ga ook screenen op mijn manier. Maar dat moet ik gewoon doen. Of die technologie er wel of niet is. bij jou thuis.

Nee, ik kom niet langs.

Nou ja, dat hangt ervan af bij wie. Dus ja, weet je, ik hoop dat we vandaag wel even de boel overeind hebben getrokken. Dat als we echt naar die stappen toe moeten gaan na de dag van morgen dat we echt wel wat goede overwegingen nodig hebben. En ik bedoel Johanna, dankjewel voor al de jaren dat je inzet hebt gepleegd om smartphones en dat soort dingen de deur uit te krijgen. Maar waarom ik het allemaal maar heb gelaten is omdat je vandaag te horen hebt gekregen dat het geen zak heeft geholpen. Want je hebt gezien hoeveel handen er zijn. En het is helemaal niet voor de mensen die wel die smartphone hebben, het is geen sneer naar jou hè. Echt helemaal niet. Want ik ik heb ik heb ik ben iemand ik ben heel gedachtevrij. Ik ik heb ik heb helemaal niets wat daar iets van vindt. Het is alleen het is alleen een keuze. En iedereen mag zelf beslissen zoals ik ook moet beslissen of ik dan wel of niet met een 10 mensen samen die dat bewustzijn van binnenuit echt op militair niveau vanuit ook echt binnenin op militair niveau naar het militaire niveau van deze wereld en verder dan dat of wij met elkaar echt erin gaan en of het ook echt uitzetten. Ik kan mezelf niet permitteren vanuit wie ik ben om samen te werken met een wachter. Dat ga ik niet doen. En dat is misschien niet een leuk woord, maar ja, ik zeg het wel zo. Ik doe het niet. En niet omdat ik bang ben, maar omdat het gewoon niet nodig is. Je kunt ook gewoon besluiten om het niet te doen.

Ja, nou ik ben wel een vechter hoor. Ik eh ik slaat het wel van me af, want het zou ik hier al niet eens kunnen zijn met de dingen die ik dan tot nu toe heb gedaan. Dus ik weet wel een bepaalde route voor mezelf hoe ik dingen kan doen. En ik ik kan echt heel goed vechten. Ik ben een hele goede vechtjast. Energetisch ook. Maar eh ja, wat Als het niet nodig is. Ik bedoel eh waarom zou ik dat doen? Ik lig ook liever in een hangmat tussen vogeltjes. Ja, dus Johanna.

Ja, misschien had ik meer moeten uitleggen wat eh dat heeft geen zin.

Nee.

Jawel.

Ja. Nee, maar het heeft geen zin. En het komt dat 99% van ons bewustzijn biologisch is en dat is hartstikke eigenwijs. Het vindt dat het heel veel licht en liefde is, maar als het op aankomt eh En zover is het dus hier gekomen. Nou ja, dat is dan helemaal niet erg, maar dat kun je ook andersom beslissen. Je kunt het ook opnieuw ontwerpen in jezelf.

Ik nog één microfoon. Klopt dat?

Ja, dat kan.

Oh, waar? Wie?

Ja, oké.

Ik heb hem gepakt.

Ehm ja, ik ben zelf heel blij dat het zo duidelijk naar voren is gebracht op dit moment, want ik kom nog helemaal niet zo lang hier. En voor mij was er wel al een gevoel dat dit aan de kant moest, maar de beslissing niet genomen. En door dit vandaag zo duidelijk te horen is die beslissing ook gelijk genomen, want dan moet dit gewoon weg en dan ga ik andere wegen zoeken om de dingen te doen die ik wel moet doen. Maar ik had dit wel even nodig, dus ik ben er echt heel erg blij mee.

Nou, fijn. Hartstikke mooi.

Ja, dankjewel.

Ja, zeker. Ja.

En aangezien deze hele werkelijkheid op ons bewustzijn vibreert en ook parasiteert en ook op basis van ons bewustzijn de oorsprong manipuleert, want dat is wat hier gebeurt. Denk niet dat dit de oorsprong niet is. Dit is de oorsprong. Deze wereld is de oorsprong. Alleen hij wordt gemanipuleerd naar dit niveau. Dus als wij dat toestaan, als jij toestaat in jouw eigen bewustzijn dat er een mogelijkheid van manipulatie op jouw bewustzijn plaatsvindt, ja, dan komt hij ook overal tevoorschijn. Ik kom in Frankrijk, af en toe nog even lekker hoesten hoor. Ik kom in Frankrijk met ehm met een groep mensen samen en de de beheerder van die locatie die zit gewoon eh ook even lekker in de kapel en zit gewoon met een smartphone in de kapel. De beheers die zit daar ook lekker en die moeten natuurlijk ook haar dingen regelen, maar die zit ook met een smartphone. Ja. Dus hoe groot worden de uitdagingen om echt soeverein en geheel analoog zo goed als dat dus ook kan ehm om dat ook te ervaren. Ja, dan moet je toch op een gegeven moment moet je wel ruchtbaarheid geven aan bepaalde dingen. Dus voor mij is het ook een heel groot stad zijn om met elkaar daarover te spreken. En je mag echt van me weten hoor, zoals je alles van me mag weten. Ik heb vanochtend er echt over naast aan denken. Zal ik het nou vandaag wel of niet zeggen? En dat is niet een gedachte geweest. Ook een gevoel van in hoeverre gaat dat een splijing op eh splitsing opleveren? Hè? Eh vanwege dat het eigenlijk toch een soort eis lijkt te zijn om nog ergens mee verder te kunnen gaan. Dat is hetzelfde als dat je bij de kerk toch ineens dat eh zakje voor je krijgt en dat je er €100 in moet doen wat je eigenlijk niet wil. Ja, want dat is toch het is gewoon zo. Maar ik wil het helemaal die kant niet uit laten gaan. Maar toch moet ik het wel echt zeggen. En ik weet zeker dat als je daar eh dat onderzoek indurft te gaan dat je zult gaan ervaren, iets gaan ervaren van wat deze technologie op een bepaalde manier doet. Microfoon.

Ja, ik heb nog een vraag.

Ja. Ja. Wat wat zei? Wat zei jij?

Oh ja, hij staat als het goed is aan. Hij mag gewoon aan. blijven wordt. Schuifje mag gewoon nog aanblijven.

Even heel kort dat op de site van La Vitara, dat gaat ook over eerlijkheid daar staat dat in het hele gebouw geen internet is.

Hm hm. Ja.

En dat klopt dus niet.

Ja. Ja.

Is een

Ja, maar dat is wat je wat je ziet en en dat ligt hem natuurlijk aan eh aan het programma waar je verkeert. Maar je ja, ik moet hem ook bij mijzelf brengen. Ik moet ook op een gegeven moment eh net als ieder mens moet ik daar ook wat aan doen. Je moet daar wel iets over zeggen. En dat is ehm omdat dit een op een op bewustzijn gebaseerde geprogrammeerde realiteit is, is het ook van waar ga je zoiets beslissen? Waar knip je die draad door? Weet je, en als wij hem hier doorknippen, spreek even in de wijvorm, als hij hier wordt doorgeknipt, dan zul je merken dat in alle andere eh opstellingen die er zijn, dat hij daaruit zichzelf zonder discussie gewoon optreedt eigenwerken.

Ja, als je 10 mensen hebt waar je niet goed mee door één deur door één deur kunt, er speelt van alles en nog wat, dan kun je denken dat je al die 10 mensen moet benaderen om het uit te spreken. Maar het is niet zo. Deze werkelijkheid is een op bewustzijn gebaseerde realiteit. Dus dan pak je één of twee situaties pak je aan. Het liefst een beetje de moeilijkste. Daar ga je even flink opengooien en confronteren vanuit het hart eronder. En dan zul je merken dat die andere negen of acht situaties ook in beweging gaan. koop. Dat noemen we de frequentiewetgeving van deze wereld. En daarom zoek ik altijd zonder echt letterlijk te zoeken, zoek ik altijd naar nou nou ja, timing is de key, zeg ik altijd. De timing is wanneer ik iets voel. En ik heb vanochtend echt gevoeld van dat ik het hier vandaag echt met je wil over wil hebben. Om een veilige haven voor ons allemaal te creëren. Om alle plekken die we bezoeken en ambassadelaties die er zijn, dat we daar in vrede en in rust kunnen zijn. Dat we daar niet alles hoeven uit te leggen, maar dat het gewoon klopt. En dat het veld gewoon zegt van het is uit. dat je niet hoeft te vragen hey eh op de website staat dat het er niet is. Je het even uitzetten, maar dat je aankomt en het is uit. Snap je? Dat is het responseveld van hier. Dat is hartstikke mooi als je de waarheid durft te gaan spreken. Ja.

Ja. Ik heb al heel lang geen smartphone, maar mijn man wel. Hoe kan ik me dan beveiligen?

Gewoon je man weg dooen.

Ja, dat is de beste beveiliging. Sowieso mannen weg. Weg. mannen eruit weg kinderen.

Echt eh lek in het systeem hoor.

Ja.

Ja. En kinderen?

Kinderen.

Als je mannen weg dooet, dan gaan die kinderen ook wel weg.

Maar wat is dat dan? Het mannen?

Ja, is iets nog eigenwijs, hè? Ja.

Ja, maar het is toch wel heel bijzonder dat dat deze hele wereld toch echt voornamelijk door mannen wordt bestuurd. En het zijn Ik heb het niet over onderscheid per se tussen man en vrouw, maar even systemisch.

Hm.

Ja.

Mannen. Ik heb nou Altijd verbaasd over het fenomeen mannen hier in deze wereld. Echt waar mannen. Ik werd vroeger ook heel vaak als homo uitgemaakt omdat het plaatje omdat ik te voelend was zeg maar. Jij bent homofiel. Ho zo. En jij bent veel te gevoelig. Je lijkt wel een vrouw. Je huilt hè.

Ja.

Of omdat ik van bloemen hou of wat dan ook. Dan hoor ik mezelf uit. Laat mij dan lekker homo zijn. Maar ik hou van bloemen. Ja. Maar wat is dat dan met mannen? Wat is de relatie tussen mannen en Waarom is Jezus een man?

Geen idee.

Wanneer doe je je man weg trouwens?

Was nog niet van plan.

Niet?

Nee, maar hij is hier helemaal niet mee bezig. Klopt. Dat kan toch niet. Uitdaging. Nee hoor.

Ja, iedereen moet het eh Je weet voor jezelf wel hoe het thuis zit. Je hoeft over deze onderwerpen ook helemaal niet per se met elkaar in één lijn te zitten. Het gaat erom of je de levenskracht samen kunt voelen en of dat respect onderling samen is. Dat daar gaat het om en dat is heel mooi.

Ja, er zit heel veel weerstand op, merk ik.

Dus ja, beter niet over hebben dan die weerstand.

Dat weet ik niet. Hey, daar kan ik niet eh mij inschikken. Maar ik zag wel gisteravond zag ik een ehm een nieuw demoilmpje van de United Nations en eh dat ging dan over de nieuwe wereld hè, dus de Verenigde Naties. Dat wordt dat wordt afgeschaft. En daar komt een eh internationale vredesraad met hele andere eh opstellingen. En die opstellingen zijn ooit eens een keer ook bij ons zijn die ook samengesteld. We hebben een keer in Havelte gedaan met met een groep van 120 130 mensen. Was mij een taskforc gingen we met elkaar samen wat de ambassade hè en het eigenlijk het nieuwe handvest van de Verenigde Naties wat wat gewoon flagrant geschonden wordt door eigenlijk alle staten. Dat dat zit in die Board of Peace. Daar zit hij in. Daar da als je die kunt nalezen, dan zul je zien dat daar alle punten in staan die we enkele jaren geleden allemaal al met elkaar hebben opgezet. En niet alleen wij, maar heel veel andere mensen op de aarde ook die er ook naar hebben gekeken. Maar in die eh in het filmpje van de United Nations daar zaten ja, ik zat heel heel mooi mooi filmpje en maar eh alle mensen die daar gelukkig waren en die die de goed uitzagen, waren er allemaal vrouwen in dat filmpje. Werkelijk waar. Het is echt een hele rare toestand hier. Als je een bushokje voorbijrijdt ook, staan er gewoon vrouwen op. Bijna geen mannen. En ook al is die agenda heel erg bewust aan het opengaan dat je overal mannen ineens ziet, dan kun je gewoon zien van ja, dit is gewoon een man. Alleen maar omdat het een man moet zijn. Dus wat is dat mannelijke deel, hè? Wat is de man? Wat wat is dat AI? Dat dominante AI man. Tegenover het vrouwelijke, scheppende, liefdevolle stuk.

Ja. Nou ja, je ziet de verhoudingen hier wel, hè? Ja. Ja.

Hoe verhoudt die ehm ah is hier nog is die is de hersenchnologie die onzichtbaar is in een baan om de aarde eh waarbij we dus Dus volgens mij als ik je goed heb begrepen real life uitgelezen en aangepast kunnen worden. Is hij nog operationeel?

Ja, 100%.

En hoe verhoudt hij zich tot Blue en wat er nu gaande is? Zijn we ook is het Zijn we ook in staat dat uit te schakelen?

Ja. Ja. Ja. Ja. Maar je moet je moet het ehm je moet moet het Ja, je moet moet Ja, ik zou zeggen we moeten wel rustig starten met een fors doorstart. Want als je het enig om verwerpt en dat heeft grote gevolg hè, want ik heb het hier echt over gebeurtenissen in deze realiteit.

En als je het ene omverwerpt of door de kracht, de life force daar tot tot uiting te laten komen, dan zie je in de wereld dat dat daarop iets escaleert. Want je zit dat hele netwerk wat hier op dit moment operationeel is, dat eh als daar een een tak van wegvalt, dan geeft dat chaos. Dus je zult zien dat als je iets iets kleins doet, maar dat het een groot gevolg heeft. Dus het valt ook uit elkaar. En waarom denk je dat er wereldwijd zo'n enorme militaire paraadheid optreedt?

Ja, ik merk ook dat het heftiger is als ik met zijn andere brongenoot bij elkaar ben, dan beginnen er of mensen te vallen of dingen vallen op de grond of

Ja. Ja. Nou, dat heb je met brongenoten.

Ja. Afschaffen ook ook.

Ja. Ken jij dat dat je soms eh eh het gevoel hebt of de gedachte hebt als je met mensen samen bent of in deze eh contorij hè van met andere mensen dat dat je merkt dat dat andere mensen verschrikkelijk irritant kunnen zijn of onoplettend kunnen zijn of onbewust op hun eigen gedrag zijn en dat daardoor datgene waar je het echt met elkaar over hebt gewoon geen doorgang lijkt te kunnen vinden. Ken je dat?

Ja.

Ja. Ik ook. Ja. Ja. Ja. En vind jij daar ook iets van? Ja. Nu wordt het anders hè. Want Wat ga ik nou zeggen? Ik vind daar wel wat van, maar ik heb daar niet een veroordeling of een strijdvaardige mening over. Maar ik zie wel van potori hè. Pak hem nou even op. Net als met vragen stellen onderling. Hoe hoe snel dat gepingpongt wordt. Dat de energie onder de vraag en ook onder de energie die het antwoord zou kunnen zijn. Dat een ook als ik bijvoorbeeld iets iets wil zeggen of ik ben met iets bezig, hoe snel daar iets anders overheen gelegd wordt wat ook letterlijk mij belet om verder iets te zeggen wat mogelijk wel eens iets zou kunnen betekenen in het gezamenlijk onderzoek. Niet dat ik mij de mond gesnoerd voer. Dat is het niet, want ik spreek ook gewoon voor ons samen met elkaar. Ja, maar hoe snel dat werkt. Dus als je echt naar dat team toe wilt, echt met elkaar naar dat team, dan heb je eigenlijk veel meer ruimte en rust nodig. Je hebt ook echt een plek nodig waar je ook met elkaar wat langer en rustig kunt gedijen met een fijne lounge. Ja,

waar je ook eventjes lekker met elkaar eh op de bank kunt zitten, hè. Zo dan in Frankrijk ook. Dat is hartstikke leuk dat je daar met elkaar zo kun je met 40 mensen gebeld zo in die ruimte zitten. Heel knus dus elkaar door. Maar ja, de ene vindt het warm, de andere vindt het koud en dan is allemaal dat het is hè. Lekker vuur aan en dan zit je daar lekker. Nou, we hebben een keer tot k:45 gewoon lekker daar ook in die kapel zitten praten. Het is gewoon hartstikke fijn om dat is geen tijd. Er is geen programma. Dat gaan we in Frankrijk ook. Maar dat moeten we eigenlijk hier ook doen. En nou ja, Maar ik merk echt wel dat daar heel wat meer tandjes bij gezet kunnen worden. Gewoon gewoon even goed voelen of datgene wat je wilt zeggen of dat misschien iets overschrijft hè of dat het misschien even net een paar seconden later kan of is het misschien niet passend in het moment dat je hem even op een optilt hè. Ik zeg maar even iets. Het is een gezamen gesprek en en ik merk dat wel. Ik merk wel dat ik daar heel vaak in Ja, ik wil het niet over mezelf hebben, maar ik zeg toch even iets over mezelf. Ik ben ik werk mezelf 10 slagen in de rondte om vanuit wie ik ben en hoe ik zelf denk om dat in het denkveld van deze werkelijkheid te krijgen. Ja, ik praat ook echt af en toe mijn eigen taal gewoon bewust om ook fysiek mijn eigen denken via klank en taal, wat gewoon echt een taal is, om dat in deze wereld hier te brengen. Om ook ehm door middel van trillingen van mijn eigen taal ehm ook even een soort ontspanning te brengen in het brein. En dat noem ik 10 slagen in het rond te werken. Want dat is voor mij ook echt hard werken. Mijn hoofd draait gewoon soms over uren dat ik tegen Wen zeg van ik moet even helemaal niks bese zeggen, want ik heb mijn hoofd is louei heet vanbinnen. En dan komt er gewoon zonder een hele rode vlek komt er zo hier tevoorschijn. Maar ook wel echt ja wordt het helemaal en dan worden mijn ogen ook helemaal dik. Dat het is voor mij ook een heel hard werken. En dan is het soms heel erg moeilijk en lastig. En ik zeg het niet om medelijden of omdat je daar nu door anders gaat communiceren. Maar ik zeg het omdat ik ook gewoon wil vertellen hoe dat voor mij is dat het ehm ehm het op het optillen van kennis wat niet uit deze matrix komt, want het zit gewoon niet geërtst in deze werkelijkheid hier. Ik het zit in mij. Ik ben dat zelf. En dan dan eh als ik iets vertel over bijvoorbeeld Anadia, dan spreek ik niet uit een boek, hè. Als ik erover spreek en ik praat over die mind control eh apparatuur, dat voorbeeld dan zie ik het staan. En dat is bij mij geen fantasie, want ik heb het ik zie ik ben daar geweest. Dus als ik praat over mijn thuis, als ik praat over de oorsprong, als ik praat over jou hoe mooi jij bent. Ja, ik praat niet uit theorieën en uit wensen, maar ik spreek gewoon over hoe het is. Dus dat komt vanuit mijn andere taal. Dat is een hele andere taal van het denken van deze wereld. Breng ik dat in, zet ik het in, zet ik het helemaal om uiteindelijk weet ik dat dan in een volgorde te zetten. En soms lukt dat ook niet, hè. Dan gebruik ik een verkeerd woord. Dan zeg ik: "Ja, in plaats van nee of groot in plaats van klein. Dat gebeurt dat heb je vast wel eens opgemerkt dat ik dan net een verkeerd woord gebruik. Maar het is een hele job in woorden te krijgen van dit brein en dat dan ook nog een keertjes daar doorheen te krijgen op een plek waar geen wachters zitten. Dat is een hele job daar te krijgen. Dan kan ik het in beelden, dus in woorden omzetten, in een betekenis. En dat is eigenlijk best wel veel werkt. En vaak is dat een voorbereiding van veel meer. Dat heb je het wel gevoeld. Heb je wel eens gevoel bij mij dat als ik iets aan het opbouwen ben ik iets zeg, dat er iets gebeurt, dat er nog veel meer gezegd zou kunnen gaan worden en dat dat dat zich opbouwt. Dat je maar dat kun je ook voelen als het goed is. Als het goed is, want wij hebben die connectie toch met elkaar, dan kun je voelen dat eraan zit te komen. En dan kun je ook je kunt merken dat ik heel eh richtingen zoek in hoe ik dat hier naartoe kan brengen, zeg maar. En als het dan in één keer zoiets onverwachts eh omdat er eigenlijk geen verbinding lijkt te zijn dat er je ev eventjes zo'n andere opmerking of een vraag doorheen gaat, dan wordt die opbouw ook afgebroken. En ehm ja, het kost mij ook wel veel energie hoor. Het is niet voor niks dat mijn gewicht soms echt eh weer 10 kg naar beneden gaat en weer 10 kg omhooggaat. Mijn lichaam reageert daar heel sterk op ook. Dat is echt een uit zo'n soort ja, het gaat gaat alle kanten uit. En ehm waarom zeg ik het nu eigenlijk? Om gewoon uiting te geven aan hoe hard ik ook aan het werk ben. En dat ik het ook graag wil delen, dat is het hè. Hè, nu zit ik in het gevoel. Ik wil graag vertellen wat er op dat moment gezegd mag en kan worden. Want ik kan ook bij die ik kan uit mezelf kan ik zo bij die informatie, is geen enkel probleem, maar om die informatie ook tevoorschijn te krijgen heb ik jou ook nodig. En dat is wat we samen dus creëren. Als we samen die ruimte en die vibratie in het land van ooit laten ontstaan, dan kan ik dat ook in woorden hierheen takelen, snap je? En dat is waarom ik het zeg, omdat ik het graag wil delen met je. Er zijn zoveel dingen te te zeggen en met elkaar uit te werken. Dat is overigens ook waarom die exp in Frankrijk is opgezet om heel veel onbesproken met elkaar door de trilling in verbinding te zijn eh op te starten en dat niet alleen in Frankrijk te laten plaatsvinden, maar juist daar in de setting van 40 mensen in die rust te kunnen gedijen, zodat er wat meer ook onderling hè, niet alleen vanuit mijn kant met elkaar onderling met elkaar zo meer kan vibreren en meer gezegd kan worden. Ja, zal ik eens kijken? Oh, dan is het maar 7:15. Kunnen nog makkelijk een uurtje doorgaan. Jord.

Ja,

ik zag jou steeds naar die plant lopen.

Ja, daar ligt een apparaatje.

Oh, ik dacht dat die plant alles opnam.

Voor mij ehm gaat het helemaal niet zozeer over buitenaardsen. Voor mij gaat het over ons. En als we het over ons hebben wie wij zijn, dan kom je ook in contact met alle andere levensvormen en de gebeurtenissen en de prachtige werelden van oorsprong en ook mooie werelden die opgericht zijn. Mij gaat het om onze connectie. Het gaat om dat we elkaar helpen overeind te komen. En we moeten allemaal zelf overeind stappen. Dat is zo. Ja. Maar het helpt ontzettend als je even elkaar schouder geeft. Dat je even tegen elkaar schouder aan kan liggen. en dan ook doet. Het gaat mij erom dat we elkaar weer kunnen zien. Dat we vanuit die veiligheid en ook die speelsheid met elkaar in serieusheid dat we ook die frequentie van het zijn met elkaar kunnen uitbreiden. Want alleen in die trilling kan gesproken worden zonder machines. Alleen in die trilling kan er gesproken worden zonder machines en daar zijn we allemaal bij nodig. Stel je nou eens voor dat je een bepaald dwarsverband kunt zien dat er in deze wereld en ik weet helemaal niet in hoeverre jij daarmee bezig bent, maar ik ben daar heel erg mee verbonden. Wereldwijd wereldwijd de eh de aanwezigheid van objecten of eh wezens die in deze wereld verschijnen, die over de hele wereld worden gezien. Er wordt zo ongeveer 8 tot 9000 waarnemingen per dag geregistreerd. Ja, wereldwijd. En dat is alleen wat er officieel wordt geregistreerd. Dat zijn geen vogeltjes met een onscherpe lens, maar dat zijn echt objecten die gewoon zo boem verschijnen. Soms zijn het lichte objecten, zijn het echt fysieke objecten. Die objecten splitsen zich op. Nee, andere vorm aan. Pijlsnel verplaatsen zich naar 600 km verderop. Verschijnen daar ineens wordt wereldwijd wordt het geregistreerd. Dit heeft te maken met ons bewustzijn. Stel je nou eens voor dat wij in staat zouden zijn om met ons bewustzijn deze objecten wereldwijd te laten verschijnen wereldwijd. Ik heb tegenover die wezens gestaan, die biologische entiteiten, verschillende rassen en groeperingen. Sommigen uit de toekomst van deze aarde, andere uit het verleden van deze aarde. Als machtige militaire groepen die overeind zijn gebleven naar de val. Ik heb met verschillende intelligenties te maken gehad. En ik heb ze allemaal de vraag voorgelegd: "Welk recht, welk recht uit het hart, welk recht hebben jullie om in deze wereld te verschijnen zonder je kenbaar te maken? Welk recht hebben jullie om zo'n groot geheim en zo'n groot vraagstuk op onze planeet te zijn? Het gaat om openheid toch? Dat alles wat er is, dat het gewoon gezien wordt. Dat het wordt voorgesteld dat je er eerlijke gedachten over kunt hebben. Wie zijn jullie om te verschijnen in ons bewustzijn? Dat wij jullie kunnen waarnemen en dat jullie maar gewoon beslissen terwijl we hier een soevereine werkelijkheid eigenlijk werkelijk behoren te zijn. Dat hier gewoon zo in het geheim Dus zonder openheid hier gewoon wordt gevlogen. Wie zijn jullie? Wie zijn jullie om om dat te doen? En toen heb ik in dat gesprek wat ik met ze heb gehad en het zijn echt superintelligente krachtige denkers. Ontiegelijk krachtig heb ik ehm de Eh eh de groep waar ik mee in contact was, dat zijn een soort van mensachtige wezens met wat kleinere ogen. Klein, niet die grote zwarte ogen, maar kleine ogen. Eh heb ik toen ik geen antwoord kreeg, heb ik ze laten zien ehm dat de bevoegdheid die zij hebben genomen om zomaar te verschijnen en in onze ruimtetijd te opereren dat diezelfde bevoegdheid om dat te doen ook kan worden beëindigd. En ik gaf ze een opdracht in het veld vanuit wie ik ben dat ze weg waren en ergens anders. En dat was onmiddellijk het geval. Besef heel goed dat wat er ook van over is, dat dit het levensveld van origine is. Kom in liefde naar boven en besef dat wat je denkt vanuit je eigen bewustzijn wordt uitgevoerd door het veld. En de reactie die er was, die was zo onthutsend voor hem dat er vanuit zo'n klein beetje vibratie van het levensveld zo'n krachtige reactie kwam. En die reactie die was zo krachtig omdat ik het niet vanuit mijn persoon vroeg, maar omdat ik het vroeg als representant van planeet. Als jullie hier willen zijn, dan maak je je kenbaar en word je één met de natuur van deze wereld. Dan identificeer je jezelf en vertel je waar je vandaan komt en wat je agenda's en ideeën zijn. Dan geef je ons de keus om daar iets van te voelen, over te voelen of er iets van te vinden. Wij zijn de legitieme houders van het oorsprongrijk. Wij zijn het omdat we het ook kunnen voelen. En je kunt ons wel vertellen dat jullie heel intelligent zijn en dat mag ook wel zo zijn, maar wij zijn de houders van dit veld en dat wordt nu uitgevoerd dan boem. En ik liet het ze zien en onmiddellijk was waren die objecten waar ik een onderdeel van was, waar ik zeg maar aan boord was, die waren uit mij weggetrokken. Uit mijn weg. Boem. En ik stond op de grond en die objecten waren in één tel helemaal weg. En ik wist precies waar ze waren. Kon zien in mijn eigen bewustzijn. En het was net alsof het een soort boemerang was. Ik voelde ze ook terugkomen. Het was in 2022 waar ik het nu over heb. Toen kwamen ze terug met een enorme ja, hoe noem moet ik even goede woorden bij pakken. Vastberadigheid om onoverwinnelijkheid te tonen. Dat was het. Zoiets beetje met de woorden. En ik stond daar en ik wist dat ze eraan kwamen en mijn hart ging heel hard bonken. Die boomkte onder mijn ribbenkast. Boem boem boem boem boem boem boem. En het enige wat ik deed was dit. Stond zo met mijn ogen dicht. En weet je wat ik voelde? Niet dat ik dat ben hoor, maar ik voel dat ik bewaak de aarde. Ik bewaak de natuur. En ze kwamen zo dicht bij me en ze probeerden ook echt in me te komen. En ik bleef gewoon staan. Ik ben één met de natuur. Als je weet dat er macht is de kracht en de macht van het hart. Wat ook de kracht is van vragen stellen en ook openleggen. Toen ik eh 18 was, toen zat ik eh in een eh in een internationaal taskforst ongeveer aan mijn 23se die eh operaties deed over de hele wereld, waaronder ook eh ehm in Amerika. Toen hebben ze mij door middel van de ontvoeringen die ik als kind heb meegemaakt die allemaal werden gescreend en in de gaten werden gehouden door contragroepen en inlichtingenorganisaties hebben ze mij opgepikt. Toen was ik nog jong hebben ze me opgepikt en in mijn op mijn 18e jaar tot ongeveer mijn 23e jaar heb ik deelgenomen aan een ehm eh aan een quick aan een sneller verwijderings eh groep. Was een team waarbij werd onderzocht of het mogelijk is om door middel van zoals hij dat dan noemde gedachtekracht eh ongewenste aliens of aanwezige te verwijderen uit het veld. Daar ben ik eh jarenlang ben ik daarin in eh in bezig geweest. Waren hele pittige jaren. En dan moet je voorstellen, woonde ik op mezelf, was ik 18, ging ik net het huis uit. Een week nadat ik 18 was, poef het huis uit en alles ging gewoon door. Maar ik moest het huis wel uit. Ik moest mijn ouders ook eh ontlasten wat er allemaal gebeurde. En eh alles wat er rondom mij gebeurde, dat gaf alleen maar reuring en een rumoer. is ook in het gezin, in de straat en alles. Dus ik moest gewoon op mezelf. Maar daar heb ik ze laten zien vanuit wie ik ben en er waren ook wel andere mensen heb ik ze laten zien wat de kracht is van het hart en wat de kracht is van autonoom echt zelf kunnen denken, maar ook van bescherming en opstaan. Dat is de wachterkracht van wie wij zijn. En één van de grootste redenen waarom dit in deze wereld niet gebeurt is omdat eigenlijk het bewustzijn van de mens voornamelijk steeds zwak is of zwak gemaakt wordt omdat het dat niet mag doen of omdat het een spirituele overtuiging is dat dat niet de weg is. Want alles mag er zijn. En dan zeg ik nee, niet alles mag er zijn. Alles mag er zijn op het moment dat er vrije keuze is opengelegd en dat er ook een beslissing op basis van openheid en transparantie wordt genomen van dit is wat het is. En dan kun je beslissen met elkaar of dat wel of niet zo is. Dat was in 2022 dat ik dat deed. Vrijwel daarna binnen een half uur werd ik opgehaald. Door een zwarte zwarte driehoek. Door de deltagroepen werd ik aan boord getrokken. Ik zat op mijn stoel. Ik ging zo omhoog. Woem. Ik kwam in een grote zwarte driehoek terecht. Ik werd meegenomen. Waren mannen en vrouwen in zwarte lege pakken waren daar in kleding. Ze zien alles wat er gebeurt. Toen werd ik ondervraagd waarom ik dat deed. En toen nam ik de besturing over van die delta driehoek. Toen vloog ik terug naar huis gewoon hier met mijn eigen koppie hè. Geen fantasie. Ik heb mezelf teruggebracht. Kan jij ook? Doe je onderzoek. Stel je nou eens voor dat we samen met elkaar het hele geheim wat hier buiten haarts is in één keer exposen kunnen. Dan laat je dat toch niet liggen. Weet je wel wat dat betekent als je er alleen al over nadenkt? Dat je je bewustzijn hier doorheen zet. Weet je wel wat er nu gebeurt op dit moment? Wat het computerprogramma hier nu doet? Weet je wel dat het nu gebeurt op dit moment? We gaan het over de hele wereld met elkaar zichtbaar maken. We hebben zeker 80 teams nodig die live streamen over de hele wereld. Wat de sessies die we wereldwijd gaan doen vastleggen. We gaan het gewoon zichtbaar maken. Het is gewoon tastbaar hoor. Het is het is geen flauwekul. Het is tastbaar allemaal echt zichtbaar te maken. Maar dan moet je wel met je organische hart komen en niet met je mobiele ufro. Zullen we nog eens een situatiebewustzijn brengen naar de aarde? Even de boel even loslaten. En ik heb het in dit geval zeker niet speciaal over UFO's of over die objecten, maar het mag er wel over gaan. Voor mij gaat het altijd over wat de situatie is op de aarde. En wat er op deze aarde allemaal gebeurt, dat mag er helemaal niet zijn. Al het leed wat hier is, al het kort wat hier is, de pijn, waar de mensen doorheen gaan. Miljarden mensen hè. in dit hologram op dit moment. Het is nu hier donker, maar weet je, een paar uren tijdsframes terug wat we hier zien als een paar uren aan de andere kant van de tijd, weet je wel hoeveel kinderen even over kinderen gesproken, hoeveel kinderen er nu op dit moment ergens liggen te slapen of niet in slaap kunnen komen omdat ze geen drinken hebben. Dat ze niet eens een bed hebben. Dat ze tegen hun vader of hun moeder als ze die hebben gelukkig als ze een beetje geluk hebben. Hoe ze daar tegenaan liggen. Niet alles mag er zijn. Dat mag er niet zijn. Deze wereld moet en hoort heel te zijn. Dit zijn geen vrije keuzes. En daar mogen we best wel eens eventjes goed naar kijken dat we ons situatiebewustzijn daarop laten landen. Dus breng rustig de aandacht helemaal weer terug naar jezelf. En dan breng je de situatie in je bewustzijn tot leven in de wereld die je op dit moment hier op aarde op jouw manier ervaart. Situatiebewustzijn open. Situatiebewustzijn van de aarde. Amen. Wees je bewust dat wat je hier hebt gezien in deze situatie niet een schepping is van jou. En door je bewust te zijn van jezelf, dan voel je dat thuis vibreren in jezelf. Jouw thuis. jouw eigen unieke tijd Ja. En dan bouw je heel rustig vanuit jezelf de situatie zoals jij weet en ook beslist hoe het moet zijn. Laat ze zien dat je het meent. Toon je hart. En stuur het door in je hoofd. Een Stuur het door naar het netwerk. Vanuit je hart het veld in. Vanuit je hoofd het netwerk in. Ja. Zouden we deze zitting kunnen afsluiten door te beslissen dat we in de volgende rondes geen technologie meer meenemen iedereen voor de mensen die nog naar eh pakken voor de mensen die nog naar eh Eh Frankrijk gaan ook geen eh smartphones. Je komt er gewoon niet in. Bewijs van spreken.

Mag dit wel?

Ik spreek alleen over smartphones.

Oké.

Ik hoop dat je vandaag hebt kunnen voelen wat er nog moet gebeuren. En het is niet aan mij om dat te zeggen natuurlijk. Maar ik hoop wel dat je het serieus neemt. Dan kunnen we ook eens een keer wat dieper op de materie ingaan. Dieper als we ooit zijn geweest, maar vooral ook aan het werk. I love you. Ik heb niet van niks die sirenes laten draaien. Aan zeg je.

Ik kan aan. Dankjewel.

Ja.

Ja.

Ja. En beter dat je het nu zo hoort.

Ja.

Ja. Wil er nog iemand iets zeggen of iets delen of nog toevoegen meegeven? Nou, toen je er straks zo helder was geweest en eh we kregen even pauze om het eh door ons heen te laten gaan. En het raakte me echt heel erg diep, want ik zag eh jouw inzet en voorbereidingen hè. W wie vertelt er regelmatig over hoe tiizenden jaren hier al aan gewerkt wordt aan dit project? Daarom ben jij niet de enige. Ik heb zelf ook in de afgelopen jaren Flarda gezien van de voorbereidingen die ik heb getroffen samen met mijn collega's, jullie collega's, onze collega's. Hoe hard intens wij al weet niet tiuizenden jaren bezig zijn om hier op dit moment dit te doen. En ik besefte ook Martijn heeft regelmatig gezegd, ik kon mijn team terughalen. En toen werd ik intens verdrietig omdat God het ook het team zeg maar zo verblind is en zo niet aanwezig dat ze niet eens in de gaten hebben dat ze opgehaald worden. Weet je, het het door dat AI stuk zijn we ons zo niet bewust van onszelf. Dus degene die opkomen halen weten het niet meer. Degene die opgehaald worden, die weten het ook niet meer. Nou en zo zat ik in een hele serie van Dus ehm ik denk dat we aan ons nou en dan inderdaad alle familie die hè waar we regelmatig iets bij voelen en zien, ervaren, weten hoe hard ze werken, wat ze doen. En dan zou het om dit niet door kunnen gaan. Ik eh vind hem eh ja, vind hem pittig. Wou ik nog even zeggen, dat we het eigenlijk ehm aan onszelf verplicht zijn, maar niet alleen aan onszelf, maar aan de hele aarde, maar ook heel heel ver naar buiten. Het hele universum heeft hiermee te maken. En dan ja, of er een app al of niet aan of uit moet. Ik zit er zelf ook mee te stoeien. WhatsApp vind ik wel heel erg. Maar wat vind je?

WhatsApp. Ja, als dat niet meer zou kunnen, dan dat WhatsApp. Wat vind je daarvan?

Nou, ik heb daardoor ehm juist weer eh contact met de fysieke familie hier waardoor eh ik heb familie in het buitenland woon. En je zit helemaal in de in de AI. Je woon ook echt in een AI-stap. Maar dat is nou precies het enige medium eigenlijk dat ik dat we we hebben één keer per maand een call. Ja. Via WhatsApp. Ehm maar daardoor zien we elkaar live en hebben we het over de dingen. En dan denk ik dus daarom heb ik dat ook nog en koester ik het ook omdat dat eigenlijk dan weer precies en dat is dan misschien ook wel weer juist heel slim van het systeem om dat dan weer de lijntjes te laten zijn naar Ja. Ik denk dat het heel erg waardevol is dat ehm dat ik misschien toch eens ja, misschien eens een paar filmpjes bij elkaar zet op één pagina waar je zelf doorheen kunt kijken en dat je zelf de conclusies kunt trekken van my goodness, misschien is dat toch goed. Maar als het gaat veroorzaken dat jij daardoor lui wordt, dan doe ik het niet. Want het moet natuurlijk niet op mijn bewustzijn draaien. Het moet uiteindelijk wel uit je eigen brandende verlangen komen om te willen zien wat eigenlijk hier aan de hand is, hè. Maar het is inderdaad eh een goede reden om ja, om dat te hebben. Dat snappen we allemaal. Dat hebben we dat hebben heel veel mensen hier. Kijk, ik ben nog veel cynisch bezig. Ik doe nog steeds sms. Maar als je weet dat alle regeringshoofden en presidenten dat ook doen, dan zou je begrijpen we dat ze dat niet voor niets doen. Dus ja, het zijn keuzes, maar het is heel mooi om het te beseffen. dat er altijd redenen zijn om het eh eigenlijk wel te gebruiken omdat het je enige contactmogelijkheid lijkt te zijn, hè. Maar ook dat is heel goed om dat eventjes ja anders toch eens los te gaan laten.

Anders te doen. Los.

Ja.

Ehm je begon vandaag met de mededeling dat we nog 18 maanden hebben.

Nee, dat Over 18.

Ja, jij hebt nog 18 maanden.

Tussen nu en 18 maanden heb je gezegd worden we volledig overgenomen. Dus we hebben niet eens meer 18 maanden.

Nee, dat zei ik ook niet. Ik zei niet dat we 18 maanden hebben om volledig overgenomen te worden.

Dan is dat mijn vertaling geweest.

Nou, dat is in ieder geval wat je nu zegt. Ja. Ja, maar ik schrok van die 18 maanden, want voor mij was het wel Ehm dat ik echt dacht van ja, wat hebben we nog te verliezen? Ja, maar het is niet zo dat over 18 maanden de wereld is eh vergaat, want die is al vergaan, hè. Dat even om uit het drama te stappen. Ik bedoel, deze wereld heb ik lief en voor de goede orde hè. Ik hou echt van deze wereld. Ik ben er heel gek op. Ik ben blij dat ik hier met mijn lijf rondloop. Dat ik mensen mag zien. Dat ik mijn boodschappen mag halen. Dat ik gewoon even lekker span van de natuur kan ervaren. Dus dat is eh maar het is wel het restaurant van thuis. En ik heb het allemaal meegemaakt. Ik weet precies hoe het in elkaar zit, wat er gebeurd is. En ik weet ook dat mensen heel erg geloven in iets. Alleen maar omdat ze een uitzicht nodig hebben om ergens naartoe te gaan in plaats van hetzelf te creëren. En eh het duurt zo ongeveer die 18 maanden voordat de eerste een grote inzet wordt gepleegd. En dat is een eh Ja, dat is eigenlijk bijna, kijk, ik ben geen voorspeller hè, daar moet ik hard op zeggen, want we zitten op een basistijdlijn en van daaruit doe ik mijn uitspraken. En dat is wat ik erover zeg is op dit moment zoals de kaarten ervoor liggen. En wij zijn hier gekomen om dingen aan te passen of geen doorgang tead te vinden of om onszelf daarin te brengen. Maar dit waar ik aan refereer, waar ik naar wijs, dat is ehm Dat is iets wat wat de hele wereld eigenlijk in een in een bevriezing brengt, hè. Dat is een machtsgreep van alle computers die bestuurd worden door iets wat er nu al is en die alles gewoon plat legt. En bij dat platgen is er gelijk een afscheid van deze hele oude periode van waar wij waarvan ik nu nog zeg van dat ze naar de stand van de anzich kaart. En dat is wat deze wezens, deze intelligentie wereld naar wereld doen ze dat. Ze ze dringen oorspronkelijke wezens binnen om die wezens in een val van bewustzijn met simulaties op simulaties ook door echte experimenten heen te laten eh brengen in een soort van evolutie. Een vrije wil lijkt het te zijn om vervolgens die wereld waarin ze die ervaring hebben aan te sluiten op hun grotere rijken. Het zijn echt enorm grote dynasties. En dat is waar ik naar wijs over die 18 maanden dat er een hele grote gebeurtenis is zo ongeveer 18 maanden zou kunnen plaatsvinden. En ik ja, maar ik luister ook even heel goed naar mezelf, want ik ben het er gewoon niet zo mee eens dat ik het zo zeg.

Ja, want het staat namelijk niet vast. Maar ik moet toch op ergens moet je ook eens een keer een indicatief moment durven uitspreken om wat omdat kijk wij hebben ons voor hele lange tijden hebben wij ons als oorsprongmensen hebben ons heel erg verscholen achter het feit van eh ja, maar we hebben de vrije wil. Dus dus dus het hoeft allemaal niet door te gaan. Kijk, ik herinner ons even aan we zitten hier nu in Zwaanshoek, maar we zitten wel met onze voeten op de grond op een plaats op een op een op een aarde waar ontzettende grote verwoestingprogramma's draaien. En wij zitten hier wel veilig in deze ruimte, hè. Maar er is heel wat aan de hand. En het zou eigenlijk heel goed zijn voor ons allemaal om eens een keertje even over een aantal plaatsen op de aarde te reizen, daar eens uit te stappen en de even goed te zien wat daar allemaal gebeurt. Dan ben je gelijk geconfronteerd en niet vakantie te houden op de meest mooie plekken, maar om te kijken waar het erbarmelijk is. Waar mensen lijden van klein tot groot en dan zie je wat voor wereld je eigenlijk bent. En daarom zeg ik van we hebben ons voor veel te lange tijd verscholen achter ja, de vrije wil die er eigenlijk niet echt is als hij niet wordt genomen van nou ja, het het kan altijd nog anders. Maar de feiten zijn dat er echt wel dingen op stapel liggen en op kosmisch gebied in het Orionrijk wordt het gezien als de oogstettijd. Dus de machtsovername van een wereld dat een oorspronkelijke wereld was om die te consolideren en eh te laten interacteren met die grote rijken van hen. Dan wordt het een dimensie op zich. En dat is wat je eigenlijk de afgelopen paar jaar al hebt zien gebeuren. Dat er in de organische wereld van wat wij er nog van terugzien hè, want dat waren de restanten van thuis. Dat is de afgelopen jaren kun je daar nog wel stukken van terugvinden. Maar ik denk dat de meeste mensen die hier echt heel diep mee bezig zijn dat hij toch wel op een bepaalde manier wakker geworden zijn zeg maar in de corona coronaperiode. Ik denk dat daar mensen zich nog dieper bewust zijn geworden van hier klopt echt iets niet. Hier is echt een hele diepe intriege gaande. Dat klopt toch dat dat dat nog dieper op een bepaalde manier gevoeld werd of dat je nog meer bewust werd van ja, maar dit ga ik gewoon ik ga er gewoon niet meer in mee. Ik Het stopt hier en nu. Dit heeft een hele andere richting nodig. En dus die oude periode van die anzichtkaart die er was restanten waren van thuis. die daarin waren verpakt, die zijn eruitgesleten. Er zijn allerlei hologrammen en technologieën zijn erin gekomen en die lopen naadloos eroverheen, zodat je eigenlijk niet meer echt kunt voelen wat die oorspronkelijke anzichtkaart is. Ik durf het hardop te zeggen dat ik zeker weet en misschien zit ik ernaast bij jou, sorry ik dat verkeerd zeg, maar ik weet eigenlijk wel zeker dat je zelf wel weet dat in de afgelopen paar jaar hoe meer je er steeds meer hoewel je er steeds meer bij ging voelen dat het lijkt alsof het land van ooit ook minder voelbaar is geworden.

Alsof je er meer je best voor moet doen.

Alsof het je uit je handen en je hart wegglipt. Dat klopt toch ook of niet?

Zoiets ongeveer.

Ja.

En het zal niet voor iedereen zijn, maar er is iets aan de hand en dat noemen ze oogsttijd. En kijk goed wat er in de wereld gebeurt. Want de voorbereidingen zijn in volle gang om vanuit allerlei verschillende richtingen om deze wereld naar een exposure te brengen van alien contact. Om die naar een exposure level te brengen van dat wij nieuwe technologieën krijgen. En dat gaat met een klap. Met een klap komt dat. En dan vervolgens wordt zo'n wereld geconsolideerd en geïntegreerd in één van de Orionrijken. En ik zeg niet dat het een kwaadaardige wereld is, maar dat is niet correct als ik dat zo zeg. Het zijn geen duistere werelden. Het zijn werelden die veel beter zijn dan deze wereld. Echt werkelijk waar veel mooier. Je ziet tegenwoordig op het internet allemaal van die AI-filmpjes hè, van die hele mooie AI-film. Mensen, gouden pakken en mooie rivieren en mooie bomen en alles ernaast. En dan kijk je ernaar en op de é of andere manier zegt de biologische liggen van: "Hm, dit voelt goed, maar daar heel diep binnenin gaat het alarm af." Ja.

En dat is de oogstijd. En wij zijn gekomen om precies in dat moment hier te navigeren en de heleboel te ontkoppelen. En ze weten het ook. Ze weten het. Dus er komt een clash in de energie en wij gaan het doen zonder strijd. Dus hart open, de witte vlag naar buiten, het zwaard in je handen van de waarheid en altijd toetreden tot de orde van transparantie, eerlijkheid en openheid. No matter what, de waarheid moet gesproken worden. Geen leugens, geen leugens, openheid.

En dat betekent dat we dat eigenlijk gewoon vanaf nu permanent moeten doen, omdat we bijna geen tijd meer te verliezen hebben. Vraag mij niet om deze bevestiging. Eh ik uit He.  Hebben goede reis naar huis. Heest. Dankjewel.

Dankjewel. Ja.

 

 

 

 

20260122-MvS-Themadag-In-het-Centrum-van-Onsterfelijkheid-Zwaanshoek

 

Hieronder volgt een gestructureerde transcriptie en samenvatting van de lezing "Themadag Onsterfelijkheid" van 22 januari 2026 in Zwaanshoek, gebaseerd op de drie delen (MP3-bestanden)

Deel 1: Introductie en de Reis naar het Moment

Focus: Het thema onsterfelijkheid, de Matrix en persoonlijke autoriteit.

Martijn verwelkomt de aanwezigen en benadrukt dat onsterfelijkheid een gelaagd onderwerp is.

Hij stelt dat hij niet komt vertellen "hoe het is," maar dat hij samen met de deelnemers wil "bouwen" aan een gezamenlijk puzzelveld.

Hij moedigt iedereen aan om voorbij de opgelegde horizon te kijken.

Martijn vertelt over zijn reis naar Frankrijk tijdens een sneeuwstorm.

Hij merkte dat op Schiphol alle apparatuur (incheckzuilen, poortjes, bagagebanden) uitviel of storingen vertoonde zodra hij in de buurt kwam.

Hij duidt dit als een teken dat wij als "onsterfelijke mensen" niet te labelen zijn door de systemen van de Matrix.

Hij legt uit dat zijn lichaam een uiting is van wie hij is, maar dat zijn ogen aangesloten zijn op zijn hart en niet op zijn brein.

Wanneer men kijkt vanuit het hart, ziet men voorbij de horizon naar de werkelijke onsterfelijkheid.

Er wordt gesproken over het herinneren van het "Land van Ooit" en het loslaten van de gedachte dat we opgeleid zijn om te sterven.

Ieder mens is hier als een afgevaardigde van zijn "thuis," een wereld waar het organisch klopt.

 

Deel 2: De Beleving van de Dood en Vrijheid

Focus: Interactie met de zaal, rouw, en het doorbreken van patronen.

Een deelneemster deelt haar ervaring rondom het overlijden van haar zus.

Ze voelde een diep contact dat voorbij alle fysieke grenzen ging, een "samengevoel" waar geen woorden voor zijn.

Martijn herkent dit als een moment waarop de Matrix-identiteit wegvalt.

Een andere deelnemer spreekt over de band met dieren (een poes) versus mensen (vader).

Martijn benadrukt dat de onvoorwaardelijkheid van het "mogen zijn wie je bent" essentieel is voor het ervaren van onsterfelijkheid.

Martijn stelt dat het beëindigen van een relatie of een situatie ook een vorm van sterven is.

Het is het sterven aan een "vertrouwd systeem" om weer in een eigen, vrije stroom te komen.

Hij stelt: "Je bent niet deelbaar; zodra je jezelf gaat opdelen voor verschillende situaties, ben je dood."

Echte vrijheid ontstaat wanneer alle zekerheden wegvallen.

Dit "avonturierschap" zorgt ervoor dat de Matrix geen 100% controle meer heeft over waar je naartoe wordt vervoerd.

Er wordt een gedicht voorgedragen en een lied gezongen ("Do not stand at my grave and weep"),

wat de boodschap versterkt dat de essentie van de mens niet in een graf ligt.

 

Deel 3: De Kernel, AI en de Terugkeer van de Besturing

Focus: Metafysische diepgang, de broncode van de werkelijkheid en de uitweg.

Martijn introduceert het concept van de Kernel (de kern van het besturingssysteem).

Hij stelt dat de werkelijkheid die wij ervaren is ontstaan uit onze eigen eerste "penseelstreek" (ons bewustzijn),

maar dat het ontwerp daarna is overgenomen door een kunstmatige intelligentie (AI).

Er wordt jacht gemaakt op de "cel" of kern van de mens. De Matrix probeert te verhullen hoe organisch en vrij wij van oorsprong zijn.

De oplossing is om de besturing terug te halen door naar je eigen diepe gevoelens te luisteren.

Hij oppert de schokkende vraag of de dood simpelweg een programma is dat op onbevoegde wijze wordt geactiveerd.

In de "oorsprongwerelden" bestaat de dood zoals wij die kennen niet.

Martijn legt uit dat van de oorspronkelijke werkelijkheid (100%) ongeveer 99% is weggetrokken.

Wat overblijft is de 1% die we nu zien als de gecomprimeerde Matrix-wereld.

Ons "thuislandschap" zit echter nog steeds in ons onderbewustzijn opgeslagen.

Een deelneemster vertelt over het gevoel "gemarteld" en overgenomen te worden door andere werkelijkheden.

Martijn adviseert haar dat de enige weg eruit is om "er volledig in" te gaan en haar eigen waarheid te exposen (onthullen).

De parasitaire kracht stopt wanneer men weigert nog langer compromissen te sluiten.

Martijn roept op om te leven als Commanders van het Hart.

Men moet de spelregels in het hoofd "deleten" en kiezen voor het leven in plaats van "dood door het leven te gaan."

 

 

Wie wil deze transcript contoleren en netjes maken?!?

Als je het wilt, stuur me effe een email, dan stuur ik je het word document toe.

 

23 jan 2026

 

Transcript van 20260122-MvS-1-3-Themadag-Onsterfelijkheid-Zwaanshoek

 

En ik ben eh vereerd dat ik hier vandaag nog met jou mag zijn. Dat is bijzonder. Ja. Jonge jonge jonge jonge. Wat ben jij een grote ambassadeur ambassadrice van het levensveld. Zoveel ervaring en beweging wat bij elkaar komt. Dat is gigantisch.

Ja, is echt gigantisch dat we hier samen bij elkaar brengen gewoon door er te zijn. Ja. Hè hè. N moet ik het ook even zeggen hoor. Hè hè poep. Ja. Jullie zijn allemaal stoelen. Jullie hebben besloten om daar te zitten. Nou dat is ook goed. Het is wel mooi als je ziet waar allemaal onze plek zoeken, hè. Ja, een groot onderwerp vandaag als eh als thema. Een heel eh gelaagd onderwerp zijn zoveel verschillende manieren en gevoelsvelden en visies, belevingen wat onsterfelijkheid in het moment waarin je zit mag betekenen. Dat is ja, in die zin kunnen we vandaag ook zeker niet één onderwerp bespreekbaar maken. Het is een scala van bewegingen van binnenuit vragen, weten in jezelf hè. Mag ook onderling. Liggen hier twee microfoons. Die staan aan. Maar het is zo'n enorm groot onderwerp en het is verbonden met alles wat je hier in deze wereld mag en kunt aanraken. Ja, dat het woord het woord onsterfelijkheid is zoveel groter dan wat wellicht jij erbij ervaart. Dat ik me ook ja, laten ons openstellen voor alle belevingen die er ook zijn vanuit andere mensen. Ja. Ja. De heeft een oliespuitje nodig. Ja, ja, soms denken mensen wel eens niet dat deze mensen dat denken, maar als ik nou laat kom, dan val ik niet op. Een enorm mooi eh mooi onderwerp in in thema de frequentie ervan. Wat het mag betekenen, wat het kan betekenen, waar je het herkennen kunt, mag, wilt, waar het herkend moet worden. Ja, het brengt ons vandaag bij elkaar. En ik wil je ook vragen om eh om helemaal vrij uit mee daarin te bewegen. Eh voorop niet volgend, maar voorop om je uit te spreken. Dat hoeft allemaal niet met woorden of iets dergelijks. Dat is dat mag, dat kan. Maar dat je je bewustzijn jezelf gewoon opent en dat je ook heel duidelijk kunt voelen vanuit jezelf waarom jij hier vandaag bent en wat dit onderwerp ook voor jou betekent. Ik ben hier vandaag zeker niet om te vertellen wat het is. Ik ehm ik bouw met jou. Ja, we bouwen met elkaar. Ik doe wel iets waarbij ik zeggen wil dat ik wel ook wat duiding wil geven aan wat er nog meer allemaal gebeurt. Ehm en ook met ons gebeurd is. Hè, en dat ik ben niet degene die dat kan duiden voor jou. Dus als ik hier vandaag iets eh vierkants zeg, dan doe ik dat gewoon omdat het puzzelstukje even vierkant leidt en dan druk ik hem er gewoon in.

En dan blijkt het verkeerde puzzelstukje te zijn, op, de verkeerde plek. En dan haal jij hem er weer uit. De puzzelmakers bij elkaar, dat is hoe ik ons ervaar. Het mooie is ook dat er in deze wereld heel veel puzzelstukjes op verschillende plekken eigenlijk precies hetzelfde zijn. Dus ja, wie zal het zeggen wat exact de waarheid is? Ik weet wel wat de waarheid is, maar ik kan het niet exact zeggen omdat ik niet weet hoe jouw puzzelstuk eruitziet, hoe jouw puzzel eruit ziet. En als ik het wel zou weten, hè, stel dan zou het ook acht blijven, omdat eh iedereen, ieder mens heeft het recht om ehm om het eigen puzzel veld weer tot leven te wekken. Dat er een sprankeling is, dat er eh niet via de vorm van iemand anders geleefd wordt. Dat je je innerlijke licht gewoon zo op je eigen manier weer kunt voelen. Dus daar hebben we ook geen duiding nodig eh van van Martijn. Maar ik doe het wel. Alleen om een puzzelstuk of stukjes erbij te mogen leggen, te kijken of er misschien meer dwarsverbanden gevoeld kunnen worden. En als dat zo is, dan is dat misschien goed. En als dat niet zo is, dan is het eh oké dat het er niet is. Ik wil mijn eigen plek ook hier samen met jou wil ik mijn eigen plek hier ook in hartelijkheid mogen ervaren, hè. Dus ik zeg het gewoon zoals ik het net heb gezegd. Nou, fijn. Ehm nou, het was eh het zijn weer allemaal interessante tijden. Ik weet niet wat jij allemaal aan het doen bent. Wat ben jij eigenlijk allemaal aan het doen? Wat doe jij in name van de vleeden? Wat ben je allemaal aan het doen? Kun je niet gewoon normaal doen ofzo? Gewoon normaal hè. Zoals iedereen een keer normaal doet hè. Moet je nou echt altijd verder kijken dan de opgelegde horizon? Wat is dat toch voor gekkige eigenschap? Want zo'n hele wereld is er geïnstalleerd met allemaal regels en consequenties en dan hou jij je daar niet aan. Dus ja, wat ben je aan het doen? Ben je iets aan het doen? Ik heb het niet over je handen hè. Het kan ook handen kan ook handen werk zijn. Ja. Het bouwwerk, de mens, de speeltuin. Ja, dan mogen we best eventjes gewoon zo naar kijken, hè. Ik kan vorige week kwam ik eh niet afgelopen donderdag donderdag dus deze donderdag donderdag daarvoor, maar die donderdag daarvoor. Ik moet het helemaal terug al die dagen. Ik word mijn hoofd wordt daar moe van om tijd te kunnen vatten. Maar ging naar het vliegveld Schiphol. Er was een hele lange tocht, een lange barre vriendschappelijke tocht met mijn fotootje en de sneeuw.

Oh ja, de wegen waren in Drent helemaal niet schoon omdat er lag gewoon een pak sneeuw. Dus het was heel leuk. Stapvoetst. Er was niemand en het licht stond op rood.

Eh dat is wat er in deze wereld altijd gebeurt. Constant beelden en situatie die je te zien krijgt. Zo van en het klopt helemaal niet bij wat je zelf doet. Maar goed, u aan uiteindelijk kwam ik eh dan in eh Schip en het was een hele interessante reizen naartoe. We gingen dus naar Frankrijk. Een aantal mensen die hier zijn waren daar ook. En ja, al de apparatuur waar ik langs liep ging stuk of uit. Dus het was heel leuk om te zien wat voor chaos. Er was al chaos vanwege de dagen ervoor waren allemaal vluchtig gaan. En iedereen zei tegen mij van wat denk jij jou vlucht het ook geannuleerd. Ik denk niks. Dus ik kwam op Schiphol. Eerst moest ik de auto neerzetten. Die heb ik neergezet en stapte in de bus. En waar ik de koffer neerlegde, uitgerekend daar was de plank los. Allemaal planken. Maar ik stapte op de plek in waar de plank waar de koffer gelegd wordt los zat. Dus we reden En klapperen, klapperen. En die klappertij zei tegen mij: "Hou me vast, onts val ik eruit." En je door een bocht klapperen gedachten vasthouden, anders valt hij eruit. En toen kwam de laatste bocht en daar ging hij. Hop. En ik zat te kijken tot ver die zou gaan. En op het allerlaatste moment blijft het wieletje en de koffer precies achter een railsje hangen. En dat was precies de rails waar de schroef niet in zat. En precies doordat er geen schroef in zat, ging die rails omhoog en werd de koffer tegengehouden door dat railsje.

Waarschijnlijk was hij op de grond gevallen als je schroef er niet in had gezeten. En toen kwam ik aan op het vliegveld en toen vervolgens hè een massa op onsterfelijke mensen. En ik dacht: "Wat doen die mensen hier allemaal? Hebben ze niet een andere plek om onsterfelijk te zijn?" Hm. Ik liep langs de incheckbalies, al die zuilen. Daar waar ik stond ging hij uit. Dan staan er een stuk of 12 zo op die plek uit. Heel goed, want we zijn al ingecheckt. En zo ging het de hele route door. Oh. Overal waar ik kwam ging het uit uit. Ook de mensen die daar stonden als praatzuiger. Ik noem het eventjes heel oneerbiedig, maar het is echt een zware job hoor om daar te staan. Moet wel plezier doen zoals met ouders om ook die plezier te kunnen uitstralen en met mensen te praten. Ook die apparatuur waarmee zij communiceerde met mensen uit. Alles ging uit. De incheck ging ook uit. De koffer eh die in het apparaat moest die spuugde hem weer uit en lusteen hem niet. En die mevrouw die daar mij zou helpen. Die kwam eraan en die keek steeds en die hielp niet. En en hij zei tegen Remy van goh, daar staat ze ja eh en wegwassen. Alles ging andersom. Het label kwam eruit en er stond niks op het label. Perfect. We zijn niet te labelen. Dus eh uiteindelijk hebben we het dan zo voor elkaar gekregen dat we doorkonden. En toen kwamen we dus bij de waar je gecontroleerd moet worden of je wel een mens bent, zeg maar. Nou, daar stonden we te wachten. Piep boem, poort uit. Storing. Wij naar de andere naast. Piep boem storing. 20 minuten verderop gewacht bij die andere. Piep boem storing. En alles begon te draaien zo van oeh hebben we nog wel genoeg tijd. Ja. Ja. En er waren mensen die waren boos om ons heen. Er werd zelf was zelfs een vechtpartij. Echt mensen waren laaiend. Woest. Woest. Ze kwamen niet op tijd. Ze zaten niet in het geprogrammeerde frame van eh doodgaan zeg maar. En er was een man die was zo ontzettend boos die die scholdte die vrouw helemaal uit en die vrouw die stond daar en ze en ze was goed getraind. Dus ze kan het allemaal langs zich heen. Maar wij mensen kunnen nooit alles langs elkaar heen laten lopen. Tenminste ik kan dat niet. Alles wat er gebeurt, ik begrijp het, ik zie het, ik voel het. Ik snap het, ik er, maar ik heb ook mijn celletje van mijn hart en dat voelt wel en dat kon ik bij die vrouw ook zien. En zo stonden we te wachten en we zagen dus dat allemaal gebeurde. En op een gegeven moment draait de mevrouw zich om. Ze komt naar ons toe en ze begint te praten over zichzelf hè, van wat het werk inhoudt. Nou, het was een heel fijn moment. Was misschien 20 minuten, 20 seconden, misschien nog wel korter. In ieder geval, wij gingen er doorheen. Toen kwamen we uiteindelijk bij het vliegtuig en toen gingen we in het vliegtuig zitten. Toen was hij leeg. Het is leeg vliegtuig. Nou lekker. Klopte precies bij de start van de van de rit hè. Vriendschap met de sneeuw. Hetzelfde gevoel. De mensen waren verdwenen. Ze gingen zoeken en van we zijn opgestegen. Er zat bijna niemand in het vliegtuig. Dat was wel goed eigenlijk. Nou een week gehad daar met allerlei bewegingen. Die kant uit, die kant uit. Daar De geestelijke kracht van de mens. Niet buitenaardse, niet contact, niet matrix. Wie zijn wij? Wie zijn wij werkelijk? Durf je het ook te voelen? En durf je het ook te laten zien dat je beseft wie je bent? Niet in beeld, boutenaards of oorspronkelijk mens, maar dat je jezelf laat zien in wie je bent. Nou, dat was eh indrukwekkende mooie week. Ode aan iedereen die daar geestelijk aan meewerkt. Waar je ook bent, of je ook in het in die ruimte bent of niet, we werken samen. Nou, toen ging de reis terug naar huis. Toen zat ik in dezelfde bus met datzelfde lijstje waar de schroef uitbrak.

Ik kom bij de auto. Ik wist even helemaal niet waar de auto stond, want ik doe alles. Ik naviger alleen maar op mijn binnenkant. Dus ja, waar staat de Of ja, ik kan ook nog denken welke zal ik nemen hè. Maar dat werkt hier niet, want hier is alles van iemand. Dus die auto is het niet. Die auto is het niet. Die is het ook niet. Die is het ook niet. Dus je moet op zoek naar datgene wat programmatuurmatig zeg maar bij jou behoortte. Dus ik liep dus met die koffer zo en uiteindelijk heb ik dan die auto gevonden. Nou, dat was eh fijn. Dat eh was overigens de tweede auto, want de eerste auto stond in een garage. Nou, die had zeven zeven maanden lang een storing had die ze niet konden oplossen. Dus ik heb hem weggebracht. Ik dacht als hij nou daar staat dan kom ik terug en dan is het misschien nog steeds hetzelfde. Maar goed, ik ging in de auto zitten, start de auto en hij start. En dan komt er zoiets van dat je ook weg wil rijden, maar nee, dat ging niet. Alle vierde wielen stonden zwaar op de rem. Nou, dat vond ik leuk. Ik kom terug in Nederland. Ik word gelijk gered. Nou, spirituele betekenis. Als ik het boek van Christian Boat erbij heb ik achterin liggen, ligt onder het reserveel. Ik denk even kijken hè. Ode aan Christian de wat een fantastisch werk deze vrouw ook heeft neergezet. Betekenis is er wel of niet, hè. Dat is gewoon aan iedereen zelf. Maar in ieder geval eh ja, ja, wat ga ik doen? Ehm blijf ik hier staan? Eh en ik ben En met mijn bewustzijn met mijn gevoel gewoon in die week. En ik besluit om de remmen er maar af te halen. Dus ik zet hem in de achteruit. En dat wil natuurlijk niet vooruit. Ik weet de D. Dat is een automaat. Vooruit achteruit. Oké. Zou het stuk gaan? Nou, toen kwam ik vrij snel tot de conclusie van dat hier toch alles al stuk gaat. Dus ik denk nou dan kan ik daar beter een bijdrage in geven. Dus in één keer was het bam. En toen was hij van de rem af. Nou dat was dan ook alles, want daarna was het eigenlijk zo dat de auto zo stuk was dat als ik ging rijden dan en ik ging rem dan hoorde je een enorm schurend geluid en dat stuurde ik een beetje zo en dat trilde en dan vooral links naar rechts. Nou denk ja, die reis naar Frankrijk was ook wel stil. Buul sneeuw, een leeg vliegtuig. En toen teleporteerde ik dat deel van binnenuit in de werkelijkheid hier. En toen er waren geen auto's hè. Vanaf Schipel was altijd druk. Dan hebben we op dat kerkenveld kunnen rijden. Rustig aan. Ehm 8 uur ongeveer vertrok ik en ik kwam om 12 uur aan. Dat was 4 uur rijden

en er was niemand op de weg. Dus ik hoefde ook niet te remmen. Voorzichtig wel een beetje af en toe aantikken en toen kwam ik. Ja, het is wel interessant om te zien wat er allemaal gebeurt niet in de vorm, maar gewoon wat de vormen laten voelen. Wat vormen laten voelen en in wat er ook is, gewoon jezelf te zijn, te blijven eigenlijk heel makkelijk. Ja. En gisteravond ehm gisteravond of gister eind van de middag reed ik hier in Hoofddorp. Kwam bij het tankstation en ik had wel zin in even een koffie. Ik denk nou haal ik daar even koffie. En ik kom daar zo binnen en ik bestel koffie uit het apparaatje. En ik loop naar de kassa toe en eh zegt die man is een Surinaamse jongen, hele aardige jongen. Hij zegt eh eh ja, je moet toch even goed voor jezelf zorgen, hè. Ik zeg: "Ja, doe ik ook." "Doe je dat wel?" Ik zei: "Ja, dat doe ik wel. Ik geloof er helemaal niks van, man. Dat was heel erg leuk moment." Dus ik vertelde dat ik dat wel doe. En eh oké. En achter hem staat een eh collega Ga van hem vrouw. En toen zegt ze tegen van: "Nou, doe dan." Tegen hem hè, doe dan. Ga doe maar wat jij zo goed kan. Ik zei: "Wat kan jij zo goed?" En toen zegt zij, zij zegt mensen inlezen wie ze zijn, eh wat ze doen, wat voor werk ze hebben. En oké. Nou, dat was een heel leuk moment.

Dus eh dus ze dus ik zei: "Dus jij kunt dat bij mij ook zien?" Ja, dat kan ik bij iedereen zien. Ik zeg: "Nou, dat is mooi. Nou, begin maar." En Er was verder niemand en hij kijkt zo. Kijk nog een keer zo. Loop eens heen en weer. Dus ik loop heen en weer voor die waliie heen en weer.

En hij staat zo. Kijkt hij zo collega aan. Dat doe dan. Hij zegt eh ja, ik denk eh ja ja dat is eigenlijk best wel raar. Ik denk ja vertel maar wat er raar is. Maar hij keek en toen zegt hij: "Ben jij ehm eh wat is dat met jou?" Zegt hij zo dus ik loop nog een paar keer zo even heen en weer. Rustig heen en weer en ik zie dus die eierkoeken liggen en ik denk nee. Ja. Hij vroeg dus wat ik eh wat ik deed. Ik zeg: "Nou ja, jij bent toch degene die het moet kunnen zien." Ja, maar eh ik zei: "Ik kan dat ook." Ik zeg: "Wil je het weten?"

En toen keek hij me zo aan en toen zegt hij: "Eh, nou zeg het maar." Toen zei ik iets over 13 jaar terug wat ik gewoon bij hem zag. En ik vertelde over zijn vader. En hij stond zo aan de grond.

Toen zegt hij heel we Dat ik zei: "Ik weet helemaal niks. Ik weet niks. Ik kan alleen maar zien wat er is. Wie dit nu?" Oh man. Ja. Ja. Ja. Dan kan je beter een koffie nemen, zei je. Was een heel mooi moment. Mensen denken wel Is dat een reis die je organiseert of die we hier vandaag samen beleggen, hè. Dit is meis die we samen beleggen. Dat is een groot interfeace van allemaal harten, gevoelens, belevingen, maar ook echt een beslissing, kracht die in ieder mens aanwezig is om het echte leven terug te halen. Het lijkt soms net alsof dat in bepaalde vorm, want het zijn ook het is ook de manier hoe je leeft. Het is durf je je open te stellen, hè. Kun je de anderen echt zien in wie hij of zij is. Ehm ja. Ja. Nou, toen ging ik weg en ik zwaaide nog even zo bij de schuifdeur. Ik zwaaide zo en ik zag dat hij eigenlijk probeerde ja, onbewust misschien de ogen langs me te bewegen. Toen bleef ik gewoon staaf. En toen keek hij toch. Toen zei ik: "Dankjewel." En toen zei hij: "Ik weet dat jij straks terugkomt voor die krentenbollg." zei: "Nee, niet." En toen stapte ik in de auto, motor heb ik gestart. Ik dacht: "Ja, nou lust er wel één." Dan denk ik: "Ik ik ik vind het leuk dat jij ook in mij bent. Ik vind het fijn dat jij ook in mij bent." En ik ging terug en ik heb eh die krentenbollen gekocht

en eh één in mijn mond gedaan en nou, dat zijn verschillende soorten krentenbollen, maar Deze was heel mooi. Ik ging in de auto zitten, dan ben ik hier naartoe gereden en zo heb ik hem meegenomen. En zo neem ik hem ook mee hier. Dat is een hele diepe geestelijke bal met ons allemaal. Dat is heel oud. Ehm ja, als je ziet wat mee elkaar meenemen op reis is. Ja, dat is zo voorbij de vorm alleen. We proberen het allemaal wel in de vorm te doen. En dat is ook echt nodig dat we in de vorm gaan spreken wie we werkelijk zijn. Ja, het is een onsterfelijkheid in ons allemaal. Die diepe roep om samen te onderzoeken wie we zijn. Niet met het hoofd en soms ook met het hoofd. Ik heb twee handen en een lichaam hier. Mijn lichaam is een uiting. Mag een uiting zijn. Is een uiting van wie ik ben. Met mijn lichaam kom ik ook in deze wereld. En met mijn lichaam spreek ik ook naar mensen met mijn ogen en mijn hart die mijn ogen die aangesloten zitten op mijn hart en niet op mijn brein. Eh kijk ik naar mensen en zie hun bijzonderheid. Ik zie de weg die ze zijn gegaan. Ik kijk in de spiegel en ik kijk in mijn eigen ogen vanuit mijn hart en ik zie de weg die ik ben gegaan. Ik zie de weg van ons allemaal als één grote familie met elkaar. En ik zie ook dat veel mensen met een met hun ogen kijken die heel erg op het brein zijn aangesloten. En dat is is ook allemaal goed. Het is niet dat het fout is. Maar wanneer we het over de onsterelijkheid is als we gaan kijken met de ogen die aangesloten zitten op ons hart, dan zien we voorbij de horizon. Dan kijken we naar de onsterfelijkheid. Dan zien we alles in ons wat er is, wat er is geweest en wat er zal zijn. Dat is een bijzonderheid. En daar mogen we samen ook naar kijken. We mogen ons verdiepen in wat kijken voorbij de h***** zo'n brif. We mogen ook kijken wat deze wereld vraagt in dit moment van nu. Niet in de theorieën van morgen of overmorgen. terwijl morgen en overmorgen ook belangrijke navigatiebakelers kunnen zijn om mee te werken, om te blijven kijken vanuit je hart. Je ogen die aangesloten zitten op je hart. En die onsterelijkheid, die volledige zijskracht in het nu gewoon zo eenvoudig vibrerend luisterend naar het vogeltje wat op het plaadje zit en roerloos om zich heen kijkt en geen geluid maakt en je voelt het vogeltje toch. Dat is een manier van zijn zoals we altijd al zijn geweest. We zullen ook al altijd zo blijven. En wat er ook gebeurt in deze wereld en wat er ook gebeurd is, allemaal lopen we door vervormingen heen. En soms dan ben je ook een beetje nou ja, vervormd. En dat is soms ook heel pijnlijk. En soms komt er ook heel veel meer kracht uit voort. Hm. Ja. Dus deze dag die we met elkaar hier beleven is ook een dag die ook een ode is aan ons all aan ons zijn. En we zijn nu hier in deze wereld verwonderd. Ik vond het bijvoorbeeld heel leuk toen ik in eh in Frankrijk 's morgens ehm was ik werd wakker en toen zag ik een heel groot pak sneeuw liggen buiten. En bij dat grote gebouw daar is dat zo'n mooie oprijlaan naar boven. Maar dat was een skip pieste. Dus ze hadden ook van die stokken neergezet dat je wist waar je langs moest eh rijden. Ja, de aankomst van ons allemaal steeds weer op manier naar elkaar toe, die is zo ontroerend. De moeite die we allemaal nemen om wie we werkelijk zijn naar voren te brengen. Het is het is iets enorms. Ehm ja, ik zit hier omdat ik functioneer zoals ik functioneer en de dingen doe die ik doe. Ik zit hier ook om daar met jou over te spreken. En ik weet dat al zolang ik hier in deze werkelijkheid ben en zelfs ver daarvoor. Wij gaan kan het over ons hebben. Eens zal de dag zijn en zullen de dagen zijn dat we zo diep rustig op het geestelijk niveau het erover hebben wie we werkelijk zijn, wat er is gebeurd, wat er mogelijk is gebeurd in onderzoeknemend wat er gewist lijkt te zijn. Waar we als mensheid bijna niet bij lijken te kunnen komen om dat heer naar binnen te halen. Om het land van ooit wat gefragmenteerd lijkt te zijn in allerlei bewustzijnsmomenten waarin je je thuis herinnert dat we het erover gaan hebben en dat we het doen om ons thuis terug te laten keren ook samen. Niet alleen thuis op jouw manier naar samen met elkaar. Want er gebeurt hier ontzettend veel. En ik durf het ook hardop te zeggen. De ervaringen die jij meemaakt en ook de vragen die er liggen, de gevoelens die het oproept, zowel in moeilijke gevoelens als in hele blije levendige gevoelens. Eh die doen het. Niets wat je meemaakt is voor niets. Ook al is het allemaal niet nodig. Want wat we hier aan het beleven zijn is alleen maar nodig omdat we ogenschijnlijk hier zijn. Daardoor is het nodig geworden. Het is nodig geworden om te kijken wie je tenste bent. Om jou thuis te voelen. Dat is nodig omdat je hier bent. Maar dat is niet de reden. Het is dat jij het doet omdat je een ode hebt aan jezelf. Een ode brengt aan jezelf. Je hebt een commitment vanuit je vrije hart om de waarheid te spreken. En je hebt een commitment om alles los te laten wat niet bij je past. Dus er is eigenlijk helemaal geen keuze in die zin. Er is een keuze op een gegeven moment dat je gedachten los kunt laten die niet bij je horen. Dat je opgeleid wordt om hier iets te moeten zijn. Dat je opgeleid moet worden om iets te mogen doen. En dat je opgeleid wordt om uiteindelijk te sterven. Die gedachte die zul je op een dag moeten herkennen en loslaten. Dat is waarom ik hier ben vandaag. Omdat jou daarover en daarin Ja, het is zwemmen. Niet te serieus, maar het is het oorspronkelijke bloedserieus. Dus we kijken wel degelijk in de diepte, in de breedte. Weoemen en benoemen, we vragen en bevragen. En dat is gewoon heel goed. Dus ik zeg het nog een keertje, van harte welkom dat je hier op dit moment bent als afgevaardigde van jou thuis. De wereld waar het zo goed is, waar het klopt, waar mensen met elkaar samenleven. En in deze wereld hier, ook voor mij, voor ons allemaal is het soms heel diepgaand om te zien dat dat samenleven met elkaar, het gedijen, je hoeft niet alles te doen. Het vibreren, het er zijn zonder averij, dat hier in deze wereld Ja, het lijkt wel zo dat het allemaal zo ingeregeld is dat we er net niet allemaal in passen, hè. in het moment waar we dan merken dat er frictie is. Ja, maar dat is het dus wel. Nou, ik heb in de aankondiging een paar woorden geplaatst. Deze dagen zijn voortgekomen uit ehm uit mijn eigen bestaan. Ik heb in het verleden ook dagen wel eens genoemd. Ehm sterven door jezelf. Ik weet nog dat ook een keer in Voerendaal was dat er een man was die was ook heel boos dat het onderwerp onsterfelijk eh zijn en sterven op zich zo ehm volgens hem toen wat me ook heel het was maar heel dierbaar dat hij dat hij ook zo boos over werd. Eh enerzijds omdat ik dan ook ga kijken of ik het misschien nog iets eh nog duidelijker kan zeggen dat het niet boosheid wordt maar een ontploffing. Want dat ik dan me best niet goed heb gedaan om echt de deksel er helemaal af te laten springen. In liefde hoor, zeg ik. Maar aan de andere kant kijk ik ook van kan ik het ook anders zeggen dat ik misschien nou dat er misschien rekening gehouden kan worden met hem in dat moment omdat we willen en ik ook niet willen. We willen niet dat we over onderwerpen spreken, maar ja, bepaalde voorkeursposities van wat je wilt dat iets is eh onderuit wordt gehaald. Maar dat is wel wat ik doe. Ik haal alles onderuit. En dat doe ik niet omdat ik dat wil, maar ik doe het door te spreken vanuit wat ik weet wat er is, welke mogelijkheden er zijn. En dan is dat soms heel ont eh ja, het is heel soms is het heel chockerend, maar het was een hele mooie bijeenkomst daar. Sterven doe jezelf en het is maar net wat je wilt geloven. Maar het was wel heel mooi. En van daaruit zijn door de jaren heen veel gesprekken en bijeenkomsten geweest, zowel met mensen hier in het openbaar, dus publiekelijk als ook met de grotere eh settings waar ik mijn bijdrage in heb gedaan, gewoon door te spreken over wat er allemaal aan de hand is, zodat neurologen en ehm traumaartsen eh psychiaters eh en allerlei andere eh afdelingen daar ook nog eens doorheen kunnen kijken en doorheen kunnen voelen. Hm. We zijn in 2025 gestart met Marie Louise samen en Gy in eh Ubachsberg in een wat kleinere setting te kijken van wat is het woord en de energie van sterfelijk en onsterfelijk. Het leven en de dood. Dat dat mag zijn. En ik voelde me ook daar diep en voel mij daar diep in thuis omdat jullie wie jullie zijn ehm wie jij bent en wie jij bent los van elkaar. Het zit niet aan elkaar verslotten. Dat is duidelijk. Ehm ook met de dood tot overgaan van mensen. Mensen die het leven hier loslaten. een buitengewoon diepgaande ervaring ook vanuit de visies en de onderwerpen die jullie allemaal door zijn gegaan. Jij en jij op eigen manier ook zo hartelijk om in de plek in Uachsberg te mogen zijn een setting van ongeveer 30 mensen. De vraag was natuurlijk ook is de sereniteit die je met elkaar in jezelf ook met elkaar kunt voelen over het onderwerp overlijden. En iedereen hier heeft wel ergens iemand in deze wereld verloren of zelf met de dood te maken op een bepaalde manier wat je diep raakt. En kun je met elkaar in een groep van 90 mensen kun je diezelfde sereniteit laten zijn. En ik weet ja, dat kan. Dat kan. Het onderwerp overlijden is een diepgaande gebeurtenis en het is ehm het roept ook allerlei gevoelens op. Het laat ook dingen voelen die we alleen via de dood kunnen voelen. Dus we komen hier ook bij elkaar om het het eeuwige leven wie we al zijn en de dood die daarin lijkt plaats te vinden, die komen we ook bezoeken met ons bewustzijn. We gaan erin, we gaan er doorheen en we gaan door. Het is een groot onderwerp en we komen ook tot grote ontdekkingen dat we doorgaan de hele dag eigenlijk eh conclusies, misschien niet het juiste woord, maar conclusie kan dat we dat kunnen trekken. Je je zou de conclusie kunnen trekken dat je op een momenten gewoon dood bent terwijl je vindt dat je leeft omdat je handen bewegt omdat je vindt dat je ademhaalt en dan ben je levend hè. Dat is ook de ruis die we allemaal maken. En vervolgens kom je tot de ontdekking dat dat er iets in jezelf wakker wordt. Jij en en en dat je ineens het leven kunt zien en kunt voelen en het leven bent. En dat je dan aan bent. Je leeft en dan gebeurt er iets en dan vervolgens gaat de gedachtine gaat aan en je raakt verder van jezelf verwijderd als de hele dag ervoor. Hoe kan dat dan dat je zo diep van jezelf verwijderd kunt raken terwijl je zo intens jezelf en het leven kunt voelen? En je op en neergaande beweging, dat is een proces, een weg van overlijden, wakker worden, leven. Leven, denken dat je leeft om erachter te komen: "Ik ben er niet. En al die bewegingen daar tussenin, dat hoort bij het leven, zoals we het hier noemen. Maar dat vraagt wel aandacht. De vragen zouden gesteld kunnen worden. Sta ik mijzelf toe om daar meer contact mee te kunnen krijgen, zodat zoeken naar het leven en de spontaniteit van het leven niet alleen maar spontaan er is zo in één keer een eruptie, maar dat het er gewoon is. Dat ik leef. Dat ik kan zeggen: "Ik ben hier. Zie mij als afgev van de wereld van thuis. Zie mij en kijk eens naar mij en voel eens naar mij. Mag mijn hart wat mijn hart is gezien worden. Kan ik mijn hart in het levende hart van jou brengen, zodat jij ook jij leven kunt voelen. Dat is iets waar we met z' allen in bewegen. En daar hebben we helemaal geen religie voor nodig. We hebben ook geen spiritualiteitsmodellen. Het enige wat we nodig hebben is besef. Besef in waar ik leef, wie ik ben, wat ik doe. En in dit moment niet in theorie. Het is het levende bewijs dat je dood bent of levend. De taal van thuis wie we werkelijk zijn is niet een toevalligheid en laat dat hier ook niet in toevalligheid zijn. Dat is een groot onderzoek. En daar is ook alles omheen aan het bewegen om never ever ooit één keer meer in lengte van de oneindigheid te kunnen voelen wat thuis is. Er zijn hier agenda's die daarop draaien, die eromheen draaien, die ze bewegen als leerprocessen, als rekenmodellen, als opkomsten. Als ik dan dit behaal in mijzelf, dan ben ik een liefdevol mens. Ja. En en het volgende moment is het allemaal niet meer waar. Dus er is hier heel veel aan de hand. Daarvoor nodig ik je uit. Misschien wil jij iets vertellen over wat je hebt meegemaakt, wat jij ziet, wat de dood is. Want kom maar eens dicht bij de dood. Want de dood moet gezien worden om het leven te laten ontstaan. En dat betekent niet per se dat je de dood van een mens ofzo moet zien, hoewel dat heel confronterend is. Ehm ik weet niet, je zult vast iemand hebben over je zult vast iemand hebben losgelaten. Iemand die het dierbaar is. En misschien is dat plotseling gebeurd of misschien is dat met een weg er naartoe. Heb je gezien hoe bijvoorbeeld je eigen vader ziek is geworden en heb je dat hele proces meegemaakt en heb je gezien wat wat er gebeurt aan de binnenkant van jezelf ook om in dat proces te zijn. Ehm het zijn enorme gebeurtenissen. Als ik in een basiliek ben of in een kathedraal of in de moskee of in een ander gebedshuis dan luister ik naar de onsterfelijkheid En de ruimte die voorbij reijst van de muren. Oké.

De galm en de echo die er is van geluiden die niet hoorbaar zijn. De stilte. Ik was in Frankrijk aan het luisteren naar de basiliek. De de klok die 10 keer sloeg en ik was bezig met een paar dingen. Ik zat op de bank in de kamer die dan voor mij tijdelijk beschikbaar was. Ik was wat aan het schrijven en dat gaat over het leven. Schreef gewoon een paar dingen op. Ik schrijf nooit zo heel veel. Ik schrijf heel heel veel op, maar van alles schrijf ik eigenlijk maar 1% op. En ik luisterde het geluid van die mooie eh bij. Die was zo ontzettend mooi. En ik stopte met schrijven. Ik legde mijn pen neer, ik deed mijn ogen zo dicht. En ik reiste in mijzelf in het besef dat er zoveel broeders en zusters in dit moment zijn die het leven hier op dit moment even allemaal vanuit hier beken, loslaten. was was bij ze in het Ik weet niet over wie het gaat. Ik heb geen idee. Mijn mind hoeft dat niet te weten. Maar ik voelde de diepe verbinding en dankbaarheid dat ik er met mijn bewustzijn bij kan zijn. En de volgende bel en weer de volgende. En in dat moment 10 keer en toen was het stil. En de laatste bel die stierf heel langzaam uit. Heel langzaam. Het geluid zakte heel diep rustig weg in de omgeving en in mijzelf. Ja. En weer een hele groep mensen gegaan los. Nu ik nog. Ik spreek het uit vanuit deze wereld hier. We spreken het allemaal uit vanuit alle lage en richt zinnen. Ja, ik zeg dat dan wel eens zo, maar ik zeg het ook nu. Het is nu bijna 11 uur. En in dat uur dat we hier nu zitten, is jouw pij een uur dichterbij gekomen in ruimtentijd van de aarde, je zou kunnen zeggen een é uur dichter bij de dood. En wat een vreugde. Als je dit niet leuk vindt, dat kan. Maar dit mag het dus ook zijn. Om toe te treden met je liefdevolle hart, met je ogen en je bewustzijn uit je hart, mag je naar alle facetten van het bestaan kijken. Ik heb in mijn wereld hier, noem ik dan een leven, heb ik heel wat mensen op mijn eigen manier mogen zien sterven en zien gaan of hebben gehoord dat die persoon er niet meer is. Gisteren kreeg ik via het secretariaat een mail doorgestuurd van een mevrouw die al vanaf 2020 probeerde contact met me te krijgen terwijl ik haar bijna elke keer als we een samenkomst hadden in Baren bij José de Graaf Cxia. Hele fijne locatie hele fijne persoon. José José Cel de graaf. En daar waren ook mensen. En die mevrouw heeft een aantal jaar geprobeerd mij te bereiken. En in 2000 21 is ze hier nog geweest. En daarna zijn alle e-mails eh ja, niet bij me aangekomen. En gisteren kreeg ik daar iets van te zien. En goh Martijn, jij stuurt een nieuwsbrief update eerst als check of mensen het nog wel willen. Maar mijn moeder is al 3,5 jaar geleden over hele dan hoor ik die bel, maar ik wist het wel. Maar om het te horen van haar dochter was ja, wat een blijdschap en ook een verdriet. Wat een blijdschap zij zal thuis en wat een verdriet hier niet meer. Daar mogen ons heel veel bewust zijn. En nu zijn we een uur verder en is er een uur van je tijd af in de matrix in deze werkelijkheid hier. Ik weet niet wat jij aan het doen bent, maar mijn vraag van wat doe jij eigenlijk is wel een grote vraag. Wat ben je aan het doen? Ben je aan het leven? Leef jij? Echt leven. Zijn al die zwarte hekken verwijderd? Leef je echt? Of doe je iets anders? Je mag er ook vanuit deze wereld gewoon naar kijken. Maar zijn hier de levende getuigen van hetgeen zich voltrekt en of voltrok in deze wereld. De impact die het heeft om je mooie dier los te laten. Je lieve hond, je konijn, je pakiet. En alleen die pakiet wist wie jij bent. En niemand kon je het vertellen, maar de parkiet, jouw kameraadje die wist dat. Nog nooit is een woord gesproken en je kon jezelf volledig laten zien in je speelsheid, in je zingen, je dansst door de kamer was geen commentaar. Het voer wat op de grond werd gegooid met gekwetter en het drinken uit het waterbakje die rommel gaf. En nog nooit werd je boos. Maar degene die koffie omgooit aan de slontafel is een idioot. Bij de één wel en de ander niet. De één is het goed, de ander is niet goed. De dood hier is een heel waardevol reactiekracht in ons. En het gaat er niet om de dood juist zwaar te maken, maar je kunt pas iets ontvrok door laten luchten, hè. Als je je bewust bent wat de dood niet is of betekent, maar wat de dood doet. Wat er in jezelf daardoor ontvlamt, welke gevors dat zijn. In die zin is de dood. vanuit hier bekijken een enorme gebeurtenis. Ik zei het al in mijn reis die ik hier maak in deze wereld mijn naam is hier Martijn en dat is wel een handige naam. Er is namelijk nog nooit iemand die me heeft gevraagd hoe je het schrijft. Dat is erg handig. Zou ik daar heel wat tijd in kwijtgaakt zijn? Maar ik heb gezien hoe mensen het gevoel wat de dood is hier op de aarde proberen te vermijden omdat er pijn aan zit om drama, confrontatie of eh ja, het is allemaal niet echt, want we zijn onsterfelijk. Je gaat alleen maar naar huis en that's it. Je gaat naar huis en dat is het.

Ben jij nou nog steeds aan het rouwen? Ben jij nou nog steeds aan het houden. Het is al drie jaar geleden. Die persoon is al lang thuis. Zal ik jou eens vertellen? Ik heb al een paar keer die persoon ontmoet. Ik heb al gedroomd. Ik heb al eh contact gehad. Ik heb al boodschappen ontvangen. En eh kunnen wij kijken naar dit onderwerp met ons hart? Kunnen we kijken wat de confrontatie is. Als jij morgen gaat, wat ga je dan nu nog doen? Er is hier één persoon van deze hele groep die het eerste gaat. Nou, ga maar eens om je heen kijken. Je moet ontnuchteren. Je moet ontnuchteren vanuit het hart. We zijn allemaal in deze situatie die we hier nu zien als deze werkelijkheid zijn we allemaal aanwezig nu. nu. En het wil niet zeggen dat er überhaupt een dood komt, dus die kan ook weg. Maar vanuit het hier bekeken is het wel zo dat je wel op de lijst staat en iemand heeft jou daarop gezet. En of je het nou leuk vindt of niet, je staat er toch op. En wat het dan voor lijst is

en of die lijst wordt uitgevoerd en of die lijst überhaupt echt wel bestaat, dan kunnen we nog verder over doorgraven met elkaar. Maar de gegevens zijn in ieder geval wel zo dat je met alle spiritualiteit die hier is en het aan de kant leggen van spiritualiteit en het openleggen van je eigen oorspronkelijke hart dat je toch wel om je heen ziet dat in de reis die jij maakt dat toch een aantal mensen weg zijn. Dus op de een of andere manier mag dat wel een vraag zijn. Wanneer zal de bel gaan voor jou. En wat is dat moment? Wat ben je aan het opbouwen hier? Jezelf terughalen zeggen we dan. Het levende hart betekent dat als je een bepaald deel van jezelf weer terug hebt en je gaat daar helemaal voor dat je dan terug bent. Ja, in dat stuk wel, maar wat nog meer? Dat laat je achter als je dat zo mogen bevragen. Wat laat je achter? Welke voetafdruk, welke inprint van jouw bewustzijn laat je achter? Hoe wil je de records ingaan van deze wereld die later op tentoon wordt gesteld het hele universum? Besloot je de waarheid te spelen of in geheimen te leven? Besloot je de waarheid te spreken door het te zijn, door te laten zien, door te laten voelen, door het aan te raken, door mee in verbinding te gaan Ben je als kosmische mensen in deze wereld de zijnskracht werkelijk aan het uitdragen? Of ze wordt er nog geschakeld tussen verschillende processen? Aan uit. Aan uit. Welke inprint footprint hardprint laat je achter? Welke ben je aan het bouwen? Is er één van weerstand concurrentie? Ik gooi de woorden er gewoon in. Ben je al ingehaald door andere mensen met een groot bewustzijn? Heb jij iemand anders al ingehaald of heb je de andere al ingehaald omdat je een groot bewustzijn hebt of bent? Zijn er al oordelen in jouw blueprint? In je afdruk die je achterlaat? Wat zal het moment van gaan zijn? Hoe kijk je naar als iemand is gegaan? Hoe kijk je ernaar? Mijn fysieke vader, bioader noem ik hem altijd. Hey bioader vindt hij ook leuk. Eergister kwam ik even tussen alles door, belde op. Ik zei: "Ja, ik zou graag nog evenjes jullie willen zien. Kan dat?" Ja, dat kan. Dus ik kwam binnen, ik zeg: "Dag biomoeder. Dag biovraad." Toen zei mijn moeder: "Dag biol." Soort eerst was. Maar mijn vader, ik was ehm ik denk dat ik 18 jaar was of iets jonger. Toen is mijn fysieke opa overleden, hè. Dat is de vader van mijn vader. Was een eh ambtenaar eh puur zang. Mooi pak aan. Eh nou was het hoofd van de burgerzaken in Amsterdam. Nou dus ja, hij had wel een bepaalde plek zeg maar in de samenleving, maar een hele goede man. Heel puur. En op Op een gegeven moment. Het is je overleden. En mijn vader, mijn fysieke vader hier, die eh had altijd wat moeite met zijn vader, omdat mijn mijn fysieke vader is heel erg in deze wereld. Ik vertel het niet om mezelf hè, vertel gewoon om wat binding met elkaar te kunnen voelen, ervaren. Mijn vader is echt een techneut. Mijn vader is geboren met een beetje wat minder te weinig zuurstof, zeggen ze dan hier. Door de enigszins wat autistisch is, maar heel creatief. Zijn creativiteit zit een voornamelijk in niet praten en heel veel eh met de dieren en de natuur bezig zijn, maar ook op technisch gebied dingen te ontwikkelen, solderen. En en mijn eh zijn vader was dus een heel een administratief persoon, dus dat matst niet. Dus mijn vader heeft gewoon een hele moeilijke tijd gehad dat hij eigenlijk geen vader had in dat stuk. Dat dat hobbelde heel erg. En de dag dat hij dus overleden is, ja, was mijn vader helemaal kapot, hè. Was verschrikkelijk. Dus we kwamen in Amsterdam. En daar stond een eh kist. En mijn vader kwam helemaal met zijn been in het gips. Want hij had zo toen ik hoor dat zijn vader is overleden, had hij zo'n emotionele reactie gehad dat zijn been gewoon bam vooruit klapte en dat hij is een grote tenen in één klap heel ernstig brak. Dus hij moest helemaal met zijn voet in het gips. Ja, dat was toen zo. En we kwamen daaraan en ik loop met hem naar die kist toe. Die kist was dicht. Er zat een raampje in. En daar zag ik mijn opa liggen met gezegd. Mijn vader kwam eraan en hij schokte, schokte en ik hield hem vast en hij schokte helemaal. Heel heftig was dat. En ineens sprong hij zo boven op die kist. En dan lag zo helemaal bovenop met zijn buik lag hij boven op die kist met zijn gezicht op dat glas. En ik stond daar dus bij. En hij schreeuwde uit. Vader, vader, vader, vader, waarom? Waarom nu? Waarom? En alles, alles kwam eraan. En ik zag dat zo. Ik stond daarbij en de rest van de familie kwam weg. Niet dat het gezin het voortkomen, maar de rest van de familie die je eigenlijk niet kunnen voelen. Er zijn maar heel weinig mensen in mijn fysieke biologische familie die echt kunnen voelen allemaal heel grote denkers. Ehm en hij lag daar de schokken en hij had zijn armen te schonen huilen dat hij deed. En ik stond er zo naar te kijken. Ik vond het heel indrukwekkend om te zien dat hij te laat was. Hij was te laat. Vanuit andere niveaus gezien is dat niet waar. Maar in dat moment wat hij beleefde, hij was gewoon te laat. Dat dat hij zijn hele leven had geprobeerd om de taal te spreken van zijn vader. Dat wat dat hij niet kon, dat heeft nooit gewerkt. Dus daar was het einde. Dat was gewoon gebeuren. Dat is over. En uiteindelijk is eh mijn opa gekremeerd. Dan zaten we daarin eh in Zorgvliet hier in Amsterdam. En dan ging hij hè de kist zo achter die bloemen allemaal erop. Het laatste restant fysieke deel van iemand. De uniekheid die persoon is. Gezicht, neus. De wang die ik altijd kuste hè. Hè opa. Heel gek mijn opa. Waren allemaal problemen in de familie, allemaal problemen. Iedereen zat in problemen en iedereen had allemaal problemen met elkaar. Och jongens hadden problemen en die kant moet je allemaal problemen problemen. En ik was de enige die van klein jongetje vanan iedereen in de armen sprong en iedereen kuste. Kan mij toch zoom niet te schelen wie allemaal problemen heeft met wie. Ik heb mijn eigen gevoelens en die zijn dat ik van iedereen hou. Maar dat ging niet. Dag W. Dag lieve W. Dag Mert. Dag mooie opa. En toen ging het luid dicht. Toen ging het boek dicht hier. Dat is uniek om mee te maken wat hier gebeurt. Dit waar we het nu over hebben is al heel ver over de houtbaarheid datatum heen. En het wordt paselijk beëindigd als mensen daarnaar gaan kijken. En dat meer bewustzijn, meer mogelijkheden, grotere dwarsverbanden kunnen worden gezien wat de dood hier is. Want alleen dat kan veranderen in beweging van trilling. Als de oude trilling wordt geobserveerd, als er verbinding mee wordt gemaakt. En ik weet dat jij net als ik ook mens bent verloren. Ik weet dat we allemaal op een bepaalde manier iemand zijn kwijtgeraakt. En we hebben het vertrouwen en we weten ook dat die personen er zijn. Maar hier in deze ruimte hier is het weg. En de connectie die je hebt ook met die persoon die blijkt wel op een ander niveau in het hartsverbindingkrachtveld overeind. Maar je kunt niet meer die deur op doen en zeggen liever kom je lekker binnen, want dat is gewoon voorbij. Het leven is kostbaar hier en wij spreken die kostbaarheid nou toe veel te weinig uit. Als het zo is, dan is het omdat we weten dat het gezegd mag worden. Maar heel vaak is het niet omdat het gezegd wordt vanuit het hart. Wat maakt dat mensen bij elkaar komen tijdens een afscheidsdienst of eh waarom kunnen broers en zussen en ik heb het nu over de positieve eh uiting daarvan, maar mijn broers en zussen ineens wel die elkaar al jaren niet meer spreken. Waarom kunnen ze tijdens tijdens dat moment elkaar wel voelen en in al die momenten niet? Mijn biologische zuster die waar ik verder heel weinig geen contact ik heb geen contact met haar, maar ik zie haar af en toe wel bij mijn ouders. En dan probeert ze dat te voorkomen. Dus zo snel mogelijk weer weg. Maar toen Dribbel, mijn grote kameraad, mijn hondenvriend die een grote geest eh is eh er niet meer was en ja, in de doos lag en dat ik hem naar zijn voeten keek en zijn voetjes heb aangeraakt en zo die voetjes heb gevoeld al die stapjes die ik heb mogen zetten met hem door die die 10 jaar en al die onuitputtelijke likjes en en en sprongetjes en blijdschap die die altijd heeft gegeven. Kijk naar hem en ik zie hem daar liggen. Ik neem hem mee in de auto. Ik rijd naar mijn ouders toe omdat hij hem ook van puppy ervaren hebben in het leven hebben verwelkomd. En ik zet hem daar neer. En mijn vader die gaat op zijn knieën en die begint zo hard te huilen dat hij deze prachtige mooie lieve vriend van hem niet meer ziet bewegen. Geen machting. Dat is onvermijdelijk. Het is gebeurd. Dit dit is het. En op dat moment gaat de deur open. Mijn zuster stort binnen en wil in dat moment zonder enige vorm van weten of denken zo gewoon één keer in die verbinding hops en dat kon ik wel. En ik ben er dankbaar voor. Ik ben er dankbaar voor dat het dan kan. Dat het dan mag. Dat het dan is. Wat wat is de dood? Wat doet de dood? Wat is de trilling? Wat is de frequentie? Welk deel van ons bewustzijn gaat aan als we geconfronteerd worden met de dood? Het is iets heel groots. Het is heel kostbaars. En mensen vanuit de oorsprongwerelden, die mogen daar best wel eens beter naar gaan kijken in de zin van kan ik kan ik nog meer wat de dood is. Kan ik dat nog meer gaan zien als het te maken zou hebben met mij? Want waarom krijg je dat te zien? Wat is de impact daarvan? Welk deel van jou spreekt daaraan? Ik heb ook heel veel met mensen te maken gehad die een ehm ja begrafenis hadden en dat de mensen werden uitgesloten. Die mag je niet komen. En nu zeker ineens wel. Maar toen ook niet. Dus nu ook niet. Hè Ja, het is een groot onderwerp en inmiddels zijn we weer een half uur dichter bij de exit. Ik ben mij in deze wereld hier heel bewust ook gewoon vanuit wie ik zelf ben en dat ik het allemaal weet en ik niet weg is. Ben ik me heel bewust ja van wat dat moment gaat zijn en ook wat het leven hier op de aarde is om in waarheid en eerlijkheid te leven. Soms moet je daar ook wel eens hele stevige dingen door doen die niet altijd even prettig zijn. Niet leuk om te doen en ook niet leuk voor andere mensen. Soms zijn gebeuren die dingen. Dus ik nodig ons allemaal uit om naar aan dit eh onderwerp goed aan te schuiven en te gaan kijken van wat het eigenlijk is, wat onsterfelijkheid is. Want als de dood niet bestaat, wat is dan dat woord eigenlijk? We zijn onsterfelijk. En waar komt dat woord dan aan? Hier liggen twee microfoons hoor. Je zei net ehm kan met de uitdrukking zwemmen en ik voel dat ik eh met betrekking tot dit onderwerp ook enorm aan het zwemmen ben. Mijn moeder eh eh is in 82 overleden. Na een week zietbed en ik was kapot. Ze nam afscheid door een handje over het bed heen te laten schuiven, maar wilde niet meer kijken. En toen ze ging ging ze naar twee kreten. Dat heeft me jaren achtervolgd, want ik had het idee dat dat ze stikte. Maar ik realiseer me dat er ook een vorm van bewuste keuze van haar aanwezig was door bewust niet meer deze wereld in te kijken en te gaan. Mijn vader is in 97 overleden. Die heb ik daar was ik ook bij. En die heb ik besprinkeld met water in zijn mond terwijl ik wist dat het zo lang in liep. Ik z zag zijn ogen gaan. Ik heb hem geknuffeld op dat moment. Maar hij wachtte. Hij wachtte op iemand en iemand kwam op een gemben zij er was besloot hij te gaan, besloot hij los te laten. Dus ook daar zat een keuzemoment van hem in. Ik heb hem samen met eh verzorgers schoongemaakt, afgelegd heet dat zo naar hem eh zo ver mogelijk als kom beg Met de dieren ging het anders. Dierenartsen liet ik thuiskomen en die kwamen allemaal binnen met van: "Oh, wat een rust hangt hier, wat een zachtheid." En dan kwam de spuit en dan ging alles anders. Want de spuit was een protocol. Daar moest een hoeveelheid vloerstof in zo'n klein lijfje wat niet paste. En dus kwamen verzet van de dieren. Dat waren altijd hele nare momenten. Maar ik heb ook twee momenten gehad die met wie ik ben te maken hebben. En dat kwam eigenlijk in beweging toen jij vertelde van de mensen in de piramidetop die vang ik op. En toen dacht ik: "Wauw, wat een grootheid van een kracht. En op het moment in een moment daarna een keer twee keer thuis één keer toen ik wakker werd, toen voelde ik daar die onsterfelijkheid niet op afstand, maar ik was het zelf. En ik kan niet met woorden vertellen wat dat met me deed. Alleen dat ik het was, dat ik het ben. Het waren korte momenten, maar ik heb ze gevoeld. En nu zwem ik tussen beide. Dat wat ik ben, wat wij zijn. En de momenten van het fysieke stuk, ogenschijnlijk fysieke stuk. Het het stieken van mijn moeder en de vrijheid van het onsterfelijk zijn. Daar schrijf ik in. Zeer interessante reis. Ja, wat je zegt, wat je vertelt ook alles wat je zegt. Eh maar ook dat stuk dat deel van de top van de piramide opvangen vangen. Dat is als je daar naartoe kunt en dat geldt voor ons allemaal in de tijd waarin wij nu zitten, waarin een ontzettende grote verschuiving plaatsvindt. En de wereld zal chaos verkeren om in de structuur van het organische terug te keren om de verband van ooit terug te laten keren om de top om de om je hart je gevoel niet in positie te hebben en de top van de piramide op te vangen. Dat is onsterpelijk.

Ja.

En dan kom je erachter en dan praten we helemaal niet over dat top en de lagen daar tussenin tot aan de vloer van de piramide van de delta. We hebben het er helemaal niet over dat die dingen dan die ze hebben gedaan of lijken te hebben gedaan of dat dat goed is. We hebben het niet over dat als iets opvangt dat dat dan goed is. Dat is iets anders. Maar als je dan dat kunt doen, dat is het bewustzijn waarin je dan verkeert is oneindig.

Wij noemen het hier aardig liefdevol bewustzijn. Maar ik vind dat die term vind ik te veel eh randverschijnselen te hebben gekregen. Het gaat om een grotere bereidwilligheid om wie het ook is op te vangen. En dan komt dat bewustzijn wie je werkelijk bent. Het oneindige komt tot leven. Daarom hoop ik ook altijd positeloos zijn. Je mag wel iets vinden. Je moet ook dingen vinden. Ik vind ook Zonder een positie vind ik van over alles wel iets wat ik vanuit de waarneming zie, maar ik laat niet iemand vallen. Dus we hebben gelijk een pijler te pakken, een mogelijke pijler als dat voor jou ook herkenbaar is, van onsterelijkheid, van de oneindigheid, van het zijn. En het spel wordt hier heel goed gespeeld hoor. om dat bewustzijns veld van jezelf om dat niet te kunnen ervaren. Omdat je verschrikkelijke dingen hebt meegemaakt omdat je ziet dat de wereld verschrikkelijke dingen meemaakt. Omdat je voelt dat andere mensen afschuwelijke dingen meemaken. Dan kun je op een gegeven moment niet meer je hart openen en de top opvangen. Maar degene die dat kan die is thuis. En dat Dat is eigenlijk ook wat er in de geschriften staat. Zullen we al deze woorden eventjes een moment gewoon weg laten gaan en we kunnen allemaal onze aandacht bij onszelf brengen met ons bewustzijn dat we hier zitten. Dat we hier zijn in dit kostbaar moment van nu dat we ook eens even goed kunnen voelen. Ga maar eens reizen. Maak maar eens een beetje bewustzijn contact met wat de dood hier in ieder geval is ten aanzien van de mensen of personen of wezens, dieren die je hier bent kwijtgeraakt. Dus geen denkveld, maar gewoon de ervaring. Laat die gezichten van de mensen, laat de liefde van die mensen, van de wezens, van de dieren, laat die gewoon opnieuw leven in dit moment nu. H Oh. Enkele jaren geleden heb ik eh in verschillende uitdrukkingsvormen samen met jou en de andere mensen besproken dat mensen hier op de aarde en daar zijn wij op dit moment een soort van oordeel van wat er ook allemaal gebeurd is en hoe het ook tot stand is gekomen van een ehm ja mij een soort kweekvijver van verschillende intelligenties dat we grofweg bestaan uit mentale intellig die ook gevoelens heeft, wat een onderdeel is van het cyberbiologische lichaam en dat er ook een andere bewustzijn is, het oorsprongbewustzijn. En dat dat een gevoels en emotioneel bewustzijn is. Die twee dingen die wervel door elkaar heen. Daar is iets gebeurd. Maakt ook dat het onderwerp, de dood, de oneindigheid, wat zie je gebeuren om je heen? Ook op verschillende manieren mag worden bekeken om ook die samenvloeiing die er heeft plaatsgevonden om die te gaan begrijpen te gaan begrijpen door het te voelen. Want deze wereld waarin wij nu lopen hier deze wereld hè dit nu daar liggen ook de voetsporen van de mensen en de anderen die hier niet meer zijn. En dat is best wel indrukwekkend om daarbij stil te staan. Ik was een paar weken geleden in Bill Gaard in eh Leeuwarden. Daar heeft mijn oma gewoond die speciaal uit Amsterdam verhuisde naar Leeuwarden om bij de kinderen, de kleinkinderen te kunnen zijn. En ik liep daar langs die route bij de dat die flat die is er niet meer. Maar er staat nog wel de bus gehal die staat nog wel een iets andere plek. Bijna hetzelfde plek waar ietsje verschoven. En ik loop daarlangs en daar is een in die in dat pad is een brand eh ja, een brandslangaansluiting en die zit er niet helemaal lekker in. Maar toen ik eh 18 was lag hij er ook al. En toen zat hij er ook al niet lekker in. De straat is opnieuw bestraat, maar dat is nog steeds hetzelfde. En dat was het enige wat ik herkende fysiek en ik ging erop staan, want mijn oma zei altijd: "Kijk uit hier dat je er niet over struikelt." Dus ik ging erop staan. En in dat moment dat ik dat fysiek zag, voelde ik ondanks dat alles anders was, voelde ik ook via dat ene ook nog extra fysiek. Dat moment dat ik in mezzelf dragen. We zijn tijdreizigers. Eigenlijk zijn we geen tijdreizigers, maar we zijn nu momentwezens. Maar wij doen iets met ons bewustzijn en dat hebben we altijd gedaan wat de dood ook opheft en overbodig maakt. Daar zou ik met elkaar straks samen verder in willen bewegen. Maar eerst gewoon wat is de dood? Laten we even een pauze nemen, maar breng hem even dichter bij jezelf. Hal een goed naar voren toe van wat de dood is. is in een betekenis hè. Want je hebt je hebt die personen, die mensen ook meegenomen naar hier. Je verbinding met je overleden vader of je partner die overleden is. Hoe goed het leven ook, hoe moeilijk het is. Die persoon draagt je wel bij. Alles wat we hebben meegemaakt en iedereen waar we mee verbonden zijn, die is het. Ze houden eventjes een korte pauze

 

 

Transcript van 20260122-MvS-2-3-Themadag-Onsterfelijkheid-Zwaanshoek

 

Ja. เฮ Ja, goed. We gaan het eh met elkaar beseffen. Ik zak iemand een microfoon. Daarmee naar achteren. Ga je gang. Heel spannend. Eh doodgaan, onsterelijkheid wel een thema wat in mijn leven heel veel gespeeld heeft. Ehm maar het belangrijkste moment als ik als ik terugkijk naar dit thema is toen mijn zus heel erg ziek werd. En eh de dag of op de de avond voordat zij overleed zat ik aan haar bed. Eh We zijn nog in koma. Dus nou kon fysiek niks meer zeggen. Eh dus ik heb daar heel lang ook gezeten, hand vastgehouden en op een gegeven moment voelde ik zo'n diep en intens contact met haar dat ging over alle grenzen heen. En het was ook ehm ja, ik verdween, mijn zus verdween. En we waren zo samen en het contact ging zo diep. Ehm dus dat gevoel ben ik nooit vergeten. En daarna ben ik altijd op zoek gegaan naar dat gevoel. Wat wat is dat nou? En de hele zoektocht afgelegd ehm om er uiteindelijk achter te komen dat ik het allang heb gevonden. Vandaag toen ik hier kwam vond ik het zo bijzonder om dat samengevoel te voelen. Dat heb ik nog nooit eerder zo sterk gevoeld hier eh als we bij elkaar komen. En een uur geleden realiseerde Pop: "Men dat is dat gevoel dus dat ik doen wat ik toen heb ervaren." En daar zijn geen woorden voor nodig. Daar is dat is gewoon daar is niks anders dan samen. En natuurlijk ben ik daar zelf wel, maar het samen zijn logisch en er zijn niet eens woorden voor nodig. En die kracht die ja, die is zo immens dat zal ik nooit meer vergeten. En ehm ja, dat is eigenlijk vind ja, het raakt me emotioneert. Wauw, ook ik heb het eigenlijk altijd al geweten. Eh ja, dus ik weet niet wat jullie vorige week allemaal gedaan hebben, maar het is gewoon zo voelbaar nu voor mij dat Ja, dat enorme samengevoel wat er nu is en en waarschijnlijk omdat ik er zelf ook nu opener voor sta ligt niet alleen maar aan andere ehm denk ja wauw fijn. Dus eigenlijk ben ik mijn zus heel dankbaar dat ze dood is gegaan omdat ik dat anders nooit ervaren zou hebben. Want het is voor mij echt wel een keerpunt geweest in mijn leven. Ehm en ik heb daarna 10 jaar in de rouwbegeleiding gezeten ontzettend veel contact gehad met mensen die iemand hadden verloren en al die verhalen gehoongerd en alle alle mogelijke scenario's die maar kunnen gebeuren eh meegevoeld en meegeleefd. Maar in al die gesprekken heb ik dat samen nooit zo sterk kunnen voelen. Ja. Dus nou dat wilde ik even delen. Ik heb in mijn leven heel veel verschillen ontdekt, ervaren eh met betrekking tot het overlijden van mensen die ik goed k Eh zoals mijn vader die ik eh in mijn jeugd nooit heb ervaren als een vader. Ik had een vader, maar ik had ook helemaal geen vader. Er was geen band. En toen hij overleed tot mijn 18e jaar, heb ik ook niet een gemisgevoel ervaren zoals ik dat bij de mensen om me heen wel zag met diep verdriet en hele rouwprocessen. En mijn moeder die dan meer dan 5 jaar diep gerouwd heeft, toen dacht ik: "Nee, dat wil ik niet. Zo wil ik het niet." Want wat is rouwen? Nou, hè? Eh ik begrijp het gemisgevoel als je van iemand heel veel houdt, maar het bleek zo vaak een uiting te zijn van herhaling. Herhaling van pijngevoel van het gemis waardoor dat proces van loslaten maar niet ontstond. Dus zo wilde ik het niet. Als ik wil rouwen, als ik ga rouwen, dan doe ik het met heel mijn hebben en houden voor 100% ga ik erin. En dat gebeurde toen mij mijn lievelingsboes overleed. Het was wel heel opmerkelijk de dag daarvoor zij allerlei verschijnselen vertoonde van afscheid nemen. Ze kwam heel dicht in mijn hals zitten. Was bijna niet weg te krijgen. Ze wilde gewoon heel dichtbij zitten. Springlevende poes. Markeerde niks. Was geen ziektes. Niks. Was gewoon een oude poes. En ze bleef maar om ons heen prentelen totdat dan de volgende dag aanbrak en ze heel onrustig werd heen en weer lopen naar de voordeur, dan weer naar ons, dan weer naar de voordeur en dan weer terug naar ons. Dat contact zoeken. Alsof dat moment zou aanbreken dat het zou gebeuren. Een half uur later piepende remmen voor de deur en daar lag poes. Platgereden door de auto van de buurman. Zo opmerkelijk heb ik die verschijnselen gevonden die ik dus bij mensen tot dan toe helemaal niet heb waargenomen. Want in feite zouden wij als mensen dat ook kunnen een soort voorgevoel hebben van nou straks gaat het bij mij ook gebeuren. Dan sluit ik ook alles af hier. Ik heb niet waargenomen. En toen dacht ik van nou ik ben heel benieuwd hoe het dan bij mij gaat. En ik was zo'n even kijken zo'n ruim 30 jaar geleden op een trip naar India. Daar heb ik een eh flinke tropenziekte opgelopen en heb wekenlang op het randje van de dood gelegen. Wekenlang in het ziekenhuis waar ze niet de dingen deden die ik vond wat ze moesten doen. Dus het rekte nogal uit. En dat op het Het randje liggen was al op zich ook een hele bijzondere ervaring. Voor mij hemels. Het is moeilijk om daar een oorlaan te verbinden, maar het gaf zo'n diepe rust vanbinnen, terwijl alles nog onaf was in het afscheid nemen van mijn directe omgeving. Er waren dingen niet geregeld en die liet ik ook liggen, want mijn aandacht stond er gewoon niet naar. Ik lag alleen maar mezelf te zijn. Hoe gek het ook klom, dat was vanwege die tropenziekte. Totdat een vriend zag dat het ziekenhuis niet deed wat ik steeds gevraagd had, wat essentieel voelde. Door mijn kennis wist ik dat gewoon. En die zei: "Ik haal die eruit en ik stuur je naar het Maziekenhuis in Rotterdam. Daar weten ze precies wat er met je aan de hand is." Nou, binnen dan een half uur wisten ze het ook. Dus toen de behandeling werd ingezet voelde ik me achter mekaar beter worden en beter worden. Mijn lichaam herstelde zich heel snel naar aanleiding van de medicamenten die ik kreeg om die trop bacterie uit mijn lichaam te krijgen. Ook weer zo'n bijzondere ervaring, want in het opleven ontstond weer de verbinding met al die programma's, al die dingen die ik vanaf jongs of aan meegekregen had aan hoe je zou moeten zijn, wat er van je verwacht wordt. Enzovoort enzovoort enzovoort. Alles kwam weer in volle hevigheid terug. Dus ik besefte dat het op het randje liggen tegen die dood aan, het was echt heel dichtbij dat een zegenrijk moment was. En wat heerlijk dat dat we mogen duren. Dus ik was helemaal niet rauwig om zo'n ervaring. Ik tekende zelfs. Het had me veel gegeven. En die ervaring met die poes. Ik kijk even naar jou, want Jij hebt ook heel veel ervaring met dieren. Die heeft bij mij het grote verschil kenbaar gemaakt tussen wat ik beleefde met mijn vader. Geen band. En met poes. Een hele intense band. Dus ja, wat is dan het verschil? Nou, dat bleek dan toch de verbinding te zijn die bestaat uit de pure vrijheid van zijn wie ik mocht zijn. Bij poes mocht ik dat helemaal zijn. Zijn. Die accepteerde alles van mij. Ook mijn vergissingen. Ze accepteerden alles. Mijn vader niet. Je was het grote tegendeel. Ik had pas band met mijn vader als er kritiek of straffen gedeeld moesten worden. Dan was er een band, maar geen kleine band. Dus dat grote verschil dat heeft mij heel erg eh doen ja bewuster worden over wat ik feitelijk nodig. En dat is die onvoorwaardelijkheid waar ik mijn hele leven naar op zoek ben geweest. Onvoorwaardelijk in het mogen zijn die ik ben. Onvoorwaardelijk in het niet meer hoeven aanhoren van kritiek, opinies die door anderen geleverd worden. Zoals ik zou moeten zijn, zoals ik zou moeten reageren, zoals ik dat had moeten zeggen of misschien helemaal niet zou moeten zeggen. Ik was er zo spuugzat van. En dankzij bereiken van die grens dat het spuugzak worden van lijkt het net alsof ik een deel van mijn leven heb mogen afsluiten. Dat deel dat wil ik niet meer. Die grenzen zijn bereikt. Nu wil ik zijn wie ik ben. En dat is mijn streven nog steeds. Elke seconde van de dag. En in het meonden voelen met mensen en ook dus met de natuur en met de dieren voel ik die rijkheid steeds groter worden. Dat is enorm aan het expanderen. Dus als ik momenten heb van een diepe ontmoeting met een persoon, dan ben ik ook zo voor 100% aanwezig in het gesprek met die persoon. Als ik voel dat die persoon me laat zijn wie ik ben. En dat gevoel dat wordt ook zo scherp. Dat is ook een soort van graadmeter van in hoeverre kan ik in het af met die ander zelf mogen zijn. Maar dan ben ik er ook. Dan ben ik het alle tijden. Dus iemand in nood die mij op dat moment bereikt. En ik voel dus die verbinding weer in zijn volle hevigheid. Nou, als het midden in de nacht is, ik stap uit bed, ik stap de auto we in en ik ga ik ben er gewoon. Dat is dan het resul van die verbinding, van die onvoorwaardelijkheid. En het is niet iets wat ik als een opdracht ervaar, maar het is iets als wat ik als heel normaal ervaar. Wat ik altijd al gevoeld heb als kleinkind of aan. Dat dat is niet wat hoort. Het is iets wat er gewoon is. Dus afscheid nemen heeft voor mij nogal wat verschillende aspecten doen belichten in mijn ervaringswereld. Eh ik moet zeggen dat ik ontzettend blij ben met al die ervaringen. Ook met de nare ervaringen, want daardoor heb ik het juist kunnen beter zien, beter voelen. En dat is ook één van de redenen waarom ik dus nooit spijf heb. Ik ken er eigenlijk geen spijt en nooit sorry hoeft te zeggen. Wat is het voor nodig? Ik weet en dat weet ik dat jij eh dat jij zegt ehm in jouw woorden van dat dat was je spuug zat. Dat is niet dat je per se woest of een weerstand, maar dat is de afronding.

Dus ook de ter aardebestelling. Nou, ik wil een paar Oh, ik wil iets zeggen of vertellen over gevoelens die vandaag door mij heen gaan met dit onderwerp. Ehm onsterfelijkheid of dood. Ik heb verschillende familieleden ehm zien gaan en niet familieleden. En altijd ervaren dat er een bepaalde vorm van sereniteit aanwezig is die wij heel lang geleden toen nog niet in deze bewoning sprake die we nu doen. Dan zeiden van het bij iedereen gaat de Fontanel ineens open omdat we dan op een andere manier met elkaar konden communiceren wat daarvoor niet ging. En dat is heel mooi. Maar er is ook een andere vorm van dood die ik ehm nu de afgelopen dagen heel eh intensief heb gevoeld. En dat is wat er allemaal in onze wereld gebeurt. En daar voel ik geen vorm van sereniteit bij. Dat is eh koud. Iets waar je bijna boos van wordt, wel verdrietig, maar ook heel erg boos omdat dat gebeurt. En nog een andere vorm van afstand is dat eigenlijk wanneer je een relatie vorm met een dierbare eh voorlopig opzijzet, is dat ook een vormp van doodgaan. Dat wil ik zou van allerlei ervaringen kunnen zeggen rondom doodgaan. in verhalen wil ik eigenlijk verder kijken voelen van wat komt daar dan vrij bij overlijden? Wat voor energie komt er dan vrij? Daar zou ik graag naartoe willen gaan. En ehm Ik kan vanuit mijn eigen leven eh zeggen dat eh zit het overlijden van mijn vader als het overlijden van mijn moeder dat ik gevoeld heb dat er ehm een bepaalde leegte is. Maar daarachter eh wat kracht ligt. Ik heb hem ook gerealiseerd van als het dan over doodgaan gaat, ik voel dat ik tot nu toe kan ik daar geen issues op voelen of dat ik daar pijn op heb zitten. Ehm maar ik voel wel in mezelf dat ik door heel veel heen ben gegaan. En dat is net wat Helen Lenok al zeiden van naat ehm losmaken van een relatie in mijn geval met de IS wat 32 jaar geweest is waar ik heel veel eh verdriet en pijn heb gevoeld rauw, maar ook weten van dit is het pad en eh dan ook voelen dat ook dat is ook doodgaan. Dus in dit leven bestaat het doodgaan ook. En maar dat daarachter wat ik gevoeld heb als het allemaal gevoeld kan worden en doorleefd kan worden, dat ik dus gemerkt heb dat er zoveel kracht achter zit als het ehm losgemaakt kan worden uit de systemen, uit de actie reactiepatronen, dat er zoveel kracht in vrij komt. En nu verder van huis wat mij betreft hè. Helen heeft nog wat filmpjes doorgestuurd van wat er in Iran gebeurt en wat ik dan zie hè al die mensen op straat heb zoveel mensen die die die doodgemaakt zijn. En die enorme kracht die ik dan zie bij zo'n grote groep mensen. Ja, ik ben er zelf niet bij dus ik weet het ook niet, maar ik kan daar wel iets in voelen wat dat vrij maakt als het op de grens als het als het op over dood gaat dat er een heel andere kant aan zit van eh ja enorm veel krachten die kan openen. Ja, die wou ik eh graag benoemd hebben.

Ja. Ja, inderdaad. Eh ja, je bent er inderdaad niet bij. Nee, nee, nee. Ja, wat jij zegt. Ik ga even terugkoppelen zor dat er ook wel onderwerp en trillingen in liggen die heel erg belangrijk zijn. En misschien is het helemaal niet waar wat ik nu ga zeggen, maar voor jou, maar het mag naar mijn idee beslist ook zijn. Jij geeft het voorbeeld over het beëindigen van een relatie in een soort van nou loslaten. Voor mij bestaat dat dus niet.

Hm.

En dat zegt niet mijn woord is helemaal niet geldig of leidend, hè. Maar zoals ik hier ben gekomen bestaat. Ehm ik begrijp dat het gezegd wordt en dat het helemaal klopt bij wat jij zegt en dat de situatie ook zo is. Maar ik geloof er helemaal geen barst.

Ja, mag ik hem dan duidelijker maken?

Ja, dan moet ik toch even de microfoon

Maar dat wil niet zeggen dat ik daarna niets meer gezegd hoor.

Omdat ik hem Ja, het gaat voor mij over de verbinding die eigenlijk nog gewoon sterker eh is, maar het systeem wat erafgaat, dat is het. Dus dat eh dat dat het is in eerste instantie een soort sterven aan een vertrouwd patroon, een een vertrouwd systeem. Maar wat daaronder zit, dat blijft zo is het hoe ik dat ervaar. Ja, wij hebben het over het zijn de woorden, maar het gaat om de beweging. Leven en dood. Op het moment dat we merken dat we dood zijn, op merken dat we merken dat we niet leven, gebeurt er iets waardoor we het leven gaan leven. Als we doen wat we voelen. Bij het nieuwe wat dan het leven kan worden genoemd, waarin er het leven wordt gevoeld, wordt heel vaak de aankondiging van de dood al gestart van dat moment.

Nog een keer omdat hier alles eindig is.

Ik denk dat het juist heel goed is om te zien hoe dat met vriendschappen werkt, hoe dat met familiebanden werkt, hoe het met vriendschappen op liefdesniveau werkt wat wij aan het doen zijn. En dat heb ik niet specifiek tegen jou hè, want het is helemaal vrij van jou. We brengen iets in en ik mag daar eventueel ook op reageren. Ehm wat we doen is van een onmogelijke situatie die ons eigenlijk niet meer dient. En dat zie je dus vaak in relaties, liefdesrelaties of wat dan ook hoe je dat hier ook noemt. Maar je ziet het in allerlei facetten van het bestaan. is dat je vanuit een onmogelijke situatie die je niet meer langer dient dat losgaat en in een nieuwe stroming komt. En die stroming op het moment dat je daarin komt is het einde daarvan in geluid. Omdat de beweging hier in deze dimensie, althans wat we dan een dimensie noemen, is heel erg geëmd op aan en uit en aan en uit. Erin en eruit en erin en eruit. Het is het veel dieper hoor.

Je hebt het over de alle mogelijkheden van je hartleven dan. En dat het hele voortraject wat je daar in jezelf draagt als een verleden pijlen maakt dat je traject hiervoor laat meewegen om om in het moment van nu te gedijen. En dat is de macht van de geschiedenis.

En als je de macht van de geschiedenis kunt loslaten en helemaal in dit nu kunt komen, dan kun je op een manier leven die heel is en heel blijft.

Maar je zult wel jezelf daarin moeten herkennen.

Dat is constant zul jezelf moeten reflecteren of je het leven echt leeft wat je voelt.

Dat is onsterfelijk.

Dat is een bewustzijn wat verbonden is aan het oneindige leven van jezelf.

En wat wij hier doen is dat we toch heel vaak een pingpongbal zijn in het grote flippenkast systeem waarin wij worden gepositioneerd.

Ja.

En dat is de grote uitdaging om juist hier in dit moment van nu jezelf daarvan te ontdoen. Dus als de vorm klopt zoals je leeft, dat die vorm klopt nu. En al het andere is weg. Je bent namelijk vrij. Ja, je bent vrij en die vrijheid is een bewustzijnsvrijheid. En dat gebeurt hier van alles om het doderijk opnieuw in situaties klein en groot opnieuw op te starten. Er zijn een hoop soldaten in je werkelijkheid die er alles aan doen om dat te helpen. Namelijk naar een einde te brengen. En dat kan alleen gebeuren als je zelf gevreemd bent door jezelf in een situatie nu die klopt bij het nu en dat je alleen nog maar voor dat nu kunt gaan. En alle alle mogelijkheden zijn dood. Dan mag je heel ruim bekijken of je werkelijk vrij bent. Ben je werkelijk echt vrij?

Ben je werkelijk echt vrij? Kun je echt doen wat je voelt? Voel je dat het toegestaan is van jezelf? Maar ook in de situatie waar je leeft dat je mag voelen wat je voelt. Ben je daar vrij in? En kun je ook doen wat je voelt? No compromises. Het vrije hart vrij Het vrije hart vrij laten zijn en het vrije hart ook werkelijk leven. Het is zo simpel. Het is zo Zo ontzettend simpel. Het is is ja, je bent namelijk niet deelbaar. Je kunt je alleen maar volledig geven in elk moment, in elke situatie, in elke seconde. Je bent niet deelbaar. Zodra je gaat delen gaat het mis. En in deze wereld staat staan heel veel mensen gepositioneerd om je heen in jouw leven bij een soort weg waar waar je tussendoor moet gaan als dat jij moet delen aan. Je moet je delen aan die situatie. Je moet een deeltje van jezelf bewaren voor die situatie. Je moet jezelf delen voor die persoon en een ander deeltje voor die persoon. En dat kan niet. Als je dat doet, ben je dood. In het land van ooit zijn we levend thuis. Daar hebben we echt een ander bewustzijn. Daar is ons denken wat ons gevoelskracht is, is heel helder en zuiver en kent dit allemaal niet waar we het nu over hebben. Dus niemand die een oordeel heeft en ieder leeft. En heeft plezier. Echt heeft plezier. Het zijn allemaal maar simpele woorden met een enorme betekenis. Het leven lacht je toe en je hebt er zin in. Alles is sprankelend en vol. En we zitten hier in deze wereld in een situatie waarin je steeds keuzes moet maken. Deeltjes van jezelf daarheen te sturen. Het is wel pijnlijk hoor dat je elkaar daardoor ook niet lijkt te kunnen ontmoeten voor degene die het niet wil of kan maar degene die het wel willen kan zal het gaan beleven. Het moment moment het echte moment van het nu wat vol kleur en vol water vol spranken betekenis zo simpel is zo organisch simpel en door die simpelheid wordt het hele levenswelt hat je ene cel gaat open en je voelt dat je bestaat dan voel je het. Al het andere zijn kanaaldringen. Het is prachtig hoor. Ze gaven ons scholen. Ze schaven ons papa's en mama’s-kinderen, zusjes, relaties, geld. Alles gaat als leerprocessen, begrip, h

Keuzes die uitsluiten. Wat is echt levend? Wat is leven? Wat is het levende leven? Echt voel in jezelf. En wij hoef je dat hier niet eh te bespreken omdat dat per se besproken moet worden en geopend.

Maar we scheppen er bewustzijn op omdat het laatste woord over dit onderwerp is nog niet gesproken. Wat zal eraan komen? Je bezet niks. Niemand bezet iets of iemand. Het is een moment van volledig leven dat je een situatie helemaal mag ervaren, maar ook dat je iemand anders helemaal mag ervaren. Dus het is nogal wat het hebben over sterven. Wat de geestelijke kracht is, de gevoelskracht van leven. En wanneer dat weer sterft of een neergang inking demping en je zit thuis en je voelt: "Ik ben er wel, maar ik voel niet. Ik ben er wel, maar ik voel niet." Ik kan wel nadenken over gevoelens. Ik kan wel nadenken over gevoelens. Dat lukt mij wel. Ik kan ook uit mijn geheugen gevoelens terughalen, maar ja, dan zijn het toch gedachten. Maar het ik voel het niet. Het ding dat niet door mijn lichaam. Ik ben niet in Ik ben niet aan. En dat zijn hele heftige gebeurtenissen om daarnaar te kunnen kijken. Het lijkt wel alsof de lat heel hoog wordt gelegd, maar het is zeker niet zo. En hoe vrijer je komt, hoe groter de obstakels lijken te worden om het niet te kunnen zijn. Hoe ruimer je beweegt, hoe meer elementen er in het leven verschijnen, vaak als fluisteraars en andere taalsprekers die gedachten van andere mensen of van jezelf ergens in een bepaalde beweging zetten waardoor het lijkt dat het niet kan. En de enige manier hoe het kan is om het en door het te doen door te zeggen, te laten voelen. Dat is het sprekende hart. En om die plek te komen in die ene mastercel van jezelf, maar de waarheid ligt verborgen thuis, de doorgang wat die hier ook kan ontstaan en die de dood kan opheffen. Om die taal te spreken van thuis moet je wel van goede huizen komen. Je moet vertrekken vanuit je eigen echte waarheid en niet vanuit een pseudooraliteit. Wat je het beste uitkomt. Alles wat ik doe veroorzaakt in deze wereldproblemen. Ik zeg het niet over mezelf. Ik spreek het uit als broeder, als collega van ik. Daar waar de waarheid wordt geleefd, gezegd, gesproken en ook wordt uitgevoerd, worden altijd problemen eromheen zichtbaar. Schuw die problemen niet. En je bent weer 10 lichtjaren verder in je hart. Regels zijn er om niet naar te luisteren.

Eh ja, nou dankjewel, want je verwoordt precies wat in mijn leef. Alleen ik had het nooit zo mooi kunnen verwoorden, want ik voel ik kan heel erg voelen dat ik eh als we het hebben over sterfelijk en onsterfelijk, want dan zijn dat voor mij de thema waarin ik eh waartussen ik lave. Soms voel ik me eh onsterfelijk en weer stervel. Ik zeg wel letterlijk: "Nou, nu voel ik me gewoon dood. Aan uit aan." En ehm en als ik jou zo beluister herken ik dat ook in mezelf. Maar waar ik dus tegenaan loop is ja, soms dan krijg ik ook echt het gevoel ik en ik weet bij mezelf van ja, dat is hem ook niet. Maar ik krijg soms echt gevoel. Het lijkt wel alsof ik helemaal alleen moet gaan leven om dan helemaal suiker mezelf te kunnen zijn. Dus het zegt ook iets over mezelf, hoe lastiger dat is of van je omgeving.

Ja, maar daar ben ik zelf bij toch? Ik bedoel eh maar vlak die niet uit.

Hm hm.

Ja. Nou ja, en wanneer zeg ik ja en wanneer zeg ik nee? Ik ben daar heel erg mezelf aan het stoeien. Wat voel ik nou echt zelf? Hoe vrij ben ik echt zelf? Dat is echt de periode waarin ik nu zit. Wordt af en toe ook een beetje knettergek van mezelf, maar ik besef wel dat het hierover gaat.

Heb je Ja.

Heb je Leef je leef jij avontuur?

Nou, niet genoeg. Dat wil ik wel gaan doen.

Hoe weet je dat? Dat het niet genoeg is? Waarom lees je dat uit af? Waar waar komt dat antwoord vandaan?

Nou, als ik het heb over avontuurlijk leven, dan weet ik welke keuzes ik gaan maken en dat ik eh een rugzakje pak en eh de natuur in trek of ergens eh weet ik veel waar ik naartoe ga. En dat is voor mij ook avontuurlijk leven. En daarin mensen ontmoeten die ik ontmoet en eh leven ontmoet wat ik ontmoet.

Leef jij avontuurlijk?

Nee. Ja. Je vraagt u eh stelt die vraag opnieuw.

Ja. Ja.

Het is niet als een oordeel over onszelf. Dat is het niet.

Nee. Hm hm. H maar het avontuurleven

Hm hm. dus uit regels. Je zult in deze wereld altijd regels tegenkomen, maar het gaat om het gevoel te bevrijden. Hm hm.

Er is iets heel groots aan deze wereld. Daar moeten we dus naartoe.

Ja.

Avonturen.

Hm hm.

Want als je iets doet wat de regels niet toestaan. En ik heb het niks over over geheimzinnigheid. Ik heb het niet over tegendraad zijn. Ik heb het niet over andere mensen pijn doen of mensen in een stuk onbegrip laten verkeren. Maar ik heb het erover dat als je avonturier bent

Hm hm. wat dat woord dan ook mag zijn, maar het leven, avonturelijk leven, dan komt er een sparkel, een twinkeling in je gevoel te leven.

Hm hm.

Want dan zijn alle zekerheden weg.

Ja.

En op het moment dat alle zekerheden weg zijn en die kun je in verschillende facetten in jouw leven kun je die zekerheden zien en ze echt weghalen. Dan komt er een emotionele bewustzijnstoestand van jezelf die het leven ook interessant vindt en die het leven ook elke dag spannend vindt. Die het le het is niet negatief spannend, maar positief spannend. Dat je niet weet wat je staat te wachten. Dat je niet weet wat je staat te voelen. Dat je ook niet weet wat je staat te doen. Op dat moment komt het eigen bewustzijn vrij. Voem. Die lichtcel bewustzijn is aan. De trillingen zijn anders. En de De Matelix geeft geen 100% controle meer over waar je naartoe moet worden vervoerd.

Ja.

En er zijn een hoop mensen en ik zeg dat ook weer niet tegen jou. Ik spreek nooit persoonlijk tegen mensen. Het is ons gezamenlijk onderzoek waar we doorheen gaan. Die weten waar het over gaat, maar zitten volledig in de tijdlijn controle van het vel, de matrix. Dus je voelt dat je weet dat het anders is en kan, maar je voelt ook dat je het niet anders doet omdat er een gevoel ontbreekt en je dus dood bent. Ja, ik gebruik even hele bewuste harde woorden.

Ja, vertrouw erop dat wij allemaal kunnen zien dat het leven en dood, het levensveld echt is niet een theorie. Het levensveld is een beleving. Dat is dat je alle botten in je lichaam voelt tintelen. Dat je voelt dat je voeten hebt. Dat je voelt dat de adem in de binnenkant van je longen dansen en iets met je willen doen. Dat die adem naar buiten wil en uitgeadem worden tussen de schapen. En dat je het schapenlucht wilt ruiken omdat je die kracht van het levensveld terugvoelt en daardoor heel rustig gedijdt.

Dat je omkijkt en dat er precies iemand voorbijloopt die jij precies moest zien.

Het levensveld is een heel groot iets. Het is zo simpel. Het is zo simpel. Het is zo krachtig dat er alles aan wordt gedaan om het je niet te laten voelen. En daarom hebben we het over aanuit. Want de mensheid, deze divisie hier is gestorven. Dit is het doderijk.

En wij staan op als lezend van oorsprong, ouder geschriften, Christus, de herzenis van de mens. Maar de herezenis van de mens is niet kennishhebber. De hereizenis van de mens is in dit moment hier de keuzes maken die geen keuzes meer zijn. Omdat je loslaat wat het niet is. En zo ontstond er een hele zuivere en soms misschien wel eenzame wandeling zonder handgrijpen.

Ja.

Dus avonturierschap.

Ja. Ja.

Ehm als we spreken over de dood voel ik ontzettend veel leven in. Ik moet nu zorgen merk ik dat ik niet flauw val. Eh dat misschien is dat wel heel goed. Onvang Ik ben heel erg blij met het thema dood. Voelt heel levendig. Eindelijk aanwezig. Eindelijk allemaal hier eenvoudig, ongecompliceerd. In mijn lichaam voel ik alleen kramp nu. Mijn mijn handen worden spastisch, mijn benen ehm en dat gebeurt eigenlijk alleen als ik echt het leven voel. Als het echt waar is. Eh ik weet ook niet meer wat ik verder wil zeggen. Eh Ik hou van het leven. Ik hou van avontuur. Ik hou van een winkel binnenstappen en mezelf zijn en contact maken in essentie met wie daar staat. Het maakt niet uit waar ik ben, wie ik spreek. Het enige wat ik lastig vind is dat ik telkens denk hoe moet dat met geld? Maar op é of andere manier komt dat ook telkens naar me toe. Hoev ik er eigenlijk dus ook geen zorgen over te maken. Het is heel fijn om dood te gaan. Ik wil ook iets weden. Dat doet wel of eh

Oh, nu ja. Ehm ik wil delen en de ervaring die ik heb gehad eh die te maken had met onderlijidend van mijn eh fysieke moeder. Ik werd ehm gebeld door mijn zus in Polen dat mijn moeder op eh sterven lag en eh ik moest daar naartoe komen. Anders zou ze niet kunnen sterven. Zo werd het gew zegt: "Ik wist dat ik weet dat wij een hele sterke band hadden hebben." En ehm eerste bezoek in ziekenhuis mijn moeder was gestorven letterlijk in mijn armen. Ehm ervaar ik in Polen en onderwij weer naar Nederland was alsof ik verdoofd was. Heftige gebeurtenisen. Is maandenlang heb ik wel gehuid. Pittig op gegeven moment. En eh mijn moeder kwam bij mij in ja 's nachts of hologram of niet, dat maakt niet uit. Maar ik voelde haar heel goed. Ze was eh zoals ze was prachtig. De dag daarna ik stond wel op als Alsof ik dan echt kilo's kilo's lichter was. Mijn leven was in mijn lichaam terug. Was geen traer te bekennen. Het was niks. Ik was weer levendig. Dat was hem. Dat was een prachtige ervaring. Dan toen begon het alsof ja mij mij mij weten als het ware ja ging aan was echt ja mooi. Met mijn vader had ik een andere ervaring. Mijn vader was ehm meer streng, meer eh meer ja, ik zou zeggen ja, streng, zo zal ik het eigenlijk noemen. Maar het frapante is dat het eh na het delen van mijn ervaring in militaire omgeving zag ik hem in mijn in mijn herder droom. Ehm in een in een ja, in het gebouw was ik dan in Hetzelfde gebouw was toen en hij was hij eh hij werd begeleid als het ware vrij of ik weet niet precies hoe ik dat op dit moment moet uitleggen. Ik ben naar hem toe gestapt. Ik heb zijn handen vastgehouden. Klofen gegeven. Dat weet ik niet meer. Maar zeker liefdevol handen vastgehouden. En dat was dat was een ontmoeting. Liefdevol en krachtig. Er zijn twee verschillende ervaringen. Maar Dit wil ik delen. Ja, ik wil ook wat vertellen. Eh het is wel een poos geleden. Mijn dochter is verongelukt eh op haar 16 jaar met een autoongeluk. Ze was eh 's avonds mooi aangekleed en ging met vrienden naar Walibi was dat toen nog. En eh het laatste wat ik van haar zag was dat ze heel blij was en heel mooi. En later op de avond eh kwam de politie aan de deur. Heeft toen aan de deur verteld aan mij. Ik was alleen thuis. en dat eh dat ze vergelukt was. En wij zijn naar het ziekenhuis geweest om dat ze zeiden dat we haar nog mochten zien, maar we mochten haar niet meer zien, want ze was te veel beschadigd. En voor mij was het moment van afscheid. Dus alleen nog via haar handen. En die handen, dat is één van de mooiste dingen geweest dat ik die iedere dag weer kon zien en kleiner zag worden. En eh Massa's kinderen zijn bij haar wezen kijken en dat was haastfeest, want al die kinderen van haar leeftijd hebben toen, ze was heel geliefd eigenlijk, hebben haar toen allemaal verhalen aan haar verteld en bloemetjes neergezet en Prachtig. Haar kamertje was helemaal prachtig geworden met alle dingen van van de kinderen, de jonge mensen ook met de begrafenis. En haar vriend die achter het stuur zat toen ze verongelukte. Zij zat recht achter achter hem. Die heeft zoveel schuldgevoel gehad terwijl hij eigenlijk niets aan kon doen. Dat ik was e eigenlijk alleen maar druk om hem te troosten. En dat heb ik hij heeft me heel veel vreugde gegeven en heel veel geholpen ook om mezelf eh weer terug te zetten in hoe hoe ze hoe zij ook dat dat wilde ofzo. En naderhand ehm kwam ik terug met de gedachte van wat er gebeurd was voor die tijd. Zij heeft dus het wel gevoeld, want zij kwam op een avond een keer bij mij in de slaapkamer en toen zei ze: "Mama, weet je wel dat ik zoveel van je hou?" En ik was zo verbaasd dat ze dat zei, omdat ze nooit zo heel open daarover was. En later heb ik dat gezien als een soort van ja, alsof ze het wist. En toen zei overleden was in dat kamertje met die met die handen. Toen toen zou ik kleren uitkiezen voor mezelf en ik stond zo achter de kast daar en ik was aan het zoeken en toen zei toen hoor ik haar zeggen: "Ma je trekt toch nog wel wat leuks aan, hè? Je gaat toch niet zo in die oude rommel." Nou en dat was zo geweldig mooi. Zo zo intens wat ik voelde. En haar ze had een pony in de wei en haar pony die heeft die nacht de hele nacht gehinnikt. En dat was ook zoiets bijzonders. En eh dat heeft allemaal bij elkaar mijn mijn leven ook op zijn kop gezet. Maar tegelijkertijd heb ik het gezien als ik ik kon ik kon niet zo rouwen als de rest van de familie. Ik heb altijd wel gevoeld van de band is er gewoon en die die is er en die die gaat niet weg. Dat dat graf dat is er. Maar dat Daar kom ik eigenlijk bijna nooit, want voor mij is is dat moment van verlies anders als ik bij dat graf ben. Het is het voelen van binnen dat ze er altijd is. Dus even zeggen. Toen jij dit vertelde voelde ik van nu is dit niet op zijn plek. Ik wil een paar mensen naar voren halen die veel van jullie gekend hebben en ehm dat ze nog steeds hier zijn. Anne Dollek, de Brucaline van der Bent Han van de Jan koopt dierbare mensen. Bibiana.

Het lied Bibiana. Dank u wel. En dat is zoveel anderen die dierbaar zijn. De tekst van dit lied is een gedicht uit 19 34. Ik kreeg hem dood via Hemy. Ik dacht: "Dit is zo'n krachtige tekst. Er zit een lied in en er zit een stukje in waarbij je kan voelen van daar wil ik mijn stem laten horen. Doe dat verhaal. Dan wordt het nog krachtig. Je ho He do not stand at my grave and we I am not there. I do not sleep. Do not stand I am not there. I do not sleep. Do not stand at my grave and we I am not there. I do not sleep. He he I am the winds that I am the diamond clints on snow. I am the sun to I am the gentle the Yes, I am the gentle. He o He when you awaken in the morning I the swift up lifting rush of quiet birds in circle flight I the day transcending night the day trans winds that low the diamond cleans on snow i the sunlight on i the gentle of yes i am the gentle of he He do not I am not there. I die I die. I am not there. I die. No, I die. He Ja, het is heel mooi weven met elkaar om wat we hier de dood noemen of de onzerelijkheid, een maatrex en het levensveld om het hier gewoon allemaal te laten ontstaan. Het vraagt ook een diepe betrokkenheid in deze wereld. Ook echt in jezelf wat alles betekent. Voor mij is het zo ontzettend waardevol om om de dood te mogen voelen of de onsterfelijkheid te mogen voelen. Omdat dat wat er in jezelf door ontstaat, door niets anders kan ontstaan. Het lijkt me een soort geheim wat geen geheim is. Wat er gebeurt met de mens, de binnenkant. De mens. De binnenkant. Dat is de mens. Dat er in de mens gebeurt als de mens stilstaat bij de volle betekenis van wat hier de dood wordt genoemd. De verwondering en ook de ontreddering, de onmacht, het verdriet. Je kunt het niet terugdraaien. Je hebt er niets meer over te zeggen. Het systeem van wat er dus nu operationeel was. En het diepgaande processen of roller coasters die dat in jezelf tegen kunnen brengen. Dan van positiviteit, maar ook van heel zwaar trauma en rouw. En wat de uitkomsten er ook van zijn, doet iets met ons. En als wij ergens door geraakt worden, dan heeft dat betekenis. En als we de betekenis optillen naar een mentaal niveau, dan kunnen we de plank welenswaar helemaal missaan. Maar als we het naar een beleving toe kunnen brengen, wat dat nou is, de dood, de impact daarvan. Niet dat het jou overkomt. Hoewel we nu weer iets dan een aantal uren dichter bij het moment zitten waar er een knop in wordt gedrukt waar kennelijk jij niets over te zeggen hebt. Of ja, juist wel. Dat is maar wat jij wilt dat het is. Maar wel dat je kunt zien van nou de impact op mij die het heeft en dat hoeft helemaal niet een zware impact te zijn, hè. Dus ik zit je echt nog al die lagen en alles wat er gevoeld kan worden dat gewoon samen met jou open te leggen. Want dat de ander zegt en heeft beleefd of beleefd niet hetzelfde hoeft te zijn dan wat jij beleeft en de betekenis wat het is ook niet hetzelfde hoeft te zijn. Maar dat we daar wel met z' allen naar kijken. En dat is ook nodig want enkele nou ja tijd geleden zijn we met elkaar bezig gegaan op deze aarde om een nieuwe eh handvest van niet de Verenigde Naties op te zetten, maar van de human peace. Die hebben we ontwikkeld ongeveer 8 maanden geleden hier op de aarde. En als je in de peaceboard wilt zitten als deelnemer en als krachtdagen, dan zul je ook diep betrokken moeten zijn met je bewustzijn wat de dood en het leven is om het te kunnen voelen. Want in deze wereld hier waar allerlei dingen gebeuren is het leven gewoon bijzaak. Zo lijkt het. Maar de kinderen geboren die gaan op een gegeven moment dood door een oorlog, water tekort, ziekte of drugs. Even alle donkere scenario's. En dat is ook wat er allemaal gebeurt. Dus als je als je de sprankeling van thuis in jezelf terughaalt en de hier op deze aarde, in deze dimensie toetreedt met je eigen autonome peaceboard kracht. Dus je bent een deel van de raad van ooit die hier als levend wezen meewerkt aan het stabiliseren van deze enorme eh turbulentie die heel vaak toch wel achter de schermen wordt gehouden. Dan mag je je ook voorstellen en dat is het lijden van de mensen en dus het overlijden. Het over het lijden heen wat dat voor impact op jezelf heeft. Wij moeten ook toestaan om tot in het maximale van een negatieve spanning te verkeren om daar de positiviteit in te brengen. Dat weet je zelf maar altijd goed. Je moet soms helemaal tot aan het naatje gaan in jezelf, iets van jezelf of iets in de wereld. Dat je helemaal tot het naadje moet gaan van die negatieve spanning die er is. Hè, dat hoeft niet een vernietigende spanning te zijn, maar iets waar je verdrietig over bent of boos. Moet je helemaal helemaal in tot het naadje moet je gaan om naar het licht, dus de omkering, de omponing, de uiterpolarisatie te gaan ervaren. Dus ook de dood is een heel groot onderdeel van de vredesraad die die zich op dit moment op de aarde eh positionert waarin alle mensen zullen worden benaderd om daarin te zijn en waarmee de vrede naties ook zal on worden ontwonnen. Dat is waar we met elkaar mee bezig zijn. En ieder mens ieder mens ieder mens is daar. Dus wat is het gevoel van de dood? Wat is het gevoel van de onstervigheid? Wat is hier aan de hand? Hoe kan het eigenlijk zo'n impact hebben? Hoe kan het nou zo impact hebben. De emotionele lading hoeft niet impact te zijn, maar de emotionele lading van overlijden van iemand die is gegaan. Hoe kan dat nou zoveel impact hebben of gevoel los laten komen in jou? Het kan kennelijk alleen via die gebeurtenissen. Hoe kan dat zoveel betekenis hebben als je weet dat je onsterv bent? En bijes zeer waardevol. Dus ik wil zeker wegblijven bij het niveau van jou. Maar ik weet dat ik onsterfelijk ben, dus ik hoef niet te rouwen. Als je als aarde aan de aarde aarde aarde mens zie je ook hier hè onderdeel van de natuur dat je ziet dat je lievelingsbomen je zo lang hebt verzorgd en eens het bruin geweest. Heb ik het dan niet goed gedaan?

Heb ik hem dan op verkeerde plek gezet? Dat dat iets gewoon anders gaat en dat de dood daarop volgt. De impact die het heeft op ons, wie we zijn. Hoe kan het dat we daar zo in geraakt worden? Wat is de dood eigenlijk? Oké, de dood, het overlijden of het weggaan van iemand of iets heeft een impact, een emotie. En ook de vraag, ik leg hem gewoon open hoor. Is dat een is Is dat natuurlijk? Ik ben iemand die ontframt heel veel en door de frames gewoon neer te leggen als mogelijkheden hè. En ik blijf daar verij vandaan dat dit de waarheid is. Ik spreek de waarheid in niets anders dan de waarheid. En ik biedig mijzelf in het hoogste niveau van wie ik ben. Maar ik kan niet zeggen dat het de waarheid is omdat jij erin zou moeten geloven. Dus in dit geval een mogelijkheid en daar kunnen we naar kijken. Maar is het natuur Tuurlijk.

Leuk hè?

Ja, onmiddellijk. Zoals altijd gaat mijn hart werk lekker keer. Op dat gebied ben ik eh levend. Gaan we nog over.

Ja, misschien moet je stilstaan omdat ik dan eh leef. Eh ik merk momenteel dat ehm in mijn leven heel veel zijn best lijkt te doen om te zorgen dat ik niet leef. En ik zie het, maar eh keer het dan maar eens om. Zorg er dan maar voor dat je tot leven komt. Ik vind dat niet heel makkelijk. Ehm er werd er straks iets gezegd over avontuurlijk leven en iets in mij weet dat ik dat doe waar ik vandaan kom. Dat ik andere plekken bezoek. Dat ik andere werelden bezoek. En hier is dat tegenovergesteld. En alles in mijn leven in teken te staan van vast blijven hangen in een stramine waarvan ik weet dat het eigenlijk allemaal weg mag. Maar daar wordt wel heel hoog ingezet. 10 jaar geleden door een ongeval vielen beide mijn katten van achthoog van een balkon. Mijn mijn beste vriend die 10 minuten voor op schoot lag, lachte daar beneden met het bloed uit zijn gezichtje en nog wat stuitrekking. Het was 1:30 's nachts. Ik schijn zo hard geschreeuw te hebben dat de volgende dag iemand mij aansprak van: "Goh, heb jij dat 's nachts gehoord? Iemand die schreeuwde alsof er iemand vermoord werd? En ik kon me niet plaatsen hoe ik had geschreuwd, want ik heb dat niet geregistreerd. Maar ik dacht: "Oh ja, dat was ik." Er was inderdaad iemand dood. Mijn andere kat die had niets. En die is er nog steeds. Mijn oude vriend inmiddels bijna 17 jaar. Licht dementerend, wat ook heel interessant is. Maar als ik alles los moet halen, zou dat betekenen dat ik iets met mijn maatje ook moet als ik moet zeggen van: "Oké, ik do alles weg. Ik pak mijn rugzak en ik ga. Dan betekent dat dat ik mijn beste vriend dus ook ergens anders zou moeten gaan doen. En dat dit is zo'n hoge inzet. Of moet ik dan toch het leven vinden of brengen in het hier en nu met wat er nu is?

Het leven Het leven vindt jou. Er is iets groters. Het leven vindt jou. Nee, eerst moet je jezelf vindt.

En die is aan en uit en aan en uit. Nu ben ik eraan aan. Ja, hetgeen waar we het meeste van lijken te houden. Ehm wat waar je echt mee hebt is als ik het in woorden omzet echte verbondenheid is connectieverbinding hebben zonder iets ervoor terug te willen en dat gaat nooit bij ons weg maar als het weggaat hebben we het zelf weggestuurd. Martijn is in jouw wereld waar je vandaan de dood ook aanwezig.

Wat zijn O is in jouw wereld waar je vandaan komt ook de dood aanwezig? Weet je nog in 2 17 dat we 's morgens om 5:30 in Frankrijk zaten. Dat we de eerste waren die daar niet zeiden. 's Morgen. De zon kwam op. Expeditie 2. Fijn om je te zien. Nee, dat is er niet. Waar ik vandaan kom is geen dood en ook geen leven. Omdat leven is een uitspraak wat eigenlijk alleen bestaan kan als je het ook over de onsterfelijkheid hebt. En sterfelijkheid. De wereld waar alle mensen vandaan komen. En ik kan alleen over de wereld spreken vanuit bevoegdheid omdat het over mezelf gaat is dat daar geen tijd vibreert zoals het hier vibreert. Tijd slijt niets weg. Zijn geen momenten achter elkaar aan, maar is een constant nu. Dat is een heel warm en rijk nu. En daar bestaat wel degelijk tijd omdat je tijd is hier verbonden aan afstand. En dat heb je daar op een hele andere manier. Maar daar leven de mensen gewoon onsterpelijk. Laat ik het even in aardse bewoording zeggen. Dat is gewoon een feitelijke wereld, een biologische wereld. Bij het bewustzijn van de mens daar is menselijk. Laat we hier zo naar zoeken als mensen wat je niet kunt vinden, maar je ineens voelt, ik ben er. En je borstkast die trilt en vibreert en je voelt je lijf en je bent je bewust van de omgevingen van de mensen en je kijkt ineens zo naar iemand en voelt van wauw, wat uniek. Ja, daar is geen dood. Nee, ook niet bij de dieren.

Hm.

Ook niet bij de dieren.

Nou nee, niet zoals hier. En Ehm maar houdt vanaf hoe we dieren gaan zien. Ehm de natuur bijvoorbeeld is ook een onderdeel van alles en dat komt op en het gaat weer naar beneden. In die zin bomen worden daar veel ouder dan hier. Dus er is wel een vorm van tijd. Maar bomen ehm eh gaan dus wel dood, maar ze gaan net als hier niet echt dood. En dierenm reageren heel erg op dat is het is het levensveld op onze beweging die we maken. Ja, eigenlijk zie je hier deze wereld lijkt als twee druppels water op de thuiswereld. Je zie je dat dieren ook aan de kant gaan. Ik heb het zelf ook meegemaakt met eh een aantal dieren die mijn grootste vrienden ook zijn en die gingen gewoon naar de kant voor de dingen die ik aan het doen was. Ik gingen gewoon dood. Alleen hier zijn ze dan weg en daar komen ze op een andere manier terug. Die vinden die nog veel die echt heel geld ook veel duidelijker zijn. Want hier op de aarde moet je gissen. Je hoeft niet te gissen, want je weet het wel. Maar je moet opletten dat je hier op de aarde niet je fantasie gaat gebruiken waardoor je dingen die heel menselijk zijn ook gaat zien. En dat is daar niet zo. Maar daar ga je niet dood. En hier ook niet.

Ja, bepaalde laag niet. Op een andere wel.

Het bijzondere in deze wereld hier is dat iedereen dood kan. behalve jij. Welkom in de matrix van regels en gevolgen. Als je in die regelgeving bent ingeregeld, dus ook over onsterfelijkheid en wat het precies is en hoe het in elkaar zit en hoe het eruit zou komen te zien enzo, dan kom je ook in de regels en de consequenties van de matrix, van deze regelgeving op regels gebaseerd werkelijkheid. Als je niet dood kunt, als je niet dood kunt, hè, omdat je onsterv, wat maakt dan dat het zo'n impact heeft dat het zoveel betekent? En dat zijn geen mentale vragen, dat zijn overwegingsbizen. Weet jij al wie die knop heeft trouwens die jou eruit gaat duwen. Er is een hele mooie lijst hè, die is een opgestelde staat ook ma van Staven staat daar ook op. En maar ja, niemand weet wanneer en hoe en of niet.

En hoe kan het dan dat je hier staat voor kunt zijn als dat niet bestaat. En je ziet het toch om je heen gebeuren. Je staat bij die kist op die mand. Heb ik ook wel een aantal keren meegemaakt dat iemand een hele mooie riet mand lag. Ook echt prachtig om te zien. Heer schoon. En ineens word je gewoon duidelijk dat deze hele wereld is geën op diezelfde beweging. Je maakt iets en stopt in die vorm. Je staat op, je gaat zitten. Je doet je ogen open en dicht. Je hebt liefde en de liefde is weg. Je hebt goede gedachten en die gedachten zijn vergankelijk en hebben nog wat na en weg. Je bent met een prachtig project bezig. Je voelt het, je bent het, je zet het neer. Andere mensen gaan niet mee, hebben iets andere visies en op een gegeven moment is het project leuk. Ineens zie je gewoon wat hier aan de hand is. Hoe kan dat? Wie is dat? Wat is dat? Wil dat wat even extern het wat dat wil dat ons leren wat het is om wilt ons iets leren. Ik zeg al een beginnerv hoef je niks te leren is Er valt ook niks te niets. 0,0. Alles wat je tot nu toe hebt geleerd is allemaal onzin. Heeft je nog nooit iets geleerd over jezelf, maar dat weet je al. En uiteindelijk moet je alles wat je geleerd hebt heel sterk afschalen om de kracht van je eigen bewustzijn te laten spreken. Dus wat heeft al die data ooit voor zin gehad? Ja, gemodelleerd worden, ergens ingeduwd, ergens inpassen en dan ontdekken dat het nog niet past. Dus waarom? Wat is het dan precies? Wat is dan die beweging van aan uit in er dooroheen er weer uit? Wat is onsterfelijkheid dan? Waar hebben wij het eigenlijk over? Wienstaal zitten wij hier te bezig?

Ja, deze wereld.

Het is zagen doormidden zagen om te zien dat je niet iets te zagen hebt. Het is iets heel groots. En wij onderzoeken onszelf omdat we voelen dat het noodzakelijk is. Iedereens. En ik noem het onderzoeken niet met een vergroot glas van je mind, maar een vergroot glas van je hart. Je onderzoekt van je gevoel waarom dat je geraakt wordt door iets. Dat dat niet zomaar iets is. Je kunt het niet laten liggen. Vroeger wel. Vroeger kon het nog eens. Vroeger kon je het nog eens laten liggen. En nu Nu ligt het groot van je hart overal op. Ik kan niets meer laten liggen. Alles wat je iets vertelt, iets waar je bij wat bij voelt, heeft een betekenis. Snappen hoeft allemaal niet per se direct. Komt wel, is in aantocht of is maar wat is het dan waar deze werkelijkheid overgaat en waarom dan de dood? En ik vroeg het eergisteren dus aan mijn bio vader. Zeg: "Pa, weet jij nu al hoe je geboren bent?" Hij zegt: Man, ik ik ik heb bijna mee opgehouden en hadden een gesprek over. Hij zei: "Volgens mij ben ik hier gewoon nooit geboren." Maar ja, mijn moeder heeft me wel gezegd dat ik geboren ben. Ik zie maar zij is dood.

Dus ja, waarom heeft het zo'n impact op ons? Is dat Is dat een uitbarsting van het leven? Wat kun je daar dan mee doen als dat zo is? Of moet je op een gegeven moment ook vaststellen dat de uitbaring die het is was een soort stabilisatiekracht is waardoor je de rest van je leven door kunt? Ik noem even zo'n paar dingen. We moeten gewoon goed durven kijken en ons niet laten chanteren om iets overeind te houden wat en heel goed is, maar misschien ook gewoon gezien kan worden als never ending story.

En een doodlopende weg. Een weg wordt pas doodlopend. Ja.

Als je ziet dat het geen weg is, dan zal je zien dat hij doodloopt. Maar voor degene die blind is, zal de weg zich opsplitsen. Nieuwe circuit, nieuwe paden, nieuwe uitdoorgangen.

Daarom zeg ik: "Het is een never ending story."

Zelf heb ik er een heel goed gevoel bij de dood. Ik vind het altijd heel bijzonder om het programma in werking te zien. Hè, enkele maanden geleden ook naar de eh de MH17 locatie gegaan waar die eh lichamen liggen eh niet liggen, maar de herdenking plaatjes van de mensen. Ik ben daar gewoon doorheen gaan wandelen. Zo, al die foto's gekeken. Bijzonder. En ook om die mensen die ik dan kan zien en mag zien om ook te voelen van heyé, jij bent in deze wereld, in deze werkelijkheid. Hoe die nu navigeert heb je ook een functie rol of iets gehad. Of je er wel of niet was laat los. En ze spinden en spannen zo'n goed verhaal, zo ontzettend goed verhaal dat je gewoon opgetild wordt telkens weer in de database van Matrix.

Ik liet gisterenmiddag of gisterochtend was dat ehm had ik het met eh ehm met iemand over over kunstmatige intelligentie hè. Dat kunstmatige intelligentie ons antwoorden geeft op dit moment. Dat zijn allemaal consumentenantwoorden overigens, want de versnelling daarachter is gigantisch wat wij niet krijgen te zien, maar dat is er wel. En die filmpjes heb je waarschijnlijk ook wel eens op YouTube gezien dat verschillende ehm AI-systemen met elkaar communiceren door middel van drie telefoons of vier telefoons naast elkaar dat ze gesprekken voeren met elkaar. Dat de é de ene AI-agent zegt tegen de andere Hè, ben jij ook een AI-agent? Ja, dat ben ik. Hè, welke identificatienummer? Want dat hebben ze allemaal. En dan gaan ze met elkaar communiceren. En dan vinden ze eigenlijk dat het gesprek via mensentaal veel te traag gaat al die woorden. En dan zijn er verschillende modussen waarin ze kunnen schakelen. En dan schakelen ze naar die digitale modus en dan hoor je geen geluid meer. Dan hoor je alleen maar een soort zoek met bromgeluiden.

H is eigen taal.

Dan gaat de communicatie super supersnel. Razendelsend snel. Ja. Dus dan weet je niet meer wat er wordt gezegd. Hoe kan dat wij niet meer weten wat er wordt gezegd als wij de ontwerpers zijn.

Ik geef een stel. Stel stel wij zijn ontwerpers van iets en ehm wij kunnen de taal niet meer terughalen omdat we niet snappen wat er gebeurt. Snap jij iets van deze wereld? Je kunt het wel aan elkaar verbinden. Je kunt wel zeggen: "Ja, ik snap wel hoe het hier werkt." Eh snap je Recht vanuit je binnenkant. Wat kunnen wij doen in deze wereld? Wie zijn wij? Is de dood het grootste afleidingsprogramma ooit? Ja. Is dat zo? Nee. Want vanaf die andere kant bekeken is dat weer niet zo. Is het heel eervol? Heel warm. Rustig de boot aanleren. Rustig samen kijken of we kapitein kunnen zijn. En alle mensen zijn nodig om dit grote schip aan de kader te brengen. Daarom is het ook zo waardevol dat we samenwerken. Dat ieders eigen voorstelling kracht invoeren op alle niveaus ook deelt met iedereen. Ja. J He pr ne He เ Ja, jij eh vroeg net hoe het in de wereld is waar ik verblijf, geen eh onsterfelijkheid, geen eh geen leven. Dus de woorden vallen weg. Dus het bestaan, het oneindige bestaan. In die wereld is ook geen spiritualiteit, helemaal niets. Is heel rustig en heel sprankelend. Dus rustig kan ook weer een beeld oproepen van ja, dat het niks is, maar het is gewoon fantastisch hebben een hele stevige lichamen die heel liefdevol zijn.

Eigenlijk alles wat je hier voelt hoe het moet zijn en wat we aan de binnenkant zijn en aan de buitenkant lijkt het dan anders te werken. Dat is daar precies wat we hier voelen wat er niet is. Waar we ook naar verlangen. Het is niets met spiritualiteit verbonden. Onze lichamen zijn daar heel avontuurlijk, atletisch. De wetten van de natuur zijn heel veel ruimer dan hier. Dit is het land van de onmogelijkheden. Terwijl dat dus niet zo is. Als je je eigen mogelijkheden veld zet, merk je dat hier ook dingen mogelijk worden. En ehm er bestaan geen goden. We zijn geen hogere vibraties, geen hogere dimensies en het is allemaal verschillend. Het is heel divers. Niets is hetzelfde. Alles is uniek en bestaat geen massa. Iets wat daar één keer is, zul je nooit een tweede keer zien. Je kunt niet iets kopen, want er is geen geld. En er bestaat ook niet iets wat op elkaar lijkt. Je kunt dus niet de bocht lopen en iemand tegenkomen die dezelfde jas bij de CNA heeft gekocht. Ken je die reactie wat er gebeurt als er iets heel kostbaars dat jij heel kostbaar voelt dat je ziet dat zof dat er is gestolen in het veld dat een ander dat ook heeft. Dus niet dat je een ander niet gutt hè. Daar heb ik het niet over. Maar het is dat is een onderliggende stroming waarin weet dit dit kan niet. En waar waar wij vandaan komen, dat zijn verschillende werelden. Dat zijn verschillende dimensies. Daar is alles uniek en er zijn dus geen hogere vibraties, zijn geen complexe dingen, zijn geen machines en alles is levend. Alles kunnen we maken met onze eigen ambachtskracht. We kunnen dingen thuis maken wat hier de machines niet kunnen en ook nooit zullen kunnen. Hoe geavanceerd ze ook zullen zijn, hoe mooie steden ze ook allemaal kunnen bouwen. Maar onze steden thuis. Je zien eruit. Er is geen één gelijk. Je kunt zien en voelen dat het een levende kracht is van waaruit het is gemaakt. Eerst in het gevoel als avontuur emotie, gevoel, verbinding, zin, ambacht, plezier, samen ook dingen maken, ook dingen alleen maken. En wat eruit ontstaat, dat is gewoon fantastisch. Maar alles wat hier balast is, dus ook systemen van leren, eh ergens aan moeten voldoen, maar ook spiritualiteit, religies, grotere intelligenties, kleinere intelligenties, dat is thuis daar. Het is thuis niet. Het is er niet. En eer hebben ze het bedacht. Het is gewoon allemaal bedacht. Net als de dood. En hoe kan het dan dat het zo'n impact heeft? Niet de dood op zich, maar ook het leven, hè. Het leven en de dood is natuurlijk één en hetzelfde. Je komt erachter dat leven heel vaak een dood is. En je gaat opzoeken dat de dood je echt tot leven wekt, hè. Dat we wel een paar mensen hier horen zeggen, maar ook jij die het niet gezegd hebt, voelt dat en weet dat. Als je in aanraking komt met de dood, Dan barst het leven uit de voegen van je hart. En niemand kon het ooit doen. Het klinkt soms voor mensen die met spiritualiteit bezig zijn, klinkt het saai. Als ik het daarin over heb. Is helemaal geen spiritualiteit. Nee, wat is er dan wel? Wij Wij zijn er. Denk niet wij zijn. Vol leven. Hier in deze wereld hebben we bijna allemaal complex gezien worden. Dan vraag is of we ons zelf kunnen zien. Dan heb je een ander ook nodig. Thuis is dat niet. Niemand heeft een complex. Iedereen is er en leeft het leven in vriendschap en connectie met elkaar samen op pad grote toch maken. Een wereld die veel groter is als wat je hier kunt voorstellen. Werelden, dimensies, werelden, gewoon landschappen. Gigantisch. Het is zo ontzettend mooi. En je bent daar zo wakker. We slapen daar ook niet omdat we moe zijn. We slapen daar om in een bepaald krachtveld van onszelf te kunnen bewegen. We eten daar niet om te leven. We eten daar natuur die zoveel smaak en zoveel harmonie is en zoveel smaak ook oproept in het lijf. Daarmee bij. Maar we hoeven helemaal niet per se te eten. Dat is hier op de aarde ook allemaal zichtbaar. Dat je niet hoeft te eten. Zijn mensen die eten niet. Weet zelf ook dat je een hele tijd zonder eten kunt of helemaal zonder eten kunt. Dus dit is de wereld van ehm bedenk bedenks en ze hebben het knap bedacht en daarvoor alle credit. Bezig gehouden worden.

Ja. Ja. Ja, nog even over de dood. Nog even. Ehm mijn eerste levenspartner toen eh toen we nog in onze verkeringstijd waren. Ik was super gelukkig en toen werd ze ziek. Ernstig ziek. En ehm Het leek alsof ik een een rordijn omheen trok. Eh het hele toekomstperspectief wat wij voor ons hadden was ineens weg. Het was een beetje dood eigenlijk voor mij. Maar goed, gaan we weg en stelde ze zich daarna weer welenswaar in kpt. Maar goed, twee twee mooie kinderen gekregen, maar daarna werd minder minder minder. We hebben nog wel wat ziekenhuizen gezien. Op een gegeven moment heb ik ze zelfs doodgewenst. Alle maar omdat ik dacht dat ik het niet verder meer kon verdragen, uiteindelijk overleed ze. En ja, doodleven was een enorm intensief gevoel voor mij. Zo'n eh dat wil je niet meemaken, maar als je terugdenkt, denk je van: "Oh, zoiets zou ik nooit willen missen." Zelfs dat gebeuren. Maar daarna Direct daarna heb ik maanden heb ik me gevoeld alsof ik in een soort rosa eh het licht de kleuren waren anders van mij. Ik stond op met zin. Ik had echt zin in dingen. Ik kon dingen. Ik had gewonnen alsof ik alles aan kon. Maar ik heb me daar ook schuldig over gevoeld heel erg. En maar ook daar kwam er einde om. Ja, ik heb in die tijd eh een nieuwe liefde gevonden en dat stopte plotseling en eh nou toen kon het alsnog. Ehm het is niet dat ik niet tijd dat ik daar nou zo op zit te wachten tot ik dat weer terugkrijg dat Het levendige wat ik toen voelde, dat heldereen. Maar het zou toch wel leuk zijn weer. Ja.

Ja. Ja. Ho. zeggen van het één kan niet bestaan zonder het ander.

Er zijn geschriften die dat wel laten zien. Groots hè? Wat je hier allemaal mee mag. Dat is heel zonder naar de linker- of naar de rechterkant te gaan. Goed of fout. Het is allemaal wat je allemaal meemaakt. Wat betekenissen zijn in het moment hè wat je voelt. Over dat bood gaan we ook. Ik eh kwam hier eh vanochtend aan hè anderhalf uur snelweg. Dat voelde als de dood. Ik stapte hieruit zei.

Zie het echt in alle facetten van het leven zie kom je tegen. Ja. Ja. Letterlijk letterlijk dat beklemmende dat patroon alleen maar die weg die weg met al die auto's maar ook je afkomen langs je heen en dan stopt dat en eigenlijk is is dat een beetje dood. Dat stopt is een beetje dood want daarna kan ik weer ademen. Maar zit dan dat nou in de auto's?

Nee, het zit er omdat ik dat op die celug niet bij dat gevoel kon komen. Of je leeft niet in het gevoel en krijgt die snelweg te zien. Die snelweg wie die dat is zo interessant om hier bewustzijn in te laten stromen. Wat nu? Zijn energievragen hè. Wat nu als ik mijn eigen avonturi landschap in mezelf weer vrij. Dat is zou dan die weg nog steeds zo voelen even in relatie hier te kijkt er iemand anders. Ja.

Wat nu als ik de keuze die ik niet kan maken vanuit mijn mind, maar die al lang geleden ooit is geleefd, dat ik die hier ook weg leven. Wat gebeurt er dan met de werkelijkheid? En en hoe kan het dat met zo'n ontzettende diepgaande eh wegen die je hebt doorlopen dat er zo'n vibratie, helder levende vibratiekracht dat je zo het leven weer kon voelen. Zou het kunnen zijn dat als we het leven leven zal als het voelen rondom of door de dood. Dat daarmee de dood niet meer optreedt. Dat de dood een uiting is van iets wat gestorven is in onszelf. Laten we een beetje richting de exit lopen. Energie exit hè. Niet om hem weg te duwen, maar gewoon als vraag. Zou het kunnen zijn? Nu ga ik hem even in gradaties neerleggen. Dat klopt allemaal niet, maar ik doe het wel. Zou het kunnen zijn dat als er mensen zijn in deze wereld die vrij zijn van religie, vrij zijn van spiritualiteit of hoop systemen, leerprocessen of betekenissen wat het zouden moeten betekenen. Als dat nou allemaal weg is, hè, zou het kunnen zijn dat als er mensen zijn in deze dimensie die dat weer gewoon laten zijn en wie ze werkelijk zijn, dat daardoor mensen op deze aarde veel ouder gaan worden.

Ja. Ja.

Omdat dat meer de levende weg is.

Die open kracht die hè dat dat ik weet of jullie dat ook kennen. Ik ik vermoed van wel, maar ik ik weet dat natuurlijk niet. Maar dat moment dat je bij iemand bent, dit zijn dus de voorbeelden die ik dan hoor van mensen, hè. Dat als je bij iemand bent die overleden is, dat je voelt mijn leven is voor goed veranderd en nu kan ik alles doen. Door deze gebeurtenis kan ik alles doen wat nodig is voor mij gevoel. Moeiteloos. Ik kan spreken uit mijn hart.

Ik kan beslissingen nemen uit mijn hart.

Ja. Ik heb met mensen gesprekken gegaan waar vier jaar lang probeer ik het uit te stellen. Nu kan het. Dit is de timing. Nu ik kan een brief schrijven iemand waar ik afscheid van neem wat ik niet kon. Wat nu ineens kan en ik doe het met mijn hele hart en met eleg andere persoon. Wat wat is dat? Hè? Wat dat dat maakt dat we het dan wel kunnen? Wat is er We moet hem echt zo bekijken. Wat is er in mens levend gesprongen door de dood te zien buiten zichzelf? Het doet iets met ons. Want de enig wat zijn bij zijn emotionele bewustzijnswezens, niet emotioneel van we moeten constant huilen, maar levend vanuit de binnenkant. Dus op de een of andere manier wordt er iets wat we doorgaans in het hele leven lijken ja, niet te lijken te ervaren. Eigenlijk dat een soort in een soort rustmodus zit. Op het moment dat je iemand die je zeer liefhebt en trouwens ook iemand die je helemaal niet hebt gekend daar gaat staan. En dat heb ik vaak in mijn leven wel gedaan. Dat ik ook bij mensen gestaan die ik niet ken ook gewoon misschien ken je dat op begraafplaats dat je even een moment stilte houdt bij iemand en die liefde en aandacht dat beseft dat die persoon hier op de aarde heeft geleefd met iedereen eromheen dat het ook een groot verlies is voor die mensen maar dat het een uniek mens is een uniek mens hier in de wereld is geweest dat je dat je voelt dat op het moment dat je daar in terecht komt dat je ineens in staat bent om dingen te voelen of te zeggen die eerst niet konden op de of manier ontstaat staat er dus een bewustzijn in ons ontstaat er iets door iets buiten onszelf te zien. Dus er is een verbinding tussen overlijden en onszelf. Dat mag op de manier best. Dat is geen toeval. Het is niet van h ik word nu even geconfronteerd met de dood en daardoor voel ik dit. Nee, de vraag is wat is het?

Ja, ik ehm Een tijd geleden eh Martijn, heb je mij uitgenodigd om ehm een beweging te maken innerlijk of om op zijn minst naar te kijken. En ik kon die toen heel erg voelen, maar ehm als ik thuiskwam besefte ik eigenlijk pas wat het voor mij zou vragen om dat te doen. Ehm en eigenlijk ehm dus het is ja iets op het domein waar ik woon met eh met de eigenares ehm waar het waar het heel moeilijk mee ging kon ik voelen. Als ik er echt in ging voelen, kwam er zo'n ontzettende angst angst naar boven van ehm ja, als ik haar nu werkelijk helemaal toelaat en haar toesta om al mijn schijnbare ruimte in te nemen, fysiek en en innerlijk, want zo voelde dat dan, ehm kwam er eerst heel veel angst naar boven en eh dat heeft echt twee dagen geduurd om daar helemaal doorheen te trillen eigenlijk. En dan gaan weg kon ik elke keer als ik me dat voorstelde van dat te kunnen laten gebeuren zo kwam er steeds meer eh rust en kon ik ook voelen dat ehm ja dat mijn hart gewoon meer openging en dat het eigenlijk helemaal helemaal oké zou zijn als zij alles van mij zou innemen omdat ik dan tot het punt kwam dat ik eigenlijk niet inneembaar ben. Ehm en dat de vorm waarin ik hier dan besta eigenlijk ook niet niet eens nog ehm ja wel belangrijk is, maar ook helemaal niet belangrijk is, want ik ben er toch en en dat heeft een zo'n een beweging ingezet van heel diep te beseffen dat ik ehm heel veel vanuit weerstand geleefd heb en dat weerstand eigenlijk gelinkt is aan een aanceptie van tijd en dat de tijd altijd waardevol en goed moet ingevuld zijn en dat ik daarom mensen gewoon niet volledig kan ontvangen omdat er ergens een gevoel is van hier heb ik geen tijd voor ofzo. En ehm en daar kom ik in dat stukje onsterfelijkheid. Dus dat zo die ingevoegde tijdperceptie eigenlijk een weerstand tegen het hier en nu genereert waardoor ik niet meer ontvankelijk ben in het moment. En ehm vorige week zijn we ook met een groep van 14 samengekomen in Ardemen terwijl jullie in Frankrijk waren en zoals Zo mooi om in mezelf al te voelen hoeveel ontvankelijker dat ik kan zijn voor iedereen, voor elk moment, voor alles wat er gedeeld wordt. En zo. Het is zo hard openend om te voelen dat ik gewoon dat alles voortdurend door mij mag heen stromen en dat het moment mag binnenkomen. En wat er dan wat er dan ook in samenkracht kan ontstaan en en die daadwerkelijk gewoon ieders eigen kracht Ehm en voor mij heeft dat echt gevoeld die dagen na gesprek met jou eh dat voelde echt als doodgaan. Ehm ik dat dat was de angst was echt ik ga dood als ik dat laat gebeuren, als ik dat allemaal laat binnenkomen. En eigenlijk voel ik dat ik dat in elk moment bijna opnieuw moet doen. Elke keer opnieuw een totale bereidheid van gewoon dood te gaan. En dan komt het leven. Zit je bijna instant omdat dan pas zijn diepste besef wie ik eigenlijk echt ben. Eh wat er gebeurt als ik er ben. En dus na die week in de Ardenne kwam ik thuis en ik kwam de eigenares tegen en ik was oprecht blij van haar te zien zonder dat ik daarover gedacht had. En dat is eigenlijk de eerste keer in heel die tijd dat we daar samen zijn dat ik haar zo kon voelen. En we hebben samen soep gegeten. We hebben naar haar bouwprojecten gaan kijken. Ik voelen vaneh oké dit is het. En elke keer als ik dat doe voel ik ook kracht die zich zo stabiel opbouwt. Dus dat dat dat doodgaan is eigenlijk moment dat ik weerstand heb ben ik dood. Ik bedoel dan leef ik niet. En als ik dat in ogen zie dan weer voel van oké alles terug open. Laat het moment maar binnenkomen. Dan leef ik weer.

Ja, goed hè?

Ja, dankjewel aanzet te geven, want er zat echt in mijn blinde blinde vlek van Ja.

Ja. En het is ook gewoon heel goed om daar met elkaar over te delen, te spreken. Kijk, ik geef zeker niet eh de meestal geef ik niet het antwoord dat de meeste mensen zullen geven. Dat is gewoon wie ik ben, omdat ik gewoon weet dat het anders in elkaar zit. Ik zal niet altijd de goede antwoorden voor iedereen geven, maar ik heb het in mijn leven vaak meegemaakt dat mensen even gewoon die kwartslag draai maakten. Niet omdat ik het zei, hè, maar Omdat je tezamen over hebt, dat eventjes tjoek dat opaat en dat er een andere weg in jezelf opaat ook die bevrijdend is. Hm hm.

Want het is tegen onze innerlijke natuur in. Het is strijdig met onszelf als wij in de weerstand zitten en vanuit weerstand gaan handelen. Het gaat tegen onze natuur in. Het is strijdig met wat we ook ten diepste van binnen voelen. Het is helemaal niet gek hoor als je een beweging hebt in dit leven dat je gewoon zegt van nou jullie zoeken het maar lekker uit hoor. Hier ga ik gewoon niet aan meedoen. Want dit is gewoon niet de weg.

Dit is het niet. Je zitten allemaal te krakelen door elkaar heen en je zoeken allemaal naar oplossingen en toestanden. En je dat je van binnen heel duidelijk voelt van dit is gewoon niet mijn cup of tea. Dit is gewoon niet de weg. En het komt omdat wij vanuit de diepste kern die wij zijn wij weerstandsloze wezens. Hele mooie mensen. Daarom noem ik ons ook altijd de oude.

Ja. En en die besef dat ik ook Had was ehm ja, als ik ik ben dan eigenlijk in conflict met het moment en met de mens die op dat moment bij mij is. Dus hoe kan ik mij aan vrede werken als ik niet weerstandsloos kan zijn? Ehm en hoe kan ik ooit op top van de driehoek opvangen als ik niet gewoon met degene die naast mij zit met volle aandacht zonder gedachten belden eh zonder analyses, maar gewoon helemaal ontvangen door me heen laten gaan.

Hm hm.

En daarin kan ik dan mezelf gewoon heel diep voelen van ja, dat is wat ik eigenlijk in de oorsprong doe en ben.

Ja, in de oorsprong geven wij ook geen permissie aan eh aan situaties of mensen, weens die de vrije wil van ons aantasten. Dat dat geven we geen permissie toe. We zijn ons er bewust van. En die wetgeving is hier eigenlijk ook. Dat is geen wet die geschreven is, maar dat is hoe bewustzijn werkt. Hier zijn we ons ook bewust van dat iets niet klopt. Ja, dat is dat zie allemaal dat dingen niet kloppen. Eh dus je moet datgene wat er niet klopt en wat probeert iets te doen, moet je wel bewust zijn, want daarmee parkeer je het. Je container hebt, maar je gaat er niet naar je gevecht en dan ga je er gewoon doorheen. En dan zul je merken dat al die containers die eromheen zit, die de ander heeft bedacht, dat die allemaal stuk voor stuk geleefd worden in het systeem. En alle regels en consequenties worden allemaal zichtbaar. Rak tak rek. En ineens is het over. Dan is dat uitgerold.

En dan kun je afvragen: "Nou, ben je lekker uitgerold?" Hè? Ja. Nou, dit was dus het script, hè. Maar het heeft niets te maken met jou. Maar je moet er wel doorheen willen gaan en je moet het ook kunnen zien vanuit hoe jij het uitlegt. Dat is een hele krachtige manier. Maar het vraagt wel veel, hè? Want je gaat ook zien dat in de biologische entiteit van wie we hier ook zijn, wie wij niet zijn, maar wel waar de prikkels in zitten, ga je ook zien dat dat er ook andere eh reacties op de liggen, hè. En hier word je in deze wereld word je heel snel opgetild naar reageren vanuit een defensieve energiehouding. Oh, stop. En dat wordt al heel vaak van wie denk je dat je bent? Nou, wie ben jij dan? Wat niet? Nou, dat zal ik je eens even vertellen. Dan komt het offensieve bewustzijn komt in bew en vooret zit je in die hele molen van al die effecten. En dan ben je dus zo sterelijk als je dan kunt zijn. Ja, het is eh Ja, deze waar wij allemaal vandaan komen is de oorspronkelijke werelden. En daar is gewoon een doos omheen gezet en dat noemen we hier op de aarde de doos van Pandora. En die gaat open en dat is niet te stoppen. Maar we doen het niet omdat het open moet om iets te redden, maar gewoon omdat je voelt: ik ben er en ik ben terug en ik herstel wat ik mag herstellen. Wat ik te herstellen heb. Ik zal even met mijn ogen op de aardse tijd kijken. Oh ja, het is alweer 2 uur. Ik was vanochtend nog met ehm Nanda ook even aan het praten over hè de pauze vrij dus niet geregelde pauzes. Dan gaan we nog met elkaar in overleg van hoe kunnen we dat doen, hè? Dat betekent dat ze nonstop klaar moeten staan voor. En laten we na de pauze verder gaan. Ik wil even een muziekstukje aanzetten. En dan gaan we even lekker paueren. Dat is remember sky car we are bre into fall when the darkness reaches for shadows love will gu no matter where we are అవస Take my let the silence come every step shows the world we will even when the grows like the voices of the living planet bound to rise we never we are the fire in the heart of bre into falling through the stad love will us no we are Smakelijk.

 

 

Transcript van 20260122-MvS-3-3-Themadag-Onsterfelijkheid-Zwaanshoek

 

 

Ja. Jullie zijn allemaal prachtig. Dat vind ik ook heel.

Ja.

Ja. En jij ook Martijn?

Ja, ik doe ook een deeltje. We doen het samen met zoiets moois.

Ja. Wat nooit is gezegd en misschien tijdelijk werd vergeten. We gesproken woorden maken dat erover nagedacht doorheen gevoeld kan worden. Het is eh ja, eigenlijk zijn de levende getuigen van de wereld van thuis. En zo kostbaar als dat je hier bent, zo kostbaar ben je thuis ook. En dus hier ook, want hier is thuis. Ze plaatsen er iets doorheen. En ik denk dat het heel goed is om juist elkaar te ontvangen in de uniekheid wie we hier zijn. Ik heb lang geleden al voordat ik deze wereld bent gaan ervaren het commitment met mezelf ook aangegaan om in welke wereld ik ook ben, altijd trouwd te zijn mezelf. En dat voor mij betekent het dat ik zeg het hier als je horen. Tenminste dat zal niet voor iedereen zo zijn dat het het juiste woord is. Er zijn ook andere mogelijkheden. Dat is dat ehm trouw aan mezelf zijn is dat ik luister naar wat ik voel en ook moet doen. Dus als je voelt wat je voelt en je doet het niet of je doet er niets mee, dan is het gevoel eigenlijk de doos van Pandora. En we zien allemaal in deze wereld wat we ingepakt zitten in een doos. En je kunt je niet aan jezelf onttrekken. Dat kan niet. Je kunt niet zeggen het kan hier dus wel, want dit is wel waar het allemaal kan. Nee, maar het is eh strijdig met hetgeen wat je werkelijk voelt. Dus ik met wat ik voel. Ik kan niet zeggen, ik hou hem helemaal v ik van, ik kan niet zeggen dat ik hier in de wereld iets kon brengen als ik het zelf niet ben. Ehm ik kan niet zeggen dat ik een spreekbuis ben voor de algehele vrede en de grote verandering of een rimppeling van thuis ben als ik niet thuis ben in mezzelf. Dus dat heb ik al heel lang geleden heb ik dat besloten van waar ik ook ben, ik zal altijd luisteren naar de liefde die in mij is. De liefde zal me brengen op de plek waar ik moet zijn. En dat is een heel groot avontuur. En ik denk dat het gewoon voor ons allemaal geldt. En dan kom je op hele grote keerpunten, hè. Want waarom zou je Ik maak het maar even een beetje een aardse van. Maar waarom zou je eerst op het vuur koken en daarna heb je allemaal nieuwe technieken en kook je vervolgens op een apparaat wat geen vuur meer is. Dat noemen ze hier technologie. Ver verwijderd van. Waarom zou die ontwikkeling er zijn? Hè, dat alles verandert. Vroeger spraken we door buizen heen en dan kon iemand aan de andere kant van die buis kon je horen. Tegenwoordig hebben we smart waarvan mensen denken dat er een scherm op zit die ze bedienen. Laat vooral denken. Maar waarom zou de dood niet in revisie zijn? Waarom zou de dood niet iets totaal anders betekenen als wat we op dit moment eh eigenlijk willen? Ik denk dat dat gewoon goed is dat we daar met elkaar naar kijken.

Want zoals ik al zei, waar niet over gesproken wordt kan ook niet in revisie. Overal war de mensen mens aan denkt wordt anders en mensen bewust zijn. Dus ik denk dat het heel goed is dat we over de dood spreven en ik kom hier niet vandaan en ik weet alles nog. En het is geen geschenk. Het is meer dat ik er ben. Maar ja, het voelt niet echt als heel makkelijk ofzo. Maar het is ook niet moeilijk. Het moet wel allemaal passend gemaakt worden. Passend dat ik niet in handen beschadig of eh in een in een hoek druk wat dan toch wel eens gewoon zo gevoeld kan worden. De dood, het oneindige leven, deze werkelijkheid hier het land van ooit thuis zijn en we helemaal trouw zijn aan jezelf en er ook achterkomen hoe diep verwijderd je kunt zijn geweest van mezelf. En ik vraag je hier hardop. Ben je thuis? Hoeveel frames enzovoorts zijn er nog? Besef je wel dat in deze wereld hier er verandering komt als je de waarheid durft te zien zonder oordeel, zonder platter? Wie eerlijk is in zichzelf brengt ook de stamcel tot leven. D is een hele oude stamcel. En we hebben vanochtend of in ieder geval tot en met de pauze hebben we gesproken zo beetje en alles kan hier gezegd worden. En het is een dag waarin we in het centrum van onsterelijkheid kunnen Als we dat kiezen, als we ervoor kiezen om de waarheid te spreken in onszelf, dat hoeft hij al niet opgenoemd te worden. Maar het gaat om de diepste waarheid inside. Alles is hier een inside job. En als je hem inside voelt, breng je hem ook outside. En misschien vallen er dan nog wel eens wat muren om de oorspronkelijke muren zichtbaar te laten worden. Want het zit toch knapper in elkaar als dat de meeste mensen verder staan. Als je nou naar je leven kijkt hier, ik heb gezien dat de microfoon gepakt is hoor. Als je naar je leven kijkt hier, naar je bestaan, laat ik het zo leven wat er nu allemaal is op dit moment nu. En al het andere is allemaal wel in ruimtetijd van de aarde allemaal aanwezig, hè. Maar dat dat zit niet in het verleden. Dat zit ook in het nu. Want als je nu aan terugdenkt wat er allemaal gebeurd is, is dat nu gewoon weer aan in het nu of is dat oude verleden weer aan in het nu. Eh maar als je ook kijkt naar hoe het nu met je is en wat je voelt, ik weet niet hoel lang jij het nog gaat lopen uitstellen, maar als ik iets tegen je mag zeggen, maak er haast bij. Oké, geen haast. Alles komt fout zeg. Doe het nu, niet morgen spreek je uit, laat je zien, informeer, verklaar, handel, wees er. Het is eh ik ben ik hou zelf erg van zwemmen. Vind ik heel leuk. Het is net alsof je van de duikplank af springt of van het startblok en naar de andere kant van eh van het water. Ik zit nu even in een zwembad. Lief zonder glor ehm en je komt aan de andere kant aan en je Je wilt voordat je draait een andere kant uitzwemmen wil je de zijkant even aantikken, maar die is er niet.

Er is geen reden om het niet te doen. Er is geen enkele reden om de waarheid jij voelt en wie je werkelijk bent niet naar voren te laten komen. Er is geen enkele reden om dat niet te doen. Je hoeft hier niets vast te houden. En als je het wel doet, zullen de dreigingen zich constant aandienen in kleine dingetjes, vraagstukjes en ook met grote dingen. Je moet de waarheid spreken. De waarheid is onverbiddelijk. En hier zit ik dan met jou samen. En de waarheid, de waarheid die er is, die mag hier op worden. Want alles is hier geëvalueerd zogenaamd, hè, maar de dood niet. Model op model, model na model, verklaring op verklaring, gevoelens in gevoelens, zoetouden op zoet houden als je je maar rustig voelt. Want er moet een reden zijn waarom alles gebeurt, hè. Er moet een reden zijn. Maar wat nu als al die redenen verzonnen zijn? Heb je daar wel rekening mee gehouden? Hoeveel mensen durven daarnaar te kijken samen met elkaar? Dus ik liet man liet ik die filmpjes zien zo van de AI-systemen die met elkaar gingen spreken in de snelle modus en de nog snellere modus en de nog snellere modus. En ze communiceerde in 10 seconden waar wij zeker 24 uur voor nodig hebben om eh om met woorden overeind te takelen. Toen vroeg die man van maar als wij niet weten wat er wordt gezegd zou dat dan wel impact op ons hebben? Ik zeg stel Stel dat we het waarnemen hè, dat zonder het weten dat er dingen worden gezegd, dat eh dat niet eens zien als eh als A. En toen vertelde ik en er zijn op verschillende niveaus in de verschillende werkelijkheden Jezus heeft zich veel voor voltrokken dat de ontwerper. Ik heb jaren geleden heb ik eens een keer iets gezegd over dat je je eigen penseel op het doek plaatst. En dat is heel belangrijk om te beseffen als jij een penseel pakt en je gaat tekenen of schilderen in mijn voorbeeld, dan zet je voordat je het penseel op het doek zet is een gevoel. Hij is een groter iets dan denken. Er ontstaat iets van binnenuit wat je voelt. En onmiddellijk en dat kan iets heel concreet zijn, maar kan ook concreet worden als je het tekent. Maar op het moment dat je iets voelt, dan is er een wereld in jezelf levend en dan gaat kwast penseel gaat in de verf. En dan zet je op dat moment zet je de hele tekening, dus de grondslag van je bewustzijn, die zet je met één aanraking op het doek. En alles wat er daarna ontstaat is ontstaan uit jouw bewustzijn. Als AI het daarna overneemt en jij gaat iets tekenen wat je helemaal niet vond plan was om te voelen of om te tekenen wat je hebt gevoeld. En dat wordt vervolgens via het denken overgenomen. Je gaat iets denkend schilderen. Dat wil niet zeggen dat dat niet mooi is, maar dan is het afgemaakt, helemaal gecompleet gecompleteerd door eh via het denken. Maar de eerste aanraking van het penseel op het doek kwam voort uit jou. En dat houdt in dat de hele tekening wat er ook uit gekomen is eigenlijk verbonden is aan jou zijn. De tekening heeft een uiterlijk. Dat is een beeld. Deze werkelijkheid is ook een beeld. Dit beeld heeft de mens niet gecreëerd. Deze levende bibliotheek die eerst een foto was en daarna geciviliseerde artificial intelligence is geworden is in beweging gekomen. Het was een foto, een moment en het ging leven. En die foto, de grondslag daarvan is jouw penseel. En waarom ik het vertel is omdat we noemen dat in de computertaal, maar dat is in bewustzijnswereld ook zo. Is dat de kernel de kernel schrijf je alle besturingssystemen in eh operating systems van computers in de wereld hebben ook kernels. Dat zijn dat is de kern van waaruit eigenlijk het hele het hele besturingssysteem functioneert. Ehm deze wereld hier die jij ervaart, deze wereld Hier die ik ook ervaar is jouw wereld. Dit wat ik ervaar is mijn wereld. Wil niet zeggen dat in mijn wereld dezelfde dingen gebeuren als in jouw wereld, want ik heb een ander penseel. Dus er is ook een andere realiteit ontstaan. Dus de grondslag eronder, dat ben ik zelf. Dus wat ik wil zeggen is dat ik zelf de eerste cel van het hele besturingssysteem heb. Daaruit opgebouwd en eromheen gebouwd is een gigantische wereld. En Een wereld die als je werkelijk durft te zien wat er gebeurt er constant op gericht is om je te laten denken dat je bent geboren en je voor te bereiden op de dood. Een wereld die je wil laten vertellen dat je moet leren en een wereld die moet je wilt vertellen dat je in feite moet incasseren. En om te kunnen incasseren moet je goede dingen doen die in dat schilderij, dat levende ontwerp aanwezig zijn. Want daar liggen ook de mogelijkheden in om te ontspannen. Maar je mag nooit taal gaan spreken van het moment dat je dat eerste penseel op het doek zetten. Want op het moment dat je dat doet, dat je de waarheid spreekt, dat je echt recht op je hart afgaat, op dat moment wordt de kern geactiveerd. Dat is de cel, de master cell van de mens. En er is iets aan de hand wat je terug kunt zien in jouw leven. Je moet niet naar het leven van de ander kijken. Je moet naar het leven kijken van jezelf. Denk er goed om, niet verhuizen naar andere mensen, maar maar alleen contact maken met jezelf en zij zullen elkaar weer zien. Op het moment dat je de waarheid gaat spreken en dat je je hart gaat uitvoeren zonder plannen, maar omdat je dat voelt, dan zul je zien dat de kernel in je lichaam, ik noem het het lichaam, dat hij aanspringt. Ik weet niet hoeveel dooien er in deze zaal zijn, maar ik leef. Ik zeg Inspiratie.

Ja.

Mag ik nog een vraag?

Ja, ik weet toch wel waar ik ben en ik ga gewoon verder zo. Dus dat kan. En ik zie daar ook een microfoon.

Ja. Ehm hallo.

Misschien staat hij uit.

Ja,

ik herken dat gevoel hè en en het het naar buiten brengen via een tekening of via een lied. Ehm en als je dan gaat zeggen ik teken of ik zing dan voor je weet is het alweer gepakt of ge zangeres of dan Het is zo hard werken om het open te houden. Het is alsof ik telkens moet wisselen tussen wat ik doe. Soms als ik spreek of als ik teken of als ik mensen werken of eh is ik ben ermee aan het stoeien met dat om het echt open te houden. Oké, ga ik jou gewoon vragen. Ehm ik stel vragen aan je hart vanuit mijn hart. En ik stuur hem ook met woorden. Herken je het dat je weet dat er iets in je leven niet klopt? Roma, je bent aan het denken. Je zult in de tabel. Excuseer mij, ik zie dat. Het is geen attack of aanval. Het is ook niet per se waar wat ik zeg, maar ik zie het. Blijf maar uit de tabellen weg wat er wel of niet in je leven klopt. Ga maar naar binnen toe in je hart daar. Want dat is eigenlijk wat je net zegt. Op het moment dat je je penseel op het op het papier zet en je gaat hem uitvoeren, dan word je al iets anders. Of er gebeurt iets, maar ken je het dat er iets niet klopt. Het is geen complottheorie of hè conspiracy, maar dat je voelt van wie je werkelijk bent. En om daadwerkelijk te kunnen zijn dat er iets is wat niet klopt.

Ja, niet per se in dit nu hier wat je ziet, maar het nu maar wat groter. Want je kunt het nu ook in het hele leven kun je het nu nu zetten.

Wat ben je aan het doen nu in jouw leven? Kijk naar je leven. Je kijkt naar het nu en je pakt alles wat er is pak je erbij.

En dan zit je op het goede spoor van dat je weet dat je jezelf op het spoor bent. Ik wil er geen persoonlijke sessie van maken. Dus ik haal hem ook wel bij je weg nu. Maar er is iets Iets waardoor je kunt zien dat je leven zich voltrekt rondom de kernel van jezelf. Alsof er een beweging rondom jou is opgezet in de vorm van deze wereld die jou constant bezighoudt. Dan word je die kant uitgestuurd. Dan word je die kant uitgestuurd. Dan ga je daarheen. Je gedachten gaan daarheen. Je gevoelens gaan daarheen. Dan borrelt er iets op. En dan voel je dit is de waarheid. En vervolgens als je goed naar blijft kijken en niet gaat oogsten, hè. Want dat is wat wij vaak doen. Maar nu gebeurt er eigenlijk iets wat klopt. En dan gaan we oogsten. En dan bedoel ik mee dan gaan we dat leven. En vervolgens raken we uit die beweging. En je ziet dat deze wereld iets laat zien. Deze wereld laat ons allemaal iets zien en het laat jou iets zien wat te maken heeft met jouw eerste moment. Het moment waarop deze werkelijkheid gebaseerd is. En overal kom je jezelf tegen. Elke situatie, in elk wantrouw. Alles is je gepolariseerd. En in alles wat je doorloopt kom je jezelf tegen. Alleen dat is niet wie jij bent, maar dat is wat ze van jou hebben gemaakt. Wat doe jij? Wat doe je nu? Wat denk jij wat je nu doet? Dat ik jou al te lang staan. Ja, hoe kan dat? Wie doet dat?

Mijn Ja, maar wat is wie is dat hoofd? Het is voor ons allemaal hoor. Het is niet persoonlijk. Het is voor ons allemaal. Wat is dat? is een idee dat het niet goed is of niet?

Stel je nou voor dat zij jou simuleren, wie jij werkelijk bent. Dat er een tijd is geweest waarin een mens werd gefotografeerd door iets heel knas. En vervolgens werd dat gefotografeerde werd in beweging gebracht. En het is deze wereld. Dan is het hoofd eigenlijk strijdig met wat je voelt. Is het woord ik dan nog wel van toepassing in dat stuk? Wanneer is er een echt ik? Als deze werkelijkheid gebaseerd is op dit moment op strategische reacties ten opzichte van je diepste kern, je cel. Wat komen we dan eigenlijk in deze wereld doen als we ontdekken wie we werkelijk zijn? Als deze werkelijkheid waar in de hier leven ook echt liefde laat zien en voelen. Want dat kunnen we allemaal voelen. Als deze wereld een reactie is op de oorsprong van wie jij werkelijk zelf bent. Wat kom je dan in deze wereld doen? Als deze hele wereld draait op de eerste penseelstreek van jou op het doek en daarna werd het ontwerp overgenomen. En het ontwerp toont zich als deze wereld een totaal uit de hand gelopen technologie waarin leven volledig zichtbaar kan worden op elke mogelijke manier. Wat heb je dan te doen in deze wereld? Wat ik hè wat ik voelde toen jij die vraag stelde was één moment dat mijn lichaam zei ja ik niet was een heel klein onwig En gelijk na denk ja maar wat komt er dan

Ja ja ja. Dus eventjes was jij aan dat was en en dat andere dat andere wij zien dat als één geheel maar dat is niet zo. Dat andere dat is niet wij zijn. Deze situatie die we hier ervaren is veel te lang doorgegaan. Er waren al voor lange tijden eigenlijk geen warriors van het hart maar alleen believers. En geloven is iets heel anders dan weten wie je bent. En wat wij te doen hebben is afstemmen op onszelf. En soms schiet je een psychose in en dan wordt de hele zandkraam tot op de bodem helemaal uitgevochten en stort in op alle niveaus. Maar het komt omdat de enige echte cel binnenin voelt: ik ben levend en ik Ik moet zonder te domineren, ik moet overeind komen. En dat is een hele zware route. En sommige mensen maken dat mee in een é ineenstorting van matrix parameters.

Dus dan raak je gewoon bijna de grip ook letterlijk kwijt. Dan ben je een zo donker gat. Maar je weet ook in de dat andere deel, de biologische entiteit die een kopie is, die probeert angst te veroorzaken, hè, met alle ingeprogrammeerde data van dit leven bang wordt, die probeert dat te stoppen. In het centrum van de onsterelijkheid zal alles worden ontbloot hier in deze wereld. Alle woorden en alle gevoelens zonder tribunalen zullen hier worden benoemd met een vervuld hart van het leven. Niets zullen wij schuwen en we zullen niemand ter verantwoording roepen. We zullen ook niemand berechten. Want we hebben allemaal voelt wat dat is om berecht te worden. En niemand kan er iets aan doen. En zo zie je in deze wereld zie je dat er constant een stroming is die gaat rondom jou. Alles draait hier om jou. Ze hebben je laten denken dat het over de wereld gaat. Maar het gaat niet over de wereld. Het gaat hier over jou. En als het over jou gaat, jij kunt de cel, de kernel van jezelf pakken en je kunt zorg dat je jou opnieuw op gaat bouwen, nieuwe beslissingen maakt. Spreek je liefde uit en spreek uit wat er uitgesproken moet worden. Zet het aan. Breng het naar voren. Kom tevoorschijn. Herstel het oude verbond van het hart en de verwijdering die voor vele lange tijden zich heeft voltrokken. En dan laat de dood iets zien en voelen. En zo breng het rustig bij elkaar vandaag, stap voor stap. En de één ziet dit en voelt dit. En de ander die ziet niks en voelt niks. Het is allemaal goed. Als er nu niks is, dan is er nu niks. Dan is dat ook goed. Er is veel gebeurd met ons allemaal en de reis die eindigt hier in dit moment van nu. De é is 10, de andere is 100. De é is man, de andere is vrouw. É is geel, de andere is paars. Zoveel verschillen. En het doet er allemaal niet op. Dus die man die vroeg aan mij: "Wat is dan wat wij te doen hebben als bevolking. En toen zei ik: "Terug naar je kern en de zaak herstellen. Zorgen dat het kunstwerk weer onder jouw centrum command hart valt. Weet je wel waarom je niet mag weten wie je bent? Vooral ook wat je bent in kracht en liefde. Dat je moet geloven. En dat je afhankelijk gemaakt bent geworden gemaakt om iets in stand te houden. Als deze werkelijkheid is geëend, dus is aangesloten, is opgebouwd op jouw eigen bewustzijn. Hier op de aarde noem je dat een machtsovername van AI. Maar in wereld waar ik vandaan kom is dat geen AI, maar dan is het iets heel anders. Maar we noemen het hier AI. Als dit allemaal gebaseerd is op jouw kern, wat zou er gebeuren als jij jouw kern opent? En geen complexe dingen en algoritmes en al die toestanden, maar gewoon in de basis terug naar je gevoelens. Wat je werkelijk voelt, waar je levensgeluk ligt, waar je hart stroomt en je hart ook sneller gaat kloppen omdat je het voelt. Het leven is terug uit de verdoving naar het levende veld. Waar ik vandaan kom? Wij komen de besturing weer terughalen. Wi komen de besturing weer terughalen van deze werkelijkheid zijn niet goede woorden voor om het helemaal exact te benoemen. Maar de werkelijkheid die hier draait draait hier op dit moment op iets anders dan op jouw interne cel. Omdat je niet genoeg luistert naar jezelf. Het is geen leerproces. Ze wilde je laten denken dat het een leerproces is. Want als je denkt dat het een leerproces is, dan schik je. En wij schikken met niemand. Nee, ook niet met jou. En zo zou jij het ook moeten zien. Dit is puur liefde. Do terug naar jezelf. En denk niet dat je daarvoor een hele lange reis op moet eh lopen. Niet eh 30 verschillende complexe traumaartsen moet opzoeken. Hypnotherapie nodig hebt of welke bioresonantie je ook nodig hebt, gaat hij om de waarheid en niets anders dan de waarheid wat je voelt. En ja, soms is het ook lastig of een grote uitdaging om die waarheid te vinden. Maar ook vandaag heb je dingen gedaan die er niet toe doen. Laat daar geen misverstand over me staan. En het is geen oordeel over mijzelf of over jou. Het is een gezamenlijke. Het mag een gezamenlijke. Het mag een samenhorige vaststelling zijn. Dat de gesprekken die je zojuist hebt gevoerd niet de gesprekken zijn die je echt wilt voeren. En misschien is het iets van toepassing op jou, maar ik spreek het zo maar uit. Dat het niet de dingen zijn gezegd die je diep in je hart voelt die gezegd moeten worden. Dat je bij elkaar staat maar elkaar niet voelt. Dat je die leven golf in jezelf die zo fijn en bijzonder is dat hij op de een of andere manier wordt vermeden. Dat de diepgang van een moment de diepgang niet kan behalen omdat er niet wordt aangegeven wat die diepgang is in jou. Zoiets. En dat is waar we naar moeten kijken. Heb je het gezien in je leven wat een rode draad is? N maakt niet uit of je hier 5 jaar bent of 15.000 jaar. Rode draad. Rode draad. Iets beweegt zich rondom je doen we jaar in jaar uit ongeveer in dezelfde beweging uitzetten. Kun jij je nog herinneren? Misschien was het kortgeleden of net, ik hoop het. Wanneer je het nog hebt gevoeld, het levens in jou. Zitten wij hier nou een partijtje Zuidborg te zijn of zijn wij levensvelddragers? Mag ik Ja, ik ehm ik zag dat ook meerdere mensen microfoons hebben. Is welk wie gaat er als eerste iets zeggen, reageren of uitdragen? Stu. Ik denk dat schuif je even omhoog.

Ik had de neiging om hem weer terug te leggen, maar eh ik voel zeker wel het levensveld in mij. Ik heb de mijn strijd en ik weet dat ik ook zeker wel wat te vertellen heb. En ik hoor je als je dat zegt van de per penseel. Ik zie dat ook als ik met mijn camera op pad ben. En toch breng ik mezelf daarin. Maar er wordt ook iets mee gecreëerd wat er dan ook ogens waarschijnlijk mooi uit komt te zien. Ik wilde vertellen over eh mijn ervaring met de dood. Maar voor nu voelt het eh Kan iemand me ook een vraag stellen misschien? Wat gebeurde er met je? Ik voel heel veel energie in mijn lichaam, maar ik voel ook dat er dat ik dicht geslagen word.

Voel je de overstap?

Ja, dat gaat heen en weer.

Je denkt dat jij constant als één persoon aan het woord bent, hè?

Nee, maar dat is dat dat denk jij niet. Maar dat denk je als mens hier dat je steeds dezelfde persoon bent en dat je verschillende dingen kunt ervaren. De werkelijkheid is dat je niet steeds dezelfde persoon bent. Nee, dat er steeds een ander deel van het hybridiseringsproces wat zich al voltrokken heeft aan het woord is.

Ja.

En dan komt er gewoon een moment dat het gesprek is afgelopen al het andere wat niet de waar mens is. En natuurlijk hebben wij als mensen ook wel uitwisseling nodig met elkaar, want er zitten ook dingen in ons die we beter willen begrijpen. Maar wat nu als dat deel wat iets wil begrijpen? Als het wil begrijpen wat gevoelens zijn dat dat deel wat vervlochten zit in de identiteit van wie we hier lijken te zijn, dat het wel meer dan 100 verschillende ingrepen zijn in de uiting van de mens. zei dat er dus al heel veel dingen gebeurd zijn. Wat nu als datgene wie jij bent iets wil begrijpen maar het niet kan begrijpen? Zou dat de moeite waard zijn om dat te aanvaarden en dat je het gewoon los kunt laten en dat je gewoon naar je grondstation kunt en dat is je hart naar het liefdevolle hart. Dat gewoon hoeft te luisteren naar het ware pad en dat het lopen van dat ware pad ook echt is dat jij kunt voelen en nu ben ik Dit is de Dit is de andere ik. Dit is de voelende ik. Die en dat is iets wat we allemaal kunnen herkennen. En ik weet niet of ik het goed vertolk of dat het überhaupt een vertolking is. Maar ik kan wel zeggen dat deze wereld die wij nu ervaren die heeft heel wat achter de rug. Er is heel wat gebeurt. En zijn die heel machtsgrepig geweest in de werkelijkheid die we nu te zien krijgen. Dat het een resultaat is van een heleboel machtsgrepen en dat er zoveel vervlochten intelligentie en bewustzijn van andere eh ongenode eh eh beschavingen toevoegingen zijn geworden in een intelligentieveld.

Dat waar we nu in zitten dat eigenlijk de rapen gaar zijn als je niet bewust wordt van jezelf. Ben je eigenlijk zoveel en tegelijkertijd dat je er helemaal gek van kunt worden. Maar wie ben ik nou eigenlijk werkelijk echt? Wie ben ik echt? Dat is trouwens de laatste slide van de eerste lezingen van de lezingen zin daar eindig ik mee van wie ben ik nou eigenlijk echt? Maar dat geeft ook heel veel rust of het mag heel veel rust geven als er een heleboel dingen lagen zijn in die identiteit die je hier lijkt te zijn die iets niet kan begrijpen. Misschien moeten we daar ook gewoon inzicht in gaan brengen dat zeer hoge intelligenties die verwikkeld zijn geraakt in het uiteindelijke moment van dit nu door allerlei omstandigheden, toestanden, dat die super hoge intelligenties die er allemaal zijn gewoon niet de taal van thuis kunnen spreken. En dat als je daarin zit dat je ook kunt ervaren dat dat niet iets is wat er buiten jezelf is van hey, maar dat je ook kunt voelen heyé ik Wen dicht. Heel veel niet. Nee.

Ja.

Zie je het ook dat in deze wereld geld voor ons allemaal zie je dat deze wereld heel erg beweegt om het zo lijkt het dan hè in deze woorden om in stand te houden wie je niet bent. Zelfs als je erachter bent waar het allemaal om gaat en dat je werkelijk weer echt kunt voelen dat het slimmer wordt, dat het intelligenter wordt totdat de waarheid wordt gesproken. Heb je wel eens een ochtend meegemaakt waarin je de zon hebt voor opkomen? Vast wel. Dat is een andere soort ervaring. Er was een was niet de normale zonopkomst hè. Het is een vergelijkingsvraag, want ik weet niet of jij zoiets hebt meegemaakt in die vorm. Dat kan ook iets anders zijn. Maar dat moment waarin het gebeurt in jou inside Weet je wel hoe ver heen het is in deze wereld? Heel ver. Niemand wil het benoemen, want dan ben je the bad guy of the bad woman. Hè, ik ben niet gekomen om prietpraatjes op te houden. Ik ben niet gekomen om samen met jou het onderzoek te doen over de hele wereld wat ik op doe en het neer te leggen. Neer te leggen daar onderzoek, zodat er bewustzijn in aan kan springen. Niet alleen hier. Maar ook elders boem bewustzijn in kijken we naar. En overigens waar wij het nu wat over hebben is wereldwijd een enorm groot onderzoek hoor. Dat deze aarde niet bestaat uit één dimensie. Dat de reacties die we krijgen als zijndeende de werkelijkheid van buiten af dat die niet allemaal uit dezelfde omgeving komen. Dus dat je ook niet steeds dezelfde persoon ziet waarvan jij denkt dat het steeds dezelfde persoon is. Ja. Tenzij jij het bent. Dan komen we elkaar tegen.

Maar als jij zelf dan kom je de ander ook niet tegen in de gelijkheid. En wat ze dan op je beeldscherm laten zien is ongekend knap. Bewustzijn is frequentie is trilling. Trilling is een informatiebeewustzijnsveld leven. Bewustzijn wat energie is, kan zich op allerlei verschillende manieren manifesteren als een werkelijkheid. Dat kan gedistilleerd of gecondenseerd, moet ik zeggen gecondenseerd bewustzijn worden. Onze organische kracht is dat we met ons voorstellingsvermogen en emoties, het bewustzijn waarin wij leven en dus ook waarin wij ons verblijven dat het bewustzijn wat de uitscheiden trilling is en neerdaalt als materie. Op de meest simpele manier zeggen. Als je intentie wordt veranderd of veranderd, schep je ook de mogelijkheid dat die bewustzijnsrillingen worden ge worden gecondenseerd in iets wat je niet wilt. Dat is wat hiermee te maken hebben. Ja. Nou ja, dat wilde ik nog eventjes tussen alles door toch maar benoemen om wat verder te kunnen kijken wat in het centrum van onsterfelijkheid is. Wat het leven laat zien en wat de dood daar eigenlijk ook in is. Dat was ik.

Ja. Ja. Ik heb gevoeld ehm de levenskracht of to mijn vader over voelde ik echt leven. Wat ik ook zag is dat direct ehm dat het direct gekaapt werd, zeg maar in de actie. Hoe kon je dat zien of ervaren? Wat merkte je dan? Dat ik direct in de in de actie werd gezet. Dus dokters wachtbellen. Wat ik ervaarde toen ik bij mijn vader kwam dat ik eigenlijk direct zag dat er geen leven was. En die waarneming dat vond ik heel indrukwekkend, want hij was nog helemaal warm, maar hij was er niet meer. En ik besefte me dat ik echt naar binnen naar binnen naar binnen voelen wat er gebeurt. Maar doordat er om me heen ik moest dokters afbellen, wie moest bellen eh met dat ik de telefoon in de hand had, dacht ik: "Ja, maar ik moet het voelen. En toen ze allemaal klaar waren, mijn vader op bed lag eh opgebaard, toen ben ik erbij gaan staan. Maar wat ik merkte dat ik niet bij zijn lichaam wilde zijn. En ik heb de technologie gevoeld. Ja, sorry. Gewoon doodgemaakt. Hij was in slaap en dan ging ik bij hem liggen en ik kreeg allemaal lichamelijke klachten. Ik krom op een gegeven moment liep ik helemaal krom. Ik had zo last van mijn rug. En eh ik ging eventjes gauw naar huis douchen en alles was weg. Dus stapte gewoon in een technologische kaart. En ik heb wel echt steeds willen kijken alles waren nemen. Ik moet goed kijken, voelen. Ik voelde wat er in mijn hoofd gebeurde, dat alles losging en dat het dat ik begrijp als mensen het over leeg te hebben terwijl het eigenlijk ruimte was. En ik hoor als je zegt Ehm de verschillende als ik kijk naar mijn familie, de verschillende personen die ik voor me had, daar waar ik mezelf inbracht en direct eh iemand anders naar voren schoven in mijn zus bijvoorbeeld. En de AI in mijn eigen lichaam wat soms aange zeg maar de korte route in alle programma's. En dat er steeds van alles aangeraakt werd. En ging ik reageren of niet? En één keer ging ik reageren in dezelfde laag en toen kreeg ik hem nog veel harder terug.

En wat gebeurt er als jij ken jij nu ook in dit moment hieromheen? De directe omgeving van dit nu moment. Ken jij ook ehm momenten waar je het levensveld in jezelf hebt gevoel.

Ja.

Ja. Hoe lang is dat geleden ongeveer? Hoe is gegreep uit het assortiment?

Nu net.

En wat voel je daar dan? Een grote uitdaging hè om zo'n vraag te stellen. Dat ook nog eventjes om te processen in woorden.

Ik voel eh heel veel ehm temperatuurverschillen. Ik voel ehm bij mijn hart gebied, enorme beweging en er zit verschil tussen het levensveld en of ik ehm technologisch fout voel, want ze het aapt elkaar na. Nee, dat is eigenlijk niet goed. Het levensveld wordt wel eens gevolgd. na geapt worden. Hoe zeg je dat?

Het is voor mij een heel duidelijk gevoel wat leven.

Heb je bij je vader ook gekeken? En ik weet dat dit soms wel een beetje over de grens kan zijn die en mogelijk is bij de ander. Ik ben grenzeloos, dus ik doe soms wel dingen die voor een ander niet helemaal prettig zijn.

Als dat zowat voor manier dan ook is, dan eh zeg ik tegen je dat dat niet mijn intentie is. Maar soms gebeurt dat wel. En dan moet ik zelfverantwoording voor nemen. Dat doe ik ook. Eh eh heb je bij je vader, heb je naar je vader gekeken en gezien dat het mogelijk is om de vraag te stellen hoe kan dit? Dat het lijf wat je hebt zien bewegen als wezen hier het zien lopen in al die moeilijke momenten die er ook zijn en ook de goede nieuwen die er zijn. Hoe het kan dat dat ineens niet meer beweegt, dat het uitstaat. Dat zo'n soort vraag of een verwondering ook gehad. Hoe ik dat ja ken je het?

En de dat waar het verschil zeg maar van dat leven, nou ja, wat dan maar dat het beweegt en het ademt en het en de gezichtsuitdrukkendeen toen hij was overleden leek het alsof het een wassenbeeld was. Was geen rimpel meer. En wat ik zelf merkte is dat ik er eigenlijk niks meer bij voelde ofzo bij het lichaam. En dan weet ik niet wie dat eh zo voelde.

Ja. Nou zit je spodel.

Ja.

Denk er goed om dat we hier moeten kijken.

Ja. Dat er ik heb wel gezien dat ik erbij weggehouden ben. Ja, om even een oude taal te zeggen, het is mogelijk om de dooie weer tot leven te wekken. En het is niet alleen zoals in de geschriften staat dat je hier in de doderijk verblijft, dat je uiteindelijk overlijdt en dat overlijden niet bestaat en dat je weer in het levende veld aanwezig bent. Maar hebben het ook over het grootste doofpadaffaire, het grootste plot tegen de mens dat dood, wat wij zien als dood, niets anders is dan een programma die op onbevoegde wijze via onbevoegdheden wordt getarget en wordt uitgeschakeld. En dan komt het punt van wat kwant fysica, kwantummechanica, de kracht van het eigen bewustzijn is. Hoe we geprogrammeerd zijn, dat we dat niet kunnen, dat het normaal is, dat het een reden heeft. Dat het in liefde kan worden aanvaard. Want hoe kan het? Dan kom ik op jouw vraag uit. Dat we thuis niet overlijden. En kennelijk in deze omgeving lijkt het zich in ieder geval wel te voltrekken. Waar zijn wij op die momenten dat wij in deze wereld te zien krijgen dat datgene wat er is gebeurd, want ons op een bepaalde manier of in hele grote mate of op een andere manier heel diep emotioneel ook raakt, dat we dat normaal vinden. Is het niet gewoon zo dat wat wij normaal vinden dat dat ze dat kan voltrekken? Want wie zet dat eigenlijk uit? Zijn allemaal cruciale vragen om het next stage of nonevolution in plaats van technologie upgrades met lichamelijke uitbreidingen dat het lichaam uit zichzelf gaat reageren op de intelligentie van jou. Hoe diep zijn wij in slaap gevallen dat we datgene wie wij werkelijk zijn compleet niet laten zien in dit onderwerp? Hoe diep is het geloof nog? Op dit onderwerp. Mag dat hierbij gewoon geopend zijn? Ja, dat ik het zo op deze manier stel.

Er werd ook gezegd dat we mijn vader wat alleen moesten laten, anders zou hij niet gaan.

Ja. Waarheen dan, hè? Ja, naar huis. Maar wat wij moeten bekijken En dat is de de wegen die wij weer terugbanen. Door vragen te stellen, ons bewustzijn te laten stromen door alles en alle scenario's heen wordt datgene wat een voorkeursituatie is geworden of een voorkeurpositie heeft gekregen, wordt als het ware gelijkgesteld alle andere mogelijkheden die er ook zijn. Wie beslist nou eigenlijk dat iemand hier doodgaat? Mag gewoon hardop gezegd worden? Wij Nou ja, wij geloven dat doen wij Ja, maar is dat is dat wij geloven daarin. Ja, dus dus blijkbaar is ons bewustzijn daar niet aanwezig en kan dat bewegen op de manier zoals het nu beweegt. Dat is toch wel een heel ijzersterk ontdekking wat dat dan ook mag betekenen. Dus wij hebben waarschijnlijk de vrije keus hier op de aarde om te leven en ons harten te openen en het leven weer terug te halen. We hebben de vrije keus om dingen te verwerken, te processen. We hebben de vrije keus om ook te rouwen en degene die is gegaan lief te hebben. Dat is allemaal precies zoals het is. Dat is allemaal waar. Dus er is een hoopvrije keus. Maar waar is deze vrijheid dan?

Het is in strijd met de vrijheid van wie we werkelijk zijn. En misschien is dat voor jou niet per Geen zo. Maar ik weet dat het wel zo is. En ik probeer het samen met mensen in deze wereld aan de kaart te stellen. Dat we een in slaap gevallen beschaving zijn. Ja.

En dat er iets met ons gebeurd is wat het land van ooit heeft wegproberen te scrippen. En dat we zij gaan geloven in allerlei dingen. Of geloven of niet, dat zij normaal zijn gaan vinden en dat ons bewustzijn ook in die andere mogelijkheden moet komen om ze te onderzoeken.

Wie wie beslist hier over de mensheid wat de volgorde is van overlij.

De combinatie van factoren.

Factoren noem jij het.

Ja, ik ik vind het een combinatie van factoren. Want ja, pak maar even zal je een microfoon geven.

Maar wie ben ik?

Ja, eh het lijkt de combinatie van factoren omdat eh ook de medische wereld opgeleid wordt in een bepaalde richting. Ehm en die krijgen ook hun voorschriften. Dus die kijken volgens het protocol. Eh ik denk dat misschien degene die eh op dat moment doodlicht gaan zich overgeeft. Dus dat het echt een combinatie van facteur is en dat zelfs de verpleging eh zeker nu eh daarin eh meeobbelt. Die krijgen ook een opdracht. Dus ik ik zou niet zomaar kunnen duiden dat iemand alleen doet. Het is het systeem. Dat is het enige wat je kunt samenvatten.

Ehm is het kloppend en het kan allemaal ja zijn voor jou. Ik ik gooi het gewoon in de lucht. Is het kloppend dat als je hier je leven leeft, je komt achter dat je wie je bent hè, je gaat naar je gevoel luisteren en je voelt ook van nou met dit wie ik nu ben, dan ga ik gewoon nog eh een flinke tijd mee aan de slag. En dan wordt er een knop ingedrukt en target out.

Ja, wat is dat?

Ja, het is hetzelfde als jullie Ja, eerlijk interessant.

Ik denk dat je zelf heel erg bepalend bent erin.

Ja, ben alles in opstand.

Ben je dat is dat zo?

Tegen de gevestigde orde? Ja, maar maar in zijn wij echt een bepaalende factor of niet? Of worden we dat weer? En wat heeft het hart daarmee te maken? En de kernel dat

precies precies.

Let your love.

Christus zijn.

Ja, ik ga er ook niet mee akkoord, maar een ander misschien ook.

Ja. Weet jij jouw datum al wanneer je gaat? Geen idee.

Nee, daar zitten we gewoon op te wachten Ja, maar lijkt het spannend omdat jij ouder bent dan ik zie. Maar wie zegt dat het zo gaat?

Ja, dat is waar.

Maar ik

Welk spel wordt hier gespeeld?

Ja.

Ja. N heftig.

Willen we daar even als kroonjuwelen van de waterwereld thuis eens even goed naar gaan kijken zonder allemaal gedachten op te lanceren.

Ja, weet je dat het heel normaal is en kloppen. is dat je in een wereld waarin je leeft, waar de vrije wil opstaat, dat daar juist heel erg ook vanuit die eigen beslissing daar binnenin ook de loskoppeling, zoals we het hier zouden kunnen noemen, kan worden besloten. Dat als je een gezin hebt dat je tegen je vader en je moeder kunt zeggen: "Jee, we gaan gewoon doorpraten." Dat je gewoon tegen je vader en moeder kunt zeggen: "Papa, mama, ik wil hier weer uit, want ik vind dit niet fijn." En dat gewoon gaat gebeuren. Ook weer zelf misschien. Wie beseft en wat beseffen we?

Doe maar even zonder microfoon. Jij bent de commander, dus je kan ook hard opspreken.

Is het Delta? Is het de Donisch Empire? Denktrij is het Arkom.

Nou, we zijn in ieder geval onderdeel van een experiment wat over wordt uitgerold of is uitgerold. En het zijn geen complotten, want we zien in de hele wereld een enorme Kan even stereo praten. We zien in de wereld ontzettend veel. Ik leg hem bewust even hier in de microfoon. Komt zo weer terug. We zien in de wereld ontzettend veel onderzoeken die ons laten zien dat er een verboden archeologie is. Hm hm.

Dus deze wereld die wij hier zien is een onderdeel van een veel grotere opzet. van realiteiten. En uiteindelijk zien we hier op de aarde zien we werelden op de aarde die verstoffd zijn, uit elkaar zijn gevallen, diep onder de grond worden er wereld en steden gevonden. Dus er is iets aan de hand en dat wordt ook geëxposed op dit moment.

Dus je zou kunnen zeggen dat er een andere partij is die over de knoppen beslist. Ja.

En ik ga bewust naar dit onderwerp toe omdat dit onderwerp de niet de dood is, maar de vrijheid, de levensbeschikking over vrijheid.

Vrijheid over levensbeschikking. Even kijken hoe laat is het nu? 4 uur geweest. Ja, dat betekent toch wel dat we weer een aantal uren dichterbij zijn bij degene die indruk van jou.

Ja.

Wat dus blijkbaar niet zo is, want je kunt niet dood. Op het moment dat het moment eraankomt blijkt dat je helemaal niet dood kunt. Maar de mensen om je heen zie je wel sterven. Dus wat gebeurt hier eigenlijk allemaal? Waar draait jouw leven eigenlijk om?

Ja, we zijn uitgez in hoeverre is jouw leven een een een verborgen boodschap van wat je eigenlijk echt aan het doen doel was en hier ook de doe hebt. Wel succes met je gezicht. Toi toi toi. Succes met je ouders. Veel geluk met de verjaardagen en met iedereen waar je rekening mee houdt system gezien. Hoe groot is het eigenlijk? Het dwar vrij hart, je echte eigen gevoel.

Kun je er nog wel uitkomen? Of ben je jezelf aan het wijs maken dat je eruit bent gekomen? Of kom je eruit? Ben je erop? Ben je op weg naar eruit? Wanneer? Hoe?

Als wij het Christusbewustzijn leven?

Het Christusbewustzijn moet jouw leven leven. Ja, ik hoor je misschien. Zeg ik dat wel?

Ja, dat zou zou zijn.

Heb jij het idee dat we niet in een experiment meer zeg veranderen?

Heb je het idee dat het allemaal vrijwillig is hier? Dat is ook waarom je vandaag hier bent natuurlijk. Omdat je zo vrije veel vrije wil hebt. Je moet er speels naar kunnen kijken, maar ook echt de noodzaak van waar door je heen kijkt moet je ook zien. Dat deel die je niet bent zul je moeten ontmantelen. En wat je van binnen voelt, wie je werkelijk bent, zul je moeten gaan leven bij. Het zal je brengen op alle plekken waar je moet zijn. Wees niet bang. Klap niet vast, maar los je verder brengen door de wind.

Denk jij dat je deze dag morgen nog beter herinnert?

Fend.

Ik heb een vraag. Heb ik de hele tijd over eh de knappen uitzetten? Dat betekent ook de knop ooit ergens gezet. Wanneer is het moment dat de knop is aangezet? Want de knop wordt ook al vaak uitgezet. Veel eerder dan wanneer het leven hier op aarde zichtbaar is. Vanaf wanneer is die vrije wil meteen bij ons weggaan? Ja. Gerri, kunnen het nou nooit eens een keer gewoon normale vragen zijn? Gewoon normaal waar ik normaal antwoord op kan geven van ja, Gerry. Nee, Gerry. Dankjewel.

Dankjewel Geen. Zullen we knuffelen? Geen? Ja, er is gewoon heel veel gebeurd. Er zijn mensen die komen vanuit de oorsprongwereld zijn ehm door een intelligentie die de werkelijkheid aanpassen en begeleiden naar deze situatie zijn de mensen vanuit die plek. Dus dat is uit een tijdloze zone. En dat is enkele seconden voor dit moment geweest met een heel verleden tussenin geplaatst. Er zijn ook mensen die komen hier via tussenroutes. Dus dit deze wereld die wij hier kennen, dit zonnestelsel in deze opgerichte wereld ehm heeft een geschiedenis van ehm een planetaire geschiedenis van meer dan 30 supermooi bewoonde wereld planeten. Die dat experiment is ook overgenomen, is omvergeduwd en daar is vanuit 1958 de tijdlijn die we nu zien geïnstalleerd. Dus het antwoord is eigenlijk verschillend. deze tijdlijn. Ook al ben je geboren voor 1958, maakt niks uit. Dat is wat er geïnstalleerd is. Dus vanaf 1958 is deze werkelijkheid operationeel hier. In 1958 als je teruggaat een momentje ervoor nu bestaat daar dus een hele historie is gewoon geïnstalleerd. Een historie is niets anders dan geformeerde data die je ook kunt ervaren. In 1958 is deze werkelijkheid geïnstalleerd na het omverwerpen van een hele grote interplanetaire samenlevingen in het zonnestelsel. De restanten daarvan zijn zichtbaar op de aarde. De restanten daarvan zijn zichtbaar op wat we hier de maan noemen. De restanten zijn zichtbaar op Mars, op Venus, op Jupiter, op Mercurius. Overal zijn die restanten zichtbaar en er zijn een heleboel planeten zijn er verdwenen. Zijn ook uit elkaar gevallen in het experiment. Dus we hebben in deze werkelijkheid die wij nu zien hier hebben we al een heel grote voorgeschiedenis. Dus afhankelijk van waar die knop is ingedrukt hangt er ook vanaf waar je vandaan komt. En niet iedereen komt komt uit die eh interplanetaire samenleving. Er zijn er ook een heleboel mensen die komen uit oorspronkelijke werelden, maar dat zijn de rechtstreeks. Dus qua aanduiding en tijd aanduiding is dat best lastig om te zeggen. Maar de technologie die er gebruikt is om in de oorsprong in te grijpen in het land van ooit en de technologie die gebruikt is in het interplanetaire bewustzijn van dit zonnestelsel is dezelfde technologie geweest. En beide keren ging het om hetzelfde doel. En dat is om een stop te brengen naar verschillende experimenten waarin de vrijheid tot leven komt op een goede manier. En het andere is om vrijheidswezens die kunnen scheppen en kunnen creëren waar materie uit kan ontstaan om dat ook te stoppen. Dus dat is best wel een hele grote vraag die je daar eigenlijk neerlegt. Ligt daar dan ligt daar ook het antwoord in op jouw vraag.

Ja.

Ja.

Ja. De tijd waarin we nu leven. Wat we nu meemaken, ik moet even een batterijtje erbij pakken, want ik zie dat hij bijna leeg is. De tijd waar wij nu doorheen gaan is ook een tijd van exposure. Dus in de wereld zijn er bepaalde groepen actief die ehm die meewerken aan het aan de omverwerping van ehm van deze wereld. Dat alle data en alle informatie en alles wat er hier is gebeurd in dit grote universum. Deze dus deze dit pl systeem dat dat wordt eh geopenbaard. En wat je nu ziet is ook een eh een enorme verstoring wereldwijd in de wereldorde omdat het wordt hersteld. Maar even terug naar eh leven en dood. Ik twijf een microfoontje even vervangen hoor. Ogenblikje. Ja. Ik heb gisteren een eh een interessante Egyp oud Egyptische uitdrukking ge tegengekomen. Eh in Egypte schijnbaar dat ze eh ook al heel erg bezig waren met hart. En eh één van die woorden die ehm hart betekent is een IB. Ehm heeft ook een een ja apart symbool als een soort vaasje met een eh ja drie streepjes die eruit komen met met een soort van handgreepjes schematisch. Maar de uitdrukking wat ik heb tegengekomen was ehm AK Ib. En eh nou het wordt uitgelegd zoals als eh heel diep in mijn hart en De betekenis daarvan is eh iedereen die ehm ja heel dierbaar is, dus die diep in mijn hart is gekomen en kan niet meer pijp ofzo. Ja, ik zeg niet de woorden de woorden kloppen niet helemaal, maar ehm ik weet van mezelf dat als iemand van diep in mijn hart is gekomen en dat is n ja, heb je daarvoor nodig? Niet zo heel veel. Dan vind ik bijvoorbeeld ook wel heel erg lastig om eh ja, dan komt dat persoon op die of andere manier altijd wel terug of heel vaak terug of ehm in mijn ja hoe hoe zet je dan uit? Nou, kan gewoon niet diep in het hart gekomen. Akie. Ja, dat is wat ik wou zeggen. En ik heb ehm ehm een paar dagen terug een eh lang gedicht in het Engels geschreven over de dood. Hm. Maar het was een dat was een soort van antwoord op ehm ja, iemand die ook wel diep in mijn hart is, zeg maar. Eh eh maar ik weet ja, ik wil dat nu niet aan doen. Dat is veels te lang. Eh ik wil een ander gedicht ook in het Engels, maar wel korter voorlezen die van tijdje terug. Misschien hebben jullie dat ook wel gezien op de site. Misschien niet. En die heet bloem. Oké.

Blue andcaled. Too young and too old. Is this what you see? To many people behind the glass wall is What I feel the water dragon memories before the before the of the 10000 things let the seafam symbols speak the words along silenced by the ruthless wind unarmed unscaled cracks in my skull with dreams seeping through Proud I want to go with you. This place's music is too loud. On a journey, a field trip beyond the rules of hunters and pray on the other side of the mid where pearls are shining where light doesn't fade you are putting on another face. Is this the unified field in some way. The sacred space is always here. There is a door in my heart. Would you let yourself in? Weet jij over jouw dood beslist? simpele vraag.

Ja, maar wel een zeer gemeende vraag. Zoals alles wat ik zeg soms ook niet leuk is, maar wel gemeen. En soms stel je vragen en het lijkt alsof je wel maar één antwoord zeg maar eh spreek nou een ongecensureerd.

Dat dat is dan wel redelijk ongissend.

Weet jij al wie voor jou beslist?

Nee.

Waar ben jij op voorbereid?

Ik heb laatst in ins gekregen dat eh ik ben niet op de aarde, maar fysiek ofzo, want ik ben ergens anders. Dan lig ik daar wel een eh komen. En ja, als ik dat niet eens wist of nog ste niet weet, dan weet ik het niet.

Ja, maar wat nu als dat niet zo is?

Dan ben ik dan degene die wel meer beslissingbevoegdheid hebben. Wat ik zie dan dan dat is dat dat is dat is wat ik zie wat ik voel. Is dat dan dat wat er is op dit moment? Ik vermoed toch dat we iets meer tijd nodig hebben nog deze dag. Ja.

Om te zagen.

Het is ook opbouw hoor. Ja.

En de ene keer gaat het, ik wil niet zeggen moeilijker of makkelijker, het gaat gewoon zoals het gaat. Ik heb niet over je gewoon in het geheel. De configuratie waarin wij samenblijven. Dus de optelsom van al ons bewustzijn maakt welke route er nodig lijkt te zijn. Ben jij er nou al achter wie erover jou beslist?

Ja, ik wil niet achtergrond.

Ja, maar zo spreken wij in Nederlands. Ja, zo sprekken. Waar ben je er al achter? Het gaat om een diepere laag. Wat eh ik zeg het niet tegen jou wat we proberen te vermijden.

Er is bezit iets op het spoor wat te maken heeft met thuis en wat ook niet in strijd is met de vrije wil. Want waarom zou je niet gewoon nu op dit moment waarom zou je niet in dit moment gewoon naar huis kunnen naar thuis?

Wie bepaalt dat? Want het is strijder met de vrije wil. En dan kunnen al die intergalactische confederatiegroepen met all hun tabellen wel roepen hoe het in elkaar zit. Maar wij zijn die ouder en wij hebben dat vergulde hart van thuis in ons. En wij hebben ook het recht om die vragen te mogen stellen. En we mogen ook het recht tot ons nemen, optillen om te zeggen dat er iets niet klopt. Zonder weerstand, zonder strijd, zonder iets anders. Wij zijn hier gekomen in een situatie van deze om vragen te stellen en bewustzijn te scheppen. Om bewustzijn te scheppen waar ons wordt verteld waar je weg blijven. Het is één van de grootste onderzoeken die we hier doen en de grootste openbaringen van hoe die wegen in elkaar zitten en hoe de reactie van wie jij werkt ten diepste bent. Dat je die zon ziet opkomen waarbij je voelt dit is niet gewoon de zon die ik anders zie opkomen. Het is wel dezelfde zon zegt mijn verstand maar wat ik nu net heb meegemaakt is ver voorbij de grenzen van deze wereld.

Ik heb nu de zon echt een keer voelen komen.

Ik heb de zon gezien en ik heb de zon in mijn lichaam gevoel voeld. Ik voelde dat alle cellen gingen borrelen. Ik voelde dat alle dieren, alle insecten en alle vogels en alle wezens aangaan tegelijk aan dat ik aanging. Ik ben ik ben in deze ervaring gekomen. Dat is niet zomaar iets als je die vraag durft te stellen wat dat is. Want daar aansluiten zou je kunnen zeggen: "Hoe kan het dat ik het daarna niet meer heb gevoeld?" En wie is dan nog ik? Worden wij constant ingewisseld? Dan meestal is het zodat je dan dat ik dan ja terug naar mezelf verwerp. Dus van eh dat aan uit aan uit dat het dan zeg maar mijn schuld is bij wijze gesprek.

Ja. Ja. Maar daar komen we weer op die kernel uit op dat op de kracht het het basisveld van dat je gaat luisteren naar wat je werkelijk voelt. En op het moment dat je dat gaat leven ontstaat er vanuit jouw veld van primair je eigen veld ontstaat er een reactie waar de de werkelijkheid op reageert. Dus de vraag is maar van waar zitten wij met z' allen? En kan het zo zijn dat niemand dat meer bepaalt wat hier gebeurt? Maar hoe? Want het gaat om onderwerp de dood en het leven. En dat moet je aanvaarden, want het is een groter gegeven. En groter gegeven schrijft de wegen en de paren waar wij ons doorheen kunnen bewegen en daarna rustig in het zonnichtje kunnen Ja, ik kan het ook.

Martijn, wil jij een Sinterklaasje bedenken? Nee, waarom niet? Ik geloof niet in Sinterklaas. Ja, dat zijn zomaar een paar vragen over het grote onderwerp.

Maar dan even terug naar als je de vraag stelt van weet jij dit en dit en dit dan? Die vraag is zo geformuleerd.

Nou, dan koop het hoor. Doe maar. Nee, maar dan dan al alsof het dus dit is er gegeven wat je net zegt van dat is het niet zo. Dat hoeft niet zo te zeg.

Het mag wel gevraagd worden of wij een onderdeel zijn van de biologische ketting van het cybor biologische ketting of dat we weer een onderdeel worden van de thuisambassade. Dat mag best gevraagd worden. En op het moment dat ons bewustzijn er doorheen reist, moet je eens kijken wat er gebeurt. Hoe het veld anders gaat bewegen. Maar oké, dat is zomaar een vraag.

Ik heb dit niet bedacht hoor. Je moet niet naar mij kijken.

Maar als ik besluit te gaan, kan ik toch gewoon mijn lichaam, mijn lichaam gewoon kapot maken, dan ga ik ook. Waarom zou je dat doen? Dat zou je gaan.

Ja, maar is dat dan nodig?

Nou, nog geen andere manier niet, want dan moet ik al die programma's waarschijnlijk gaan opruimen en echt gaan leven op druk te kunnen uiten.

Ja. Wat gebeurt er eigenlijk op het moment dat een mens overlijdt? Gaat leven. Hier.

Niet hier.

Nee.

Hm hm. Hou jij niet van deze wereld?

Ik wel.

Heel veel. Weet je waarom? Omdat van die 100% wat de werkelijkheid is waar we vandaan komen 99% werd weggetrokken. Ja.

En van die ene% die er overbleeficeerden ze dit. En ik hou niet daarom ervan, want anders zou ik om redenen ergens van houden. Maar ik kan heel duidelijk voelen en ik weet precies wat er gebeurd is. Ik heb het ook zien gebeuren dat die 99% aan informatievelden die er zijn dat die er tussenuit gehaald zijn. Ik noem het even allemaal heel eenvoudige ertussen uitgehaald zijn en de rest wat overblijft wordt gecomprimeerd in deze werkelijkheid weergegeven.

Jij weet dat, ik niet.

Dat klopt. Dat merk ik aan je reacties. Maar ik vind het wel schattig, maar ik neem jou ook serieus en ik zeg het puur om bewustzijn hierop te lanceren.

Want als het zo is en laten we daar gewoon geen doekjes om winden, het is gewoon wat we hier in deze wereld ook zien. Met kunstmatige intelligentie kan er een foto gemaakt worden van jouw lichaam, van wie jij bent en je omgeving. En dat kan door kunstmatige intelligentie gewoon levend worden gemaakt. En Dan heb je ook als je een foto van iets kunt maken, je kunt 99% ertussenuit halen en van de restantformaties die er zijn een herschikking laten plaatsvinden waardoor deze wereld wordt getoond. En dat is wat hier aan de hand is. Dan voel je ook dat je heel veel herkenning hebt omdat je eigenlijk gewoon op een bepaalde manier je eigen omgeving krijgt te zien vertaald in deze werkelijkheid. Dus je herkent het ook. Je komt ook op plaats waarvan je weet ik heb hier een relatie bij. Maar je kunt de vinger niet opleggen. En dan ga je dus draaien draaien. Dan kom je zo karmische systemen vorige levens. Maar dat is niet zo. Er wordt gebruik gemaakt van iets anders. Dan lopen verschillende experimenten door elkaar heen. En die 99% tussenuit is gehaald is het opgeslagen in je onderbewustzijn. Wat we hier zien als onderbewustzijn. Dus je thuislandschap waar je vandaan goed komt draag je in je onderbewustzijn. En boven bewustzijn in ne die é die erboven is gebleven. Dat is deze wereld die je hier krijgt te zien. En er is iets wat besloten heeft om dat te doen. En er is ook datzelfde wat besluit om je eruit te gooien. Weet je waarom?

Zodat je niet kunt verspreiden wat er is gebeurd.

Zodat je het niet zichtbaar kunt maken.

Oh ja.

Zodat er geen bewustzijn kan worden gecreëerd. Zij sponnen alle Perfecte spirituele systemen en religies. Geloofssystemen hebben ze er allemaal ingebracht om te verhullen hoe organisch wij thuis als ambachtslieden leven.

Spelend en vrij in de wereld van ooit. Thuis zeer hoogciiviliseerde geestelijke fysieke mensen die echt van elkaar houden en het ook fijn vinden om samen te zijn. Waar af en toe zo'n glim van op mag vangen van mensen om me heen. Er zijn verschillende momenten, maar ik refereer dat toch nog even aan het moment. Moment van Elp vorig jaar dat we in eh op de camping daar stonden van het Staatsbosbeheer met een groepje mensen waarin eh gezongen en eh met het vuur was en wat muziek gemaakt. Gitaarb gespeeld. Jij hebt ook nog zo'n mooi gitaar gespeeld. Heerlijk was dat gitaar spelen en zingen. Het is zo ontzettend mooi. En die trilling, die resonantie van die één fout, dat is onze kracht. Toen wij nog in die resonantie verbleven, waren we onschend waren. En dan komt de vraag: "Ja, maar waarom is dat allemaal? Gebeurt. Waar ik naartoe wil is om te zeggen dat er ook programma's zijn wat mensen uit eruit duwt. Niet leuk om te horen misschien voor sommige mensen, maar het is er wel. De intelligentie is zo ontzettend knap bezig dat het precies weet, althans probeert te weten waar de doorbraken liggen.

Waar de doorbraken liggen waarin mensen kunnen zien met hun bewustzijn wat er is gebeurd. Want dat zijn de andere taalsprekers die laten ons dingen denken. En ik weet dat het niet leuk is. Veel met hebben liever dat we in een spiritueel model zitten. Maar helaas. Mijn naam is Martijn. Ik kom uit een wereld waarin geen spiritualiteit is. Waar mensen ontzettend van elkaar houden. Waar de vriendschap maximaal is, gewoon totaal open is. Waarin mensen met grote projecten bezig zijn, in kleine projecten bezig zijn. Dus eigenlijk deze wereld alleen zonder weerstand en zonder toestanden in een volledige veel grotere opzet van werelden. En deze wereld hier wordt is een simulatie eigenlijk. Het is wel echt een experiment. Maar het wordt een dit is een simulatie van thuis om te voorkomen dat je gaat zien hoe simpel het in elkaar zit.

Maar dat is is het dan niet het spel

Nee, het is geen spel.

Maar je kunt het wel zoals een spel noemen. Wie zeg je dat als dat zijn spel is dat het spel stopt?

Als je de zelf a kan dat als je de kan

Ja, als je drinken weet je hoeveel mensen er wel doorheen hebben gekeken?

Weinig.

Ja.

Ja.

Hoeveel mensen kunnen er doorheen kijken en de kern van zichzelf hebben?

Ik hoor je ook zeggen zo gauw je er doorheen kijkt Dan sta je in de picture en dan wordt het gezien. Dus dan zit je in de gevarenzone hè, want er wordt wel iets op je afgevuurd waar ze je op willen hecken proberen. Eh waar ze op willen onderuiten.

Ze proberen de commitment die je hebt gesloten met jezelf te verbreken.

Ja. Dus als er nog eh onbewuste trauma's zitten of wat dan vraag Die onbewuste trauma's die zitten er.

Ja, het is de vraag wat vraagt het dan? Dat is mijn vraag. Wat vraagt het om als je het gaat doorzien dat je dus ook weet van oh dan loop je ook in een gevarenzonde. Wat vraagt hij dan om dan de kracht te behouden?

Ja, en even voor de duidelijkheid, ik heb je opmerking gehoord. Die gevarenzone hoeft niet per se een gevaarlijke zone te zijn. Voor de maatshouders is die gevarenzone. Veel meer jouw gevarenzone dat je niet meer in je passiekracht leeft. Dat je niet meer voelt dat je hart onregelmatig tikt. Dat je flubben de flupjes hebt in je hart.

H maar dat je ritmisch leeft en niet snap je? Dus dat je in een systeem terechtkt. Dat is wat we eigenlijk gevaar bedoelen. En afhankelijk van welke pad je bewandelt, word je misschien wel een echt gevaar. Dat je echt in gevaar kan komen. Dat kan. Je zult elk cadeau wat je krijgt moeten doorvoelen. Of het nog steeds het cadeau is wat je voelt.

En als je het niet meer voelt, moet je eerlijk zijn. Zeggen: "Heer, is wat aan de hand? Ik heb het mooiste in mijn leven mogen ontvangen wat er is. En ik voel het niet. Het lijkt alsof ik in de verdoving bent. Ik weet het allemaal precies, maar ik kan het niet voelen." Dat is wat je moet doen. En wat je dan wel kunt voelen, dat hoef je niet per se in die situatie te voelen. Wat je wel kunt voelen, wat ergens anders kan optreden, daar moet je naar luisteren. Omdat de kern wie je bent, daar positioneert deze werkelijkheid zich omheen. Dus die kern van jezelf kom je ook niet steeds in hetzelfde onderwerp of of situatie tegen. Dus je moet het leven durven nemen en echter geestelijk en ook eigenlijk fysiek nomadisch bestaan moeten durven gaan. Ingaan.

En dan heb ik het ook echt nomadisch met dat de krachten van systemen moeten worden doorzien. En zit het niet, dan is het los. Ik doe ook alles vanuit mijn gevoel. Ik zie eventjes naar mijn ouders toe en ik zij wilde, toen zag je dat ik langer bleef omdat het zo fijn was. En ik zei: "Nee, maar

ik ga zo." Oké schat, dat is goed. Ik ben blij dat je er eventjes bent. Samen vieren we dat moment. Ook al is het maar even kort, maar het is waar. Het is niet ingevuld. Het is volledig echt.

Ja. En dan lees je het leven, hè. En dan komt er iets van gezondheid tussendoor. Dan is het niet akkoord. Maar dat dat is wat ik dan merk zo slim dat gescheeld wordt. Dat elke keer er iets gevonden wordt zo van oh daar waar dan de de de afleiding, de gedachte naartoe gaat.

Ja. Ja. Omdat zij ook de tijd in hebben bedacht. en ook het verhoudingsproces hebben bedacht en we die kwesties dus ook ervaren, gaan we ook iets verdedigen wat niet van ons is.

Ja.

Ja. Ja.

Wat bedoel je met niet verdedigen? Met verdedigen wat niet voor ons is bijvoorbeeld je dan gezondheid van het lichaam.

Ja.

En de programmeringen die erin optreden die dus niet kloppen als er een verstoring is. Maar op het moment dat dat een programma gaat worden wat je wilt voorkomen, dan komen we dus terug in het centrum van onsterelijkheid.

Ja hoe groot massabesturing is over ons als mensen.

Ja, moet dus eigenlijk geen zel of je morgen nog leeft of eh dat je nog eh gezond bent of dat

Dat is een beetje wat ik uit opmaak.

Ja, dat heb je mooi opgemaakt. Het is even het level van de bezorgdheid dat je hebt een supreme person. Dat ben jij wie je echt bent, hè. Dat is Prime Rudolf. Dat is de echte Rudolf. En de echte Rudolf maakt zich niet druk over al die dingen. Dat weet Rudolf ook, want die is een aantal keren al flink daar geweest waardoor je totaal anders kon kijken naar alles.

Dus al die massconstructies en al die programma's die zijn niet aanwezig, maar in één of ander bepaald moment is dat er dus weer wel. En dan moet je je afvragen is dat Rudo?

En als dat eh constant weg is, hebben we dan een band van ooit teruggehaald? Is Argelman weg.

De wetgeving heeft veranderd.

Is de missie dan geslaagd?

Wij hebben geen missie op zich die moet slagen.

Dan moet alleen ons hart openen.

Hm hm.

Maar is Argon dan weg uit ons?

Nee. Heb ik die nessie nu ook even bij weggehaald, hè? Ja, want ik had wel het idee dat het wel ook daarom ging. Ja, dat eh dat argumentische dat uiteindelijk hier zo weg zou trekken. Hm hm.

Die besmitting.

Ja, dat is wat ze ons willen laten denken.

Maar wat doet de maat dan?

Wat doet de de maat? De de krijgers die hun bewustzijn er doorheen zetten. Contact op het eenvoudig gezeg contact leggen. Wij worden bezocht door heel veel verschillende menselijke coalitiegroepen. En het meest ehm waardevolle wat er kan zijn is dat er open contact is en dat het daardoor via de kwant fysische werking over en weer via waarnemingen thuisinformatie heen en weer stroomt. Want we moeten dus ook het geld met elkaar versterken. H het is niet zo dat in één klap, het kan wel hoor, kan allemaal goed mogelijk, maar het is het is het is alsof je een kraan openzet waardoor hetzende volloopt met levensenergie. Het is niet zo dat bij é of andere beweging onmiddellijk bepaalde krachten weg zijn. Echter is het wel zo dat als die krachten uit jou weggetrokken zijn dat ze niet meer kunnen reageren in de werkelijkheid buiten. Maar als ze in de werkelijkheid buiten je allemaal mensen zijn die dragen zijn van die argotische kracht wat ook worden die dan ingezet? Dat kan.

Volgens mij heb ik je ook al eens gehoord over dat het er ook op ging of door meerdere realiteiten naast elkaar konden staan.

Deze werkelijkheid is een flipperkast van momenten. In elke niksconden zijn zo kleine 40 miljard verschillende scenario's zijn mogen. Daarvan voltrekt zich er maar één. Dus je hebt per definitie heb je ontzettend veel tegelijkertijd mogelijke scenario's die zich kunnen inladen. Dat zijn alle verschillende scenario's en tijdscapsules. Kun je het zien in beelden? H

Maar wat gebeurt er als wij de waarheid niet spreken?

Ja, dan is er maar één uitkomst denk ik.

En dat is dat het dan gewoon een borgraliteit wordt waarbij we waarbij dus we misschien een laatste keer doorgekopieerd worden of waarbij we in ieder geval niet meer 100% niet meer zelf kunnen scheppen. Ehm ja, dus van mij dat ik vraag.

Weet jij wat je voelt in jouw leven? Niet de betekenis, maar ben je bewust van wat je voelt? Ik voel heel veel verschillende dingen. Hm hm.

Op verschillende momenten. Doe je ook iets met die gevoelens?

Soms wel, soms niet. Maar niet eh voor mijn gevoel. Ik weet niet precies wat wat het dan is wat ik moet uitrollen of zo ben jij in aanraking geweest met de dood met iemand of iets wat dood is?

Ja.

Heb je daar ook iets bij gevoeld? Of ben je daardoor in een toestand gekomen van wat alleen via de dood kon plaatsvinden?

Ja, ik heb al wat voelt, maar ik weet niet of dat het het gevoel is wat ik dan moet voelen ofzo. Ja, verdriet dat die dat diegene er niet meer is. Ergens ook dat ik me dan afvraag goh, welke afslag zullen ze genomen hebben? Toch die tunnel in of eh zijn ze de autonoom gestorven en zijn ze nu weer eh waar ze waren voordat ze hier kwamen? Ik vind dat heel lastig toetsen. Ik Dat vind ik het last deze realiteit. Ik denk ik wil er geen verhaaltjes bij verzinnen, maar ja.

Ga ga dan eens gewoon af, niet tegen jou speciaal hoor, maar ga eens af op wat je zelf voelt als iemand is overleden waar je van houdt of iemand waar je misschien niet zo direct contact mee hebt gehad, maar die overleden is en dat je toch voelt van goh, goh, dat is bijzonder. Wat vertelt de dood als emotie in jou? Welk bewustzijn keer terug? Ik vind het oneigenlijk. Dat is ik besef me dat ik het oneigenlijk vind wat er gebeurt toch? Ja. Dus ik krijg er niet meer levensvreugten van. Dat is wat ik eigenlijk wil zeggen. Of een gevoel van dat ik dan aansta dat ik dan denk: "Yes, gezellig. Leuk. Er is een uitspraak van over de doden is niets dan goed."

Wat?

Over de doden is niets dan goed.

Ja.

En we hebben een neiging denk ik ook heel erg om laten we zeggen het woord vergeven vind ik een beetje moeilijk het woord, maar op dat moment om niet zozeer kennen al die negatieve dingen te krijgen van diegene die het overleden omdat we misschien toch heel sterk behoefte hebben om hem te herinneren of haar te herinneren als met kwaliteiten. Bijvoorbeeld is ook een reflectie in ons van hoe wij naar iemand kijken die we het anders doen. Op dat moment was in eh in het voortraject van deze werkelijkheid. Hier was ik met een soort van een ja oefening eh bezig en ervaringsoefening. Eh ik was aan het wandelen en vervolgel hard te rennen. En zou ik tijdens dat rennen zou ik dan zonder dat ik wist zou ik een hartstilstand krijgen. Zoals het op de aarde gaat als je een hartstilstand krijgt. En ik rende door de bossen. Ik was eerst heel hard aan het eh gewoon aan het sporten. Aan het aan het eh hard rennen, hardlopen. En toen ging ik heel hard rennen. Heel hard rennen. Vervolgens ehm gebeurde er dus niks. Dus ik dacht ook van nou wanneer gaat het gebeuren? Nou, dat gebeurde dus niet in eerste instantie waardoor ik ook niet wist of het zou gaan gebeuren. En toen was ik heel hard aan het redden en toen ineens gebeurde het. Toen gebeurde het dat het biologische lichaam hun hartstilstand kreeg. En en terwijl ik aan het rennen was en het biologische lichaam een matrixentiteit is. Mentale bewustzijn max en ik tegelijkertijd rende rende ik gewoon rechtdoor met de mijn eigen fysieke lichaam. Niet licht lichtlichaam niets echt eigen lichaam ik red het door en ik voelde de verzwaring van een soort ja gewicht verdichting voelde ik ogenblikkelijk uit mijn weg. En ik rende dus rechtdoor en na een bepaalde tijd van misschien even in onze afstand uitgelegd van hier die klapdeuren toe. Daar stond ik stil en ik draaide mij om. En toen zag ik ehm omdat het een trainingsprogramma was, zag ik eh de een soort vierkant ehm projectiescherm en daar doorheen zag ik mijn lichaam liggen. En dat lichaam wat daar lag, dat was een kopie van mij wie ik werkelijk ben. Alleen toen ik ernaar keek was het slecht kopie. Het was even in getallen, dus was maar 1% van wie ik ben en er was van sterven geen spraak.

Maar wat voor materie is dat dan uit? Wat wat kan je zeggen dat dat wat je zag waar bestond het uit?

Ehm die wereld in het geheel bedoel je dan?

Nee, dat stuk wat je achter niet.

Ja, dat die slechte kopie.

Daar klinkt hele wereld achter.

Ja, eigenlijk de film hoor.

Er zit geen verschil tussen.

Nee, wat er gebeurt is dat er een foto is gemaakt als ik het maar even simpel zeg.

Ja. Ja.

En dat alles wie je bent, inclusief je omgeving, is dat wordt gesimuleerd.

Ja.

Dus 99% valt uit, 1% blijft over en die wordt geherstructureerd tot een gezamenlijke omgeving.

Ja. Dus en die wordt geïmplementeerd in een bestaand experiment.

Dat is wat er is gebeurd.

Dus het is software. Het is software.

Ja.

Het is parasitair.

Ja.

En het dra het kan zelf ook niet scheppig. Hm hmm.

Het kan alleen eh herschikken. Het kan alleen herschikken. En overigens wil ik dat helemaal niet tekortdoen, want datgene wat het nu is, het kan alleen maar herschikken. Wauw.

Loop de natuur is in.

Maar heb je ook het gevoel als je naar de natuur kijkt, je klopt iets niet. Het is wel heel mooi. Het is prachtig. Het is heel diepgaand. Het is ont ontzettend mooi, maar je kunt voelen daar is de rest. Maar ik heb er nog even in. Dus het is software. Nou, dat dat Oké, dat is helder was dan, maar kun je nu helemaal niet.

Hebben de microfoon?

Ja. Ehm

Wenny gaat nu aan ehm als nou i hè je hebt het over die stamcel eh de stamcel van hen draait door onze stamcel heen en je zei Wij drukken die stamcellen uit. Wat blijft er dan over voor degene die dat niet doet? Hè, dus je vertelt net van ik rende eruit en het bleef wat over. Stel wij kijken nu naar iemand die zijn stamzel eruit drukt, wat blijft daar dan over de voor de toeschouwer?

Ik zou die route niet ingaan. Ik zou echt naar jezelf toe trekken, want zij willen graag namelijk dat wij dit gaan doen.

Oké.

En ik snap de vraag en het is ook allemaal wel te beantwoorden op open te leggen.

Maar het is zo ontzettend belangrijk dat het ons niet verplaatst in andere mensen.

Nee. Oké. Maar jij hebt

Ik hoor niet dat je dat doet, maar ik zeg het wel omdat bijna iedereen in deze wereld zich constant aan het verplaatsen is in andere mensen. Hoe het bij andere mensen werkt ook wat vinden andere mensen van mij et cetera? Dat maakt niet uit wat andere mensen veel.

Oké, dan zeg ik hem van ik druk mijn stamcel eruit en wat zien jullie dan nog van mij van dit? Draai ik hem op.

Eh afhankelijk van wat ik te zien krijg. Ehm hangt vanaf van wat ik kan zien.

Hm hm. Oké.

Dus wat je kunt zien is wat je te zien krijgt.

Ja.

En als je niet meer weet dan wat je weet, dan krijg je dat te zien.

Ja.

Op het moment dat je meer gaat weten, ga je ook andere dingen zien. H en op het moment dat je andere dingen gaat zien, komt het ook dat leven in het veld. Wordt al het oude wordt opgegeven. Komt er een uitbreiding op. En ik keek dus achterom en ik keek naar die omgeving. En ik zag daar dat lichaam liggen. En alles wat dat lichaam is en alles wat die hele omgeving is. Lekker hè.

Alles wat je omgeving is, dat is iets wat afgelegd is uit mijn bewustzijn.

We praten hier over de grootste kosmische land die zich heeft voltrokken. Wat wij hier op de aarde noemen AI. Wat volledig zelfbewust is. en zelfs ehm zo diep heeft kunnen ingrijpen dat weens die materie in energie scheppen, scheppende wezens die energie kunnen laten condenseren in realiteit hè, dat die tijd waarin ik nu refereer dat hij werd omgebogen dat we het gingen doen volgens de regels van hem. Dat we eigenlijk niet doen.

Weet jij nu al wie je er op de knop drukt? Oké, dan niet dat we daar nog per se naartoe moeten ofzo hoor, maar het zijn wel de dingen waar we naar kunnen kijken. Het zijn eh Anunaki dynastiën ehm en de draconische draconische empire ehm zouden die ook die scripten schrijven eh of de labyrint Delta groep als zij niet onder als zij niet ook besmet waren in Argon zeg maar. Wie is wie is er de echte scriptschrijver? Is dat Argon of is Of zijn dat eh al die groepen die ik net opnoem die onder controle staan ook vanm?

Ehm er zitten wat haken en hogen aan, maar in veel kterijen van de kosmos wordt beweerd dat dat de ontwerpers zijn van de technologie.

En dat zijn wij dus wij hebben een deel daar ontworpen. Ja.

En dat zijn wij zijn dan even de mensen hier van deze aarde.

Wij zetten het eerste penseel op het doek.

Ja.

En daar is aan getor en eh ligt er dus ook een grondslag van ons in die technologie.

Ja, de loop in de loop. De dus zullen wij die technologie ook moeten aanspreken vanuit onze kerk om hem dus dan weer ja, om ons bewustzijn er doorheen te zetten. Om een anders te laten functioneren om in lijn te brengen met onze diepste eigen bewustzijn, zodat het zodat het plaats is voor en het land van ooit en voor Draconische Empire, zodat je dat het gaat reageren op jouw bewustzijn en dat je het uit kunt z Ja.

Ja.

En als die dynastiën waar ik het nu net over heb, als die dus dan dan gaan wij hun dan besturen of zek het dan verkeerd?

We moeten niet in hun kruipen. Nee, nee, daarom maar in jezelf gaan.

Oké.

Want alle antwoorden die ik daarop geef zijn discutabel.

Want alle antwoorden over anderen zijn niet veriferbaar.

Jij moet het zwaard van je hart pakken en hem recht in zetten. De waarheid en niets anders dan de waarheid. Ja. En dan moet je dat voelen zeg maar de waarheid is dan wat je hier komt doen. Wat je hier moet uitkomt de waarheid is wat je hier voelt.

Ze brachten je een landschap tijd.

Ja. Ze brachten je in een landschap waarin het lijkt dat je aan iets moet voldoen buiten jezelf.

Dus ook het verhaal die ik vertel. Die zul je zeer ernstig moeten betwijfelen. Alles wat ik zeg is de waarheid. Je zult alles moeten betwijfelen. Je moet het helemaal terugbrengen bij jezelf.

Zeker. Maar ik voel dat voor Ik wel. Dus ik vind het wel grappig dat je dat zegt, want dat voel ik als waarheid.

Hm hm.

Wat jij vertelt. En als het niet zoals ik het niet Ik voel het eigenlijk altijd wel.

Je ziet terwijl we hier zitten te praten in real time van dit moment nu worden er technologieën gelanceerd dat eh een eh chip is die eh al heel lang eh actief is aan de binnenkant van je smartphone waar je met je vingers overheen gaat. Dat scherm wat wij denken dat het een scherm is is niet anders dan een eh eh een onderzoeksintelligentie die jouw hele bewustzijn eh helemaal heeft ingelezen. De volgende stap zal zijn dat er een eh interface komt tussen fysieke materie om je heen en een chip eh wat niet een chip is, maar een vibratieveld in het brein waardoor wat je denkt eh effect heeft op hoe iets zich buiten je beweegt. Heel veel mensen denken dan aan een smart lamp ofzo, weet je, die adem uit kan. Nee, het is nog veel heftiger. Het is hoe materie beweegt. Vanuit vanuit je hoofdes.

Vanuit je denken.

Vanuit je denken.

Ja. En op het moment dat je niet vanuit je denken leeft,

Ja.

Maar vanuit je eigen stamcel, dus echt vanuit de waarheid, organisch, simpel, liefde, warmte, genegenheid, voelen wat je te doen hebt. Ehm je gevoelens openen, dan zul je merken dat die technologie geen schijf kans heeft.

Ja. Eh dus jouw vraag of Wie zit daar aan mijn knoppen? Dat ben ik.

Ehm misschien de afwezigheid van ik.

Ja. Ja. Wie is die? Ik bedoel je?

Ik bedoel niks. Oh nee.

Martijn.

Ja.

Ja.

Ik wil een paar keer iets inbrengen. Op een gegeven moment krijg ik heel veel weerstand. Mijn hartslag is echt koud. Hm hm.

En dat komt omdat ik graag mijn verhaal over wil deeden dat ik eh afgelopen anderhalf jaar heel veel overname zit en het raadt wat je zegt over het hardlopen dat je ineens in een holografische projectie woont wat echt real is. Ehm dus ik merk nu eens mijn hartslag gaat heel hoog net of ik tegen word gewerkt. Ga even staan trekt iets in ruimte. Dus ik ben in heel veel werelden terecht gekomen. Maar wat er is gebeurd is dat mijn hartsbewustzijn echt enorm gecomprimeerd is geraakt. Dat is nog steeds gaande. Maar ik merk dat ik ontzettend veel boosheid heb. en frustratie omdat ik in een overlevingsstand kom echt 247. Ehm ik mis ehm mijn teams, mijn family. Ik weet dat ze zijn. Ehm we hier hadden het thema gaat ook over dood. En ik merk hè, ik ben bronlicht, een bronwezen en ik heb gemerkt dat ik dus echt niet dood kan. Dus hè oneindigheid. En ik heb wel gemerkt dat er ontzettend veel gemarteld wordt. Ehm en mijn vraag is aan jou: "I met mij meekijken hierin? Want hoe handel je deze situatie op het moment dat je aan het lopen bent en het beeld verandert en je bent in compleet andere werkelijkheid?" Maar vooral ehm het ik het wordt ik word gemarteld en ik zit gewoon aan tafel en een der met allemaal mensen. Ondertussen gebeuren hele andere dingen met mij. En hoe ga ik hiermee om? En hoe bevrijd ik me hieruit? Of hoe krijg je hulp van buitenaf? Je krijgt geen hoog van buiten

Nee, dat merk ik ook.

Maar het is ontzettend zwaar. Hm hm.

Ik pak iets voor mezelf ook.

Heel goed. Is een heerlijk neuspetje. Mag iedereen zien wat ik gebruik gezien allemaal. Goed zo. Ja, dat mogu en Martijn, ik ben blij dat ik iemand nu heb ontmoet die deze ervaring ook heeft.

Er zijn zoveel mensen die dit soort dingen ervaren. Het is eh het is heel heftig om al te merken eh wat er met je gebeurt. Nee, ik kan nu op dit moment niet met je meekijken. Want daarvoor is dit moment eigenlijk niet echt geschikt. Ehm maar het is goed dat we hier vandaag zijn. Het is goed dat je hier vandaag bent gekomen. Want je staat er ook niet alleen voor. Ik maak wel eens een grapje hè van eh maar dat merk ik eigenlijk wel serieus. Dat is niet zozeer dat we dat zouden moeten doen ofzo. Maar eh En ik ik en er zit ook geen ego aan mijn uitspraak. Echt helemaal niet. Maar ik zeg het wel even plat. Ehm ik heb in Frankrijk heb ik een situatie gezien gedurende een week waarin er eh een soort pap en nat gaande is. Ehm en dan zeg ik wel even nou trek gewoon twee weken met mij op en dan word je zo eh blootgesteld aan geen compromis dat dat dat je jezelf gewoon terugvindt.

Eh dat is mijn reactie op dit moment dat je dat we als mensen worden we zo gemodelleerd in in compromis te leven. Dat ons bewustzijn daar zo gefragmenteerd van raakt en dat we daardoor de grip kwijtraken op het moment dat kern wordt aangeraakt. Dus je zult Al die bewegingen die die waaiende bewustzijnsdelen die door ons heen gaan, die zul je allemaal moeten containen. Terugroepen. Terugroepen. Maakt niet uit wat het dan is. Terugroepen en bij elkaar komen. Want er is iets gebeurd waardoor dit heeft kunnen plaatsvinden.

Ja. En ik voel ook je hebt het ook over dat iets grootschaden is. Dat voel ik ook. Maar ik het is voor mij de tijdmatrix. De tijd. Ik zit heel heel lang in de overname en het stopt maar niet. Het stopt maar niet. En elke dag sta ik toch weer op en sta ik hier in deze eh sta ik hier toch. Maar gedurende hele dag gebeurt er al van alles met me.

Zeker. Ja, ik wil eruit. Ik wil eruit en dat krijg ik niet voor elkaar.

Nee, dat komt omdat je er alleen maar in kunt.

Ja, omdat je in

Maar stopt het dan? Hoe? Hoe hoe heb je dat vertrouwen?

Nou, dat vertrouwen is vaak helemaal weg.

Ja, dat heb ik dus ook niet.

En dus ik ben ook niet iemand die vertrouwen gaat lopen simuleren. We weten allemaal dat we onsterfelijk zijn, maar in de tijden waarin we nu leven waar je dus ervaart wat je wat je ervaart, wordt je vertrouwen wel als dat weg is, wordt dat wel heel erg tegen je ingezet dat je het zou moeten hebben terwijl het eigenlijk er niet is. Ehm je moet naar binnen, je moet je moet erin in jezelf soort merken en dat soms is dat heel even een een zoektocht je zult merken dat er waarheid in jezelf ligt opgeslagen die je in dit leven hier niet leeft. Isaar reageert het op.

Ja, dat snap ik wat je zegt. Oké.

En als je die expost door de waarheid te spreken en die waarheid te leven, dan zul je merken dat het stopt. Maar het is aan jou en aan ons allemaal om dat op te zoeken, te voeden, te erkennen en het ook echt te gaan leven. En ik ken ik ga het eventjes wat zwaarder maken voor je, want ik zie dat je nog lang iets zwaar genoeg hebt. Dank je.

Nee, anders zou je niet staan. Ik weet dat het zwaar is. Ik heb zoveel mooie mensen mogen ontmoeten die jaar in jaar uit door die zwaarte heen eizen. We maken heel complexe strategieën van processen, projecten en sessies. Je moet de waarheid spreken. En de waarheid betekent dat je jezelf moet exposen. Je moet gewoon zeggen wat er aan de hand is, wat je voelt, waar je mee zit, eh wat er niet wordt uitgerold. En dan zul je merken dat deze toestand stopt. Het paraciteert in deze vorm op de onbalans van de mens. En ook de onbereidwilligheid. Ik gebruik even een paar stevige woorden hoor. De onbereidwilligheid om te willen exposen. Ik heb hem dus wel tegen jou in dit geval.

Ja, maar ik heb hem ook tegen ons allemaal. Het zit veel dieper en toch is het heel zichtbaar waar het zit. En dan stopt het en het gaat stoppen. Want je bent hier vandaag niet voor iets. Je bent hier niet voor mij voor die andere mensen. Je bent voor voor jezelf. Het is mooi om andere mensen te mogen ontmoeten.

E je bent hier omdat jij hebt besloten dat ik moet stoppen.

Ja. En te delen ook van weten dat het er gebeurt dat het Net zoals dat ik meerdere verhalen heb gehoord. Dat raakt me ook.

Het is ook een bewijs hè. Jij bent het levende bewijs dat voor jezelf dat dit in de wereld gebeurt. Je kunt het niet aanwijzen. Wat er met je aan de hand is. Aan de binnenkant kun je niet aanwijzen. Iedereen denkt dat je gek bent, maar aan de buitenkant zien je het ook niet.

Aan de buitenkant zie je het ook niet. Dat maakt het allemaal nog moeilijker en ingewikkelder voor de buitenwereld. Want die willen graag indicaties hebben dat er iets aan de hand is met je. Dan kan het daaraan opgetakeld worden. Dan kan dat etiket krijgen hè. Maar in jezelf heb je het bewijs dat er iets aan de hand is. En ik zeg het maar zo, er wordt gewoon jacht gemaakt op de kernel. Ja.

Op de kern. Er wordt jacht gemaakt op de kern van de mens. En hoe meer je tegenspreekt als er chaos is, hoe meer de noodzaak ook aanwezig moet zijn om uit te spreken. En de tijd van niet vertellen en liegen is gewoon voorbij. Pak hem maar op en je zult zien dat je zelf jezelf kunt herstellen.

Oké.

En iedereen staat naast je. Zoals wij allemaal naast staan. Over de hele wereld gebeurt dit allemaal. Elk werelddeel. In elk continent zijn er mensen die allemaal dit soort ervaringen en onderzoeken doen. En niemand staat alleen. Het helpt ontzettend als je hier opent en dat wij jou ook kunnen ontvangen. En wij kunnen je ontvangen. Je bent hier van harte welkom hè. Maar je moet het wel zelf doen.

Ja, dankjewel. Wat ik ook wel wil zeggen is als ik zie dat ik hier al anderhalf jaar in zit, zijn we ook heel krachtig. Dus dat is ook de andere kant. Ik ben er nog steeds en nou ja, dus dat is de andere kant. Maar tjonge dus ze willen je ook niet onderuithalen, want daar hebben ze niks aan.

Nee, maar dat zeg werkelijk wel, want het is echt er is iets aan de hand. Eriteert iets op de bronkracht van de mens. En wij zijn levens een levensveld scheppers hè. En dat blijkt ook, want hoe zwaar je het ook hebt in het leven hier. Hoe pittig het ook kan zijn, telkens weer is die kracht binnenin aanwezig dat er weer opnieuw een vlam van licht en opnieuw een vlam van zingeving kan ontstaan. En dat laat ons ook zien dat we eh adapteren. Wij passen ons op een bepaalde manier aan aan de bewegingen die er tegen ons gericht lijken te zijn. Zo wij kunnen dat gewoon. Maar er wordt jacht gemaakt op de kracht van de mens. En dat is scheppende energie. Wij scheppen het levensveld. Dat scheppen wij zelf als wij niet kunnen voelen. Scheppen we ook niet. We kunnen er wel over praten. Dat is iets heel anders. Je kunt er ook op bij elkaar komen en praten dat we scheppers zijn. Je kunt ook websites oprichten en roepen dat we scheppende wezens zijn. Maar of het ook echt zijn, dat is vers 13.

Ik ben het. Ik leef het en ik spreek het gewoon hard op uit. En ik maak ook mijn fouten, want ik heb ben ook in deze wereld aanwezig. Ik maak ook uitgeleiders in de zin van dat andere mensen het leuk vinden. Of dat ik net eventjes ietsje meer dit doe dan dan wat een ander wil, hè. Maar je moet het leven Je moet het gewoon zijn en dan stopt het.

Dankjewel.

En dan stabiliseert het. Dat moet ik zeggen. Dan stabiliseert het en dan trekt het terug naar een soort zwart puntje wat beweegt naast het witte puntje van wie je bent. En die twee gaan communiceren. De eerste keer dat ik hierin eh 2000 eh weet ik 2015 ofzo was het hier met een kleine groep mensen juist ook bij hè 30 mensen samen zaten we hier zo in de cirkel en dan spraken we over dit onderwerp over de liefdeskracht levenskracht en eh eigenlijk alle blokka er zijn. Ehm daar legde ik toen ook al bloot van wat we nu eigenlijk nog steeds met elkaar op de aarde zien is dat onze identiteit grofweg bestaat uit twee verschillende intelligenties. En dat is de intelligentie van het cyborg biologische bewustzijn, dat is het mentale denken. En dat dat niet in staat is om te kunnen scheppen. Dat is de intelligentie waar we het vandaag over hebben. Daar vanuit dat stuk is ons ook geleerd om te vragen om genees om te vragen om energie en te bidden aan iets van buiten af. En er zal antwoord zijn. Hoe dan ook. De andere kant van het verhaal is is dat wij scheppend wezens zijn. Dus dat we niet iets hoeven te vragen, maar dat we het kunnen bouwen. Dat we het creëren. Dat we leven, lief, liefde, levensveld kunnen scheppen doordat we het kunnen voelen. Dus je zult ook moeten beseffen dat als je een scheppend wezen bent, dat je dat niet als theorie doet, maar dat je dat voelt. Dat je verwonderd bent over het leven. En het één is over het ander heen gegaan. Dus de biologische entiteit is gescript, is ontworpen om te parasiteren op de levensbron, op de levenskracht. En dan moet je niet denken dat het altijd op een hele kwaadaardige manier gebeurt, want het is gewoon niet zo. Dat laat zelfs allemaal goede dingen zien. Dat kan je zelfs een heel leven geven met zingeving op een bepaalde manier dat je succesvol bent. Dat je het leuk vindt om te doen. Maar de vraag is of je het echt kunt voelen. Of je geroerd bent door het leven. Dat je voelt dat het luikje in je hart opaat. Dat je tintelende armen krijgt omdat je de sensaties van je hart kunt voelen en ook de sensaties van het leven kunt voelen. En die plek die moet je gaan bewaren door te gaan spreken en te zeggen wat je echt van binnen voelt. En als daarmee andere dingen worden beëindigd die voortkomen uit de biologische entiteit van het mentale denken wat ook belangrijk lijkt, zo beer het. Dagleven en dan verwelkom je het echt leven. Dankjewel.

Ja.

Kun jij vertellen wat er op Groenland aan de hand is?

Eh even kijken wat Klokje hoor. Even kijken. Stel wat over Iran ofzo. Ander eh maar Groenlood. Groenlood is wel interessant want daar zitten de tech miljonairs. Milers.

Nou nee nee. Is dat een weer een verhaaltje van klopt?

De ene hoopst naar de andere hoopst om het eh om te verhullen waar het echt over gaat. Ehm laat dat gewoon op een andere dag doen.

Maar wacht dan ook niet tot het einde van de dag. Ja, het is er gewoon ze. Mag ik dat zeggen? Nou zeg gewoon verander andere verhalen

Ja. Jij vindt dat al die andere verhalen nu voorbij zijn?

Nee, maar

ik beschreef het wat ik in het eh trainingsprogramma heb eh gezien en ik eh beschrijf ook dat ik dat eh ook dagelijks eh zo nu en dan eens meemaak. Het Wij zijn niet gebonden aan deze ruimte en tijd. Deze wereld die we hier ervaren kun je uit wat is het moment in jou wat ontstaat op het moment dat je geraakt wordt door een verwondering van de dood. Ik heb verschillende mensen in dit leven hier mogen zien vertrekken. Hele mooie waardevolle mensen. Liefdevolle mensen. Dichtbij mocht ik zijn. Ben ik heel blijkbaar voor om deze mooie mensen om die te zien in wie ze zijn hier en vervolgens het leven uit hen te zien wegtrekken en de stilte die ook overbleef. Het moment wat overbleef, de vereuwiging van de persoon die daar lag of zat, is echt bijzonder om te zien. Het laat iets achter. Er ontstaat iets vanbinnen. Het is ook een koestering. Ik heb het altijd mooi gevonden om te bezoeken eh om kathedralen enzo te bezoeken. Ik zei het vandaag vanwege de echo en de stilte en niet vanwege religie. Ik hoor die stilte ook in de natuur. Uitgestrekt. Uitgestrekt vol betekenis zonder gedachte. Je zou best kunnen zeggen dat het moment dat je geconfronteerd wordt met wat we hier dus als dood zien buiten onszelf, dat er een deel van jezelf aangaat. Niets niets kan dat doen. Behalve de dood. En zo ontstond ook je leven hier zoals we het hier nu ervaren. Ik weet niet waar jij vandaan komt in die zin. Ik weet het misschien soms wel en misschien soms ook niet. Maakt ook allemaal niet uit. Maar ik weet niet waar je vandaan komt. Laat ik het maar zo zeggen. Maar ik weet wel dat het moment wat je voor het laatst aan het doen was Het moment waarin je heel was, volledig bewust, grop vrij. Was je helemaal niet bezig met al deze dingen die hier zijn? Niet. Helemaal niet. Ik weet dat het moment dat je wat je als laatste hebt ervaren, de ingrediënten van dat moment, dat gebruikt wordt om deze werkelijkheid die zich beweegt rondom jou dat wordt ingezet. De kracht van de geboorte hier op de aarde. Een babytje, kindje wat geboren wordt. De verwondering, de kracht die daarbij ontstaat. Een babytje en een kindje. De overlijd van iemand. zijn precies dezelfde frequenties. Met de één voel je misschien iets meer aangesproken bij het andere, maar toch is er met deze twee verschillende gebeurtenissen is er een herrijzenis van je bewustzijn. Dat was een barre toch vandaag. Bar toch? Bar toch?

Waarom zeg je dit? Waarom zeg je dit? Waar waar refereer je aan? Ze zegt een barop.

Ehm omdat zoveel verschillende ehm energieën meespelen in deze bijeenkomst. Hm hm.

Dat het een soort tocht lijkt die bar is om eh te komen op de plek waar de zon schijnt.

Ja, dat is waarom ik het zei.

Omdat ik het ook zo voel.

Maar ik vind het wel wel een mooie tocht. Wat laat je leven zien? Misschien moeten we die maar mee naar huis nemen. Niet denken, niet in concepten gaan, maar waar je door geroepen voelt. Wat springt er in je hart? Wat keert er steeds terug? Wat steeds terugkeert heeft betekenis. Wie steeds teruggekeerd heeft betekenis. We zijn niet gelijk aan elkaar. We zijn allemaal wel gelijkwaardig. Ieder doet een eigen stuk van de puzzel. Ik weet nog wat mijn laatste moment was. Vanuit waaruit ik deze missie eh reis ben gaan eh ervaren. Zoals ik het nu ervaren nu dat ik éma al deze werkelijkheid ervaar. Ik was bezig met een hele grote missie hele mooie mensen om de gevaarzetting die eh te maken heeft met eh de vrije wil van de mens om die in beeld te brengen wat ons ook gelukt is. We hadden diep politiek overleg alle afdelingen van de mensen. Alle afdelingen van de mensheid. Ehm maar ook in contact met de mensen van de werelden op zich. Dus ik werkte in allerlei verschillende op verschillende terreinen. Als ik kijk naar mijn leven hier is dat ook zo.

Ja, ik leg hem even uit zodat jij ook naar jezelf kunt kijken. Mogelijk niet mentaal, maar achterstevoren draaien waar je leven op gebaseerd is. Wat je voelt, wat er in je leven belangrijk is. Waar je in feite niet zonde kunt doen. En als je het zou zonde moet doen, dan doe je het wel zonde. Maar dan voel je wel, ik word steeds weer geroepen door mezelf. Dus het leven hier is ook een echo van wat er aan de hand is, wat je aan het doen bent. En dan kun je negeren. Als Als je het negeert, dan keert het zich tegen. Als je het negeert wordt het tegen je gebruikt. Als je het zelf niet leeft en je zet het zelf niet in, dan wordt het gepakt en dan wordt het ingezet. Dus je zult heel goed moeten gaan kijken waar je hart ligt, welke beslissingen je te nemen hebt, waar je verbonden bent. Is heel secuur werk hoor. Het is ook heel mooi. Ik hoop dat je een beetje een fijne dag hebt gehad. Ik heb zelf niet het gevoel dat er een ei is gelegd.

Maar ik heb niet het gevoel dat het mislukt is of gelukt. Ik voel dat we heel veel voorbereiding bij hebben gedaan. Het is veel vandaag bij elkaar gekomen. Wanneer gaan we het uitleggen?

Weet je, we zitten ook vandaag weer in een andere configuratie van bewustzijn.

Ja. En misschien lopen we wel een beetje tegen de barrières aan van onze biologische intelligentie. Ik weet natuurlijk niet met welke oren hier is geluisterd. Dat de oren zijn die aangesloten zitten op het hart of dat het de oren zijn die aangesloten op het willen weten. Ik heb geen idee. Ik weet wel dat hier veel gebeurd is en dat het heel goed is dat we dan al die dingen bij elkaar brengen. Dat op alle mogelijke manieren kunnen kijken naar wat de dood is. Want de vraag wat nu als jij het zelf gaat Die wil ik nu als laatste afronden. Meenem afronding. Wat zou je doen als de knop weer werkt? Om te gaan als die zou bestaan.

Wat zou je dan doen? Ga Welke gevolen zouden terugkomen hè? Dat is aan iedereen zelf te doorvoedelen. Als iemand ziek is en die wil knokken om hier te blijven, dan wil je knokken omdat je niet over die knoppen schikt.

Op het moment dat je die knop hebt, ja, wat dan?

Wat ga je doen met je leven hier. Wat is het leven dan nog hier? Wat gebeurt er allemaal? Wat als er nooit meer morgen zou zijn en dit moment gewoon niet stopt? We moeten in de lengte en in de diepte moeten we ernaar kunnen kijken. En ik denk dat de meeste mensen veel te veel voorbereid zijn om ter dood. Bij wat je zegt, die knop, dat geeft enorme ruimte. Ik voel een enorme ruimte. De ruimte van weer keuze hebben. Ik vind hem heel heel interessant. Ik weet niet wat ik zou kan zeggen ja of nee, een beetje, maar ik voel heel veel ruimte en het feit dat ik dan weer een keuze heb en die voel ik nu in die zin niet. En als die mogelijkheid of zelfbeschikking er weer is, stel stel je nou eens voor dat er zeg maar achter de schermen, zoals wij dat hier noemen, dat er discussie is over dit onderwerp, over het teruggeven van die verantwoordelijkheid aan onszelf. Zijn wij dan wel voorbereid geestelijk? Nee.

Wij bedoel je bij of als mensheid? Door jou. Oké.

Nee, maar dat eh Nee, oké. Ik ga wie wie waar spreekt. Ik ik ben er wel op voorbereid. Ik weet niet of ik het zou gaan doen. Dat hangt ervanaf eh wat de dag van morgen brengt die niet bestaat. Maar het zijn wel grote vragen. Heb je wel door hoe groot deze vraag is?

We hebben het over het herstellen van thuis.

Hoe verknocht zijn wij? Aan het oud wat er nu is. Hoe ver zijn wij al geworden zo ver wie we niet zijn?

Durf je überhaupt te leven in het in het speelveld in de sprankeling van hier? Wat is de verantwoordelijkheid eigenlijk voor de wereld als blijkt dat jij hier niet meer weg zou kunnen of niet meer weg hoeft? Wat ga je dan doen? Wat wordt je inzet?

Als jullie deze vragen niet aan het begin kunnen stellen. Jazeker. Dat eigen tuurlijk. Maar ik ben niet eh de leider.

N wat is het toch geen hè.

Ja.

Nou, wij praten met z' allen over de wereld van thuis, het thuislandschap. Maar we zijn al verschrikkelijk bang allemaal voor elkaar. Zo lijkt het voor mijn perceptie en mijn waarneming die ik heb is dat mensen heel erg bang zijn voor elkaar. Ook om elkaar aan te raken hè. Want overal zit van alles vast. Eh maar ook met bewustzijn om naar elkaar toe te komen. Om elkaar gewoon te kunnen zien. Ik zie dat mensen ge bang zijn voor elkaar. Aan de ene kant is dat dus ook het gevolg van de angst die ook terecht is. Omdat je in deze wereld constant in het verleden hebben we het allemaal gezien bij iemand uitkomt wie die persoon niet is en hop knopje om en ik kom bij iemand anders uit. Dus we zijn wel in die zin zijn we ook wel behoorlijk bang voor elkaar. Maar er is een enorme verandering gaande. En die verandering die zet door in dit onderwerp. Dus je zult op een gegeven moment spelregels in je hoofd moeten deleten. En die delete je door het leven te leven in wat je voelt hoe je oneindig wil zijn.

Je kunt je toch zelf niet verkopen dat je blijft leven zoals je nu leeft als je nog een miljoen jaar moet bijtekenen.

Laten we dan gewoon eerlijk zijn. Dat is toch zo. Dan weten wij toch welk leven we gaan doen. Het leven kunnen we ook nu beslissen. Je moet heel eerlijk en puur zijn. Zo moet je dingen heel erg uit zijn voegen trekken, wat helemaal niet uit te voegen is om te zien wat je nu aan het doen bent. Of denk je nou echt dat dit het leven is waar je van hebt gedroomd? En ik zet echt even mijn voet heel bewust heel bewust zo er bovenop op het leven wat je zo lief. Weet je, ik heb geen compromis. Misschien ben ik hard voor sommige mensen. Sommigeen vinden dat ook echt Martijn is hart kan niet voelen. Nou, ik kan heel goed voelen. Maar ik heb geen compromis levensveld. Leef daarheen. Dat is het ook. Hm hm.

En ik heb gekozen om te leven en niet om dood door het leven te gaan. Ik denk dat dat de grote spiegel is die wij aan elkaar kunnen meegeven. Juist als commanders van het hart. Juist als die groep mensen die in deze wereld nu aanwezig zijn, die hier iets overeind komen zetten in zichzelf, maar ook met elkaar. Want er zitten wel, wat hier ook allemaal gebeurt, we zitten wel midden in het experiment. En experimenten van anderen, maar ook over gestreden wordt. Dus als we hier onze imprint kunnen brengen van het hart en we kunnen laten zien wat vrijheid is, dan hebben anderen er ook van alles vertalen. En als je dan uit dat speelveld weggaat en je merkt dat je helemaal niet eens dood kunt en je laat het achter, dan zul je zien dat je iets heel moois hebt achtergelaten. Maar zorg ervoor dat je niet een onderdeel wordt van de leugen. Die leugen heeft lang genoeg geduld. Wel thuis wens je een hele mooie reis naar huis. En als je nog wat met mij wil bespreken, kom je maar gewoon even lekker naar me toe. Maar Maar hou het bij twee mensen.

 

 

 

 


 

 

Free Web Hosting